Γ’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, Σταυροπροσκυνήσεως: Ὁμιλία εἰς τόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό (Ἁγ. Γρηγόριος Παλαμᾶς)

Μικρή περίληψη ομιλίας 11: Εις τον Τίμιον Σταυρόν, την Κυριακήν της Σταυροπροσκυνήσεως. Την ημέραν αυτήν εορτάζεται ο Σταυρός προ του Σταυρού· αυτή είναι προτύπωσις της πραγματικής εορ­τής του Σταρού, κατά την 14 Σεπτεμβρίου, και το εορταζόμενον γεγονός είναι προτύπωσις του Σταυρού του Χριστού. Ο Σταυρός είναι αιώνιον φαινόμενον και κανείς ποτέ δεν συνεφιλιώθη με τον Θεόν χωρίς την δύναμιν του Σταυρού. Διότι ο Σταυρός Του υπήρχε πάντοτε ως προτύπωσις και προαγγελία του Σταυρού του Κυρίου. Προϋπήρχεν αναμέσον των προπατόρων, ενεργών εις αυτούς το μυστήριον του Σταυρού. Το μυστήριον του Σταυρού είναι διπλούν, σημαίνον πρώτον μεν φυγήν ημών από τον κόσμον, δεύτερον δε φυγήν των παθών από ημάς· το πρώτον είναι σταύρωσις του κόσμου δι' ημάς, ήτοι η πράξις, το δεύτερον είναι σταύρωσις ημών δια τον κόσμον, ήτοι η θεω­ρία.


(απόσπασμα της ομιλίας) … ο ίδιος ο Κύριος, για τον οποίο και δια του οποίου έγιναν τα πάντα, δεν έλεγε πριν από τον Σταυρό, «όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του για να με ακολουθήση, δεν είναι άξιός μου» (Ματθ. 10, 38); Βλέπετε ότι και πριν εμπηχθή, ο Σταυρός ήταν που έσωζε; Αλλά και όταν ο Κύριος προέλεγε καθαρά στους μαθητάς το πάθος Του και τον θάνατο δια του Σταυρού, ο δε Πέτρος μη υποφέροντας να τ' ακούση και γνωρίζοντας ότι αυτός έχει εξουσία τον παρακαλούσε, «έλεος σ' εσένα, Κύριε, δεν θα σου συμβή τούτο» (Ματθ. 16, 22), αυτόν μεν ο Κύριος τον επετίμησε, διότι στο θέμα τούτο συλλογιζόταν ανθρωπίνως και όχι θείως· αφού δε προσκάλεσε τον όχλο μαζί με τους μαθητάς του τους είπε· «όποιος θέλει να έλθη οπίσω μου, ας απαρνηθή τον εαυτό του, ας σήκωση τον σταυρό του και ας με ακολουθήση· διότι όποιος θέλει να σώση την ψυχή του, θα την χάση, όποιος δε χάση την ψυχή εξ αιτίας εμού και του ευαγγελίου, αυτός θα την σώση» (Ματθ. 16, 25).

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα του Σαββάτου 17-03-12.

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Εβραίους κεφ. ι΄ 32 - 38  

ι΄ 32 - 38


Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον Κεφ. Β΄ 14 - 17

Β΄ 14 - 17



Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Καταγωγή-Πρώτα χρόνια - Γομάτι. Τό τάξιμο τῆς μάνας.

«ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ  ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ»
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ
(Ι.Μ. ΚΩΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ, ΒΙΓΛΑ, Ι.Μ. Μ. ΛΑΥΡΑΣ) 1915-2004

ΚΑΤΑΓΩΓΗ -ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

 

ΓΟΜΑΤΙ. ΤΟ ΤΑΞΙΜΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ

Ὁ Γέροντας Εὐθύμιος κατήγετο ἀπό τό χωριό Γομάτι τῆς Χαλκιδικῆς. Τό μικρό αὐτό χωριό⁷ βρίσκεται κοντά στήν Ἱερισσό, στήν Οὐρανούπολη καί στό Ἅγιον Ὄρος. Τό βαπτιστικό (κοσμικό) του ὄνομα ἦταν Ἀστέριος (Στέργιος) καί τό ἐπώνυμό του Παπουτσῆς.

