«Τί μαχόμεθα πρὸς ἀλλήλους» φιλοσοφοῦντες τὰ τῆς Πίστεως;

Τι μαχόμεθα προς αλλήλους φιλοσοφούντες περί της Πίστεως;

«Τί μαχόμεθα πρὸς ἀλλήλους» φιλοσοφοῦντες τὰ τῆς Πίστεως;

«Κατ' ἀλλήλων ἐστράτευσεν ὁ δυσμενὴς τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας»

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς στὰ «Ἱερὰ Παράλληλα» μᾶς παραθέτει δύο ἀξιόλογα κείμενα Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Τὰ κείμενα αὐτὰ εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπίκαιρα στὴν ἐποχή μας –ἐποχὴ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ– καὶ εἶναι ὡς νὰ ἀπευθύνονται πρὸς ὅλους μας, ἐξαιρέτως δὲ πρὸς τοὺς ἐξάρχοντες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (λαϊκοὺς καὶ κληρικούς). Ἁπλὰ καὶ καθαρὰ μᾶς προτρέπουν νὰ μὴ διαφωνοῦμε εἰς τὰ τῆς Πίστεως, (τὰ μυστήρια τῆς Πίστεως «οὐ φέρουσιν ἔρευναν»)· νὰ μὴ διαιρούμαστε καὶ λογομαχοῦμε καὶ πολεμοῦμε μεταξύ μας γιὰ θέματα Πίστεως, οὔτε νὰ «τεχνολογοῦμεν τὴν πίστιν», νὰ τὴν ἐξετάζουμε δηλ. διανοητικά, προσπαθώντας νὰ συμβιβάσουμε τὰ ἀσυμβίβαστα, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον «πληροῦμεν τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κοινοῦ δυσμενοῦς», δηλ. τοῦ διαβόλου.

Γέρων Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης.Λόγοι διδαχῆς-Ἐξομολόγηση – Μετάνοια

Ἐξομολόγηση – Μετάνοια

Δὲν σὲ κατηγορῶ ὅτι ἔκανες ἁμαρτίες πολλὲς καὶ σοβαρές, ὄχι, ἄνθρωπος εἶσαι. Σὲ κατηγορῶ, γιατὶ δὲν ἐξομολογεῖσαι. Αὐτὸ σὲ κατηγορῶ. Ἔπεσες; Στὸν πνευματικό. Ἔπεσες; Στὸν πνευματικό, ὅλα στὸν πνευματικό. Καὶ ἡ ὁσία Μαρία, πρῶτα ἐξομολογήθηκε.

Στὴ γειτονιά μας ἤτανε κάποιος Κύπριος καὶ εἶχε ἕναν ὑποτακτικό, ὁ ὁποῖος τοὺς γονεῖς του δὲν εἶχε ἀναπαύσει, νὰ ποῦμε. Ὅταν καλογέρευσε, καὶ τὸν Γέροντά του δὲν τὸν ἀνέπαυσε. Κι᾿ ἐκεῖ ποὺ καθόμαστε στὴ Μικρὴ Ἁγία Ἄννα, τὸν ἔστειλε ὁ Γέροντάς του στὸν Γέροντα, τὸν γερο-Ἰωσήφ, νὰ πεῖ τὸν λογισμό του καὶ ὅ,τι μπορεῖ νὰ τὸν βοηθήσει. Ὅταν ἦρθε ἐκεῖ, ἤμαστε γύρω ἔτσι μὲ τὸν Γέροντα, λέει: «Ἄντε ἐσύ, πήγαινε ἐσύ, πηγαίνετε στὰ δωματιά σας· ἔλα ῾δῶ, πάτερ Ἰωάννη». Ἀνεβαίνει, πήγαινε στὸ δωμάτιό του.

- Γέροντα, λέει, ἡ ψυχή μου κλαίει,κλαίει, κλαίει σὰν μικρὸ παιδί.

- Γιατί, παιδί μου, ἡ ψυχή σου κλαίει;

- Διότι, λέει, δὲν ἀνέπαυσα τὸν Γέροντά μου.

- Ἔ, ποῦ καταλαμβάνεις ὅτι δὲν ἀνέπαυσες τὸν Γέροντα;

- Νά, λέει, ἔτσι στὴν ὑπακοή.

