Περί Ἐπαίνου

❈ Λένε οἱ Ἅγιοι, ὅταν μᾶς ἐπαινοῦν, θά πρέπει μέσα μας νά ἀντιδροῦμε, νά μή δεχόμαστε τούς ἐπαίνους. Γιατί; Γιατί ὅποιος δέχεται τόν ἀνθρώπινο ἔπαινο, οὐσιαστικά κλέβει τόν Θεό.

Τί λέμε στήν Ἐκκλησία μας; "Σοι πρέπει πᾶσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις". Σέ ποιόν; "Τῷ Πατρί καί τῷ Ὑιῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι". Ὅταν λέμε "πᾶσα δόξα" σημαίνει ὅλη ἡ δόξα. Σέ ποιόν ἀνήκει ὅλη ἡ δόξα; Στόν Θεό.

Ἁγίου Παϊσίου, Τὸ μάλωμα καὶ ὁ ἔπαινος τοῦ παιδιοῦ

"Οι γονείς πρέπει να προσέχουν πολύ να μη μαλώνουν τα παιδιά τους το βράδυ, γιατί το βράδυ τα παιδιά δεν έχουν με τι να διασκεδάσουν την στενοχώρια τους και η μαυρίλα της νύχτας την μαυρίζει πιο πολύ.

Αρχίζουν να σκέφτωνται πώς να αντιδράσουν, ψάχνουν διάφορες λύσεις, μπαίνει στην μέση και ο διάβολος, και μπορεί να φθάσουν στην απελπισία… Την ημέρα, και να πουν τα παιδιά: «θα κάνω αυτό ή εκείνο», θα βγουν έξω, θα ξεχαστούν, οπότε διασκεδάζεται η στενοχώρια.

–Γέροντα, το ξύλο βοηθάει τα παιδιά να διορθωθούν;

–Όσο γίνεται, οι γονείς να το αποφεύγουν. Να προσπαθούν με το καλό και με υπομονή να δώσουν στο παιδί να καταλάβη ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό. Μόνον όταν είναι μικρό το παιδί και δεν καταλαβαίνη ότι αυτό που κάνει είναι επικίνδυνο, βοηθιέται, αν φάη κανένα σκαμπίλι, για να προσέχει άλλη φορά. Ο φόβος, μήπως φάη πάλι σκαμπίλι, γίνεται φρένο και το προστατεύει. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, περισσότερο βοηθιόμουν από την μητέρα μου παρά από τον πατέρα μου. Και οι δυο με αγαπούσαν και ήθελαν το καλό μου. Καθένας όμως με βοηθούσε με το δικό του τρόπο. Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός. Όταν κάναμε καμιά αταξία, μας έδινε σκαμπίλια. Εγώ πονούσα λίγο από το ξύλο, μαζευόμουν, όταν όμως περνούσε ο πόνος, ξεχνούσα και τον πόνο και τις συμβουλές του. Όχι ότι δεν με αγαπούσε ο πατέρας μου. Από αγάπη με έδερνε.

Ὁ ἔπαινος κάνει κούφιο τόν ἄνθρωπο - Ἡ καλή "ἀνατροπή", Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Γιατί σήμερα τά παιδιά δέν εἶναι στήν Ἐκκλησία;

❈ Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔλεγε, ὅτι ὁ ἔπαινος κάνει πολύ κακό στόν ἄνθρωπο. «Ἅμα ἐπαινεῖς ἕναν ἄνθρωπον, τόν κάνεις ἐγωιστή. Ὁ ἐγωιστής εἶναι μπερδεμένος, ὁδηγούμενος ὑπό τοῦ Διαβόλου. Ἔτσι, μεγαλώνοντας μέσα στόν ἐγωισμό, ἡ πρώτη του δουλειά εἶναι ν’ ἀρνεῖται τόν Θεό».

Ἑρμηνεύει δηλαδή τήν σημερινή ἀθεΐα τῶν παιδιῶν.

- Γιατί σήμερα τά παιδιά δέν εἶναι στήν Ἐκκλησία; Γιατί δέν εἶναι ἐδῶ; Βλέπετε πολλά παιδιά στήν Ἐκκλησία;

Ἐλαχιστότατα. Ὁ Ἅγιος τό ἑρμήνευε. Διότι ἀπό πολύ μικρά ἀκοῦνε συνέχεια «μπράβο, μπράβο, εὔγε, εὔγε». Τρέφεται μέσα τους τό πνεῦμα τοῦ ἐγωισμοῦ, τῆς ὑπερηφάνειας καί αὐτό τό δαιμονικό πνεῦμα καί φυσικά μετά δέν θά τά ἀφήσει νά πᾶνε στήν Ἐκκλησία. Δέν θά τά ἀφήσει νά μετανοήσουν.

- Πῶς θά ἐνθαρρύνουμε ἕνα παιδί;

Ὅποιος χαίρεται, ὅταν τόν καμαρώνουν οἱ ἄνθρωποι, κοροϊδεύεται ἀπό τοὺς δαίμονες.

– Γέροντα, ἄκουσα κάτι ἐπαίνους καί...

– Ἔ, καὶ τί ἔγινε; Τελείως κούφιο εἶσαι, βρὲ παιδί; Ἐμᾶς τί πρέπει νὰ μᾶς ἐνδιαφέρη; Πῶς μᾶς βλέπουν οἱ ἄλλοι ἢ πῶς μᾶς βλέπει ὁ Χριστός; Οἱ ἄλλοι θὰ εἶναι γιὰ μᾶς ἡ κινητήρια δύναμη ἢ ὁ Χριστός; Ἐσὺ ἔχεις σοβαρότητα· μὴ γίνεσαι ἐλαφρούτσικη. Ἐμένα πολλὲς φορές, ἀκόμη καὶ σοβαροὶ ἄνθρωποι, μοῦ λένε κάτι ἐπαινετικὸ καὶ μοῦ ἔρχεται νὰ κάνω ἐμετό. Γελῶ ἀπὸ μέσα μου καὶ τὸ πετῶ πέρα. Κι ἐσὺ κάτι τέτοια νὰ τὰ πετᾶς ἀμέσως. Εἶναι χαμένα πράγματα! Τί κερδίζουμε, ἂν μᾶς

καμαρώνουν οἱ ἄλλοι; Γιὰ νὰ μᾶς καμαρώνουν μεθαύριο τὰ ταγκαλάκια; Ὅποιος χαίρεται, ὅταν τὸν καμαρώνουν οἱ ἄνθρωποι, κοροϊδεύεται ἀπὸ τοὺς δαίμονες.

Οἱ ἔπαινοι, εἴτε κοσμικοὶ εἶναι εἴτε πνευματικοί, εἴτε στὸ σῶμα ἀναφέρονται

εἴτε στὴν ψυχή, βλάπτουν, ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι βλαμμένος, ὅταν δηλαδὴ ἔχη

ὑπερηφάνεια ἢ προδιάθεση ὑπερηφανείας. Γι᾿ αὐτὸ νὰ προσέχουμε νὰ μὴν ἐπαινοῦμε εὔκολα τὸν ἄλλον, γιατί, ἂν τυχὸν εἶναι φιλάσθενος πνευματικά, παθαίνει ζημιά· μπορεῖ νὰ καταστραφῆ.

Ἄ, αὐτός, Γέροντα, εἶναι πολύ καλός μοναχός!

❈ Κάποτε οἱ ἀδελφοί ἐπαίνεσαν ἕναν μοναχό στόν Ἀββᾶς Ἀντώνιο. Εἶπαν στόν Γέροντα Ἀντώνιο.

- Ἄ, αὐτός, Γέροντα, εἶναι πολύ καλός μοναχός!

Ὅταν λοιπόν ἦλθε πρός αὐτόν τον μοναχό ὁ Ἀντώνιος δοκίμασε νά δεῖ ἄν ἀνέχεται ἀτιμωτική προσβολή. Τοῦ ἔκανε ἕνα τέστ ὁ Ἅγιος αὐτοῦ πού οἱ ἄλλοι τόν ἐπαινοῦσαν πολύ.

- Γιά νά δοῦμε... εἶπε:

Καί ὅταν κατάλαβε ὅτι δέν ἀνέχεται προσβολή, τοῦ εἶπε:

Ὁ ἔπαινος κάνει κούφιο τόν ἄνθρωπο καί διώχνει τή Χάρη τοῦ Θεοῦ

❈ Ἔλεγε ὁ μακαριστός Ἅγιος Πορφύριος: «Ποτέ δέν πρέπει νά ἐπαινοῦμε τούς συνανθρώπους μας καί νά τούς κολακεύομε, ἀλλά νά τούς ὁδηγοῦμε στήν ταπείνωση καί στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἔπαινος κάνει κούφιο τόν ἄνθρωπο καί διώχνει τή Χάρη τοῦ Θεοῦ».

Γιατί; Γιατί νομίζεις ὅτι τρέφεσαι, ἐνῶ δέν τρέφεσαι καί μένεις ἄδειος. Καί ὅμως, δυστυχῶς, ζοῦμε ἔτσι, ζοῦμε ὑποκριτικά, γιά νά ἔχουμε αὐτούς τούς κούφιους ἐπαίνους. Νά μή μᾶς ποῦνε, πώς εἴμαστε κολλημένοι, πώς εἴμαστε ἐκτός μόδας, ἐκτός ἐποχῆς… Σήμερα εἶναι «in» ἡ ἀθεΐα καί ἡ ἀσέβεια.

Ἀφ΄ ὅτου εἰσῆλθες ἐδῶ, ἄνθρωπε, ἐδίωξες τόν Θεόν ἀπ΄ ἐμοῦ!"

"Προσέχετε νά μήν ἐπαινῆτε ἕνας τόν ἄλλον κατά πρόσωπον. Διότι βλάπτει καί τούς τελείους ὁ ἔπαινος, ὄχι ἐσᾶς ὅπου εἶσθε ἀκόμη ἀδύνατοι...

Ἕναν Ἅγιον τόν εἶπεν ἕνας μουσαφίρης τρεῖς φορές ὅτι πλέκει καλά τό ἐργόχειρον. Καί τήν τρίτην φοράν τόν εἶπεν ὁ Ἅγιος:

- Ἀφ΄ ὅτου εἰσῆλθες ἐδῶ, ἄνθρωπε, ἐδίωξες τόν Θεόν ἀπ΄ ἐμοῦ!"

Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/08/blog-post_288.html

Ὄχι κολακεῖες στά παιδιά...

❈ Ξέρετε τό ἀπόφθεγμα στό Γεροντικό πού λέει: «Ὁ ἐπαινῶν μοναχόν παραδίδει αὐτόν στόν Σατανᾶ». Ἄν τέτοια ζημιά παθαίνει ὁ μοναχός, σκεφτεῖτε τί ζημιά παθαίνει ἕνα μικρό παιδί, ὅταν τό ἐπαινεῖς! Σάν νά τό κάνεις πακέτο καί νά τό παραδίδεις στόν Σατανᾶ. Δέν εἶναι παιδαγωγικῶς σωστό αὐτό.

Ὁ Γέροντας Πορφύριος ἔλεγε: «Ὄχι μπράβο στά παιδιά, ὄχι ἐπαίνους».

«Ἀλλοίμονό σας, ὅταν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σᾶς ἐπαινοῦν» (ἀπόσπασμα) , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Οἱ ἔπαινοι θρέφουν τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὴν ὑπερηφάνεια , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅποιος δέχεται τοὺς ἐπαίνους χάνει τὸν Θεό , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ καταστροφικός ἔπαινος , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ ἅγιος Παΐσιος ἀπέναντι στίς τιμές καί τούς ἐπαίνους (Ἱερομόναχος Ἰσαάκ)

Όταν ρωτούσαν τον Γέροντα Παΐσιο, αν υπερηφανεύεται μετά από τόσες τιμές, απαντούσε: «Τι να υπερηφανευθώ, όταν ξέρω ποιος είμαι; Και όταν σκεφθώ πόσα κιλά αίμα έχυσε ο Χριστός για μένα, πάει να μου φύγη το μυαλό».

Για το πλήθος των ανθρώπων που ερχόταν να τον δη, πίστευε: «Παρ’ όλο που είμαι ένα κολοκύθι, ο κόσμος ο πολύ διψασμένος έρχεται με λαχτάρα να δροσισθή, επειδή περιμένει να βρη καρπούζι».

Στενοχωριόταν επειδή είχε γίνει παντού γνωστός. Είπε εμπιστευτικά σε κάποιον: «Ο μεγαλύτερος εχθρός μου είναι το όνομά μου. Το μεγαλύτερο κακό μού το έχουν κάνει οι γνωστοί μου και οι φίλοι μου και όχι οι εχθροί μου. Αν ήξερα από την αρχή την εξέλιξή μου, θα πήγαινα στα Ιεροσόλυμα, θα γινόμουν κρυφά μοναχός, θα φορούσα ένα μαύρο παλτό και ένα σκούφο, θα είχα μαλλιά και γένεια. Κανείς δεν θάξερε ότι είμαι μοναχός, και θα κινούμουν αθόρυβα».

