Βοήθα καλογέρι. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΒΟΗΘΑΕΙ ΚΑΛΟΓΕΡΙ

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ.

Ὑπῆρχε μία συνοδεία στό Ἅγιον Ὄρος πού εἶχε αὐστηρότατο καί ἀσκητικότατο πρόγραμμα. Σχεδόν κάθε μέρα νηστεύανε καί κάθε βράδυ πολύωρη ἀγρυπνία μέ ἀμέτρητες γονυκλισίες, κομποσχοίνια καί μεγάλη Ἀκολουθία. Ένα καλογέρι κάτι ἔπαθε, χωρίς καί τό ἴδιο νά μπορεῖ νά προσδιορίσει τί ἀκριβῶς τοῦ συνέβαινε. Τούς ἔλεγε ὅτι εἶναι ἄρρωστος, ἀλλά κανείς ἀπ' τή συνοδεία δέν τόν πίστευε. Ἀκόμη καί ὁ Γέροντας τῆς συνοδείας τόν χλεύαζε ὅτι τεμπελιάζει.

Ἐκεῖνος προσπαθοῦσε διαρκῶς νά εἶναι ἀκριβής στό αύστηρό πρόγραμμα, ἀλλά καθημερινά χειροτέρευε.

Μόλις ἔμαθε γιά τόν Ἅγιο, πῆγε νά τόν συμβουλευτεῖ.

Αὐτό τό καλογέρι, ὁ πάτερ Π., ἦταν πολύ γνωστός μου καί μοῦ εἶχε πεῖ: «Ένιωθα πώς κανείς δέν μέ καταλαβαίνει. Εἶμαι ἄρρωστος καί μοῦ λένε: “Δέν ἔχεις τίποτα!”. Ὅταν πῆγα στόν π. Πορφύριο, πρίν τοῦ μιλήσω, μοῦ εἶπε: “Εσύ εἶσαι ἄρρωστος, ἀλλά δέν σε πιστεύει κανείς!” Μοῦ εἶπε ἀκριβῶς τ πρέπει να κάνω, πῶς νά μιλήσω στον Γέροντά μου καί ἔφυγα πολύ ἀναπαυμένος».

«Ὅταν μέσα σου ξεσηκώνεται πόλεμος μὲ πολὺ ἄσχημους λογισμούς...

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

«Όταν μέσα σου ξεσηκώνεται πόλεμος με πολύ άσχημους λογισμοὺς καί μετά σέ πιάνει στεναχώρια ἤρεμα να μεταφέρεσαι νοερά κάτω ἀπὸ τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Νὰ γονατίζεις καὶ νὰ ἀγκαλιάζεις τὰ πόδια του λέγοντας τὴν εὐχή. Ἐὰν αἰσθανθεῖς νὰ σὲ πλησιάζει τὸ κακὸ πνεῦμα, προσπάθησε νὰ μὴν πιάσεις κουβέντα μαζί του. Πρὶν σὲ πιάσει, γύρισε τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά σου στον Χριστό.

Όπως τὸ παιδάκι, ποὺ θὰ δεῖ ξαφνικά μπροστά του τὰ δόντια ἀπὸ ἕνα ἄγριο σκυλὶ καὶ ἀμέσως θὰ γυρίσει στὸν μπαμπά του καὶ θὰ πέσει στὴν ἀγκαλιά του γιὰ νὰ γλιτώσει

Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση-Τά θεραπευτικά μέσα τῆς Ἐκκλησίας κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση-Τά θεραπευτικά μέσα τῆς Ἐκκλησίας κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο, 17-4-2024, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

"Τήν ὥρα τῆς κηδείας ἔλαμπε ἕνα φῶς δυνατό"

Ανθολόγιο Συμβουλών, Άγιος Πορφύριος, εκδ. Ι. Μονή Μεταμορφώσεως, Μήλεσι, σελ.201-202

Μπαίνοντας μέσα στο δωμάτιο του Γέροντα βρήκα εκεί τον πατέρα του κοριτσιού, του οποίου μόλις είχε γίνει η κηδεία.

Τον αγκάλιασα, τον φίλησα κι αρχίσαμε να κλαίμε και οι δύο.

Πετιέται τότε ο Γέροντας και μας λέει:

"Να βγείτε έξω και οι δύο. Δε σας αντέχω".

Βγήκαμε, πράγματι, έξω. Ύστερα από λίγο έστειλε ο Γέροντας και με φώναξαν.

Πήγα και μου είπε:

-Με συγχωρείς, που σας είπα να βγείτε έξω, αλλά ξέρεις τί μου συμβαίνει σήμερα;

-Τί, Γέροντα;

Κι άρχισε να μου λέει κλαίοντας:

-Την ώρα της κηδείας έβλεπα ένα φώς δυνατό επάνω από την Εκκλησία. Σ' όλη τη διάρκεια της κηδείας έβλεπα αυτό το φωτεινό άστρο.Κι όταν μετέφεραν το φέρετρο προς τον τάφο, πάλι το έβλεπα.

Τό θεῖο θέλημα ἐκφράζεται μέ συγκυρίες, μέ ἐμπόδια, μέ ἀνθρώπους, μέ ἀλλαγές καί ἀνατροπές...(Ὅσιος Πορφύριος)

«Ο παλαιός, περίπλοκος και σκοτεινός άνθρωπος που επιβιώνει εντός σου, παίζει παιχνίδια όχι ευδιάκριτα. Το σπουδαιότερο είναι να καταλάβεις και ν' αποδεχθείς πως το δικό σου θέλημα δεν είναι καλύτερο από του Θεού. Και το θείο θέλημα εκφράζεται με συγκυρίες, με εμπόδια, με ανθρώπους, με αλλαγές και ανατροπές.