Γεννήθηκε στά 1915.

Κοιμήθηκε τά μεσάνυχτα τῆς 9^ης Ἰουλίου 2004 στήν Ἱ.Μ. Μεγίστης Λαύρας.

Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Ἀθανάσιος καί ἡ μητέρα του Ἑλένη. Ἦταν ὁ τρίτος ἀπό τά ἑπτά ἀδέλφια τῆς οἰκογένειας, τά ὁποῖα ἀπέκτησε ὁ Ἀθανάσιος μέ τήν Ἑλένη⁸.

Ὁ πατέρας⁹ του εἶχε, σέ κάποια μεταξύ τους παρεξήγηση, καταραστεῖ τήν σύζυγό του. Εἶχε πεῖ στήν μητέρα τοῦ μικροῦ Στέργιου (καί μετέπειτα π. Εὐθυμίου Ἁγιορείτου) ὅταν αὐτή τόν εἶχε ἀκόμη στά σπλάχνα της:

«Μελέτημα 2ο»

Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου.

Ἀπό τό βιβλίο «475 ΣΟΦΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ*»

Ἁγιορείτου μοναχοῦ

11. Τό πρόσωπο τοῦ ντροπαλοῦ ἀνθρώπου μιμεῖται τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ. Τίποτε ἄλλο δέ μᾶς χωρίζει περισσότερον ἀπό τή Θεία Σοφία, ὅσο ὁ χλευασμός, τά γέλια, ἡ παρρησία καί τ΄ ἀστεῖα.
12. Ἄς ἁγιάζουμε μέ προσευχές καί καλές πράξεις τό σῶμα μας, γιά νά ἔλθει νά κατοικήσει σ΄ αὐτό ὁ Χριστός μέ τή Θεία Κοινωνία!...
13. Ποιό φίλο ἀπόκτησες στόν Οὐρανό, γιά νά σέ ὑποδεχθεῖ, ὅταν φύγεις ἀπ΄ αὐτόν τόν κόσμο; Σέ ποιοῦ τό χωράφι δούλεψες, γιά νά σοῦ πληρώσει τό μισθό σου; Κλάψε πολύ, γιά ν΄ ἀναπαυθεῖ σέ σένα τό Ἅγιο Πνεῦμα, καθαρίζοντας τό ρύπο τῆς καρδιᾶς.
14. Σέ ἐγκατέλειψα, Κύριε, μή μ΄ ἐγκαταλείψεις, εἰσάγαγέ με στίς νομές Σου, θρέψε με μέ τή χλόη τῶν Θείων σου Μυστηρίων, παρηγόρησέ με, γλύκανέ με μέ τή θεϊκή σου χαρά!...
    

Μετάνοια

«ΜΕΤΑΝΟΙΑ»

Ἀπό τό βιβλίο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ»

Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ

Νά κρατᾶς ἀδιάκοπα τήν ψυχή σου σέ κατάστασι μετανοίας καί πένθους. Διαπίστωσε καί τίς πιό ἀσήμαντες ἀδυναμίες σου καί πολέμησέ τες. Ἄν ἀδιαφορήσῃς γιά τίς μικρές πτώσεις καί τά μικρά ἁμαρτήματα, νά εἶσαι βέβαιος ὅτι θά δεῖς κάποτε τόν ἑαυτό σου ν΄ ἀδιαφορῇ καί γιά τά μεγάλα. Ἀπό τήν πιό φευγαλέα καί λεπτή ἁμαρτωλή σκέψι γεννιέται κάποτε τό πιό σοβαρό ἁμάρτημα.

Ἀρχή τῆς σωτηρίας εἶναι ἡ ἀρχή τῆς μετανοίας. Ἀρχή τῆς μετανοίας εἶναι ἡ ἀποχή ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἀρχή τῆς ἀποχῆς ἀπό τήν ἁμαρτία εἶναι ἡ καλή πρόθεσις, ἡ ἀγαθή προαίρεσις.

Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε!

π Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Και πάλιν και πολλάκις Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.
Όπως γνωρίζετε χριστιανοί μου, όπως το βλέπετε και όπως το βιώνετε, τη Μεγάλη Σαρακοστή και κάθε Παρασκευή, ψάλλονται στην Εκκλησία μας οι Χαιρετισμοί της Παναγίας. Είναι μια από τις ωραιότερες ακολουθίες και συγχρόνως μια από τις καλύτερες προσευχές.
Οι Χαιρετισμοί συνδέονται πάντοτε και με το Μικρό Απόδειπνο.
Τη Μεγάλη Σαρακοστή που διαβάζουμε το Μεγάλο Απόδειπνο, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη, δεν λέγονται οι Χαιρετισμοί. Ψάλλονται όμως κάθε Παρασκευή και διαβάζονται Σαββάτο και Κυριακή, μαζί με το Μικρό Απόδειπνο. Επίσης οι Χαιρετισμοί δεν λέγονται την Μεγάλη Εβδομάδα, όπως και ολόκληρη την Πασχαλινή Διακαινήσιμη εβδομάδα. Όλο το χρόνο συνοδεύονται κάθε μέρα με το Μικρό Απόδειπνο υποχρεωτικά. Όποιος διαβάζει τους Χαιρετισμούς κάθε μέρα, και βράδυ, ακόμα και μεσημέρι, και πρωί, έχει μεγάλη τη βοήθεια της Παναγίας μας.

Β1) Τί εἶναι ἡ κατάθλιψη-Ἡ βλαπτική λύπη-ἀκηδία

  

 ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

 

Β1) ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Ἡ βλαπτική λύπη-ἀκηδία

Γράφει ὁ ἀββᾶς Κασσιανός: «Τὸ φοβερὸ πνεῦμα τῆς λύπης, ὅταν κυριεύσει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν σκοτίσει ὁλοκληρωτικά, τὴν ἐμποδίζει ἀπὸ κάθε ἀγαθὴ ἐργασία καὶ τὴν γεμίζει μὲ κάθε κακία. Γιατί δὲν τῆς ἐπιτρέπει νὰ προσεύχεται μὲ προθυμία, δὲν τὴν ἀφήνει νὰ ἐγκαρτερεῖ στὴν ὠφέλεια τῶν ἱερῶν ἀναγνωσμάτων, κάνει τὸν ἄνθρωπο ὀργίλο καὶ ἐπιθετικὸ πρὸς τοὺς ἀδελφούς, γεννάει τὸ μίσος καὶ ἐναντίον ἀκόμα τοῦ μοναχικοῦ σχήματος. Καὶ γενικὰ ἡ λύπη, ἀφοῦ δημιουργήσει σύγχυση σ' ὅλες τὶς σωτήριες σκέψεις τῆς ψυχῆς καὶ παραλύσει τὴ δραστηριότητα καὶ τὴν καρτερία της, τὴν φέρνει σὲ σημεῖο νὰ εἶναι σὰν ἀνόητη καὶ μανιακή, δένοντάς την μὲ τὸν λογισμὸ τῆς ἀπελπισίας.

