Ὁ ἀπόλυτος ἐξευτελισμὸς τῆς τέχνης στὴ Δύση: Ὁ οἶκος Sotheby’s πούλησε μιὰ κολλημένη μπανάνα γιὰ 6,2 ἑκατ. δολάρια!

Ο απόλυτος εξευτελισμός της τέχνης στη Δύση: Ο οίκος Sotheby’s πούλησε μια κολλημένη μπανάνα για 6,2 εκατ. δολάρια!

Ιλιγγιώδη ποσά δίνονται για γελοία έργα «τέχνης», ενώ οι λαοί δυστυχούν - Ποιος είναι ο αγοραστής της «χρυσής» μπανάνας

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης

Γελοιοποίηση της τέχνης, πολιτιστική παρακμή ή απλά οι πλούσιοι δεν έχουν τι να κάνουν τα χρήματά τους και τα πετούν όπου να’ ναι; Όπως και να ερμηνεύσει αυτήν την εξωφρενική είδηση κανείς, παραμένει ενδεικτική για το σημερινό κατάντημα της Δύσης.

Μια… μπανάνα κολλημένη σε έναν τοίχο με ασημί κολλητική ταινία, ήταν το «έργο τέχνης» που τίναξε τη μπάνκα στον αέρα σε δημοπρασία του οίκου Sotheby’s στη Νέα Υόρκη, αφού η αρχική εκτίμηση του «έργου» ήταν περίπου 1-1,5 εκατομμύριο δολάρια (!), και σαν να μην έφτανε αυτό το παρανοϊκό ποσό, η κολλημένη μπανάνα αγοράστηκε τελικά με 6,2 εκατ. δολάρια από έναν κινεζοαμερικανό επιχειρηματία!

Ἡ διαπαιδαγώγησις τῶν νέων

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὅλοι οἱ γονεῖς ἀνησυχοῦν γιὰ τὰ παιδιά τους καὶ εἰδικότερα γιὰ τὶς ἐπιδράσεις ποὺ δέχονται ἀπὸ τὴν ὑποβαθμισμένη κοινωνία καὶ τοὺς πονηροὺς καὶ ἐπικίνδυνους ἀνθρώπους. Δὲν θέλουν νὰ τοὺς ξεφύγουν σὲ ἄγνωστα μονοπάτια, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν καταστροφή τους. Παραπονοῦνται δὲ συνεχῶς γιὰ τοὺς δασκάλους τους καὶ γιὰ τοὺς ὑπεύθυνους τῶν σχολείων, οἱ ὁποῖ­οι δὲν προσφέρουν στὰ παιδιὰ τους αὐτὰ ποὺ πρέπει καὶ δὲν ἐξασφαλίζουν τὴ σωματική τους ἀκεραιότητα κατὰ τὴ διάρκεια τῶν μαθημάτων στὸ σχολεῖο. Γιὰ τὶς δικές τους ὅμως εὐθύνες δὲν κάνουν ποτὲ λόγο... καὶ δὲν παραδέχονται ὅτι ἔχουν περιορίσει τὸ ἐνδιαφέρον τους γι’ αὐτὰ μόνο στὸ φαγητὸ καὶ τὸ ντύσιμο, ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα, καὶ γενικὰ τὴ διαπαιδαγώγησή τους, τὰ περιμένουν ἀπὸ τοὺς δημόσιους φορεῖς.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς περιγράφει τὴν ἀνησυχητικὴ πραγματικότητα τῆς διαπαιδαγώγησης τῶν παιδιῶν, ὡς ἑξῆς: «Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι ὅλη ἡ διαπαιδαγώγηση στὸ σπίτι σήμερα ἐπικεντρώνεται στὸ τάισμα καὶ στὸ ντύσιμο καὶ στὸ νὰ στείλουν τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο. Σήμερα ὅμως τὰ σχολεῖα ἔπαψαν νὰ εἶναι τόποι διαπαιδαγώγησης καὶ κατέληξαν νὰ εἶναι τόποι πνευματικῆς ἀτροφίας τῆς νεολαίας διά μέσου τῆς ὑπερφόρτωσης τοῦ νεανικοῦ πνεύματος μὲ ὑπερβολικὲς καὶ διαφορετικὲς γνώσεις. Ἔτσι τὰ παιδιὰ διαπαιδαγωγοῦνται ἀπὸ μόνα τους, ἀφοῦ ἡ οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο δὲν τὰ βοηθᾶνε σὲ τίποτε. Ἡ οἰκογένεια μόνον ταΐζει καὶ ντύνει τὸ παιδί, ἐνῷ τὸ σχολεῖο τὸ γεμίζει μὲ γνώσεις. Ἡ οἰκογένεια γεμίζει τὸ στομάχι τοῦ παιδιοῦ, ἐνῷ τὸ σχολεῖο τοῦ γεμίζει τὸ κεφάλι».

