Μακαριστός γέρων Εὐσέβιος Γιαννακάκης καί ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ

 

Ξημέρωνε η 19η Ιουνίου 1995, ημέρα Δευτέρα. Η Θεία Λειτουργία τελείωσε γύρω στις 2 το πρωί. Ο Γέροντας, αν και ήταν τόσο βαριά, κατέβασε τα πόδια του από την κλίνη και κοινώνησε καθιστός για τελευταία φορά. Από σεβασμό, ούτε μία φορά δεν κοινώνησε ξαπλωμένος. Ήταν πανέτοιμος. Η ώρα που θα έφευγε πλησίαζε. Βαθιά σιγή επικρατούσε στο κελλί του.

Στις έξι το πρωί ο Γέροντας είπε με φωνή μισοσβησμένη:

Ηχητικό Αγιολόγιο 29 Ιουνίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 29 Ιουνίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

29 Ιουνίου Συναξαριστής. Πρωταποστόλων Πέτρου και Παύλου, Μνήμη Πάντων των εν Λέσβω Αγίων, Ἀνακομιδὴ Τιμίων Λειψάνων Ὁσίου Νικάνδρου ἐν Πσκὼφ Ρωσίας,Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Κασπερώφ,Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Γλυκοφιλούσης.

Ὁ Ἅγιος Παῦλος ὁ Ἀπόστολος

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἡ ἡρωικότερη ἀποστολικὴ μορφὴ τῆς πρώτης Χριστιανικῆς περιόδου, ὑπῆρξε ὁ κατ’ ἐξοχὴν Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, ὁ μοναδικὸς διδάσκαλος καὶ ὁ σπουδαιότερος παιδαγωγὸς τῆς Οἰκουμένης, ὁ ἐκκλησιαστικὸς ἀγωνιστὴς καὺ φυτουργὸς τῆς Ἐκκλησίας.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἐκφράζονται μὲ τὸ μεγαλύτερο θαυμασμὸ καὶ ἐξυμνοῦν μὲ τὰ καλύτερα λόγια τὴν προσωπικότητά του, τὸ καταπληκτικὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο του καὶ τὴ μοναδικὴ διδασκαλία του.
Μάλιστα ὁ κυριότερος ἑρμηνευτής του, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἐκ τῶν κορυφαίων πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, εὔστοχα τὸν χαρακτηρίζει ὡς «τὸν πρῶτον μετὰ τὸν Ἕνα» καὶ συνιστᾶ «μὴ θαυμάζειν μόνον ἀλλὰ καὶ μιμεῖσθαι τὸ ἀρχέτυπον τοῦτο τῆς ἀρετῆς».
Ἄριστος γνώστης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ παιδείας, ἔφερε τὸ ἀληθινὸ φῶς τῆς θεογνωσίας, τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ στὴ Δύση.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐγεννήθηκε στὴν Ταρσὸ τῆς Κιλικίας, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 5 – 15 μ.Χ., ἀπὸ Ἰουδαίους γονεῖς τῆς φυλῆς Βενιαμίν, ἡ ὁποία μαζὶ μὲ τὴ φυλὴ τοῦ Ἰούδα θεωροῦνται οἱ μόνες καθαρὲς φυλές.

29 Ἰουνίου. ♰ Πέτρου καί Παύλου τῶν πρωτοκορυφαίων ἀποστόλων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Τοῦ ἀποστόλου Παύλου, Ἰουν. 29. (Β΄ Κορ. ια΄ 21 - ιβ΄ 9).

Β Κορ. 11,21      κατὰ ἀτιμίαν λέγω, ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήσαμεν. ἐν ᾧ δ᾿ ἄν τις τολμᾷ, ἐν ἀφροσύνῃ λέγω, τολμῶ κἀγώ.

Β Κορ. 11,21             Προς εντροπήν και ταπείνωσίν μου το λέγω, σαν να υπήρξαμεν ημείς ασθενείς και αδύνατοι μεταξύ σας, και δεν μπορούσαμε τάχα να κάμωμεν όσα οι ψευδαπόστολοι σας έκαμαν. Σας λέγω όμως τούτο· εις οτιδήποτε τολμά να καυχηθή κανείς τολμώ και εγώ-με αφροσύνην το λέγω αυτό.

