«Καὶ τί βραδύνεις Λάζαρε; φησίν, ὁ φίλος σου, δεῦρο ἔξω κράζει ἑστηκώς»·

καὶ τί βραδύνεις Λάζαρε; φησίν, ❞

(λέξεις & φράσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας)

◾Στη ζ΄ ωδή του Κανόνα του Λαζάρου «εν τοις Αποδείπνοις» (ποίημα Ανδρέου Κρήτης) συμβαίνει κάτι πραγματικά ασυνήθιστο: ο Άδης φέρεται να παρακαλεί ο ίδιος τον Λάζαρο να βγει έξω από τον τόπο της εξουσίας του, «για να μη χρειαστεί να εμέσει όλους τους νεκρούς που έχει καταπιεί». Μάλιστα, καθώς ο Λάζαρος μοιάζει να μην απαντά, ο Άδης αγωνιά και του μιλά επιτατικά:

📜«Καὶ τί βραδύνεις Λάζαρε; φησίν,

ὁ φίλος σου, δεῦρο ἔξω κράζει ἑστηκώς»·

Δηλαδή:

«Γιατί αργείς, Λάζαρε; Δεν ακούς τον φίλο σου έξω

που σε φωνάζει;» (!)

____________

Παραθέτουμε τα τρία σχετικά τροπάρια της Ζ ωδής.

📜«Παρακαλῶ σε Λάζαρε, φησίν,​

ἀνάστηθι, ἔξελθε τῶν κλείθρων μου ταχύ,​

ἄπιθι οὖν· καλόν μοι γὰρ ἕνα θρηνῆσαι,​

πικρῶς ἀφαιρούμενον, παρὰ πάντας​

οὓς πρίν, πεινῶν κατέπιον.​

​

Καὶ τί βραδύνεις Λάζαρε; φησίν,​

ὁ φίλος σου, δεῦρο ἔξω κράζει ἑστηκώς·​

ἔξελθε οὖν, ἵνα κᾀγὼ ἄνεσιν λάβω·​

ἀφ' οὗ γάρ σε ἔφαγον,​

εἰς ἐμετὸν ἡ τροφή, ἀντικατέστη μοι.​

​

Τί οὐκ ἐγείρῃ Λάζαρε ταχὺ;​

ἀνέκραζε, κάτωθεν ὁ ᾍδης θρηνωδῶν,​

τί οὐκ εὐθύς, ἐξαναστὰς τρέχεις τῶν ὧδε;​

ἵνα μὴ καὶ ἄλλους μοι, αἰχμαλωτίσῃ​

Χριστὸς ἐξαναστήσας σε»

(από την υμνολογία του Λαζάρου, ποίημα Ανδρέου Κρήτης

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_98.html