Νουθεσίες γιά τά παιδιά μας.

Νουθεσίες γιά τά παιδιά

Ὁ π. Ἐπιφάνιος μᾶς συμβούλευε γιά τά παιδιά, λέγοντας:

«Πιό πολλά λόγια στον Θεό γιά τά παιδιά, παρά στα παιδιά γιά τόν Θεό». Τόνιζε δηλαδή να προσευχόμεθα πολύ γιά τά παιδιά μας. Ακόμα, μᾶς ἔλεγε: «Τό παράδειγμα διδάσκει,

παιδιά μου. Ἐσεῖς οἱ γονεῖς πρέπει νά δίνετε το καλό παράδειγμα. Δέν μπορεῖ νά κτυπάει τό τηλέφωνο καί ἐσεῖς να λέτε στο παιδί: “Σήκωσέ το καί πές ὅτι δέν εἶμαι ἐδῶ”.

Μετά, πῶς τό παιδί θά μάθει νά μή λέει ψέματα; Πρέπει να εἴμαστε πολύ προσεκτικοί μέ τά παιδιά. Το σκοινί πότε νά τό τεντώνουμε, πότε νά τό χαλαρώνουμε. Ἄν τό τεντώνουμε συνέχεια, κάποια στιγμή θα σπάσει».

«Γι αὐτό νά μή λέτε συνέχεια “ὄχι”. Ἄν παραδείγματος χάρη, τα παιδιά σας ζητοῦν νά πᾶνε κάπου πού ἐσεῖς κρίνετε ὅτι δέν εἶναι κατάλληλο μέρος γιά ἐκεῖνα ἤ δέν θά ἔχουν τήν κατάλληλη παρέα, χωρίς νά πεῖτε «ὄχι», κάνετέ τους μια ἄλλη πρόταση. Πηγαίνετέ τα κάπου ἀλλοῦ, ὅπου θά περάσουν καλά, ὅπου θά ἔχουν μια καλή παρέα. Μήν τά κλείσετε στο σπίτι για ευνόητους λόγους. Τα παιδιά χρειάζονται τούς γονεῖς τους, θέλουν νά ἀσχολοῦνται μαζί τους. Φροντίστε λοιπόν να διαθέτετε χρόνο γι' αὐτό».

Σχετικά μέ ὅλα ὅσα μᾶς συμβούλευε, μᾶς διηγήθηκε το έξης περιστατικό: «Καπότε ένα πνευματικό μου παιδί ήθελε να μοῦ δώσει νά διαβάσω τό ημερολόγιο πού διατηροῦσε ἀπό μικρό παιδάκι. Ἐκεῖ περιέγραφε τήν καθημερινότητά ἀποτύπωνε τις σκέψεις του. Εγώ είχα τίς ἀσχολίες μου και τοῦ ἔλεγα:

– Αργότερα παιδί μου, ἀργότερα. Τώρα δέν ἔχω χρόνο.

– Μοῦ τό εἶπε ὅμως τόσες φορές... πού τοῦ ἀπάντησα:

- Φέρ' το παιδί μου νά τό διαβάσω».

Συνέχισε λοιπόν τήν ἀφήγησή του, περιγράφοντάς μας τά συναισθήματά του γιά τό περιεχόμενο τοῦ ἡμερολογίου:

– Τί νά σᾶς πῶ, τί ἦταν αὐτό πού ἔπαθα παιδιά μου. Δέν μποροῦσα νά τό ἀφήσω ἀπό τά χέρια μου. Ήταν συναρπαστικό, διδακτικό, ἦταν ἕνα μοναδικό μάθημα γιά τούς γονεῖς, πού τούς ἀπορροφοῦν κυρίως οἱ κοινωνικές ὑποχρεώσεις.

Φαίνεται ὁ πατέρας του, λόγῳ τῆς ἐργασίας πού εἶχε, ἦταν ἀναγκασμένος να παρευρίσκεται σε πολλές ἐπαγγελματικές κοινωνικές ὑποχρεώσεις, στίς ὁποῖες τόν συνόδευε καί ἡ σύζυγός του. Ἔτσι τό παιδί ἔμενε μόνο σχεδόν κάθε βράδυ,

στο σπίτι μέ τή γιαγιά του.

Καί ἔγραφε στό ἡμερολόγιό του: «Πάλι λείπουν ἀπόψε.Πάλι ἔχουν κοινωνικές υποχρεώσεις καί ἐγώ ἐδῶ, πάλι στο σπίτι. Ἀλλά δέν θά στενοχωρηθῶ. Ἔχω φύλακα ἄγγελο τή γιαγιά μου». Καί συνέχιζε νά γράφει ἐπαινετικά καί τρυφερά λόγια για τή γιαγιά του καί πολλά - πολλά παράπονα γιά τούς γονείς, πού δέν ἔβλεπε δίπλα του. Τό τελείωσα στις τέσσερις τα ξημερώματα. Τότε ὅταν ἦρθε τό παιδί νά πάρει τό ἡμερολόγιό του. Τοῦ εἶπα: «Σοῦ ζητώ συγγνώμη παιδί μου, τό μετανιώ νω πού δέν τό είχα διαβάσει νωρίτερα. Μέ ὠφέλησε πολύ.

Σ' εὐχαριστῶ».

Μᾶς μιλοῦσε δηλαδή καί γιά καταστάσεις τῆς καθημερινό τητας, ποὺ ὅμως ἔπρεπε νά τίς ἀντιμετωπίζουμε με προσοχή καί περίσκεψη.

ΘΕΟΦΑΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ.

ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ- ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.

ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ . ΑΘΗΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ 2025.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/06/blog-post_196.html