Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Ὁ ἅγιος Γέροντας Ἰάκωβος θυμᾶται ἀπό τόν στρατό

  Στον στρατό, συνεχώς με δοκίμαζαν. Κάποια Παρασκευή προσπάθησαν να μου δώσουν να φάω ψητό κατσίκι, να πιω κρασί. Μου πρότειναν να με παντρέψουν στην Αθήνα, (άλλοτε) να με κάνουν ιερομόναχο στην Αθήνα. 

Εγώ όμως είχα από μικρός την κλίση για την έρημο. Όχι τιμές, αξιώματα και θέσεις, όπως τώρα. Ήθελα μόνο να ‘μαι κοντά στον Θεό με την προσευχή μου και να κάνω το θέλημα το αρεστό σε Αυτόν. Ούτε σε σπίτια πήγαινα, ούτε κουβέντες και παρέες είχα με αγόρια και κορίτσια. Δοκίμασαν να με κουρέψουν γουλί και να μου φορέσουν κοντά παντελονάκια για αισχύνη. Τότε εμένα μου ήρθε, χωρίς να έχω διαβάσει βιβλία, και τους λέω: «Μη φοβού από των αποκτεινόντων το σώμα, την ψυχήν σου ουδόλως θέλουν βλάψει».
Όταν ήμουνα στρατιώτης στην Αθήνα, όποιον έβλεπα στον δρόμο, έλεγα «Καλημέρα», «Καλησπέρα», (αλλ’ αυτοί) δεν με μιλούσαν. Το είχα παράπονο, γιατί λέω «εμείς στο χωριό μας λέμε «Καλημέρα», «Καλησπέρα», «Χαίρετε», «γεια σας», εδώ;»
 
Είπα, λοιπόν, στον συνταγματάρχη μου, αυτός ήταν άγιος άνθρωπος, και μου λέει: «Άκουσε να σου πω, παιδί μου. Εδώ, παιδί μου, δεν λένε «Χαίρετε», εκτός αν είναι κανένας γνωστός, όπως είμαστε εμείς γνωστοί, κανένας Ιερέας, κανένας γνωστός μας άνθρωπος».
 
Κάποτε, εκεί στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, απέναντι, βλέπω από μακριά έναν παπά και του κάνω υπόκλιση, αυτός μου κάνει νόημα «έλα εδώ, έλα εδώ». «Πάτερ μου, πώς να ‘ρθω; εδώ είναι λεωφόρος, θα με κόψουν τα αυτοκίνητα» –έρχονταν από τον Άγιο Βασίλειο απάνω, έρχονταν απ’ την Τερψιθέα τα τραμ και τα αυτοκίνητα– «θα με κόψουν τα αυτοκίνητα». «Μη φοβάσαι», λέει, «έλα». Τελικά με δυσκολία πέρασα, κόντεψαν να με κόψουν, ένα με πάτησε στο παπούτσι. Πήγα, λοιπόν, έβαλα μετάνοια, του φίλησα το χέρι. Μου λέει:
 
– Όταν βλέπης παπά, να του φιλήσης το χέρι, για να παίρνης ευλογία. Του λέω:
 
– Πάτερ, και εμείς είμαστε από οικογένεια πνευματική και το σόι μας από γενεές γενεών ήταν όλο ιερομόναχοι στην Μικρά Ασία.
 
Κάποτε, ερχόμουνα από την Ανωτέρα Στρατιωτική Διοίκηση, είχα πάει κάτι έγγραφα, και κάτω στον ηλεκτρικό στο Μοναστηράκι βλέπω τον μακαρίτη, τον αείμνηστο τον Δεσπότη των Καλαβρύτων τον Γεώργιο. Εγώ τον γνώρισα, είχε αυτός το εγκόλπιο από μέσα, αλλά εγώ τον γνώρισα, γιατί πήγαινα στην εκκλησία στο Ιερό και τον γνώρισα όταν ήταν στον Πειραιά πριν γίνη Δεσπότης. Λέω, «θα μπω και εγώ στο τραίνο να πιάσω μια θέση, να την προσφέρω στον Δεσπότη», αν και ντρεπόμουνα να σπρώξω τον κόσμο να μπω μέσα στο τραίνο. Μπήκα τελικά μέσα, βρήκα μια θέση, κάθομαι, ο Δεσπότης πήγε να πιαστή από κάτι λουριά που είχε εκεί και κόντεψε να πέση πάνω στον κόσμο και λέει ο εισπράκτωρ: «Μία θέση για τον Δέσποτα». Μία κυρία είχε δύο μικρά, το ένα από δεξιά το άλλο από αριστερά. Λέει (ξανά ο εισπράκτωρ) :
 