31. Περί Παχωμίου καί τῶν Ταβεννησιωτῶν Α΄, Λαυσαϊκόν-Ἁγίου Παλλαδίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

31. Περί Παχωμίου καί τῶν Ταβεννησιωτῶν Α΄, Λαυσαϊκόν-Ἁγίου Παλλαδίου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-6-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr,ht... καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

"Ὅταν γογγύζουμε κατὰ τοῦ Θεοῦ, αὐτο σημαίνει ὅτι Τὸν θεωροῦμε ἄδικο"

 Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας

 

Τὴν προηγούμενη Κυριακὴ προσπάθησα νὰ ἀποκαλύψω τὸ μεγαλεῖο καὶ τὸ βάθος τοῦ λόγου τοῦ ἀποστόλου Παύλου ποὺ τὸν ἑαυτὸ του ὀνομάζει σπονδὴ στὴ Θυσία. Σᾶς ἔλεγα γιὰ τὶς ἀμέτρητες συμφορὲς καὶ τὰ βάσανα ποὺ ὑπόφερε σ' ὅλη τὴ ζωή του γιὰ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ ὁποῖος προσφέρθηκε Θυσία γιὰ τὶς ἁμαρτίες ὅλου τοῦ κόσμου. Συμπληρώνοντας αὐτὰ ποὺ σᾶς ἔλεγα τότε, γιὰ τὰ παθήματα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀποστόλου, θὰ σᾶς πῶ τώρα καὶ τί ὑπέφερε σὲ μία πόλη τῆς Μακεδονίας, στοὺς Φιλίππους, γιὰ τὸ κήρυγμά του. Μὲ τὴν καταγγελία κάποιων, ποὺ δὲν τοὺς ἄρεσε τὸ κήρυγμά του, οἱ ἄρχοντες τῆς πόλης ἔδωσαν διαταγὴ νὰ τὸν ραβδίσουν καὶ μετὰ τὸν ἔριξαν στὴ φυλακὴ καὶ ἕσφιξαν τὰ πόδια του στὸ τιμωρητικὸ ξύλο. Ἔχασε τότε τὸ θάρρος του ὁ ἀπόστολος; Ἄρχισε νὰ κλαίει; Ἀσφαλῶς ὄχι. Κατὰ τὰ μεσάνυχτα ὁ Παῦλος μαζὶ μὲ τὸ συνεργάτη του, τὸ Σίλα, ἔψαλαν ψαλμούς, δοξολογώντας τὸ Θεό. Θὰ μποροῦσε ὁ Παῦλος μὲ μία μόνο λέξη νὰ ἀποφύγει τοὺς ραβδισμούς, νὰ βγεῖ ἀπὸ τὴ φυλακὴ καὶ ἀκόμα καὶ νὰ τρομάξει τοὺς ἄρχοντες, ἀρκεῖ νὰ τοὺς ἔλεγε ὅτι εἶναι Ρωμαῖος πολίτης. Ὅμως δὲν τὸ ἔκανε. Προτίμησε τὸν ἐξευτελισμὸ γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ χαιρόταν μὲ ὅλη τὴν καρδιά του γιὰ τὶς μαστιγώσεις καὶ τὶς πληγές, διότι αὐτὰ συνέβαλαν στὴν...ἐπιστροφὴ τοῦ δεσμοφύλακα καὶ τῆς οἰκογένειάς του στὴν πίστη στὸ Χριστό. Νὰ θυμόμαστε πάντα πόσο ἐμεῖς φοβόμαστε τὶς μαστιγώσεις καὶ τὶς πληγὲς ἐνῶ, ἀντίθετα, πόσο ὁ μεγάλος αὐτὸς διάκονος τοῦ Θεοῦ χαιρόταν γι' αὐτά. Χαιρόταν κάθε φορᾶ ποὺ μποροῦσε νὰ γίνει σπονδὴ στὴ Θυσία.

 

Καὶ στὴ σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπὴ διαβάζουμε ἀκόμα πιὸ παράξενο λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀπὸ τὴν ἐπιστολή του Πρὸς Κολοσσαεῖς; «Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τὴ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὁ ἔστιν ἡ ἐκκλησία» (Κόλ. 1, 24).

 

Ἀκοῦτε πῶς χτυπᾶ ἢ καρδιὰ τοῦ μεγάλου ἀποστόλου; Ἀκοῦτε πῶς αὐτὸς θεωρεῖ ὅτι ὑστερεῖ σὲ παθήματα ποὺ ὑπομένει γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι τὸ Σῶμα Του. Ὄχι μόνο χωρὶς καθόλου νὰ γογγύζει, ὑπομένει ὅλα τὰ ἀμέτρητα παθήματα ἀλλὰ διψᾶ καὶ γιὰ περισσότερα. Ώ, Κύριε! Καὶ ἐμεῖς, οἱ ἀδύνατοι χριστιανοί, πόσο φοβόμαστε τοὺς ὀνειδισμούς, τὶς θλίψεις καὶ τὰ παθήματα! Εἶναι δυνατὸν νὰ βρεθεῖ ἔστω καὶ ἕνας μεταξὺ μᾶς ποῦ θὰ ζητοῦσε νὰ πληθυνθοῦν αὐτά;

Νὰ ἀποφεύγεις τὴ δόξα τῶν ἀνθρώπων... (Ἀπὸ τὸ Γεροντικὸν)

ΩΔΗΓΗΣΑΝ κάποτε στὸν Ἀββᾶ Λογγίνο ἕνα δυστυχῆ δαιμονισμένο καὶ τὸν παρακαλοῦσαν νὰ τὸν κάνη καλά.

— Δὲν ἔχω τέτοιο χάρισμα, ἔλεγε ἐκεῖνος μὲ ταπεινοσύνη. Πηγαίνετε στὸν Ἀββᾶ Ζήνωνα. Ἐκεῖνος μὲ τὴν προσευχὴ του μπορεῖ νὰ διώξη τὸ δαιμόνιο.

Πῆγαν τὸν ἄνθρωπο στὸν Ἀββᾶ Ζήνωνα. Ἐκεῖνος τὸν λυπήθηκε κι ἄρχισε νὰ ἐξορκίζη τὸ πονηρὸ πνεῦμα νὰ φύγη ἀπὸ τὸ βασανισμένο πλάσμα.

Τὸ δαιμόνιο ἄρχισε ν' ἀγριεύη καὶ ξαφνικὰ φώναξε στὸν Γέροντα:

— Μήπως νομίζεις πώς γιὰ λόγου σου φεύγω; ὁ Ἀββὰς Λογγίνος προσεύχεται αὐτὴ τὴ στιγμὴ κι ἡ δική του προσευχὴ δὲ μ' ἀφήνει νὰ σταθῶ. Σὲ σένα δὲ δίνω καμμία σημασία.

* * *

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ πάλι, ποὺ ἔπασχε ἀπὸ καρκίνο, ἐπειδὴ εἶχε ἀκούσει τὴν φήμη τοῦ ἀββᾶ Λογγίνου, ξεκίνησε νὰ πάη νὰ τὸν βρὴ νὰ τῆς δώση τὴν ὑγεία της. Καθὼς τὸν γύρευε στὴν τύχη μέσα στὴν ἔρημο, συνάντησε ἕνα γέροντα Καλόγερο νὰ κόβη ξύλα. Πῆγε κοντά του καὶ τὸν ρώτησε ποῦ ἔμενε ὁ Ἀββὰς Λογγίνος.

Μέ φοβερό θαῦμα πλήρωσε ὁ Μ. Παΐσιος τό χρέος τοῦ φτωχοῦ!

  Κάποια μέρα που ο Μέγας Παΐσιος περνούσε μέσα από την πόλη, είδε έναν φτωχό που οι δανειστές του απαιτούσαν με βία, να τους καταβάλει τα 300 φλουριά που τους χρωστούσε. Εκείνος όμως δεν είχε να τους τα δώσει.
Όσιος, Μέγας Παΐσιος.
Βλέποντας ο άγιος τη σκηνή αυτή, στεναχωρήθηκε και παρακάλεσε τους δανειστές να κάνουν λίγη υπομονή. Στη συνέχεια, ο Μέγας Παΐσιος, ύψωσε τα χέρια του στον ουρανό και προσευχήθηκε στον Θεό.

Και τότε, την ίδια στιγμή, κατέβηκε μια περιστέρα στον δεξιό του ώμο, που όταν ο άγιος την έπιασε στα χέρια του, έγινε όλη χρυσή. Ο Μέγας Παΐσιος πήγε την χρυσή περιστέρα σε έναν χρυσοχόο και του είπε να του δώσει 300 φλουριά και να κρατήσει το χρυσό αυτό πτηνό ως ενέχυρο.
Ο χρυσοχόος θαύμασε την τέχνη του κατασκευαστή και έδωσε αμέσως το ποσό που του ζητήθηκε, ελπίζοντας πως τελικά η χρυσή περιστέρα θα γίνει δική του. Ο Μέγας Παΐσιος με τα λεφτά που πήρε απάλλαξε τον φτωχό τόσο από το χρέος όσο και από τους δανειστές του.