Διάλογος περί τηλεοράσεως μέ τόν γέροντα Πετρώνιο. (Μέρος Α΄)

Διάλογος περί τηλεοράσεως 
μέ τόν γέροντα Πετρώνιο (†)
Δικαῖον τῆς Ρουμάνικης Σκήτης τοῦ Τιμίου Προδρόμου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὅρους

 
Γέροντος ἱερομ. Πετρωνίου Τανάσε 

 - Πάτερ, πεῖτε μας πρῶτα γιά τήν τηλεόρασι. Κάνει ἕνα τέλεια καταστρεπτικό ἔργο στήν χριστιανική ζωή τοῦ ἀνθρώπου; Πῶς θά τό καταλάβουμε αὐτό;    - Τί εἶναι ἡ τηλεόρασις; Εἶναι μία ἀνεξάντλητη πηγή εἰκόνων καί παραστάσεων, ἐντυπώσεων, πού τό μεγαλύτερο μέρος τους εἶναι ἁμαρτωλό, διότι ἐκχυδαΐζει τήν ψυχή. Ὅμως ἡ χριστιανική καί εἰδικώτερα ἡ πνευματική ζωή σημαίνει ἀκριβῶς τό ἀντίθετο: καθαρότης τῆς ἐσωτερικῆς καί τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Πῶς γίνεται ἡ πρόοδος στήν πνευματική ζωή;
Μόνο μέ τό θέλημα τοῦ ἀνθρώπου. Χωρίς τό θέλημα τοῦ ἀνθρώπου ἡ ψυχή ἐκτρέπεται καί παρασύρεται ἀπό τό ρεῦμα τοῦ κόσμου κι ἀπό τήν ἁμαρτία. Πηγαίνεις στόν δρόμο, βλέπεις, ἀκοῦς, συναντᾶσαι μέ ἄλλους, καί χωρίς ἀκόμη νά θέλης, μολύνεσαι.

Δημήτριος Τσελεγγίδης: Οἱ τρεῖς βαθμίδες τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

Η τρίτη ερώτηση από  ομιλία που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού στις 16 Δεκεμβρίου 2011 με τον κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ

Η υποδομή της Χριστιανικής μας ταυτότητας, υπόθεση ζωής
Δημήτριος Τσελεγγίδης
(Ερώτηση 3)

Ορίστε, πάτερ. Και έτερος φοιτητής· πρώην.

Ορίσατε κάποιες προϋποθέσεις αγιοπνευματικής ζωής και κάποιος μπορεί να πει ότι κάποια κίνητρα μας κοιτούν να έχουμε σχέση με τον Θεό. Υπάρχουν τρεις βαθμίδες, που οι Πατέρες αναφέρουν, η σχέση που έχει κάποιος που φοβάται τον Θεό ή φοβάται κατ’ ακρίβειαν την τιμωρία, ή οι σχέσεις πελατειακές ή μισθωτού με εργοδότη, ή σχέση αγαπητική, υιική, πατρική που έχει ο πιστός με το Θεό. Τι έχετε να μας πείτε γι’ αυτόν, αν οι δύο πρώτες βαθμίδες μπορεί να βοηθήσουν, ας πούμε, να έχει πνευματική ζωή.
Ναι, προφανώς έχουμε έναν Θεό που είναι Πατέρας. Όσοι από μας συμβαίνει να είμαστε γονείς τα αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά τα πράγματα. Όταν τα παιδάκια μας είναι μικρά, δεν έχουν δηλαδή την ηλικιακή ωριμότητα και κατ’ επέκταση -επειδή τους έχουμε μπαζώσει δηλαδή, εκεί οφείλεται το ότι δεν βλέπουν το καλό- τότε τους απειλούμε, στα κορυφαία πράγματα, που κινδυνεύουν, είναι θέμα ζωής και θανάτου, «μη» του λέμε «γιατί θα σε δείρω». Είναι κίνδυνος θάνατος, το παιδί αν κάνει ένα βήμα ακόμα θα βρεθεί στον γκρεμό· και προκειμένου εμείς να μην το θέσουμε στον κίνδυνο αυτού του θανάτου, μπορεί να το δείρουμε κιόλας, αν το επιχειρήσει.

Τό περιστέρι καί ἡ σπίθα. Ἐμπειρίες νεοφώτιστων ὀρθόδοξων Ἀφρικανῶν.