– Μαντάμ, μαντάμ, σε παρακαλώ, μια θέση για τον Δέσποτα.
 
– Την πληρώνω εγώ, κύριε εισπράκτορ, την θέση, του απάντησε.
 
– Ε! βάλτο το ένα το παιδάκι πάνω στην ποδιά σου, της λέει, να καθήση και ο Δέσποτας.
 
– Δεν πειράζει, δεν πειράζει, είπε ο Δεσπότης.
 
– Ορίστε, λέω τότε εγώ, Σεβασμιώτατε, καθήστε.
 
Με κοίταξε αυτός καλά-καλά, μετά μου λέει:
 
– Βρε, στρατιώτα, εσύ είσαι αδύνατος, λεπτός άνθρωπος και κουρασμένος, κάθησε στρατιώτα μου εσύ.
 
– Σεβασμιώτατε, την θέση την πήρα για σας. Την ευχή σας, ορίστε καθήστε.
 
Έβαλα μια μετάνοια, του φίλησα το χέρι και κάθησε ο Δεσπότης.
 
Έτσι έμαθα από τους γονείς μου. Έτσι πέρασα στην Αθήνα, με τους παπάδες και με την Εκκλησία, τίποτα άλλο, και την υπηρεσία μου ως στρατιώτης. Αλλά δεν μ’ αδίκησε ο Θεός· 36 μήνες με φύλαγε το χέρι του Θεού.
Το δακτυλάκι του Διοικητή μου το ‘χω (μέχρι) σήμερα και το θυμιάζω, (επειδή) έγραφε τις άδειες εξόδου μου, για να πηγαίνω στην Εκκλησία να κοινωνώ και να εξομολογούμαι. Ο Διοικητής μου ‘λεγε: «Σε υποστηρίζω από συμφέρον, για να με μνημονεύης, όταν πεθάνω». Έπαιρνε φτωχοκόριτσα, τους έβαζε λεφτά στην Τράπεζα, τα μάθαινε δουλειά, τα καλοτάιζε, τα καλοπάντρευε, τα αποκαθιστούσε. Τέτοια έκανε.
Να σας πω τώρα τι απλότητα είχαμε εκείνα τα χρόνια; Θα γελάσετε. Μου λέει κάποτε ο Διοικητής μου –ήταν Συνταγματάρχης– «δεν μου λες, παιδί μου, Ιάκωβε, τι ώρα είναι;» Τώρα εγώ που δεν ήξερα την ώρα τι να του πω; Για να μην του πω ότι δεν ξέρω, σκέφθηκα ας του πω μια ώρα (και) αυτός θα κοιτάξη το ρολόι. Κοιτάζω, βλέπω δύο δείχτες. Ο μεγάλος (που) λέει την ώρα και ο μικρός (τα λεπτά).
 
– Η ώρα είναι τέσσερις.
 
– Πάρε το κορίτσι, μου λέει, να μας πη την ώρα.
 
– Με κορίτσια εγώ δεν μιλάω, κύριε Συνταγματάρχα. Εγώ έχω προορισμό, θα πάω στο Μοναστήρι, εγώ από παιδί με κορίτσια δεν μιλάω.
 
– Καλά, μου λέει, πάρε το 14 στο τηλέφωνο. (Αυτός ήταν ο αριθμός για την ώρα).
 
Παίρνω και λέει από μέσα μια λεπτή κοριτσίστικη φωνή είκοσι. Το παρατάω αμέσως κάτω.
 