Την επόμενη μέρα επισκέφτηκαν τον άγιο στο κελλί του μερικοί προσκυνητές για να πάρουν την ευλογεία του και για να ακούσουν τα θεόπνευστα λόγια του. Οι προσκυνητές αυτοί του προσέφεραν “χάριν ελεημοσύνης” κάποια χρήματα.
Ο Μέγας Παΐσιος, καλοδέχτηκε τους ανθρώπους αυτούς και αφού τους δίδαξε αυτά που έπρεπε και τους καθοδήγησε, αφού τους χαιρέτησε κατευθύνθηκε προς τον χρυσοχόο. Όταν τον συνάντησε του είπε:

Ἀνακοίνωση τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος Ἁγίου Ὄρους περί τοῦ θέματος τῆς Μακεδονίας

Καρυαί τη 13η/26η Ιουνίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

       Η Ιερά Κοινότης του Αγίου Όρους μετά πολλής συνοχής καρδίας και θλίψεως επληροφορήθη την, παρά τας αντιδράσεις συσσώμου του ελληνικού λαού, συνυπογραφήν της Συμφωνίας των Πρεσπών περί της ονομασίας της γείτονος χώρας των Σκοπίων.

       Ασφαλώς ως χριστιανοί οφείλομεν να επιδιώκωμεν με όλας τας δυνάμεις μας την ενότητα όλων των Ορθοδόξων, την θεραπείαν των σχισμάτων, την ειρηνικήν κατάστασιν και την παντί τρόπω αποφυγήν δημιουργίας εστιών θρησκευτικού και εθνοφυλετικού φανατισμού και μίσους. Ούτως η επίλυσις του χρονίζοντος προβλήματος της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων και η πλήρης αποκατάστασις των σχέσεων των δύο χωρών είναι επιθυμητή, πολλώ μάλλον καθώς το Αγιώνυμον Όρος επισκέπτονται κατ’ έτος πολλοί προσκυνηταί εκ της γείτονος χώρας, οι οποίοι ευρίσκουν εις αυτό πνευματικήν ανάπαυσιν, εις ατμόσφαιραν γνησίας πνευματικής ενότητος και αγάπης.

       Εν τούτοις, δεν είναι δυνατόν, εν ονόματι των ως άνω αγαθών στόχων, η επίλυσις αυτού του μείζονος εθνικού προβλήματος να επιχειρήται με προχείρους, αδιαφανείς και συνοπτικάς διαδικασίας, με την υιοθέτησιν θέσεων αντιθέτων προς την επιστημονικήν αλήθειαν, την ιστορικήν πραγματικότητα και την ιστορικήν μνήμην, με τρόπον ο οποίος προσβάλλει την εθνικήν συνείδησιν του ελληνικού λαού. Δεν είναι δυνατόν να υιοθετώνται υπό της Ελληνικής Πολιτείας δεσμευτικαί διεθνείς συμφωνίαι, αι οποίαι, όπως αποδεικνύουν και αι συνεχιζόμεναι και κλιμακούμεναι λαϊκαί αντιδράσεις, δεν είναι αποδεκταί υπό της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας. 

Ἡ διαφορά τῆς ἀνθρώπινης καί τῆς Θείας δικαιοσύνης

 Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

«Η θεία δικαιοσύνη είναι ενάντια στο ανθρώπινο δίκαιο. Το ανθρώπινο δίκαιο είναι ισότης του μέτρου, διότι δίνει στον καθένα το δίκαιο και δεν παρεκκλίνει σε ένα ή άλλο μέρος, ούτε προσωπολητττεί, όταν πρόκειται να αποδώσει το δίκαιο. Η θεία δικαιοσύνη, όμως, παρεκκλίνει και χαρίζεται μετά συμπαθείας σε όλους και τον μεν άξιο τιμωρίας δεν τον παιδεύει, τον δε άξιον επαίνου τον γεμίζει με κάθε αγαθό.

Μια μέρα ένας προσκυνητής ρώτησε το γέροντα τι είναι η θεία δικαιοσύνη κι εκείνος απάντησε μ' ένα χαριτωμένο παράδειγμα.

- Να, πες πως κάθονται δυο άνθρωποι σ' ένα τραπέζι για να φάνε, κι έχουν μπροστά τους ένα πιάτο με δέκα βερίκοκα. Αν λοιπόν ο ένας φάει από λαιμαργία επτά και αφήσει τρία στον άλλον, τότε αυτός έχει αδικία και αδικεί τον άλλον αυτό είναι το άδικο.

