Μέ τό ἀνίερο Κοράνι βλασφημεῖται ἡ Ἁγία Τριάδα

ME ΤΟ ΑΝΙΕΡΟ ΚΟΡΑΝΙ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΑΙ Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ

«Παύσατε τοιγαρούν,  ω θεοστυγείς» Άγιος Αθανάσιος (Κατά Αρειανών)

 

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

 

Η βλάσφημη αναφορά του ανίερου κορανίου στην Αγία Τριάδα, λυπεί κάθε Χριστιανό.  Εκατομμύρια συνάνθρωποί μας, ταλαιπωρούνται από την κορανική μάνητα. Στις μέρες μας δυστυχώς η δαιμωνιώδης πλάνη του ανίερου κορανίου κουβαλά την αρειανική μάνητα και μάλιστα στην χειρίστη της μορφή.

Δια του κορανίου βλασφημείται ο  Τριαδικός Θεός. Η κορανική πλάνη ζοφωδώς αναφέρεται στην Αγία Τριάδα : ‘‘Πιστεύετε λοιπόν στο Θεό και στους Αποστόλους του και μη λέτε Τριάδα’’ Κοράνι, κεφ. Δ, στιχ. 171    και αλλού πάλι βλασφημολογεί «Πράγματι βλαστήμησαν όποιοι είπαν:  ο Θεός είναι ένας από τους τρεις της Τριάδας, γιατί δεν υπάρχει άλλος Θεός από αυτόν» Κοράνι, κεφ. Ε, στιχ. 76. 

  Το αυτό συμβαίνει και με την Ισλαμική μάνητα.  Ορθώς χαρακτηρίσθηκε από τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, ο Ισλαμισμός ως αίρεση.  Προικώα απάντηση στην Εκκλησία, είναι τα λόγια του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος ομολογεί ότι η Αγία Τριάδα είναι «αΐδιος και μία θεότης εστίν εν Τριάδι».

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας, Ἐνδείξεις περί τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη

         † Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

                 ΙΕΡΕΜΙΑΣ

ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ

(Γιά τόν λαό)

Μάθημα 11ον

Ἐνδείξεις περί τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη

1. Ἡ διδασκαλία αὐτή τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν Ἁγία Τριάδα βρίσκεται στήν Ἁγία Γραφή, τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη. Στήν Παλαιά Διαθήκη ὅμως ἡ διδασκαλία αὐτή δέν εἶναι καθαρά ἀνεπτυγμένη, γιατί ὑπῆρχε κίνδυνος οἱ Ἰουδαῖοι ἀκούγοντας γιά τρία θεῖα Πρόσωπα νά πέσουν στήν πολυθεΐα, ἡ ὁποία ἦταν πολύ διαδεδομένη τότε.¹ Oἱ μαρτυρίες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης γιά τήν Τριάδα ἀποκαλύπτονται καί ἐξηγοῦνται μόνο στό φῶς τῆς χριστιανικῆς πίστης, ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιά τούς Ἰουδαίους: «Ἀλλ᾽ ἕως σήμερον, ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μωυσῆς, κάλυμμα ἐπί τήν καρδίαν αὐτῶν κεῖται· ἡνίκα δ᾽ ἄν ἐπιστρέψῃ πρός Κύριον, περιαιρεῖται τό κάλυμμα... ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται» (Β´ Κορ. 3,15-16.14). Παρ᾽ ὅλο ὅμως αὐτό, στήν Παλαιά Διαθήκη ὑπάρχουν πολλοί ὑπαινιγμοί πού μᾶς μιλοῦν γιά περισσότερα ἀπό ἕνα Πρόσωπα στήν θεότητα.

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας, Τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Γενικά περί τοῦ δόγματος

TO ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Γενικά περί τοῦ δόγματος

 

1. Ἄν μᾶς ρωτήσουν τί πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας, ἄς ἑνώσουμε τά τρία δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ μας χεριοῦ, ὅπως ὅταν κάνουμε τόν Σταυρό μας, καί νά ποῦμε: Αὐτό πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας. Τά τρία δάκτυλα δηλώνουν τά τρία Πρόσωπα τῆς θεότητος· εἶναι διαφορετικά πρόσωπα, ἀλλά ἑνωμένα. Ὁ Θεός μας εἶναι ἡ Ἁγία Τριάδα: Ὁ Πατέρας, Ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιος καί ἀχώριστος. Στόν Θεό μας, λέει ὁ ἐπίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, ὑπάρχει «πραγματική διαφοροποίηση καί ἀληθινή ἑνότητα». Ἀκόμη στόν Θεός μας ἔχουμε ὄχι μόνο ἑνότητα, ἀλλά καί «κοινωνία». Στόν Θεό μας ἔχουμε ἑνότητα τριῶν Προσώπων μέ κοινωνία μεταξύ τους. Εἶναι τρία ἴσα Πρόσωπα, πού τό καθένα κατοικεῖ μέσα στά ἄλλα δύο.

Όσιος Αντρέι Ρουμπλιώφ, ο άγιος της ρωσικής Εικονογραφίας

Για να κατανοήσουμε την πορεία της ρωσικής εικονογραφίας και τη σχέση της προς την βυζαντινή, πρέπει να έχουμε πάντοτε υπ’ όψη, ότι οι Έλληνες διέθεταν μακραίωνα παράδοση πλαστικών τεχνών, την οποία κληρονόμησε ο βυζαντινός πολιτισμός, ενώ οι Ρώσοι δεν είχαν προϊστορία πλαστικών αναζητήσεων. Ωστόσο, μετά τον εκχριστιανισμό του ο ρωσικός λαός εκφράσθηκε κυρίως μέσα από την Εικόνα. Τόσο μάλιστα, ώστε τελικά η ρωσική Εικόνα κατέστη η κύρια έκφραση της ρωσικής Ορθοδοξίας και η σημαντικότερη θυγατρική τέχνη του Βυζαντίου, με εντονότερη ιδιοπροσωπία από τις άλλες (σερβική, γεωργι­ανή κτλ.). Έτσι σήμερα έχουμε δύο κυρίως παραδόσεις, τη βυζαντινή και τη ρωσική εικονογραφία, ως τις πιο χαρακτηριστικές εικονογραφικές εκφράσεις της Ορθοδοξίας.

Στη ρωσική εικονογραφία πάντως χρωστάμε το ότι γνώρισε η Ευρώπη την Ορθόδοξη Εικόνα, γεγονός που είχε βέβαια και θετικές αλλά και αρνητικές συνέπειες για την κατανόηση της Ορθοδοξίας από τους Ευρωπαίους. Στις θετικές συγκαταλέγονται το ενδιαφέρον που αναπτύχθηκε στη Δύση για την Ορθοδοξία, η προσπάθεια για θεολογική ερμηνεία της Εικόνας και η επιστροφή προς τα παραδοσιακά υλικά.

"Ὅτι πρέπει σοι πᾶσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις, τῷ Πατρί καί τῷ Ὑιῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων'".

“ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΣΟΙ ΠΑΣΑ ΔΟΞΑ, ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ,

ΤΩ ΠΑΤΡΙ ΚΑΙ ΤΩ ΥΙΩ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ,

ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ”.

Ὅλες οἱ αἰτήσεις καί οἱ Εὐχές τῆς Θείας Λειτουργίας καταλήγουν σέ μιά δοξολογική ἀναφορά στήν Ἁγία Τριάδα, ὅπως:

• “ Ὅτι σόν τό κράτος καί σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰνῶνας τῶν αἰώνων”.
• “ Ὅτι ἀγαθός καί φιλάνθρωπος Θεός ὑπάρχεις, καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
• “ Ὅτι Ἅγιος εἶ, ὁ Θεός ἡμῶν, καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
• “ Ὅτι ὑπό τοῦ κράτους σου πάντοτε φυλαττόμενοι, σοί δόξαν ἀναπέμπωμεν, τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.
• “Διά τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Μονογενοῦς σου Υἱοῦ, μεθ᾿ οὖ εὐλογητός εἶ, σύν τῷ Παναγίῳ καί ἀγαθῷ καί ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.

“ Ὅτι σύ εἶ ὁ ἁγιασμός ἡμῶν καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων”.

Ἡ τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ, ὅπως βλέπουμε, δέν ἀναφέρεται μόνο μία φορά μέσα στή Θεία Λειτουργία, ἀλλά πάρα πολλές· ἰδίως ὅταν οἱ ἱεροψάλτες ψάλλουν τούς Κανόνες, λένε συνέχεια “Δόξα Πατρί καί Υἱῷ καί Ἁγίῳ Πνεύματι”.

Στόν κύριο Σκόμ, Ἀμερικανό οὐνιταριστή *, πού ἐξεγείρεται ἐναντίον τῆς Ἁγίας Τριάδας.

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Στόν ὀλισθηρό δρόμο τῆς πολιτικῆς στόν ὁποῖο βρεθήκατε δέν εἶναι παράξενο πού ἀντιδρᾶτε ἐνάντια στή χριστιανική διδασκαλία περί Ἁγίας Τριάδας. Ἡ δική σας ἡ οὐνιτική σέκτα δέν θεμελιώνεται καί δέν βασίζεται στήν καθαρή ἀλήθεια, ἀλλά βασίζεται στή συμφιλίωση ὅλων τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου. Τό γεγονός ὅτι εἶναι δύσκολο νά ἐξισώσετε τό βουνό μέ τήν πεδιάδα σᾶς κάνει νά ἐκνευρίζεστε μέ τό βουνό. Ἐπειδή σᾶς φαίνεται -ἐντελῶς λανθασμένα- εὐκολότερο νά χαμηλώσετε τό σωτήριο βουνό ἀπό τό νά ἀνυψώσετε τήν πεδιάδα. Καί ἐκτός αὐτοῦ ἰσχυρίζεστε ὅτι ἡ σέκτα σας πιστεύει στόν Χριστό. 

Ἱκεσία πρός τήν Παναγίαν Τριάδα

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΛΖ΄

Τά τρία, ὁμότιμα μαζί καί συναιώνια πρόσωπα,

ὁ Θεός μου ὁ ἀληθινός,

ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα,

ὁ μόνος πού ἔχεις ἀθανασία,

καί κατοικεῖς σέ φῶς ἀπρόσιτο,

«Ἐσύ πού θεμελίωσες τή γῆ μέ τή δύναμί σου,

καί διέπεις μέ τή σοφία σου τήν οἰκουμένη»,

ἅγιε, ἅγιε, τρισάγιε Κύριε ὁ Θεός Σαβαώθ,

ὁ φοβερός καί ἰσχυρός,

ὁ δίκαιος καί ἐλεήμων,

ὁ θαυμαστός κι ἐπαινετός κι ἀγαπητός.

Ὁ ἕνας Θεός, ἀλλά σέ τρία πρόσωπα,

μέ μιά οὐσία, μιά δύναμι καί μιά σοφία,

ἡ μία ἀγαθότης, ἡ μία καί ἀδιαίρετη Τριάς.

