Σε
μια κωμόπολι της βορείου Ελλάδος ζούσε μια κοπέλα τυφλή , ονόματι
Ασπασία. Ήταν ορφανή, πολύ φτωχή και εγκαταλελειμμένη απ’ όλους γι’ αυτό
και μεγάλωσε χωρίς να μπορέση να μάθη γράμματα.
Ήταν
περίπου 18-20 ετών , όταν πέρασε κάποιος ιεροκήρυκας της μητροπολιτικής
περιφερείας και την είδε, την πήρε μαζί του και την έβαλε στη Σχολή
Τυφλών στη Θεσσαλονίκη κι έτσι έμαθε ανάγνωσι δια της αφής κατά το
σύστημα των τυφλών. Εν συνεχεία, αφού έμαθε καλώς να διαβάζη, της χάρισε
και μια Καινή Διαθήκη , γραμμένη στην ίδια γλώσσα, στη γλώσσα των
τυφλών.
Άρχισε
λοιπόν η κοπέλα να τη διαβάζη ψηλαφώντας τη με τα δάχτυλα.
