Ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μυροφόρος καί Ἱσαπόστολος

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, Η ΜΥΡΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι η γυναίκα, για πρώτη φορά στην ιστορία της, βρήκε καταξίωση από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Εκτός από την Παναγία μας, η οποία υπήρξε το μοναδικό σκεύος της θείας χάριτος, μια πλειάδα αγίων γυναικών βρισκόταν κοντά στον Κύριο, καθ’ όλη την επί γης παρουσία Του, οι οποίες τον υπηρετούσαν και πλαισίωναν στο σωτήριο έργο του. Μία από αυτές ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, η μυροφόρος και ισαπόστολος, η πλέον αφοσιωμένη μαθήτριά Του. 

Καταγόταν από την πόλη Μάγδαλα, η οποία βρισκόταν στην περιοχή της Γαλιλαίας στη δυτική όχθη της λίμνης Τιβεριάδας, και γι’ αυτό πήρε την προσωνυμία Μαγδαληνή. Οι γονείς της ήταν πλούσιοι, ευγενείς και ευσεβείς Ιουδαίοι, ονομάζονταν Σύρος και Ευχαριστία. Μεγάλωσαν τη Μαρία με ευσέβεια και φόβο Θεού. Φρόντισαν δε να της δώσουν σοβαρή μόρφωση, όπως αναφέρει ο βιογράφος της Κάλλιστος Ξανθόπουλος. Μελέτησε την Παλαιά Διαθήκη και εντρύφησε στις προφητείες για τον Μεσσία. Μετά το θάνατο των γονέων της αρνήθηκε να παντρευτεί και αφιερώθηκε στην προσευχή και τη μελέτη των Γραφών. Παράλληλα ασκούσε φιλανθρωπία. Μοίρασε τη μεγάλη περιουσία της στους φτωχούς και ζούσε η ίδια με νηστεία, παρθενία και εγκράτεια. 

Ο μισόκαλος διάβολος φθόνησε τη σεμνή και πιστή Μαρία και θέλησε να την καταστρέψει. Έστειλε επτά φοβερά δαιμόνια να την καταλάβουν. Εδώ θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην προχριστιανική εποχή, όταν δεν υπήρχε το Άγιο Βάπτισμα και τα άλλα Ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας, ως ισχυρά ελιξίρια κατά των δαιμονικών δυνάμεων, οι άνθρωποι, ακόμα και οι δίκαιοι, μπορούσαν να καταληφτούν από τους δαίμονες. Αυτό έπαθε και η Μαρία. 

Domingo de las Mirroforas

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Domingo de las Mirroforas

«José de Arimatea… vino y entró osadamente a Pilato, y pidió el cuerpo de Jesús» (Mrc 15,43).

Una de las personas del evangelio del Domingo de las Mirroforas es José de Arimatea, quien es proyectado con su principal rasgo de la valentía, audacia por la que en aquella época logró algo inalcanzable: ir a Pilato y pedirle el cuerpo muerto de Jesús, que por supuesto después con la ayuda de otros lo enterró. Para nuestra época principalmente su valentía, atrevimiento se constituye en un modelo y ejemplo a seguir; puesto que, por regla general, desgraciadamente comprobamos en la mayoría de nosotros o por lo menos una gran parte de nuestra población, existe una cobardía y timidez, que son frutos, como lo vamos a ver a continuación, de la falta de la presencia del Santo Espíritu en nuestra vidas. En otras palabras la falta de valentía coraje y atrevimiento revela la poca fe y aún la incredulidad, incluso de muchos de nosotros los Cristianos; y por consiguiente esta situación hace más necesaria nuestra referencia a la valentía de san José.

Primero: qué es la valentía.

Lectura Evangélica Mrc 15, 43 – 16, 8 Domingo de las Mirroforas.Ευαγγ.Ανάγνωσμα: Μαρκ. 15, 43 – 16, 8 Κυριακή των Μυροφόρων

 

Ευαγγ.Ανάγνωσμα: Μαρκ. 15, 43 – 16, 8

Κυριακή των Μυροφόρων

Lectura Evangélica Mrc 15, 43 – 16, 8 Domingo de las Mirroforas

15, 43 José de Arimatea, diputado, miembro noble del concilio, que también esperaba la realeza de Dios y había creído a Cristo, vino y entró osadamente a Pilato, y pidió el cuerpo de Jesús.

44 Pilato se sorprendió de que ya hubiese muerto; y haciendo venir al centurión, le preguntó si ya estaba muerto.

45 E informado por el centurión, dio el cuerpo a José,

46 el cual compró una sábana, y quitándolo, lo envolvió en la sábana, y lo puso en un sepulcro que estaba cavado en una peña, e hizo rodar una piedra a la entrada del sepulcro.

47 Y María Magdalena y María madre de José miraban dónde lo ponían.