Ἡ θαυμαστή ἐμφάνιση τῆς Ἁγίας Τριάδος

Η θαυμαστή εμφάνιση τής Αγίας Τριάδος

στον Ρώσο άγιο Αλέξανδρο τού Σβιρ

Το μέγα αυτό θαύμα έγινε ως εξής. Το έτος 1508 σε ηλικία 60 ετών αφ' ότου ο όσιος Αλέξανδρος άρχισε τότε να ασκείται με αγώνες που υπερβαίνουν την ανθρώπινη δύναμη σε πείνα, δίψα και στην αντοχή του ψύχους, ελπίζοντας ότι με το πρόσκαιρο αυτό ψύχος του χειμώνα θα αποφύγει τη μέλλουσα αιώνια κόλαση. Οι δαίμονες όμως, βλέποντας να καταπολεμούνται απ' τον Όσιο και καταλαβαίνοντας ότι επρόκειτο να εξοστρακιστούν απ' αυτόν, προσπάθησαν απ' την αρχή να τον τρομοκρατήσουν. Εμφανίζονταν άλλοτε μεν σαν θηρία και άλλοτε σαν φίδια που έτρεχαν κατεπάνω του με συριγμούς και θηριώδη αγριότητα και του προκαλούσαν πολλούς άλλους πειρασμούς.

Μια νύχτα ο όσιος Αλέξανδρος πήγαινε προς το μοναχικό ερημητήριο του οπού συνήθιζε να προσεύχεται μόνος του, όταν ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του ένα αναρίθμητο πλήθος δαιμόνων, σαν να 'ταν στρατός πολύς, και άρχισαν να πηδούν κατεπάνω του με μανία, να τρίζουν τα δόντια τους, ενώ απ' το στόμα τους φαινόταν έβγαινε μια μεγάλη φλόγα και με λύσσα να του φωνάζουν:

Ὁ Θεός τῆς ἀποκαλύψεως

Εφόδιον Ορθοδοξίας

Βασική Δογματική Διδασκαλία 

Τού Πρωτοπρ. Αντωνίου Γ. Αλεβιζόπουλου Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4^ο. Ο Θεός της αποκαλύψεως

1. Η φιλοξενία τον Αβραάμ

Ο άνθρωπος δεν δύναται να γνωρίση τον Θεόν όπως είναι εις την πραγματικότητα. Δεν δύναται, δηλαδή, να γνωρίση την ουσίαν του Θεού. Γνωρίζει μόνον τας ακτίστους Θείας Ενεργείας, τα ίχνη του Θεού.

Όμως, εις την Αγίαν Γραφήν και εις την Ιεράν Παράδοσιν της Εκκλησίας, έχομεν ωρισμένας απεικονίσεις του Θεού. Η πλέον γνωστή είναι εκείνη της βυζαντινής εικονογραφίας, κατά την οποίαν ο Θεός εικονίζεται, με την μορφήν τριών αγγέλων, όπως εφανερώθη εις τον Αβραάμ. Οι πατέρες της Εκκλησίας λέγουν ότι η περικοπή αυτή αποτελεί την πρώτην απεικόνισιν της Αγίας Τριάδος εις την Παλαιάν Διαθήκην.

«Εφανερώθη δε εις αυτόν ο Θεός πλησίον εις την ορόν Μαμβρή, ενώ εκάθητο εις την θύραν της σκηνής του κατά τον Νότον. Ύψωσε τα μάτια του και είδεν αίφνης τρεις άνδρας όρθιους απέναντι του. Αμέσως έτρεξεν εις συνάντησίν των από την θύραν της σκηνής του και τους προσεκύνησεν μέχρι του εδάφους. Και είπε:

«Εὐλογημένε, μετριοῦνται τά ἄστρα;!»

Ἡ ἀλήθεια γιά τό Δόγμα τῆς ἁγίας Τριάδος ξεπερνᾶ τίς νοητικές δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου. (Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι δέν πρέπει νά ἀναφερώμεθα σ᾿ αὐτό, τό ὁποῖο πιστεύουμε.) Δέν μπορεῖ τό πεπερασμένο καί περιορισμένο μυαλό μας νά χωρέση τό ἄπειρο τοῦ Θεοῦ. Κι ὅμως Τόν τιμοῦμε, Τόν προσκυνοῦμε, Τόν λατρεύουμε. εἶναι ὁ Ἕνας Τριαδικός Θεός μας, ὁ Δημιουργός μας.

