Οἰκοφασισμὸς καὶ «πράσινες» κηδεῖες: Ἡ κομποστοποίηση τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης

Οικοφασισμός και «πράσινες» κηδείες: Η κομποστοποίηση της ανθρώπινης ύπαρξης

Από τις στάχτες στο διάστημα, μέχρι την κομποστοποίηση και την... υδρόλυση, οι νέες μηδενιστικές «μόδες» ζητούν να αφανίσουν τον άνθρωπο με κάθε φρικτό τρόπο

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Εάν θες να ζυγίσεις την παρακμή μιας κοινωνίας, δεν έχεις παρά να εξετάσεις πρώτα απ’ όλα το πώς συμπεριφέρεται στους νεκρούς της. Η εξάπλωση της αποτέφρωσης είναι μόνο το πρώτο εισαγωγικό βήμα στο σχέδιο αποϊεροποίησης του θανάτου, αφού η νεοταξική βιομηχανία κηδειών εισάγει νέους φρικιαστικούς τρόπους για τον εκμηδενισμό του ανθρώπινου σώματος.

Αναβαθμίζοντας την οικοφασιστική «πράσινη» πολιτική ως θρησκευτικό «δόγμα», το σώμα του νεκρού αντιμετωπίζεται ως μιαρό απόβλητο που το μόνο αποτύπωμα που του επιτρέπεται να αφήσει, είναι η ματαιοδοξία του.

Έτσι, όσο η αθεΐα επεκτείνεται στις κοινωνίες, τόσο αρχίζουν να ακμάζουν επιχειρήσεις που υπόσχονται διαβολικά ευφάνταστους τρόπους για να εξαφανίσουν τα ίχνη των κεκοιμημένων: στην πυρά, σε χημικά, σε λίπασμα, στην αποχέτευση, στη θάλασσα, στο διάστημα, δεκάδες νέοι τρόποι εφευρίσκονται για τη μεταχείριση των νεκρών, κάνοντας τους φούρνους των ναζί να φαίνονται μια προδρομική κτηνωδία της σημερινής «προόδου».

Σε υλιστικές κοινωνίες όπου η αποτέφρωση νεκρών έχει γίνει κυρίαρχο καθεστώς όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο (περίπου στο 80% των κηδειών επιλέγεται η καύση), «ξεφυτρώνουν» ιδέες για να μαγαριστεί ακόμα και η στάχτη. Το φύλαγμα της τεφροδόχου αρχίζει να θεωρείται ξεπερασμένο και προωθούνται διάφορες «ρομαντικές» βαρβαρότητες για να ατιμωθεί περεταίρω η μνήμη του νεκρού.

Καταπόντιση στη θάλασσα 

Η Solace Reef είναι μια εταιρεία στο ΗΒ που αναλαμβάνει να σφραγίσει την τέφρα μέσα σε ένα πέτρινο μνημείο και να την ποντίσει σε ένα υποθαλάσσιο νεκροταφείο ώστε να μετατραπεί σε τεχνητό ύφαλο που θα φιλοξενεί τα… ψάρια. Το πέταγμα των λειψάνων στη θάλασσα, διαφημίζεται ως πράξη απόλυτης… περιβαλλοντικής συνείδησης και ως συγκινητική επανένωση των τεθνεώτων με το στοιχείο της θάλασσας, ιδιαίτερα αν την αγαπούσαν όσο ήταν εν ζωή.

«Αντί να γίνεσαι μέρος ενός νεκροταφείου, γίνεσαι μέρος ενός θαλάσσιου καταφυγίου ζωής», σχολιάζουν οι υποστηρικτές αυτής της παράνοιας, χλευάζοντας τα τραγικά ναυάγια όλης της ιστορίας όπου ο υγρός τάφος θεωρούταν μια από τις πιο θλιβερές καταλήξεις για τον άνθρωπο. Όμως στη σημερινή εποχή η ίδια η ανθρωπιά καταντά… ναυάγιο.