Ὅπως ὁ σκόρος τρώει τὸ ροῦχο καὶ τὸ σκουλήκι τὸ ξύλο, ἔτσι καὶ ἡ λύπη κατατρώει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου. Πείθει τὸν ἄνθρωπο ν' ἀποφεύγει κάθε καλὴ πνευματικὴ συναναστροφή, καὶ δὲν τοῦ ἐπιτρέπει οὔτε ἀπὸ γνήσιους φίλους νὰ δέχεται συμβουλὴ, οὔτε καλὴ καὶ εἰρηνικὴ ἀπάντηση νὰ τοὺς δίνει, ἀλλ' ἀφοῦ κυριαρχήσει σ' ὅλη τὴν ψυχή, τὴν γεμίζει μὲ δυσαρέσκεια καὶ ἀκηδία. Καὶ τότε τὴ βάζει ν' ἀποφεύγει τοὺς ἀνθρώπους, γιατί γίνονται σ' αὐτὴν αἴτιοι ταραχῆς. Καὶ δὲν τὴν ἀφήνει νὰ καταλάβει, πώς ἡ ἀρρώστια δὲν ὀφείλεται σὲ ἐξωτερικὰ αἴτια, ἀλλὰ τὴν ἔχει ἀπὸ μέσα της καὶ φανερώνεται τότε, πού θὰ ἔρθουν οἱ πειρασμοὶ καὶ μὲ τὴ δοκιμασία θὰ τὴν φέρουν στὴν ἐπιφάνεια. Γιατί ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ ὑποστεῖ βλάβη ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ ἄλλον, ἂν δὲν ἔχει μέσα του ἀποθηκευμένες τὶς ἀφορμὲς τῶν παθῶν.

Ἀγνώστου συγγραφέως: Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ (μέρος 3ο-α)

 Ύστερα από όχι μεγάλο χρονικό διάστημα την εδιάβασα όλη και αντελήφθηκα πόση σοφία, πόση αγιότητα και πόσο βάθος ενοράσεως υπήρχε σ' αυτό το ευλογημένο βιβλίο. Είδα δε ακόμη ότι χειρίζεται τόσα άλλα θέματα, και περιλαμβάνει τόσες διδασκαλίες από τους θείους Πατέρας, έτσι που δεν μπορούσα να συλλάβω με μιας όλα όσα ήταν γραμμένα για την εσωτερική Προσευχή, επειδή εγώ ενδιαφερόμουν να μάθω απ' το βιβλίο αυτό, κυρίως, πώς να εφαρμόσω την Προσευχή που αυτοενεργεί εις την καρδιά μέσα.

Αυτή ήταν η μεγάλη μου επιθυμία, σύμφωνα και με του αποστόλου Παύλου τα λόγια, «Ζηλούτε δε τα χαρίσματα τα κρείττονα» και «Το Πνεύμα μη σβέννυται». Περιεργάστηκα το ζήτημα αυτό μέσα στη σκέψι μου αρκετό χρόνο. Τι έπρεπε να γίνη; Το μυαλό μου και η αντίληψίς μου δεν είχαν ανάλογη δύναμι με το έργο που εζητούσα να φέρω εις πέρας και δεν είχα κανένα να μου το εξηγήση όταν εχρειάζετο.

Τί εἶναι ἡ προσευχή;Γέρων Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

 

— Τί εἶναι ἡ προσευχή, Γέροντα;
— Τίποτα, νά, τίποτα.
— Τίποτα;
— Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ βάσις. Τὴν ταπείνωση τὴν δίνει ὁ Θεός. Δὲν μπορεῖς νὰ τὴν ἀποκτήσεις μόνος σου. Δὲν γίνεται. Σοῦ τὴν δίνει Ἐκεῖνος.
— Πῶς σοῦ τὴν δίνει, Γέροντα;
—  Ἔ, πρέπει νὰ κάνεις μερικὰ πράγματα.
— Τί δηλαδή;

Τό μεγαλεῖο τῆς διάκρισης..παπάς Σάββας ὁ πνευματικός

Για να φθάση κάποιος στην Μικρά Αγία Άννα θα αποβιβασθή στο λιμάνι της Σκήτης της Αγίας Άννης και θ’ ακολουθήση ένα μικρό και ανηφορικό μονοπάτι. Το μονοπάτι αυτό στα χρόνια του παπα-Σάββα πατήθηκε πολύ. Την περίοδο μάλιστα των Τεσσαρακοστών μεταβαλλόταν σε ατέλειωτη ανθρώπινη αλυσίδα. Κάθε κρίκος κι’ ένας Χριστιανός που πήγαινε για πνευματικό λουτρό.