Αὐτή ἡ διδασκαλία γιά τήν τριαδικότητα τοῦ Θεοῦ, γιά τό ἀπρόσιτον τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, γιά τήν ἀδιαίρετο φύσι Του, γιά τά ὑποστατικά ἰδιώματα τῶν τριῶν Προσώπων, ἀπασχολοῦσαν μέρα - νύχτα ἕναν διάσημο Ἡγούμενο σ᾿ ἕνα μοναστήρι.     Ἔνα βράδυ, λοιπόν, μέ ἔναστρο πεντακάθαρο οὐρανό, ὁ Ἡγούμενος, κουρασμένος ὅπως ἦταν ἀπό τή μελέτη, ἀπό τό στοχασμό καί ἀπό τήν ἔρευνα, πού ἔκανε γύρω ἀπό τά πράγματα, πού ἀφοροῦσαν τά Πρόσωπα τῆς Ἀγίας Τριάδος, βγῆκε ἔξω ἀπό τό μοναστήρι καί περπατοῦσε, ἀπολαμβάνοντας τήν ἡσυχία τῆς νύχτας καί λέγοντας τήν εὐχούλα, "Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με".

Περί τοῦ μυστηρίου τῆς Ἁγίας Τριάδος

Πατερική Θεολογία

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

 

Επιμέλεια – Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου

 

Μέρος Πρώτον: Στοιχεία Ορθοδόξου ανθρωπολογίας και Θεολογίας

44. Περί του μυστηρίου της Αγίας Τριάδος

Θέωσις του ανθρώπου είναι η μετοχή του, στην ενέργεια του Θεού. Η θέωσις όμως της ανθρωπίνης φύσεως του Χριστού οφείλεται στην ένωσί Της με την ουσία του Θεού (ατρέπτως και αναλλοιώτως). Ο άνθρωπος, ο Άγιος, βλέπει την ενέργεια του Θεού. Ο Χριστός όμως βλέπει, γνωρίζει την ουσία του Θεού. Διότι έχομε υποστατική ένωσι του Λόγου με την ανθρώπινη φύσι του Χριστού στο πρόσωπο του Χριστού.

Έτσι ο άνθρωπος μετέχοντας στην ενέργεια του Θεού γνωρίζει μόνον ό,τι και όσα ο Θεός του αποκαλύπτει. Εάν ο άνθρωπος μετείχε κατά την εμπειρία της θεώσεως στην ουσία του Θεού, θα είχε όλη την γνώσι που έχει η Αγία Τριάς. Και, εφ’ όσον γνωρίζη ο άνθρωπος ότι δεν έχει όλη την γνώσι της Αγίας Τριάδος, γι’ αυτόν τον λόγον θεωρείται βλασφημία να πη ο άνθρωπος ότι μετέχει στην ουσία του Θεού. Στην ουσία του Θεού είναι τελείως αμέτοχος ο άνθρωπος.

Πατερικές διακρίσεις στήν Ἁγία Τριάδα

Πατερική Θεολογία

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

 

Επιμέλεια – Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου

 

Μέρος Πρώτον: Στοιχεία Ορθοδόξου ανθρωπολογίας και Θεολογίας

40. Πατερικές διακρίσεις στήν Ἁγία Τριάδα

Η Πατερική διάκρισις μεταξύ ουσίας και ενεργείας, καθώς και μεταξύ των τριών υποστάσεων του Θεού, βασίζεται αποκλειστικά στην εμπειρία της θεώσεως. Στην Παλαιά Διαθήκη η διάκρισις μεταξύ Θεού, Αγγέλου και Πνεύματος υπάρχει από την εμπειρία των Προφητών. Στην Καινή Διαθήκη η διάκρισις μεταξύ Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος προέρχεται από την εμπειρία της θεώσεως εν αναφορά προς την Ενσάρκωσι. Έχοντες οι Απόστολοι και οι Πατέρες την ίδια εμπειρία με τους Προφήτες, διεπίστωσαν το Φως εν Φωτί δια του Φωτός.

Στην Καινή Διαθήκη ο Πατέρας δεν είναι ενσαρκωμένος ούτε το Άγιον Πνεύμα είναι ενσαρκωμένο. Από την εμπειρία της θεώσεως διαπιστώνεται ότι ενσαρκωμένο είναι μόνον το ένα Φως, ο Λόγος. Οπότε υπάρχει μία ένωσις μεταξύ της ανθρώπινης φύσεως του Χριστού και του ακτίστου, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει και τα τρία Φώτα, αλλά μόνο το ένα Φως.

Περί τῆς Ἁγίας Τριάδος - Ποιός εἶναι ὁ Θεός

Πατερική Θεολογία

Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (+)

Καθηγητού Πανεπιστημίου

 

Επιμέλεια – Σχόλια: Μοναχού Δαμασκηνού Αγιορείτου

 

Μέρος Πρώτον: Στοιχεία Ορθοδόξου ανθρωπολογίας και Θεολογίας

37. Περί τῆς Ἁγίας Τριάδος - Ποιός εἶναι ὁ Θεός

Από την εμπειρία της θεώσεως αποκαλύπτονται ωρισμένες διαφοροποιήσεις. Πώς γνωρίζομε π.χ. ότι υπάρχει διάκρισις μεταξύ των Προσώπων της Αγίας Τριάδος; Πώς γνωρίζομε ότι υπάρχουν τρία Φώτα, τα οποία είναι ένα Φως;

Οι Πατέρες της Εκκλησίας δεν αρχίζουν από την Αγία Γραφή για να θεολογήσουν. Αλλά, για να κατανοήσουν της Αγία Γραφή, ξεκινάνε από την ίδια την εμπειρία τους, της θεώσεως. Γι’ αυτό θα βρούμε ότι στην επιχειρηματολογία των Πατέρων, όταν καταφέρωνται συγκεκριμένα εναντίον των αιρετικών, δεν επικαλούνται μόνο την Αγία Γραφή, αλλά επικαλούνται και την ιδική τους προσωπική εμπειρία της θεώσεως. Από την ιδική τους εμπειρία ξέρουν λοιπόν πολύ καλά ότι ο Θεός είναι Φως. Αλλά ο Θεός δεν είναι μόνο Φως. Ο Θεός είναι και Σκότος! Όχι Σκότος βέβαια όπως το κτιστό σκότος, που είναι η απουσία του φωτός (το κτιστό σκότος δεν έχει ιδική του υπόστασι), αφού δεν υπάρχει, όπως είπαμε, καμμία ομοιότης μεταξύ Θεού και κτισμάτων. Από που λοιπόν ξέρουν οι Πατέρες αυτό το πράγμα, ότι ο Θεός είναι Φως αλλά είναι και Σκότος;

Ὁ Τριαδικός Θεός (Ἁγίου Νεκταρίου)

  

Πνεῦμα ὁ Θεός». Ἕνα Πνεῦμα ἕνα Φῶς, ὁ Θεός, ἀλλ' ὅμως ἐμφανίζεται, καὶ φανερώνεται σὰν τρία Φῶτα, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία «Φῶς ὁ Πατήρ, φῶς ὁ Λόγος, φῶς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα»... καὶ δι' αὐτοῦ πᾶς ὁ κόσμος φωταγωγεῖται Τριάδα σέβειν Ἁγίαν».

Ἕνας Θεὸς ἀλλὰ φανερώθηκε σὰν τρία Ὄντα, σὰν τρεῖς Ὑποστάσεις, σὰν τρία Πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς φανέρωσε καὶ ὀνόμασε Πατέρα, Υἱόν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα.
Γιὰ τοῦτο πιστεύομεν εἰς τριαδικὸν Θεόν. Ὄχι εἰς τρεῖς Θεούς, ἀλλ' εἰς ἕνα Θεὸν τριῶν Προσώπων καὶ Ὑποστάσεων. Μᾶς εἶναι δύσκολο, ἴσως, νὰ κατανοήσουμε, πῶς εἶναι  δυνατὸν νὰ εἶναι ἕνας Θεὸς ἀλλὰ νὰ ἔχει τρία πρόσωπα ἢ αὐτὸς ὃ ἕνας Θεὸς ποῦ ἐμφανίζεται ὡς Πατήρ, ὡς Υἱὸς καὶ ὡς Ἅγιον Πνεῦμα, ὅτι εἶναι ἕνας. Μᾶς φαίνεται ἀδύνατον ἢ παράλογο νὰ τὸ πιστεύουμε.

Ὁμιλία ἀρχ. Γεωργίου Καψάνη στήν Κύπρο μέ θέμα τήν «Ἑλληνορθόδοξο παράδοση». Μέρος Δ'

Ἑλληνορθόδοξος παράδοση

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία Ἄρχ. Γεωργίου ἡγουμένου τῆς Ι. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους στήν Κύπρο τό 1985

Γ. Σεβασμός στο ανθρώπινο πρόσωπο

Μέσα στην ελληνορθόδοξη παράδοσί μας μάθαμε να σεβόμαστε το ανθρώπινο πρόσωπο, τον άνθρωπο. Να τον βλέπουμε ως εικόνα του Θεού. Αυτή η θεολογία του προσώπου, ας την πούμε έτσι, η τιμή, ο σεβασμός προς το ανθρώπινο πρόσωπο, είναι γέννημα της ορθοδόξου χριστιανικής μας παραδόσεως.
Η Εκκλησία επέμενε πολύ στο να τονίζη ότι η Αγία Τριάς είναι Τρία ομοούσια Πρόσωπα: Ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα. Δεν είναι θεός αφηρημένος, θεός των φιλοσόφων, θεός ιδέα, αλλά είναι Τρία Πρόσωπα «εν μιά ουσία». Γι’ αυτό όχι τρεις θεοί, Ένας Θεός.
Επέμενε επίσης η εκκλησία πολύ στο να τονίζη ότι ο Χριστός, ο Θεάνθρωπος, είναι ένα Πρόσωπο με δύο φύσεις, την θεία και την ανθρωπίνη, πράγμα που το ηρνούντο οι κατά καιρούς αιρετικοί. Ο Χριστός λοιπόν Πρόσωπο, η Αγία Τριάς Τρία Πρόσωπα.

Τό φαινόμενο τῆς γλωσσολαλιᾶς

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑΣ

         Πεντηκοστή είναι η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους σε μορφή δυνατού βιαίου ανέμου και είδος πυρίνων γλωσσών.

Ας αναλύσουμε προσεκτικά, λογικά και υπεύθυνα τον όρο «γλώσσες».

Το κείμενο των Πράξεων Β' Κεφάλαιο, αναφέρει δύο λέξεις «κλειδί» για το είδος αυτών των γλωσσών:

1. «Ωφθησαν» (δηλαδή φάνηκαν) και

2. «ωσεί» (σαν) πύρινες γλώσσες.

Το «γλώσσες» εδώ σημαίνει «φλογίτσες» και όχι γλώσσα με την έννοια της προφορικής επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων. Γι' αυτό λέει «ώφθησαν», η γλώσσα σαν μορφή επικοινωνίας δεν «φαίνεται» αλλά ακούγεται. Το «σαν» δηλώνει το περίπου, αλλά όχι ακριβώς, δείχνει την εξωτερική μορφή και όχι την ουσία. Όπως το διασαφηνίζει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «το Άγιο Πνεύμα δεν είναι πύρινη γλώσσα, ούτε φλεγομένη βάτος, ούτε περιστέρι, ούτε νεφέλη, αλλ' εμφανίζεται έτσι σε τέτοια μορφή μόνο στη συγκεκριμένη περίσταση».

