Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ
Θάρρος καί τόλμη χρειάστηκαν ὁ Ἰωσήφ, ὁ Νικόδημος καί οἱ Μυροφόρες γυναῖκες, γιά νά ἐκπληρώσουν τό ἱερό τους καθῆκον πρός τόν Χριστό. Τό θάρρος αὐτό καί αὐτή ἡ τόλμη ἐστήριξε πάντοτε τήν Ἐκκλησία στήν αἱματόβρεκτη ἱστορία της.
Ἡ Ἐκκλησία ἐθριάμβευσε καί νίκησε, γιατί ὑπῆρξε ξένη πρός κάθε διπλωματικό ἐλιγμό καί ὑστερόβουλη συναλλαγή. Ἡ διπλωματία καί οἱ συμβιβασμοί ἦταν πάντα στήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας ὑπόθεση ὁρισμένων προσώπων, ὄχι τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί τήν ὥρα πού κάποιος «δεσπότης» ἤ «πατριάρχης» φρόντιζε, ἴσως πῶς νά σώσει τό κεφάλι ἤ τό ἀξίωμά του, σφαζόταν ἀπό τό γιαταγάνι τοῦ ἀπίστου κάποιος «κηπουρός», ἤ ἀγράμματος χριστιανός, πού δέν ἤξερε τά μαθηματικά τῆς διπλωματίας καί τῆς συναλλαγῆς.
Τό ἴδιο θάρρος καί τήν ἴδια τόλμη χρειάζεται ἡ Ἐκκλησία καί στήν ἐποχή μας, γιά νά συνεχίσει τήν παρουσία της ὡς Ἐκκλησία Χριστοῦ μέσα στόν κόσμο. Δέν χρειάζεται ἄλλο νά μένει σκυμμένο τό κεφάλι, γιά νά ἐκμεταλλεύονται τή σιωπή μας οἱ θρασεῖς. Δέν θά γίνουμε βέβαια ὅμοιοί τους. Δέν θά χρησιμοποιήσουμε τά μἐσα τά δικά τους. Ἀλλά ἐπιβάλλεται νά φωνάξουμε σάν τόν Πρόδρομο «Οὐκ ἔξεστί σοι». «Ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι» (Ρωμ. ιγ΄11). Αὐτό λέγεται διαμαρτυρία. Αὐτό λέγεται ὁμολογία. Δέν καταλαβαίνουμε πώς, ἄν αὐξάνει τό κακό καί μέσα στήν Ἐκλησία ἀκόμα, ὀφείλεται καί στή σιωπή καί ἀτολμία τή δική μας;
Ἀδελφοί μου! Τόλμη χρειάζεται ὅμως ὄχι μόνο ἡ πίστη, ἀλλά καί ἡ ἀγάπη. Ὅταν ὅλα ἀξιολογοῦνται μέ τό μέτρο τοῦ χρήματος, καταλαβαίνουμε πόση τόλμη ἀπαιτεῖται, γιά νά διασώσει κανείς τήν ἀγάπη του καί νά χρησιμοποιήσει τό προϊόν τοῦ τιμίου μόχθου του, γιά ἔργα διακονίας καί φιλανθρωπίας. Εἶναι παρήγορο ὅμως ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη τέτοια τόλμη.
Ὅσο ἡ τόλμη τῶν Μυροφόρων ἐξακολουθεῖ νά ζεῖ καί νά φλογίζει τίς χριστιανικές καρδιές, θά ὑπάρχει καί ἡ μαρτυρία τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί ἀγάπης μέσα σ’ αὐτόν τόν ἄπιστο καί ὑλιστικό μας κόσμο!
Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, σελ. 26, τῶν
ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».
μας το απέστειλε ο κ. Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός
https://tasthyras.wordpress.com/2026/04/30/__trashed-9/#more-133052
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου