Στις 6 Μαρτίου, πριν από 23 χρόνια, η μοναχή Νίλα εκοιμήθη (Νοβίκοβα) /17.08.1902 - 06.03.1999/
Η μητέρα έζησε μια μακρά, δύσκολη ζωή, για τη μεγάλη της πίστη και ταπεινοφροσύνη, τιμήθηκε με τα χαριτωμένα δώρα του Κυρίου. Της δόθηκε να δει τη μοίρα των ανθρώπων με πνευματικά μάτια.
Γεννήθηκε στην περιοχή του Ντόνετσκ της Ουκρανίας σε μια μεγάλη οικογένεια Andrey και Epistimiy. Ανατράφηκε με πίστη και ευσέβεια.
Χάρη στην καταπληκτική μνήμη και ακοή της, άρχισε να τραγουδά από νωρίς στη χορωδία της εκκλησίας. Σε ηλικία δώδεκα ετών, η κοπέλα παρακάλεσε με την ευλογία των γονιών της να μπει στο μοναστήρι, ηγουμένη του οποίου ήταν η αδερφή της ίδιας της μητέρας της.
Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών την έβαλαν μανδύα. Μια επιθυμία να μείνει σε τακτοποίηση εκείνα τα χρόνια ήταν ήδη κατόρθωμα. Όταν οι αξιωματικοί του NKVD με ένα απόσπασμα στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού εισέβαλαν στο μοναστήρι, η μητέρα τNila έσπευσε να κρύψει πολύτιμα ιερά μοναστηριού. Για το οποίο την ξυλοκόπησαν άγρια.
Οι βασανιστές προσπάθησαν να αναγκάσουν τις μοναχές να απαρνηθούν την πίστη τους. Τους ρώτησαν: «Ή θα απαρνηθείς την πίστη σου και θα βγάλεις τους σταυρούς σου ή θα πας φυλακή». Το αποτέλεσμα είναι είκοσι χρόνια στρατόπεδα.
Όταν όλες οι καταδικασμένες μοναχές οδηγήθηκαν στην εξορία, οι συνοδοί, για να τρομάξουν τη μητέρα, άρχισαν να τήν σπρώχνουν προς έναν σκύλο άγριο.
Η μητέρα προειδοποίησε: «Αν συνεχίσετε νά με σπρώχνετε προς τό σκυλί θα πεθάνει» Όταν, με εντολή του φρουρού, ο σκύλος όρμησε ξανά προς την κατεύθυνση της, η μητέρα κατάφερε να σταυρώσει το σκυλί. Προς έκπληξη όλων, ο σκύλος έπεσε νεκρός. Μετά από αυτό το περιστατικό, οι φύλακες άρχισαν να αντιμετωπίζουν τη μητέρα με κρυφό σεβασμό.