Φωτ.αρχείο π.Δαμασκηνού Γρηγοριάτου

Ἀνάμεσα στούς κληρικούς καί ἐργάτες τῆς Ἱεραποστολῆς Κολουέζι ἐργάζεται καί ὁ παπᾶ Λάζαρος. Διακρίνεται γιά τήν πολλή ὑπακοή του, τήν ταπείνωσι καί τήν ἐργατικότητα.
Κάποια ἡμέρα τόν πλησίασα καί τοῦ ἔκαμα τήν ἐρώτησι:    - Πάτερ Λάζαρε, πῶς ἔγινες ὀρθόδοξος;  -Ἐγώ, πάτερ, μέχρι τό 1983 ἤμουν ἀβάπτιστος. Ἄκουσα γιά τήν προτεσταντική κοινότητα τῶν Μεθοδιστῶν καί πῆγα κατ᾿ ἀρχήν σ᾿ αὐτούς.
Ἄκουσα τά μαθήματά τους, ἀλλά στήν πρότασί τους νά πάρω τό δικό τους βάπτισμα, ἡ ψυχή μου ἀντιδροῦσε. Μετά πῆγα στούς Πεντηκοστιανούς, ἀλλ᾿ ἔφυγα κι ἀπ᾿ ἐκεῖ γιά τόν ἴδιο λόγο. Πουθενά δέν ἀναπαυόταν ἡ ψυχή μου.
Κάποια ἡμέρα περνώντας ἀπέξω ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὁ λογισμός μου μέ παρεκίνησε νά μπῶ μέσα.

Ἡ εἴσοδος καί παραμονή στήν Ἐκκλησία εἶναι δῶρο τοῦ Χριστοῦ, σ’ αὐτούς πού τηροῦν τίς ἐντολές Του.

Β΄ ΜΕΡΟΣ 

 

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 

 

1)Ἡ ζωή στήν Ἐκκλησία.

 

 

Α) Ἡ ζωή στήν Ἐκκλησία εἶναι ζωή ἐν τῷ Πατρί καί ἐν τῷ Υἱῷ καί ἐν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι.

 

Ὁ Χριστός μᾶς προετοιμάζει, μᾶς ἀξιώνει νά εἰσέλθουμε στήν Βασιλεία Του, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ἐκεῖνος μᾶς γνωρίζεται καί μᾶς «μεταμορφώνει», δίνοντάς μας «ἔνδυμα γάμου», ἄν δεῖ ὅτι ὑπάρχει μέσα μας ἡ διάθεση νά ταπεινωθοῦμε καί νά Τόν ἀγαπήσουμε. Ἐκεῖνος μᾶς καθιστᾶ ἄξιους τῆς Βασιλείας του. Αὐτό ὑποδηλώνει ὁ Γέροντας, ὅταν γράφει στήν πνευματική διαθήκη του, ὅτι εὔχεται ν’ἀγαπήσουμε τά πνευματικά του παιδιά τόν Θεό, πού εἶναι τό πᾶν, «γιά νά μᾶς ἀξιώσει (ὁ Θεός) νά μποῦμε στήν ἐπίγειο ἄκτιστη Ἐκκλησία Του, γιατί ἀπ’ ἐδῶ πρέπει ν’ἀρχίσουμε»¹⁴. Κριτήριο τοῦ ἄν ἀγαπᾶ ὁ ἄνθρωπος τόν Θεό εἶναι τό ἄν τηρεῖ τίς ἐντολές Του¹⁵. Ἡ εἴσοδος στήν Ἐκκλησία εἶναι δῶρο τοῦ Χριστοῦ (καί ὄχι κατόρθωμα τοῦ ἀνθρώπου), σ’ αὐτούς πού τηροῦν τίς ἐντολές Του. Αὐτοί ἀποδεικνύουν ἔμπρακτα ὅτι Τόν ἀγαποῦν.

Μοναχοῦ Ἀρσένιου Βατοπαιδινοῦ: Εἰς τόν Βίον τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου (Μέρος 2ο)

Ρώσικη εικόνα του αγίου Γεωργίου.

