Στὸ Ἅγιον Ὅρος μὲ τὸν ἅγιο Παϊσίο.

- Τη δευτερη φορά που επισκεφτηκα τον Αγιο Παισιο ειχα γραμμενα τρια θεματα που ηθελα να τον ρωτησω.

Οταν εφτασα στην Παναγουδα (το κελι του) ειδα καμμια εικοσαρια αδερφους- προσκυνητες να καθονται στα κουτσουρα στον κηπο και ο γεροντας να τους μιλαει.

Σκεφτηκα...

Δεν ειναι σωστο να ψαξω τρόπους να βρεθω μόνος μαζι του για να κανω τα ερωτηματα μου...Θα καθησω και θα ακουσω τι λεει...

στο τέλος θα παρω την ευχη του ...

Και δοξα τω Θεω...

Με το που καθησα ομως τον ακουω να λεει...

"Ας υποθεσουμε ρε παιδι καποιος εχει αυτο το προβλημα"

...και αρχισε να αναλυει τη συμβουλη του στο πρώτο μου ερωτημα

Κι αμεσως μετα λεει...

"Ας υποθέσουμε ρε παιδι καποιος εχει αυτο το προβλημα"

...κι αρχισε να αναλύει τη συμβουλη του στο δευτερο μου ερωτημα

Αμεσως μετα συνεχισε στο τριτο ερωτημα...

...και γω εχω μεινει αναυδος για τον υπεροχο προσωπικο τροπο που βρηκε να απαντησει σε ολους τους προσκυνητες...

Ο γεροντας συνέχισε να λεει "πολλα ακομα ας υποθεσουμε"....που απευθυνονταν σε αλλους αδερφους που καθονταν στα κουτσουρα...

- Την τριτη φορα που πηγα στον Αγιο, ημουν αποφασισμενος να κανω πονηρια.

Ειχα παρει μαζι μου ενα κασετοφωνο για να τον ηχογραφησω οταν θα μας μιλαει.

Το ειχα στο σακιδιο μου και θα το παταγα να κανει ηχογραφηση χωρις να με δει κανεις ...

Ετσι το είχα μελετησει

Μας υποδεχτηκε απο την πίσω πορτα...

Φαγαμε τα υπεροχα λουκουμακια του....

αφου τιναξαμε τα μερμηγκακια...

Και τοτε μου λεει...

Φερε μου ρε παιδι το σακίδιο σου εδω πριν μιλησουμε να κλεισω τωρα το κασετοφωνο...

Γιατι μετα θα το παρεις χαλασμενο...

Αληθεια...πιο πολυ χαρηκα που μου εδειξε πως βλεπει τα παντα...παρα στενοχωρεθηκα.

Ημασταν μια ωραια παρεα και μιλησε σε ολους μας γενικα...

Αλλα ηταν πολυ ευκολο να καταλαβεις...ποτε ο τονος του ειχε "προσωπικη χροια" κυτταζοντας καποιον.

Στο τελος μας λέει....

Αντε παλληκαρια τωρα να πηγαίνετε...

Και του λεω...

Με μια διαθεση πιο πολυ χαρας παρα αναιδειας...

"Που να παμε γέροντα;

Που θα βρουμε καλυτερα;

Καλον εστιν ημας ωδε μενειν"

Και εκει...τα ακουσα...

"Ε βρε παιδι μου...

Στον πολεμο ημουν ασυρματιστής...

και εστελνα μηνυματα...να έρθουν ενισχυσεις...η αεροπορία να χτυπήσει τις θεσεις του εχθρού .

Και ερχόταν ενας στρατιωτης και μου ελεγε .. βάλε μας κανα τραγουδακι να ακουσουμε στον ασυρματο...

Εχουμε πολεμο....καταλαβες παιδι μου;

Πρέπει να στειλω μηνυματα....

να προσευχηθω...κοσμος ποναει, πεθαίνει...

Δεν εχει τραγουδακια!"

Ντραπηκα...

Εσκυψα το κεφαλι..

Του φιλησα το χερι...

Νομιζω μουριξε και σφαλιαριτσα...αλλα περασαν πολλα χρονια ..και ξεθωριασαν οι αναμνησεις

Την ευχη του Πατερα μας Αγιου Παισιου ναχουμε!!!

Να σκεπει την Ελλαδα και τους Ελληνες!

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/07/blog-post_737.html