...ὁ φύλακας τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας θαύμαζε πολὺ τὴν Ἁγία Νεομάρτυρα Ἐλισάβετ.

«...ο φύλακας της θαυματουργής εικόνας θαύμαζε πολύ την Αγία Νεομάρτυρα Ελισάβετ. Η αγάπη του ήταν τόσο βαθιά που, μη έχοντας μία εικόνα της, προσευχόνταν μπροστά στην φωτογραφία της. Αργότερα διαπίστωσε πως όταν μυρόβλυζε η Παναγία η Πορταΐτισσα ,αυτή η φωτογραφία όπως και τα ιερά λείψανα της Νεομάρτυρος βρισκόνταν δίπλα στην εικόνα.

Επίσης ο αδελφός Χοσέ είχε προσέξει πως η εικόνα της Πορταΐτισσας (που του είχαν χαρίσει στο Άγιον Όρος το 1982) είχε φτιαχτεί έναν χρόνο μετά την αγιοκατάταξη των Νέων Μαρτύρων της Ρωσίας.

Ἡ ἀγαπημένη

Όταν η ομορφιά του προσώπου ξεθωριάζει, η λάμψη των ματιών σβήνει και με το γήρας οι ρυτίδες έρχονται ή αφήνουν τα ίχνη τους και τα σημάδια τους από ασθένεια, θλίψη, ανησυχίες, η αγάπη ενός πιστού συζύγου πρέπει να παραμείνει τόσο βαθιά και ειλικρινής όσο πριν.

Μία Θεόσταλτη Ἀνάδοχος (Ἀπό τόν βίο τῆς Ἁγίας Τσαρίνας Ἀλεξάνδρας)

Μια Θεόσταλτη Ανάδοχος της N. V. Khvostova, Addis-Ababa 1958

Το ακόλουθο περιστατικό από την ζωή της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φεόντοροβνα έλαβε χώρα το 1914, πριν από τον πόλεμο.

Η αυτοκρατορική οικογένεια περνούσε το καλοκαίρι στην Λιβάντια, όπου η αυτοκράτειρα συνήθιζε πολύ να κάνει βόλτες μονάχη της. Για τον λόγο αυτόν, έβγαινε εκτός της Λιβάντια με μια ανοιχτή άμαξα. Αφού προχωρούσε λίγα μίλια, έβγαινε από την άμαξα και περπατούσε έχοντας για συντροφιά μία από τις κυρίες επί των τιμών της. Πάντα πολύ σεμνά ντυμένη -με ένα απλό καλοκαιρινό φόρεμα, σανδάλια και χωρίς φανταχτερό καπέλο συνήθιζε κάποτε να πηγαίνει στην Γιάλτα, επισκεπτόμενη κάποια εκκλησία με σκοπό να προσευχηθεί χωρίς να γίνει αντιληπτή από άλλους.

Αυτό έκανε και την ημέρα για την οποία θα μιλήσω τώρα. Η αυτοκράτειρα σταμάτησε στην εκκλησία του Autsky, προσευχήθηκε για λίγο και άναψε μερικά κεριά δίπλα από τις ιερές εικόνες. Στην εκκλησία υπήρχε μια ομάδα πολύ φτωχικά ντυμένων ανθρώπων, που είχαν έρθει να βαφτίσουν ένα παιδί. Ο ιερέας είχε ήδη φορέσει τα άμφιά του, αλλά οι άνθρωποι προφανώς περίμεναν κάποιον και έτσι ο ιερέας δεν ξεκινούσε την ακολουθία. Η αυτοκράτειρα ήδη ετοιμαζόταν να φύγει, όταν ο ιερέας την πλησίασε και της ζήτησε να πάρει την θέση της τρομερά αργοπορημένης αναδόχου, της νονάς δηλαδή, χωρίς βέβαια να γνωρίζει ότι μπροστά του είχε την αυτοκράτειρα! 

Η αυτοκράτειρα συμφώνησε ευγενικά και, παίρνοντας το παιδί στην αγκαλιά της, στάθηκε μαζί με τον πατέρα του παιδιού, ένα φτωχό τσαγκάρη. Όταν η αυτοκράτειρα ρωτήθηκε πώς θα ήθελε να ονομαστεί το κοριτσάκι, αυτή απάντησε απλά: «Αλεξάνδρα». Στην συνέχεια, κατά την διάρκεια της ακολουθίας, έκανε ό,τι απαιτείται από τους αναδόχους, δηλαδή περπάτησε τρεις φορές γύρω από την κολυμβήθρα μαζί με τον τσαγκάρη κρατώντας το παιδί στην αγκαλιά της, σύμφωνα με το τυπικό της Εκκλησίας.