Ευχή εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον. Ποίημα Aγίου Δημητρίου του Ροστώφ, ην έλεγε καθ’ εκάστην.
Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε, σκέπε με και διαφύλαττέ με, τον δούλον σου, από παντός κακού ψυχής τε και σώματος, και από παντός εχθρού ορατού και αοράτου. Χαίρε, Kεχαριτωμένη Μαρία· ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών. Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε, και πρέσβευε υπέρ του δούλου σου. Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των Χριστιανών, βοήθησόν μοι τω δούλω Σου. Ω Μαρία Παναμώμητε, χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε· χαίρε, η χαρά των θλιβομένων και η παραμυθία των λυπουμένων· χαίρε, η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων· χαίρε, των αγίων Αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα· χαίρε, του Πατρός Αγίασμα, του Υιού το Σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το Επισκίασμα· χαίρε, του πάντων Βασιλέως, Χριστού του Θεού ημών, το τερπνόν Παλάτιον· χαίρε, η Μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών· χαίρε, το καύχημα των Χριστιανών και των προσκαλουμένων Σε η ετοίμη Βοηθός. Παναγία Δέσποινά μου, φύλαξόν με υπό την Σκέπην Σου· ότι εις τας Πανάχραντους χείρας Σου παρατίθημι το πνεύμα μου.