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Κάποιοι ἔπαιξαν μέ τόν χαρακτήρα τοῦ Ἕλληνα»

 Ποιά ηθική υπάρχει πλέον; 

Το κακό έχει χτυπήσει την οικογένεια, την Παιδεία. 

Έχει χτυπήσει σε κάθε υγιές κύτταρο της κοινωνίας και σήμερα ζούμε  τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου. 

Τρέχουν οι άνθρωποι χωρίς να νοιάζονται για τον διπλανό τους.

Η κοινωνία που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Σήμερα κυριαρχεί ο ατομικισμός…

 

* Γιατί; Επειδή κάποιοι έπαιξαν με τον χαρακτήρα του Έλληνα και διάβρωσαν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν. 

Είναι αδιανόητο! 

Ο ατομικισμός ζει και βασιλεύει, ενώ η απάτη έγινε «χάρισμα». Μεγάλωσαν γενιές που διδάχτηκαν πως να αρπάξουν. 

Και αυτό σε ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας… Μάλιστα, όσα πιο πολλά «αρπάζεις» τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την τιμωρία. 

Αυτό το βλέπει ο Θεός. 

«Μήπως σᾶς θυμίζει τίποτα;»

Το α­κό­λου­θο α­πό­σπα­σμα, που περιγράφει την πνευ­μα­τι­κή και η­θι­κή παρακμή των κα­τοί­κων της Κων­σταν­τι­νού­πο­λης, έχει γραφτεί από τον λόγιο μο­να­χό Ι­ω­σήφ Βρυ­έν­νιο (1350-1431), μερικά χρόνια πρίν την Άλωση. Μήπως σας θυμίζει τίποτα; (Τα σχόλια σε παρένθεση είναι δικά μας).
"Αν η ει­κό­να των τι­μω­ρι­ών, που μας ε­πι­βάλ­λει ο Θε­ός, προ­κα­λεί α­μη­χα­νί­α και σύγ­χυ­ση, ας α­να­λο­γι­σθού­με τους πα­ρα­λο­γι­σμούς μας και τό­τε θα εκ­πλα­γού­με για­τί α­κό­μη δε μας κτύ­πη­σε κε­ραυ­νός. Δεν υ­πάρ­χει κα­μιά μορ­φή δι­α­στρο­φής που να μην έ­χου­με δι­α­πρά­ξει σ΄ό­λη μας τη ζω­ή. Αυ­τές δε εί­ναι οι α­πο­δεί­ξεις:
Βα­πτι­στή­κα­με άλ­λοι δι' α­πλής και άλ­λοι δια τρι­πλής κα­τά­δυ­σης, και έ­γι­νε ε­πί­κλη­ση του ο­νό­μα­τος της Α­γί­ας Τριά­δας, σε άλ­λους μί­α και σε άλ­λους τρεις φο­ρές. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι α­πό μας ό­χι α­πλώς α­γνο­ού­με τι ση­μαί­νει να εί­σαι Χρι­στια­νός, αλ­λά και πως α­κό­μη να κά­νου­με το σταυ­ρό μας ή, κι αν α­κό­μη το γνω­ρί­ζου­με, ντρε­πό­μα­στε να τον κά­νου­με. ( Άραγε σήμερα, ποιός είναι ο αριθμός των νεοελλήνων που βρίσκονται σ' αυτή την κατάσταση;)