Ἔχουμε τόν ἴδιο Θεό μέ τούς μουσουλμάνους καί τούς ἐβραίους;

 

Ο ι   «μ ο ν ο θ ε ϊ σ τ ι κ έ ς»  θ ρ η σ κ ε ί ε ς:

Έ χ ο υ μ ε  τ ο ν  ί δ ι ο  Θ ε ό  μ ε  τ ο υ ς  μ η  Χ ρ ι σ τ ι α ν ο ύ ς;

π. Βασιλείου Σακκά

«Οι Εβραίοι και οι Ισλαμικοί λαοί, και οι Χριστιανοί… αυτές οι τρεις εκφράσεις του ίδιου

μονοθεϊσμού, μιλούν με τις αυθεντικότερες και αρχαιότερες, κι ακόμα με τις τολμηρότερες και πειστικότερες φωνές.

Γιατί να μην είναι δυνατό, το όνομα του ίδιου Θεού, αντί να προκαλεί αδιάλλακτη εναντιότητα, να οδηγεί μάλλον σε αμοιβαίο σεβασμό, κατανόηση και ειρηνική συνύπαρξη: Δεν θα έπρεπε η αναφορά στον ίδιο Θεό, στον ίδιο Πατέρα, χωρίς προκαταλήψεις στη θεολογική συζήτηση, να μας οδηγήσει μάλλον να ανακαλύψουμε μια μέρα αυτό που είναι τόσο προφανές, αλλά και τόσο δύσκολο – ότι είμαστε όλοι παιδιά του ίδιου Πατέρα κι ότι γι’ αυτό είμαστε όλοι αδέλφια;»

«Ο Πατήρ μου μείζων μού έστι»

† π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος
Δρ. Θεολογίας  Δρ. Φιλοσοφίας

ΘΕΜΑΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΤΗΧΗΣΕΩΣ

«Ο Πατήρ μου μείζων μού έστι» (Ιω. ιδ' 28)

Το «μείζων» μπορεί να σημαίνει διαφορά στη δύναμη στη σοφία, στο αξίωμα, στον όγκο, στο χρόνο, στην ουσία, αλλά και στην αιτία. Ο Πατήρ δεν είναι μεγαλύτερος από τον Υιό στη δύναμη ή στη σοφία, γιατί ο είναι «Θεού δύναμις και Θεού σοφία» (Α' Κορ. α' 24).
Δεν μπορεί πάλι να είναι μεγαλύτερος στο αξίωμα ή στην τιμή, γιατί τοποθετείται στα δεξιά του Θεού (Ψαλμ. ρθ’  1. Εβρ. α’ 3)· το «δεξιόν» δεν εκλαμβάνεται σωματικά, σαν ο Θεός να έχει «δεξιά» και «αριστερά», ούτε σημαίνει «χαμηλότερο τόπο», αλλά σχέση ισότητας (πρβλ. Ψαλμ. μδ’ 7. Ματθ. ιστ’ 27. Πράξ. Β’ 34. Εβρ. α’ 8. ιβ’ 2. Αποκ. ια’ 15. κβ’ 3-4. ε’ 13).

Ο βίος του Αγ.Αλεξάνδρου του Σβιρ,η θαυμαστή αφθαρσία του,η εμφάνιση της Αγ.Τριάδος και η Μονή του Αγίου(με πολλές φωτογραφίες)

1)O ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΒΙΡ.

Ο Αγ.Αλέξανδρος του Σβιρ γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1448 στα μέρη του Νοβγκοροντ σε μια οικογένεια ευλαβών χριστιανών.Ηταν το τρίτο παιδί του Στέφανου και της ΒασάιΤο βαπτιστικό του όνομα ήταν Αμώς.Ήταν πράος,υπάκουος,νηστευτής και όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία οι γονείς του θέλησαν να τον παντρέψουν.

Ἡ Ἁγία Τριάδα καί ἡ Δημιουργία (mp3)

Π. Σάββας 2011-08-25_1.ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ_2. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ

 

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 25-08-11 (Συνάξεις νέων στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).