Σκόρπισμα στη στρατόσφαιρα

Ένα άλλο γραφείο κηδειών στο Ηνωμένο Βασίλειο με την επωνυμία Aural Flights, αναλαμβάνει να σκορπίσει την τέφρα των εκλιπόντων στην εσχατιά του πλανήτη και συγκεκριμένα στο… διάστημα. Με μια ειδικά σχεδιασμένη κάψουλα που συνδέεται με ένα μπαλόνι υδρογόνου, οι στάχτες φτάνουν στη στρατόσφαιρα σε ύψος 32.500 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της γης και απελευθερώνονται. Στη συνέχεια παρασύρονται για μήνες από τους ανέμους, ώσπου να φτάσουν στις νεφέλες και να γίνουν μέρος της βροχής. Αυτό το σκόρπισμα νεκρικής ύλης στους πέντε ανέμους και η βροχή του θανατικού στα κεφάλια της παλαβής ανθρωπότητας, παρουσιάζεται ως μια συγκλονιστική ένωση με τα… αστέρια, μια «γιορτή της ζωής» όπως λένε οι άνθρωποι της Aural Flights.

Κομποστοποίηση

Η φρενοβλάβεια επεκτείνεται και σε παραδοσιακές τεχνικές όπως η φυσική ταφή, όπου προωθείται η τοποθέτηση νεκρών σε ενοικιαζόμενα… χωράφια, με χρησιμοποίηση βιοδιασπώμενων «φέρετρων» που περιέχουν σπόρους μανιταριών, ώστε να επιταχύνεται η διαδικασία της αποσύνθεσης και να χρησιμεύει ο νεκρός ως «λίπασμα» για την κλιματική θρησκεία της Νέας Τάξης. Μια κομποστοποίηση του ανθρώπου «για το καλό του πλανήτη».

Μια άλλη κυνικότατη μέθοδος ταφής που ονομάζεται «terramation», όχι μόνο μετατρέπει το σώμα σε λίπασμα, αλλά αυτό το λίπασμα επιστρέφεται στους οικείους του για να το χρησιμοποιήσουν ακόμα και στον… κήπο τους. Ο νεκρός τοποθετείται σε ένα ειδικό δοχείο μαζί με άχυρο, λουλούδια, τεμάχια ξύλου και φυτά που ευνοούν την αποσύνθεση. Για ένα μήνα το δοχείο κρατιέται σε ζεστή θερμοκρασία και τροφοδοτείται συνεχώς με οξυγόνο, ώστε οι μικροοργανισμοί να επιτελέσουν γρήγορα το αδηφάγο έργο τους.

Ένα μήνα αργότερα, το σώμα έχει μετατραπεί σε έναν χωματένιο όγκο κομπόστ, τον οποίο η οικογένεια μπορεί να βάλει στα δέντρα της αυλής, στις γλάστρες, σε δάση ή όπου αλλού θέλουνε. Η συγκεκριμένη μέθοδος ανθρώπινης κομποστοποίησης γνωρίζει αυξανόμενη απήχηση στις ΗΠΑ.

Ακόμα και… υδρόλυση

Εάν οι παραπάνω τρόποι μεταχείρισης των νεκρών δεν σας έκαναν να φρίξετε ακόμα, σίγουρα θα το καταφέρει η κηδεία «boil in the bag» που νομιμοποιήθηκε από τον Μάρτιο του 2026 στη Σκωτία και φιλοδοξεί να εξαπλωθεί σε όλη τη Βρετανία. Τι αφορά αυτή η φρικιαστική μέθοδος; Αυτό ακριβώς που περιγράφει: το βράσιμο του σώματος μέσα σε μια ειδική σακούλα με τη μέθοδο της Αλκαλικής Υδρόλυσης, δηλαδή την καταστροφή των ιστών με θερμαινόμενο νερό και χημικά μέχρι να υγροποιηθούν πλήρως και να αποβληθούν στην αποχέτευση! Μετά από 3-4 ώρες απομένουν μόνο τα οστά, που και αυτά κονιορτοποιούνται και παραδίδονται στους οικείους.

Και αυτή η στυγνή μέθοδος αφανισμού που μοιάζει βγαλμένη από υποθέσεις δολοφόνων που έβραζαν τα μέλη των θυμάτων τους για να τα εξαφανίσουν, παρουσιάζεται ως το μέλλον της «πράσινης ταφής» που υπερέχει λόγω μηδενικών ρύπων σε σχέση με την αποτέφρωση και την παραδοσιακή ταφή.