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος γιά τόν "Δίκαιο ἔπαινο" πρός τά παιδιά , Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Τά παιδιά μέ τούς συνεχεῖς ἐπαίνους δέν οἰκοδομοῦνται.

Τα παιδιά με τους συνεχείς επαίνους δεν οικοδομούνται. Γίνονται εγωιστές και κενόδοξοι.

Θα θέλουν σ’ όλη τους τη ζωή να τους επαινούν όλοι διαρκώς, έστω κι αν τους λένε και ψέματα. Δυστυχώς, σήμερα μάθανε όλοι να λένε και ψέματα και τα δέχονται οι κενόδοξοι, είναι η τροφή τους. «Πες το, κι ας είναι ψέμα, κι ας είναι ειρωνεία», λένε. Ο Θεός αυτό δεν το θέλει. ο Θεός θέλει την αλήθεια. Δυστυχώς, αυτό δεν το καταλαβαίνουν όλοι και κάνουν το εντελώς αντίθετο.

Τα παιδιά όταν τα επαινείς συνεχώς, χωρίς διάκριση, τα πειράζει ο αντίθετος. Τους ξεσηκώνει το μύλο του εγωισμού και, συνηθισμένα από μικρά στους επαίνους από γονείς και δασκάλους, προχωρούν ίσως στα γράμματα, αλλά τι το όφελος; Στη ζωή θα βγουν εγωιστές και όχι χριστιανοί. Οι εγωιστές δεν μπορούν να είναι ποτέ χριστιανοί. Οι εγωιστές θέλουν διαρκώς όλοι να τους επαινούν, όλοι να τους αγαπάνε, όλοι να λένε καλά γι’ αυτούς, πράγμα που ο Θεός μας, η Εκκλησία μας, ο Χριστός μας δεν το θέλει.

Η θρησκεία μας δεν θέλει από μικρά να μαθαίνουν αγωγή. Αντίθετα, θέλει τα παιδιά από μικρά να μαθαίνουν στην αλήθεια. Η αλήθεια του Χριστού τονίζει ότι, άμα επαινείς έναν άνθρωπο, τον κάνεις εγωιστή. Ο εγωιστής είναι ο μπερδεμένος, ο οδηγούμενος υπό του διαβόλου και του κακού πνεύματος. Έτσι, μεγαλώνοντας μέσα στον εγωισμό, η πρώτη του δουλειά είναι ν’ αρνείται τον Θεό και να είναι εγωιστής απροσάρμοστος μέσα στην κοινωνία.

Πρέπει να πεις την αλήθεια, να τη μάθει ο άνθρωπος. Αλλιώς τον υποστηρίζεις στην αμορφωσιά του. Όταν πεις στον άλλο την αλήθεια, αυτός κατατοπίζεται, προσέχει, ακούει και τους άλλους, εγκρατεύεται. Έτσι και στο παιδί θα πεις την αλήθεια, θα το μαλώσεις, για να κατατοπισθεί ότι αυτό που κάνει δεν είναι καλό. Τι λέγει ο σοφός Σολομών; «Ος φείδεται της βακτηρίας, μισεί τον υιόν αυτού, ο δε αγαπών, επιμελώς παιδεύει». Όχι, όμως, να το δέρνεις με τη μαγκούρα. Τότε φεύγομε απ’ τα όρια και γίνεται το αντίθετο.

Μ. ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ 8-3-2022

https://youtu.be/u9zopCEKuL4

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: 

Μ. ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ 8-3-2022

Ἡ πλάνη τοῦ ἐπαίνου, Φιλοκαλία τόμος Α', Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ_ Η πλάνη του επαίνου, Τά 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι δικαιώνονται από τα έργα τους, Φιλοκαλία τόμος Α', 22-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἐκεῖνος πού ζητεῖ ἔπαινο, βρίσκεται μέσα σέ πάθος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ_227. Εκείνος που ζητεί έπαινο, βρίσκεται μέσα σε πάθος , Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 21-1-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἄν σέ ἐπαινέσουν καί ὑπερηφανευτεῖς, περίμενε ἀτιμία, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ_226. Αν σε επαινέσουν και υπερηφανευτείς, περίμενε ατιμία. , Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 20-1-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου.

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com