VatopaidiFriend: Με αφορμή την επερχόμενη εορτή του αγίου Γεωργίου, σας παρουσιάζουμε από το αρχείο μας ένα υπέροχο δείγμα της άγνωστης (στον πολύ κόσμο) πνευματικότητας του π. Αρσένιου Βατοπαιδινού. Πρόκειται για μια θαυμάσια εξιστόρηση του βίου του αη-Γιώργη με πολλές βαθιές πνευματικές σκέψεις και διδαχές.
Συνέχεια από Μέρος 1ο
Ο Διοκλητιανός ήταν ένας από τους μεθυσμένους από την αυτοθέωσή τους αυτοκράτορες, ο οποίος λάτρευε αντί του Δημιουργού, τα πονηρά σκοτεινά κτίσματά Του, που έπαιζαν θεατρινίστικα τον ρόλο του Θεού. Ο Διοκλητιανός ήταν στην εξουσία, όταν πάνω σ’ αυτή τη γή έλαμψε μοναδικά, για να συνεχίσει πλέον να λάμπει αιώνια, ο μεγαλομάρτυς Γεώργιος.
Για τους γονείς του Αγίου Γεωργίου γνωρίζουμε από τον βιογράφο του μαρτυρίου του –πού ήταν πιστός ακόλουθός του– ότι καταγόταν από γενεά Χριστιανών προγόνων και ότι και οι δύο υπήρχαν τόσο ενάρετοι ώστε σήμερα να τιμώνται ως Άγιοι. Ο μέν πατέρας του Γερόντιος μαρτύρησε ενώ ήταν στρατηλάτης στο αξίωμα, η δε μητέρα του ζώντας οσιακά, μεγάλωσε το μονάκριβο ορφανό της και πέθανε ειρηνικά πριν γνωρίσει την μελλοντική ουράνια δόξα του.

Νά εἴμεθα ἑτοιμασμένοι (οἱ Ἕλληνες), χαρούμενοι, ὅτι ὁ μετανοῶν ἄνθρωπος, δέν πρόκειται νά ὑποστῆ τίποτα.

 Φυλάει ο Θεός την Ελλάδα, τώρα ιδιαιτέρως να την δοξάσει 

 Προφητεία του Γέροντος Σίμωνος απομαγνητοφωνημένη.

«...Όπως βλέπουμε σήμερα τον κόσμο γενικώς, ότι δεν εδύνατο ο Θεός πλέον να ανεχθεί εκείνη την λυπηρά κατάσταση σ’ όλη την οικουμένη, μηδαμώς εξαιρουμένης και της Ελλάδος, που την αγαπά περισσότερο και το οποίο στα χαρτιά μας λέει και σε λίγο πραγματοποιούνται, ότι η Ελλάς, η Ελλάς θα δείτε σε λίγο πόσο θα γίνει μεγάλη, μεγάλη, μεγάλη. Όχι μόνο θα δείτε, θα έχει εξαίρετο και λαμπρό παράδειγμα εις όλη την Οικουμένη, διότι ενθυμείσθε ότι εδώ δεν εχύθηκε αίμα, όταν εκήρυξε ο Απόστολος Παύλος, ενώ ξέρεις τι αίμα χύθηκε σ’ όλα τα έθνη.

Ενθυμείσθε ότι είπε, τι είπε ο Χριστός, όταν επήγαν τινές Έλληνες, όταν επήγε ο Ανδρέας και ο Φίλιππος.

Ἡ ἁγία καί θαυμαστή εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου πού βρίσκεται στήν Ἱερά Μονή Ξενοφῶντος

Στο Άγιο Όρος σώζεται η αρχαία προφορική παράδοση και για την άγια εικόνα που υπήρχε στους χρόνους των ασεβών εικονομάχων, όταν με βασιλικά διατάγματα εκαίονταν οι άγιες και σεβαστές εικόνες.

Στα χρόνια εκείνα λοιπόν οι υπηρέτες του παράνομου βασιλιά ερευνούσαν και προσπαθούσαν να βρίσκουν τις άγιες εικόνες για να τις συντρίψουν και να τις ρίξουν στη φωτιά. Βρήκαν λοιπόν και την άγια αυτή εικόνα και την έριξαν στην φωτιά για να καεί. Αλλά μάταια εκοπίαζαν οι ανόητοι, διότι η άγια εικόνα έμεινε άφλεκτος μέχρι που η φωτιά έσβησε τελείως.Οι εικονομάχοι όταν είδαν ότι η φωτιά πολύ λίγο άρπαξε τα φορέματα του Αγίου και το πρόσωπο του τίποτα δεν έπαθε απόρησαν. Ένας μάλιστα περισσότερο ασεβής έμπηξε μαχαίρι στο πηγούνι του Αγίου και αμέσως έτρεξε καθαρό αίμα. Τότε όλοι όσοι είδαν το θαύμα έφυγαν ο καθένας για το σπίτι του. Ένας ευσεβής Χριστιανός αφού παράλαβε την άγια εικόνα και ήλθε στην θάλασσα, προσευχήθηκε θερμά στον Κύριο για να σταματήσει η φρικτή θύελλα της εικονομαχίας.