Η λύσσα για την εκμηδένιση κάθε ιερότητας, κάθε τιμής, κάθε προσωπικής σύνδεσης, κάθε μνήμης, κάθε πνευματικής φροντίδας και κάθε πίστης και ελπίδας για τη μετά θάνατον κατάσταση του νεκρού, ξεχειλίζει από κάθε πόρο αυτού του εωσφορικού συστήματος. Οτιδήποτε εξευτελίζει μετά θάνατον και αλυσοδένει στην κενοδοξία τον άνθρωπο, παρουσιάζεται σαν μεγαλούργημα του μηδέν. Ατίμωση της ζωής – ατίμωση και του θανάτου, σε μια μανία να εξαλειφθεί το ανθρώπινο ίχνος που μόνο ο ανθρωποκτόνος διάβολος μπορεί να εμπνέει…

sportime.gr 17 Απρ 2026

https://aktines.blogspot.com/2026/04/blog-post_92.html#more

Δέκα λόγοι γιά νά μήν ἀποτεφρωθῶ:

Πορφυρίτης

Διότι:

1. εἶναι ἐντολή τοῦ Θεοῦ μου: «ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ»[1].

2. ὁ Ἀρχηγός τῆς Πίστεώς μου, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, τοῦ Ὁποίου εἶμαι μαθητής, ἐτάφη.

3. ἡ ἀγαπημένη Μάνα μου καί Μήτηρ τοῦ Κυρίου μου, ἡ Θεοτόκος, ἐτάφη.

4. οἱ Ἅγιοι ἐτάφησαν καί ἐπιθυμῶ νά βρίσκομαι «σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις».

Ἡ κατάρα τῆς ἀποτεφρώσεως.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου κ. Διώτη Θεολόγου- Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Εἶναι διάχυτος ἀκόμη ἡ μνήμη τοῦ ἀποβιώσαντος διακεκριμένου δημοσιογράφου Γεωργίου Παπαδάκη, μετὰ τοῦ ὁποίου εἶχον πολυετῆ γνωριμίαν ἀμοιβαίας ἐκτιμήσεως. Πρὸ ἐτῶν μὲ εἶχε καλέσει ἀρκετάς φοράς εἰς τὴν τηλεοπτικὴν ἐκπομπήν του «Καλημέρα Ἑλλάδα» καὶ μὲ εἶχε ἐπαινέσει εἰς τὸν ἀέρα.

Ἐξεπλάγην καὶ κατεπλάγην ἐν θλίψει ἀπὸ γνωστοποίησιν τῶν δημοσιευμάτων ὅτι ὁ ἀείμνηστος δημοσιογράφος Γεώργιος Παπαδάκης δὲν θὰ ἐνταφιασθῆ ἐκκλησιαστικῶς, ἀλλὰ θὰ ἀποτεφρωθῆ. Αὐτὴ ἡ εἴδησις ἐμείωσε κατὰ πολὺ τὴν ὑστεροφημίαν τοῦ δημοσιογράφου τούτου. Δὲν ὑπῆρξεν οὐδεμία διευκρίνησις, ἐὰν αὐτὸ τὸ ἀνουσιούργημα ἦτο ἐπιθυμία τοῦ ἰδίου ἢ καταδικαστέα αὐθαιρεσία τῶν οἰκείων του, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀδήριτον ὑποχρέωσιν νὰ ἀνακοινώσουν σχετικὴν ἀπάντησιν. Ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ χείριστον παράδειγμα.

«Ἐκκλησία χωρὶς λείψανα: ἡ νέα ''ποιμαντική'' πρόταση»...«Ἀνάστασις μὲ ὅρους διαχείρισης»...

«Εκκλησία χωρίς λείψανα: η νέα ''ποιμαντική'' πρόταση»

«Ἀνάστασις μὲ ὅρους διαχείρισης»...

Γράφει ὁ Ἰωάννης Χατζηδιγενῆς, θεολόγος

Τὶς τελευταῖες ἡμέρες παρακολουθοῦμε μὲ ἀπορία καὶ ὀδύνη νὰ ἐπανέρχεται στὸ προσκήνιο τὸ ζήτημα τῆς ἀποτέφρωσης, ὄχι πλέον μόνον ἀπὸ κοσμικοὺς κύκλους, ἀλλὰ –πράγμα ἀληθινὰ ἀνησυχητικό– καὶ ἀπὸ κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται νὰ ὑπερασπίζονται τὴν πρακτικὴ αὐτὴ ἐν ὀνόματι μιᾶς δήθεν «ποιμαντικῆς εὐαισθησίας».