— Ατέλειωτο κορδόνι ο κόσμος, μας είπαν παλαιοί Αγιαννανίτες. Έτρεχε ο κόσμος ποτάμι. Μοναχοί, Ιερωμένοι, κοσμικοί, υπάλληλοι από τις Καρυές και την Δάφνη, από κάθε γωνιά του Αγίου Όρους, από τα πιο μακρινά Μοναστήρια, από την γειτονική Χαλκιδική, από παντού. Κάθε προσκυνητής του Όρους το θεωρούσε παράλειψη να μή περάση από το εξομολογητήριό του. Και που να τους προλάβη όλους! Ο Δικαίος (=ο μοναχός που διοικεί την Σκήτη) της Αγίας Άννης κάθε βράδυ φιλοξενούσε στο Κυριακό αυτούς που έπρεπε να περιμένουν την σειρά τους την επομένη ημέρα.

Άλλο εκπληκτικό φαινόμενο ήταν η έκφρασις του προσώπου αυτών που έβγαιναν από το εξομολογητήριό του.

Μόνο μέ τήν μεταβολή, τήν μετάνοια τῶν δυτικῶν στήν ὀρθοδοξία

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΟΛΗ, ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ
ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
(σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: ἐνν. στὴν Ὀρθοδοξία
κι ὄχι στὰ “ὀρθόδοξα” πυροτεχνήματα
ἢ στοὺς ἀναλώσιμους ἀλαλαγμοὺς “ὀρθοδοξίας”) 
ΘΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ»

Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

.         Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν γιὰ δύναμη. Κανεὶς ὅμως δὲν εἶναι τόσο ἰσχυρός, ὅσο εἶναι ὁ Χριστός.
.         Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν γιὰ μεγαλοσύνη. Κανεὶς ὅμως δὲν εἶναι τόσο μεγαλειώδης, ὅσο ὁ Χριστός.
.         Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν γιὰ τὴν καλοσύνη. Κανεὶς ὅμως δὲν εἶναι τόσο ἀγαθός, ὅσο ὁ Χριστός.
.         Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν γιὰ θαυμαστὰ πράγματα, κανεὶς ὅμως δὲν εἶναι τόσο ἀξιοθαύμαστος, ὅσο ὁ Χριστός. Οἱ ἄνθρωποι μιλοῦν γιὰ δόξα. Κανεὶς ὅμως δὲν εἶναι τόσο δοξασμένος, ὅσο ὁ Χριστός.
.         Κανεὶς στὸν κόσμο δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει δόξα διηνεκῆ. Διαρκῆ δόξα μπορεῖ νὰ ἔχει κανεὶς μόνο διὰ μέσου τοῦ Χριστοῦ. Ἐπειδὴ ὁ Χριστὸς μαρτύρησε ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, Τοῦ δόθηκαν ὅλα τὰ στεφάνια τῆς δόξας καὶ Αὐτὸς τὴν χαρίζει σ’ ὅποιον εἶναι ἄξιος καὶ θέλει.

Ἡ σπουδαιότητα τοῦ Ἁγιορείτικου Μοναχισμοῦ γιά τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας



.......Από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 η Αθωνική Πολιτεία παρουσιάζει μια σταθερή αύξηση όχι μόνο του πληθυσμού της, αλλά και όλων εκείνων των μεγεθών που στοιχειοθετούν την ανάκαμψη μιας κοινωνίας. Βέβαια η ιδιαιτερότητα της κοινωνίας αυτής δεν επιτρέπει την αξιολόγησή της με τα συμβατικά στατιστικά στοιχεία, που χρησιμοποιούνται στις κοσμικές κοινωνίες. Άλλωστε και στις κοινωνίες αυτές η στατιστική προσέγγιση πνευματικών παραμέτρων, όπως είναι η θρησκευτικότητα, είναι τελείως συμβατική. Το βάθος της εσωτερικής ζωής του ανθρώπου, και ιδιαίτερα του μοναχού, παραμένει απρόσιτο στην κοινωνιολογική έρευνα. Επειδή όμως και τα στατιστικά στοιχεία έχουν κάποια ενδεικτική σημασία, δεν πρέπει να θεωρείται τελείως περιττή η χρησιμοποίηση τους.