Δυνατότητες τῆς ψυχῆς.Γέρων Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης

— Ὑπάρχουν δέκτες ποὺ συνδέονται μὲ τὴν Ἰαπωνία. Εἶνα πανταχοῦ παρὼν ὁ ἅγιος; Ἡ ψυχὴ εἶναι ἕνα θεῖο κομμάτι.
Δὲν ὑπάρχουν βιβλία ὅπου γράφονται τὰ παραπτώματά μας , ἀλλὰ ἡ ὀντότητά μας εἶναι τὸ βιβλίο. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἐξομολόγηση σβήνονται τὰ παραπτώματα. Ἐγὼ ὅμως λέω ὅτι χρειάζεται καὶ ἡ πίστη στὴν ἐξομολόγηση γιὰ νὰ σβηστοῦν. Πρέπει νὰ πιστεύουμε ὅτι σβήνονται. Χρειάζεται νὰ πιστεύεις ὅτι φεύγον­τας ἀπὸ τὴν ἐξομολόγηση δὲν ὑπάρχει πιὰ τίποτα.

Μαθητεύοντας στὸν Γέροντα Πορφύριο, σελ. 262

http://www.porphyrios.net/?p=2340

«Φωτισμένες» καί «ὁραματίστριες»

«ΦΩΤΙΣΜΕΝΕΣ»  ΚΑΙ  «ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΡΙΕΣ»

«αυτός γάρ ο σατανάς μεταχηματίζεται εις άγγελον φωτός»

(Β΄  ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ, κεφ. ΙΑ΄, στιχ. 14)

Ευάγγελος   Καραμπάτσης

Οικονομολόγος,  Μ. Α.

  

 Έχουν περάσει πια πάνω από 30 χρόνια που σαν παιδιά (τότε) είχαμε εντυπωσιαστεί αλλά και προβληματιστεί με τις λεγόμενες  «φωτισμένες», οι οποίες  υπήρχαν στο χωριό μας αλλά και στην πόλη. Οι «αποκαλύψεις» και τα «μηνύματα» που νομίζαμε ότι έπαιρναν από την Παναγία και τους άλλους αγίους,  μας γέμιζαν θαυμασμό και κατάπληξη. Κάτι που ήταν φυσικό, αφού – λόγω του νεαρού της ηλικίας μας – δεν γνωρίζαμε αλλά ούτε και φανταζόμαστε τα τεχνάσματα και τις πονηριές του διαβόλου.

Ευτυχώς όμως που – κάποιοι από μας - σκεφτήκαμε και  συμβουλευτήκαμε έμπειρους πνευματικούς οι οποίοι χάρις στη διάκριση και τη διορατικότητά τους,  μας βοήθησαν να δούμε τα πράγματα πιο ξεκάθαρα και αληθινά φωτισμένα. Αξίζει να σημειωθεί ότι, οι νομιζόμενες «φωτισμένες» μας απέτρεπαν συνεχώς από κάτι τέτοιο, με το επιχείρημα ότι οι πνευματικοί δεν έχουν ακόμη πάρει…αρκετή «φώτιση»  και γι’ αυτό θα μας κάνουν μεγάλο κακό (αν τους συμβουλευτούμε), επειδή θα μας απομακρύνουν από αυτές και δεν θα μας αφήσουν έτσι ν΄ ακούμε τη «διδασκαλία» τους.

Ἀπάντηση Μητροπολίτου Πειραιῶς σέ "Ἱ. Σ. τῶν Καθολικῶν Ἐπισκόπων"

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 24ῃ Ἀπριλίου 2012
 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν 

Ἡ δημοσιοποιηθεῖσα ἀνακοίνωσις τῆς «Ἱ. Συνόδου τῶν Καθολικῶν Ἐπισκόπων» τῆς Ἑλλάδος ἀποτελεῖ κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς καταλυτικῆς δυνάμεως τῆς αἱρέσεως καί τῶν συνεπειῶν τῆς σχάσεως ἐκ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας καί ἀποδεικνύει ἐναργέστατα διά μίαν εἰσέτι φοράν τό πατερικόν γνωμικόν: «τό πίπτειν ἀνθρώπινον, τό μετανοεῖν θεῖον, τό ἐμμένειν σατανικόν!».