Μιᾶς εὐαισθησίας, ὅμως, ποὺ φαίνεται νὰ σταματᾶ ἐκεῖ ποὺ ξεκινᾶ ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ μετατρέπεται εὔκολα σὲ ποιμαντικὸ λαϊκισμό, μὲ θεολογικὴ ἀμνησία.

Διότι ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι οὔτε γραφεῖο τελετῶν, οὔτε ψυχολογικὸ καταφύγιο.

Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία δὲν εἶναι μία γενικὴ προσευχὴ παρηγοριᾶς, ἀλλὰ δογματικὸ κείμενο, δημόσια ὁμολογία πίστεως.

Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι μπορεῖ νὰ ἀποσπαστεῖ ἡ πράξη ἀπὸ τὸ φρόνημα, ἢ δὲν γνωρίζει τὴν πατερικὴ θεολογία ἢ συνειδητὰ τὴν παρακάμπτει.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Οὐχ ὡς ἀπολλύμενον τιθέμεθα τὸ σῶμα εἰς τὴν γῆν, ἀλλ’ ὡς σπέρμα ἀναστάσεως».

Ἡ ταφὴ εἶναι πράξη ἐλπίδας καὶ ἀναμονῆς, ὄχι ἀπλῶς μία μέθοδος «διαχείρισης».

Ἀκούγεται συχνὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι καὶ στὴν ταφὴ καὶ στὴν καύση τὸ σῶμα διαλύεται, ἄρα δὲν ὑπάρχει διαφορά.

Ἀν αὐτὸ ἦταν ἀληθινό, τότε ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια θὰ εἶχε παρεξηγήσει τὸ Εὐαγγέλιο.

Οἱ χριστιανοὶ τῶν κατακομβῶν, ποὺ ἔθαβαν τοὺς νεκρούς τους μὲ κίνδυνο ζωῆς, ἦταν –ὡς φαίνεται– θεολογικὰ ἀφελεῖς καὶ χρειάστηκε νὰ φτάσουμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ τοὺς διορθώσουμε.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὅμως, μιλᾶ καθαρά: «Καὶ τὸ σῶμα ἁγιάζεται, οὐ μόνον ἡ ψυχή».

Στὴν Ἀγγλία οἱ νεκροὶ θὰ διαλύονται μὲ ἀλκαλικὴ ὑδρόλυση.

σ.σ. Η «πράσινη» αποτέφρωση που προώθησε ένας προτεστάντης «ιερέας». Ιδού η κατάληξη του άθεου ουμανισμού της Δύσης. Πήρε τον άνθρωπο να τον υψώσει τάχα μου στα ουράνια και τον έριξε στην αποχέτευση.

Στην Αγγλία σύντομα οι νεκροί θα τοποθετούνται σε μια σακούλα θα αποσυντίθενται με χημικό τρόπο και τα απομεινάρια τους θα πετάγονται στην αποχέτευση ή θα γίνονται λίπασμα. Η δυτική βαρβαρότητα είναι σατανισμός κι αυτή τη φορά με φερετζέ οικολογικό .

Σε θάλαμο αερίων οι νεκροί. Ναζισμός ξανά αλλιώς. Οι πρασινοφασίστες θα…. απολυμαίνουν τον κόσμο από τους νεκρούς.

Η αλκαλική υδρόλυση περιλαμβάνει το τύλιγμα ενός σώματος σε ένα μάλλινο σάβανο πριν από την τοποθέτησή του στον θάλαμο.

Οι άνθρωποι θα μπορούσαν σύντομα να επιλέξουν να διαλύσουν τη σωρό και να την απορρίψουν στην αποχέτευση αντί να την αποτεφρώσουν ή να τη θάψουν…αναφέρει η The Telegraph.

Καύση νεκρῶν: Μιὰ μαρτυρία ποὺ συγκλονίζει – «Πρὶν γίνει ἀποτέφρωση βλέπω τὸ σῶμα νὰ ἔρχεται πιὸ κοντὰ στὸ κακὸ καὶ τὴ σήψη»

Καύση νεκρών: Μια μαρτυρία που συγκλονίζει – «Πριν γίνει αποτέφρωση βλέπω το σώμα να έρχεται πιο κοντά στο κακό και τη σήψη»

Ρίγος προκαλεί η μαρτυρία ενός ιδιοκτήτη γραφείου τελετών - «Η σήψη να γίνεται τόσο γρήγορη που δεν πιστεύω στα μάτια μου. Το έχω βιώσει»

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Πολλές φορές το προσωπικό βίωμα ενός ανθρώπου έχει περισσότερο βάρος και από χιλιάδες θεωρίες και επιχειρήματα. Το τι ζει, τι αισθάνεται, τι προσλαμβάνει ένας άνθρωπος έχει υποτιμηθεί πολύ στην εποχή που ζούμε. Και αν μιλάμε για το μυστήριο του θανάτου, έχει σημασία να ακούσουμε τι έχουν να πουν κάποιοι που τον ζουν καθημερινά ως μέρος του επαγγέλματος τους.