Ὁ κρυπτοχριστιανός Γιούρι Γκαγκάριν καί ἡ Ὁσία μοναχή Μακαρία

Πενήντα χιλιόμετρα έξω από την πόλη Γκζάτσκ-που αργότερα ονομάστηκε πόλις Γκαγκάριν,επειδή εκεί γεννήθηκε το 1934 ο πρώτος κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν-βρίσκεται το χωριό Τεμκινα.Η πόλη Γκζατσκ βρίσκεται 145 χιλιόμετρα δυτικά της Μόσχας. 

Στό χωριό αυτό κατοικούσε η μεγαλόσχημη μοναχή Μακαρία.(Ο βίος και οι συγκλονιστικές προφητείες της προορατικής οσίας μοναχής Μακαρίας ΕΔΩ. 

Ζούσε με μια πενιχρή σύνταξη. Σχεδόν λιμοκτονούσε. Η μητέρα του Γκαγκάριν, η "Άννα Τιμοφέγιεβνα Γκαγκάρινα, συχνά επισκεπτόταν τη μοναχή Μακαρία. Κάποια φορά την πα­ρακάλεσε να δεχτεί και το γιο της Γιούρι Αλεξέγιεβιτς. Η Γε­ρόντισσα δέχθηκε πρόσχαρα.

Ο Γκαγκάριν ήταν ήδη από το 1962 βουλευτής του Ανωτάτου Σοβιέτ· ήταν φυσικά διάσημος σ' ολόκληρο τον κόσμο, μια και ήταν ο πρώτος άνθρωπος πού ταξίδεψε στο διάστημα. Γιος ξυ­λουργού πού δούλευε σε συνεταιριστικό αγρόκτημα (κολχόζ) αποφοίτησε το 1951 από τεχνικό σχολείο, αποκτώντας την ειδι­κότητα του τεχνίτη χυτηρίου. Συνέχισε τις σπουδές του στο βιο­μηχανικό κολλέγιο Σαράτοφ. Παράλληλα άρχισε να εκπαιδεύε­ται ως πιλότος. Ακολούθως το 1957 αποφοίτησε από τη σχολή πολεμικής αεροπορίας της Ε.Σ.Σ.Δ., στο 'Ορενμπουργκ.Το δια­στημόπλοιό του,το «Βοστόκ 1» εκτοξεύθηκε στις 12 Απριλίου 1961 κι αφού έκανε μια πλήρη περιφορά γύρω από τη Γη σε μιά­μιση ώρα με ταχύτητα 28.968 χιλιόμετρα την ώρα και σε ύψος 301 χιλιομέτρων, προσγειώθηκε στην Σ.'Ενωση.Τιμήθηκε όσο ελάχιστοι στην πατρίδα του, ποικιλοτρόπως.

16 Μαρτίου Συναξαριστής. Γ’ Χαιρετισμοί, Σαβίνου τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ, Πάπα Μάρτυρος, τῶν Ἁγίων δέκα Μαρτύρων, Ἰουλιανοῦ Μάρτυρος, Ρωμανοῦ Ἱερομάρτυρος, Ἀλεξάνδρου Ἱερομάρτυρος, Ἐβεντίου καὶ Θεοδούλου Ἱερομαρτύρων, Ἀνίνου τοῦ Θαυματουργοῦ, Ἰωάννου Ὁσίου, Χριστοδούλου Ὁσίου, Ἀντωνίου ἐκ Γεωργίας, Ποιμένος Ὁσίου.

Γ’ Χαιρετισμοί

Ἀκάθιστος Ὕμνος – Γ’ Στάσις

 

Νέαν ἔδειξε κτίσιν,
ἐμφανίσας ὁ Κτίστης,
ἡμῖν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ γενομένοις·
ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρός,
καὶ φυλάξας ταύτην,
ὥσπερ ἦν ἄφθορον,