Προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης περί της Θεοτόκου
Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς
Η Υπεραγία Θεοτόκος προφητεύθηκε αιώνες πριν γεννηθεί. Γι’ αυτό η ζωή της
βρίσκεται στο κέντρο των αιώνων και αποτελεί «το περιήχημα της προφητικής αγγελίας, την οπτασία των προφητικών
οραματισμών, το κέντρο της μεσσιανικής προσδοκίας». Απειράριθμες είναι οι
παλαιοδιαθηκικές προτυπώσεις, που αναφέρονται στην «απείρανδρον Μητέρα του Εμμανουήλ». Στο παρόν άρθρο θα
παρουσιάσουμε τις αντιπροσωπευτικότερες θεομητορικές παλαιοδιαθηκικές
προφητείες.
Α) ΠΕΝΤΑΤΕΥΧΟΣ
Στο πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής, την Γένεση,
συναντούμε τον πρώτο συμβολισμό. Η Εδέμ
προτυπώνει τη νοητή Εδέμ, που είναι η Παναγία, στους κόλπους της οποίας
κατοικεί ο νέος Αδάμ, ο Χριστός.
Μετά την παράβαση των πρωτοπλάστων Αδάμ και Εύας, ο Χριστός, ως ο άσαρκος
Λόγος, διαλέγεται με τους παραβάτες και λέγει στον αρχέκακο όφι, τον διάβολο : «Και
έχθραν θήσω αναμέσον σου και αναμέσον της γυναικός και αναμέσον του σπέρματός
σου και αναμέσον του σπέρματος αυτής. Και αυτός σου τηρήσει την κεφαλήν και συ
τηρήσεις αυτού την πτέρναν»[1].