Σε πρόσφατο άρθρο του Sportime αναδείχτηκε η κακόβουλη προσπάθεια κάποιων να αποδεχτεί η Εκκλησία τις αποτεφρώσεις, κάτι που όπως εξηγήθηκε δεν στέκει ούτε θεολογικά, ούτε παραδοσιακά, αλλά ούτε και φυσικά. Η καύση των νεκρών αντίκειται στο πνεύμα της Εκκλησίας και μάλιστα φαίνεται ότι ζημιώνει και το σώμα και την ψυχή του νεκρού.

Μια συγκλονιστική μαρτυρία ενός ανθρώπου που λειτουργεί για πολλά χρόνια γραφείο τελετών, έρχεται να επιβεβαιώσει πόσο αφύσικη είναι η διαδικασία της αποτέφρωσης. Σε σημείο τέτοιο που να επισπεύδεται η φθορά του άψυχου σώματος!

Στο βίντεο τη συνέντευξης που έχει γίνει viral στο διαδίκτυο, ο ιδιοκτήτης γραφείου τελετών περιγράφει τη συνταρακτική εμπειρία του:

Ἡ ἀποτέφρωση ἀντίκειται στόν πολιτισμό μας καί τήν Ὀρθοδοξία

Η ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

του Μιχαήλ Α. Βιδάλη, Ph.D. Διδάκτωρος Κοινωνιολογίας και Αρχιτέκτωνος – Μηχανικού, Μέλους του I.H.A.

Πρόσφατα παραβρέθηκα στην εξόδιο ακολουθία και ταφή ενός προσφιλούς οικογενειακού φίλου και προβληματίστηκα πολύ αναλογιζόμενος τη «μόδα» της αποτέφρωσης των κεκοιμημένων, η οποία εισήχθη στη χώρα μας το 2010 επί κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου του νεώτερου (ΦΕΚ 745/Β/31.05.2010)

Ολοένα και περισσότεροι «επιφανείς» πολίτες φαίνεται να στρέφονται προς τη συγκεκριμένη επιλογή στα «κέντρα αποτέφρωσης νεκρών» (Κ.Α.Ν.), όπως προβάλλεται από τα σχετικά συμφέροντα και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης.

Κατά τη διάρκεια της Ακολουθίας ακούστηκε η ποιητική φράση «τὸ σῶμα καλύπτεται τῇ γῇ παραδοθέν». Ευθέως αναλογίστηκα, ότι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός ετάφη σε καινόν μνημείον. Ο δε Λάζαρος επίσης ετάφη και αναστήθηκε την τέταρτη ημέρα από τον Ιησού Χριστό. Κατά το θάνατο πάνω στο Σταυρό του Ιησού Χριστού «… τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰσώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη, καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων, μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς» (Ματθ. κζ’ 52-53), και εδώ γίνεται ρητή αναφορά σε μνήματα και σώματα κεκοιμημένων. Όλοι οι συγγενείς και οι πρόγονοί μας ετάφησαν. Οι Χριστιανοί σύμφωνα με την Αγία Γραφή πιστεύουμε, ότι το σώμα μας έχει δημιουργηθεί από τη γη και με τον θάνατό μας επιστρέφουμε σε αυτήν τη γη, άποψη που λυσσαλέα λοιδορείται από τους άθεους ή ορισμένους αριστερούς κύκλους. Μάλιστα από αρχαιοτάτων χρόνων επικρατεί η παράδοση κατά την εκταφή των κεκοιμημένων, να πλένονται τα οστά με κρασί και να φυλάσσονται με σεβασμό σε οστεοφυλάκια, ώστε να διατηρεί η οικογένεια και γενικώτερα η κοινωνία με σεβασμό την μνήμη των προγόνων.