– Τι είπε, μου λέει ο Διοικητής, το κορίτσι;
 
– Με συγχωρείτε, κύριε Διοικητά, μια κοπέλλα φώναξε είκοσι.
 
Κατάλαβε αυτός ότι η ώρα ήταν 8.00′. Και πόσα και πόσα (άλλα τέτοια γεγονότα)!
 
Αλλά εκείνα τα χρόνια μπορεί να ήμασταν απλά παιδιά και φτωχοί άνθρωποι αλλά είχαμε τιμή και ηθική. Ό,τι μας λέγαν οι γονείς μας το κάναμε.
Από το βιβλίο: «Ο Γέρων Ιάκωβος (Διηγήσεις – Νουθεσίες – Μαρτυρίες)». Α’. Διηγήσεις (ι’-ιγ’). Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» 2016.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Γιά τίς σαρκικές διαστροφές ἐντός τοῦ γάμου, Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου





ΓΙΑ ΤΑ ΣΑΡΚΙΚΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΥ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ










Διήγησις τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη
περί τοῦ Ἁγίου Παϊσίου: «Μοῦ διηγήθηκε κάποια κυρία ἀπό τήν Θεσσαλονίκη, ὅτι
κάποτε ὁ Ὅσιος Παΐσιος ἔδωσε δυναμικό τέλος σ’ ἕνα φορτικό καί ἄκρως ἐφάμαρτο
συζυγικό της βάσανο. Εἶχαν διαφορετικό Πνευματικό ἐκείνη καί ὁ σύζυγός της. Ὁ
δικός της Πνευματικός ἦταν πατερικός καί εὐσυνείδητος καί ὑπεδείκνυε τίς
θεοχάρακτες γραμμές καί προϋποθέσεις τοῦ τίμιου γάμου. Ὁ Πνευματικός τοῦ
συζύγου της ἦταν νεωτεριστής καί μεταπατερικός καί ἔλεγε στό σύζυγό της τό
γνωστό καί βλάσφημο καί ἀμοραλιστικό λόγιο ὅτι "ὁ Θεός ἀφήνει ἐλεύθερες
τίς κρεβατοκάμαρες καί δέν ἀσχολεῖται μέ τό τί κάνουν οἱ σύζυγοι κατά τήν σχέση,
ἀλλά μέ τήν καρδιά…". Ὁ σύζυγος ἀπαιτοῦσε νά μεταβληθεῖ ἡ σύζυγός του σέ
χοιρώδη καί λασπώδη κρεάτινη μάζα καί διαρκῶς τήν πίεζε νά ἐνδώσει, μέ εὐλογία
τοῦ Πνευματικοῦ του, στήν παρά φύσιν θεομίσητη καί βδελυρή ἁμαρτία!!! Ἐκείνη ἀκολουθοῦσε
τήν ὑπόδειξη τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ μέσω τοῦ καλοῦ της Πνευματικοῦ καί οὐδέποτε
διανοήθηκε νά προβεῖ σέ ἕνα τέτοιο παθογενές ἀνοσιούργημα..


Κάποτε ἀπελπισμένη
κατέφυγε στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Σουρωτῆς καί συνάντησε τόν ἐκεῖ
παρεπιδημοῦντα Γέροντα τῆς ἀδελφότητος Ὅσιο καί Θεοφόρο πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.
Τοῦ ἐκμυστηρεύθηκε τό πρόβλημά της καί ζήτησε τήν βοήθειά του. Ὁ Ὅσιος, κατά
μαρτυρία τῆς γυναίκας, ἔγινε κατά τό κοινῶς λεγόμενο «ἡφαίστειο» ἀπό ἱερά ἀγανάκτηση.
Ὑπέδειξε στή γυναίκα νά μήν ἐνδώσει οὔτε καί μέ ἀπειλή θανάτου στίς
σιχαμερότερες καί θανασιμότερες ἁμαρτίες πού ἔχει νά παρουσιάσει ὀ ἐκπεσών ἄνθρωπος.
Ἐξήγησε ὅτι μέσω αὐτῶν τῶν ἁμαρτιῶν ἐπεισέρχεται ὁ διάβολος στό γάμο καί
φυγαδεύεται ὁ Παράκλητος.


