“ΟΤΙ
ΠΡΕΠΕΙ ΣΟΙ ΠΑΣΑ ΔΟΞΑ, ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ,
ΤΩ
ΠΑΤΡΙ ΚΑΙ ΤΩ ΥΙΩ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ,
ΝΥΝ
ΚΑΙ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ”.
Ὅλες
οἱ αἰτήσεις καί οἱ Εὐχές τῆς Θείας
Λειτουργίας καταλήγουν σέ μιά δοξολογική
ἀναφορά στήν Ἁγία Τριάδα, ὅπως:
“
Ὅτι σόν τό κράτος
καί σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις
καί ἡ δόξα, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ
καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί
καί εἰς τούς αἰνῶνας τῶν αἰώνων”.
“
Ὅτι ἀγαθός καί
φιλάνθρωπος Θεός ὑπάρχεις, καί σοί τήν
δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ πατρί καί τῷ
Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί
ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
“
Ὅτι Ἅγιος εἶ, ὁ
Θεός ἡμῶν, καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν,
τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ
Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς
αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
“
Ὅτι ὑπό τοῦ
κράτους σου πάντοτε φυλαττόμενοι, σοί
δόξαν ἀναπέμπωμεν, τῷ Πατρί καί τῷ
Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί
ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
“Διά
τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Μονογενοῦς σου
Υἱοῦ, μεθ᾿ οὖ εὐλογητός εἶ, σύν τῷ
Παναγίῳ καί ἀγαθῷ καί ζωοποιῷ σου
Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς
αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
“
Ὅτι σύ εἶ ὁ
ἁγιασμός ἡμῶν καί σοί τήν δόξαν
ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί
τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς
τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
Ἡ
τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ, ὅπως βλέπουμε,
δέν ἀναφέρεται μόνο μία φορά μέσα στή
Θεία Λειτουργία, ἀλλά πάρα πολλές·
ἰδίως ὅταν οἱ ἱεροψάλτες ψάλλουν τούς
Κανόνες, λένε συνέχεια “Δόξα Πατρί καί
Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι”.