Ἡ αἵρεσις ὡς ἀλλοτρίωσις τῆς θεόθεν ἀποκαλυφθείσης ἀληθείας ἐμπεριέχει τό στοιχεῖον τῆς ἐμμονῆς καί τῆς κακοτρόπου στρεβλώσεως αὐτῆς, μή ὀρρωδοῦσα πρό οὐδενός. Διά τοῦτο καί οἱ Θεοφόροι Πατέρες καί αἱ Ἅγιαι 9 Οἰκουμενικαί Σύνοδοι ἠγωνίσθησαν θεοειδῶς διά τήν κατάγνωσιν τῶν αἱρέσεων καί τήν μετάνοιαν τῶν αἱρετιζόντων.

Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Γραβανός (+1812)

Αγιορείτης Άγιος Μνήμη 22 Απριλίου

Ο Γρηγόριος ήταν κι αυτός ένας από τους συνοδοιπόρους των Κολυβάδων, που ακλούθησε το γέροντα του Νήφωνα σε πολλούς σταθμούς, στο Άγιο Όρος, σε διάφορα νησιά του Αιγαίου και κατέληξαν στην Πάτμο.
Καταγόταν από τη Νίσυρο, έρχεται στην Πάτμο και συμπροσεύχεται με τον Άγιο Μακάριο Κορίνθου στο ησυχαστήριο της Κουμάνας, αγναντεύοντας απέναντι την Αποκάλυψη και τη Μονή, τους δύο μεγάλους σταθμούς της ιστορίας της Πάτμου και της Εκκλησίας.
Αργότερα πηγαίνει με τον Νήφωνα στους Λειψούς και ιδρύουν ησυχαστήριο στη περιοχή Ρωμάνι προς τιμή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Επιστρέφοντας στην Πάτμο στη θέση Γραβά θα κτίσει το κάθισμα προς τιμή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Εκεί έζησε με τον υποτακτικό του τον Θεόκτιστο από τη Σόφια, έκτισε κελιά και πήρε από δώ το όνομα Γραβανός.
Η αρετή και η άσκηση του ακτινοβολούσαν σ΄ όλο το νησί. Πολλοί πήγαιναν στο ερημικό κάθισμά του για να εξομολογηθούν.

25 Απριλίου Συναξαριστής. Μάρκου Ἀποστόλου, Ἀννιανοῦ Ἐπισκόπου, Νίκης Μάρτυρος, Μαουγαλδίου Ἐπισκόπου, Μακεδονίου Πατριάρχου, τῶν Ἁγίων ὀκτῶ Ὁσιομαρτύρων καὶ ἀναχωρητῶν, Ἐγκαίνια τοῦ Ἀποστολείου, Σιλβέστρου Ὁσίου, Βασιλείου Ὁσίου τοῦ Ἠσυχαστοῦ.

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς (ἑορτὴ Μᾶρκος)
 

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ὀνομαζόταν καὶ Ἰωάννης, ἦταν Ἰουδαῖος Ἑλληνιστὴς καὶ ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Μαρία. Καταγόταν ἀπὸ εὔπορη οἰκογένεια καὶ κατὰ τὴν συνήθεια τῆς ἐποχῆς νὰ παίρνουν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἕνα δεύτερο ὄνομα ἑλληνικὸ ἢ ρωμαϊκό, ὀνομάσθηκε καὶ Μᾶρκος.

Ἡ οἰκογένειά του διέθετε τὸ προφανῶς εὐρύχωρο σπίτι της στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὶς συνάξεις τῶν Χριστιανῶν. Ὁρισμένοι παλαιότεροι ἐρευνητὲς δέχονται ὅτι στὸ σπίτι αὐτὸ ἔλαβε χώρα τὸ τελευταῖο δεῖπνο τοῦ Ἰησοῦ μὲ τοὺς Μαθητές Του καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος, «ὁ κεράμιον ὕδατος βαστάζων», ὁ ὁποῖος θὰ ἔδειχνε στοὺς δυὸ Μαθητὲς ποὺ ἔστειλε ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ δείπνου τὸ «ἀνώγαιον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον», ἦταν ὁ Ἰωάννης Μᾶρκος.

Ἡ καταγωγὴ τοῦ Ἀποστόλου Μάρκου ἦταν μᾶλλον ἀπὸ τὴν Κύπρο. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἄρχισε τὴν διακονία τῆς κηρύξεως τοῦ Εὐαγγελίου, συνοδεύοντας τὸν θεῖο του Ἀπόστολο Βαρνάβα καὶ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο στὶς διάφορες περιοδεῖες του.