Αν τώρα αυτός πει:

- Ε, είμαστε δύο και τα βερίκοκα είναι δέκα - άρα μας αναλογούν από πέντε- και φάει αυτός τα πέντε κι αφήσει για τον άλλον τα άλλα πέντε, τότε αυτός ο άνθρωπος εφαρμόζει το ανθρώπινο δίκαιο και έχει την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Γι' αυτό, το ανθρώπινο δίκαιο, πολλές φορές τρέχουμε στα δικαστήρια για να το βρούμε.

 Αν όμως αυτός δει πως στον άλλο αδελφό αρέσουν τα βερίκοκα και προσποιηθεί πως σ' αυτόν δεν αρέσουν -και φάει μόνον ένα για το λογισμό- και λέει στον άλλο: "αδελφέ, φάε εσύ τα άλλα βερίκοκα, γιατί εμένα δεν μου πολυαρέσουν", τότε αυτός έχει τη θεία δικαιοσύνη με την οποία προτιμά ανθρωπίνως να αδικηθεί. Με τη θεία όμως, αμοίβεται για τη θυσία του.

Γιατί λέμε «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι..;»

 Αποσπάσματα από τον λόγο του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου «Περί της Αναστάσεως του Χριστού».

 

 Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού, όμως πολύ λίγοι είναι εκείνοι, οι οποίοι την βλέπουν καθαρά. Μα εκείνοι που δεν την έχουν δει, δεν μπορούν και να προσκυνήσουν τον Ιησού Χριστό, ως Άγιο και Κύριο. Διότι, όπως λέει η Γραφή, «κανείς δεν μπορεί να ομολογήσει Κύριο τον Ιησού, ει μη μόνο με το Πνεύμα το Άγιο» (βλ. Α΄ Κορ. 12.3). Και αλλού λέγει: «Πνεύμα είναι ο Θεός και όσοι τον προσκυνούν, πρέπει να τον προσκυνούν πνευματικά και αληθινά» (βλ. Ιω. 4.24).

Η ιερότατη προσευχή, την οποία κάθε μέρα προφέρουμε, δεν λέγει «Ἀνάστασιν Χριστοῦ πιστεύσαντες…» («Αφού πιστέψαμε στην Ανάσταση του Χριστού…»), αλλά τι λέγει:

«Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον Κύριον Ἰησοῦν, τόν μόνον ἀναμάρτητον.»

(«Αφού είδαμε την Ανάσταση του Χριστού, ας προσκυνήσουμε τον Άγιο Κύριο Ιησού, τον μόνο αναμάρτητο.»)

 Πώς λοιπόν μας προτρέπει τώρα το Πνεύμα το Άγιο να λέμε «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι», σαν να την έχουμε δει την Ανάσταση, την οποία όμως δεν είδαμε, αφού ο Χριστός αναστήθηκε μια φορά προ χιλίων ετών και κανείς τότε δεν τον είδε να ανασταίνεται; [Σημ.: Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος έζησε στα τέλη του 10ου και τις αρχές του 11ου αιώνα.]

Άραγε, μήπως η θεία Γραφή θέλει να ψευδόμαστε;

Ὁ Θεός εἶναι πάντα πιό κοντά σέκείνους πού τόν καλοῦν, ἀπό ὅσο εἶναι ἡ ἴδια ἡ καρδιά τους(Ἅγ.Νικόλαος Καβάσιλας)

 «Η αγάπη για το Θεό, είναι νόμος φιλίας και ευγνωμοσύνης. Για να ακολουθήσει κανείς αυτό το νόμο δεν είναι ανάγκη να καταβάλει κόπους, ούτε έξοδα, ούτε να χύσει ιδρώτα ...

 Ούτε, είναι ανάγκη να αφήσεις τη δουλειά σου, ή να αποσυρθείς σε απόμερα μέρη, να διάγεις μια παράξενη ζωή και να φορείς ένα παράξενο ένδυμα. Δεν χρειάζεται να κάμεις όλα αυτά. 

Μπορείς να μείνεις στο σπίτι σου, και, χωρίς να χάσεις τα αγαθά σου, να βρίσκεσαι πάντα στη μελέτη του Θεού και του ανθρώπου, στη μελέτη της συγγενείας τού ανθρώπου με το θείο και σε κάθε άλλη τέτοιας λογής μελέτη.

Σπάνια φωτογραφία μέ τόν γέροντα Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη. Παρέα μέ ἕνα παιδί

 http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/01/blog-post_665.html

Ηχητικό Αγιολόγιο 28 Ιουνίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 28 Ιουνίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)