Γίνονται οἱ ἄνθρωποι ὑποκτηνώδη ὄντα, πού ἔπρεπε νἀ ἐντρέπονται
τά φυσιολογικά κτήνη καί νά διδάσκονται ἀπ’ αὐτά. Ἐξήγησε ἀκόμη ὅτι εἶναι ἀναίρεση
τοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου πού διασώζει τό κατά φύσιν καί ἀναγάγει στό ὑπερ φύσιν,
καί ὅτι οἱ βδελυρές καί πυρίκαυστες οὐρανόθεν στά Σόδομα αὐτές πράξεις εἶναι οἱ
προσφιλέστερες στόν διάβολο, γιατί ὁδηγοῦν τόν κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντα
ἄνθρωπο στήν κατακόρυφη πτωτική κατεύθυνση τοῦ διεστραμμένου δαίμονα καί ὄχι
στήν ὑπερυψωθεῖσα θριαμβευτική θέση, πού ὑπέδειξε ἡ τεθεωμένη ἀνθρώπινη φύση
πού προσέλαβε ὁ Χριστός, ἤτοι στά δεξιά τοῦ Πατρός… Ὀνόμασε τίς πράξεις αὐτές
μάστιγα τῆς ἐποχῆς καί παθογένεια γιά τά διαζύγια, τήν ψυχική διάσπαση τῶν
συζύγων, καί ἰδίως γιά τήν διαστροφή καί κατρακύλα τῶν σημερινῶν παιδιῶν, πού εἰσροφοῦν
δαιμονική ἐνέργεια ἀπό τά κυριαρχικά δικαιώματα πού ἔχει ὁ διάβολος ἐπί τοῦ
γενετικοῦ ὑλικοῦ ἀπό τό ὁποῖο προέρχονται καί ἀπό τίς χαίνουσες πνευματικές
πληγές, πού ὐπάρχουν ἀθεράπευτες στίς ψυχές τῶν γονέων τους..


Ἐκεῖνο πού ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση
στήν κυρία ἐκείνη, ἦταν ἡ ἐπιμονή τοῦ Ὁσίου Παϊσίου νά καταγγείλει τόν
«Πνευματικό» τοῦ συζύγου της στόν Ἐπίσκοπο του γιά νά τόν καθαιρέσει. Τῆς εἶπε ἐπί
λέξει: «Νά πᾶς νά τό πεῖς στό Δεσπότη γιά νά τόν ξυρίσει!!!».


Διαπιστώνουμε τήν
ξεκάθαρη, σύμφωνη μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες, θέση τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἐνάντια
στίς ὅποιες σαρκικές διαστροφές εἴτε ἐκτός, εἴτε ἐντός τοῦ γάμου. Αὐτές καθιστοῦν
τό γάμο ἕναν «νομιμοφανή» σοδομισμό μέ καταστροφικές συνέπειες τόσο στούς
συζύγους, πού ἄν δέν μετανοήσουν κολάζονται, ὄσο καί στά τέκνα τους. Διαπιστώνουμε ἐπίσης τήν ἁγιοπατερική στάση του ἀπέναντι ἐκείνων τῶν «Πνευματικῶν», τῶν χωρίς Ἅγιο Πνεῦμα, πού συμβουλεύουν ὀλέθρια τά πνευματικά τους τέκνα «χαϊδεύοντας» τά πάθη τους. Ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ Ἁγιοπατερική Γραμματεία ὁ Πνευματικός ἔχει ἐξουσία νά συγχωρεῖ ἐκεῖνα πού συγχωροῦνται σύμφωνα μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τά πάντα. Ἡ ἐθελοτυφλία καί ἡ ἄνομη κακή συγχώρηση αὐτῶν πού ἁμαρτάνουν ἀμετανόητα κολάζει τόσο τόν ἐξομολογούμενο ὅσο καί τόν Πνευματικό του.


Ὁ Κύριος νά μᾶς δίνει σύνεση καί νά μᾶς εὐλογεῖ ὅλους δι’ εὐχῶν τοῦ Ἁγίου
Του, Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου».




























ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...