Στὴν Παναγία Σουμελᾶ Βερμίου, οἱ ἱεράρχες ἐπιβράβευσαν τὴν ἅλωση τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸν δαιμονισμὸ τῆς κοινωνίας ...

σ.σ. Όταν η πνευματική ηγεσία κυλιέται στον βούρκο με την διεφθαρμένη εξουσία είμαστε κυριολεκτικά στο έλεος του Κυρίου και μόνο η ομολογία η δική μας και η μετάνοιά μας θα μας σώσουν. Γινόμαστε ξανά και ξανά μάρτυρες του ίδιου έργου στο οποίο άμυαλοι λευκασμένοι ιεράρχες βραβεύουν τους καταστροφείς του Έθνους και τους σοδομονομίτες. Τώρα μάλιστα έχουν ακόμα πέντε χιλιάδες λόγους να το κάνουν, για να απολαμβάνουν περισσότερο τα προνόμοια που τους δίνει η αντίχριστη πολιτεία. Η Παναγία σιχαίνεται τα έργα των φιλοσοδομονομιτών μητροπολιτών, οι οποίοι την ημέρα της Κοιμήσεώς Της βράβευσαν με τον Μεγαλόσταυρο των Κομνηνών της Τραπεζούντος τον αμετανόητο σοδομονομίτη, πρόεδρο της εικονικής ‘δημοκρατίας’ Κωνσταντίνο Τασούλα. Συνολικά πέντε (5) αρχιερείς τίμησαν με την παρουσία τους τον «πρώτο πολίτη» που ξεφτιλίζει τη θέση που κατέχει και καταστρέφει την Ελλάδα! Μπράβο τους! Συγχαρητήρια! Στο πολυαρχιερατικό συλλείτουργο ανήμερα της Θεομητορικής Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Παναγία Σουμελά Βερμίου προεξήρχε ο Σερρών Θεολόγος και συλλειτούργησαν οι Άρτης Καλλίνκος, Κηφισίας Κυρίλλος, Λαρίσης Ιερωνύμος, Βεροίας Παντελεήμων. Οι εορτές της Εκκλησίας μας, με αποκλειστική ευθύνη της ιεραρχίας, κατήντησαν εκδηλώσεις νανουρίσματος και προβολής φιδιών του καθεστώτος που δηλητηριάζουν και σβήνουν την Πατρίδα με εθνοκτόνους και αντίχριστους νόμους.

Διαβάστε την πολύ αληθινή και έμπονη παρέμβαση του κ. Κωνσταντίνου Καρυπίδη.

Αὐτὲς ἦταν οἱ γυναῖκες τοῦ Πόντου...

Τα Καντήλια της Σουμελάς

Το καράβι «Κωνσταντινούπολις» – Σεπτέμβρης 1922

Την έλεγαν Γιαγιά-Ευγενία. 70 χρονών. Από το χωριό Λιβερά της Τραπεζούντας. Χήρα. Τα παιδιά της σφαγμένα το ’21. Της έμεινε μόνο ο εγγονός. Ο μικρός ο Βασίλης. 5 χρονών.

Όταν ήρθε η διαταγή «Φεύγετε», οι Τούρκοι έκαψαν το χωριό. Η Ευγενία πρόλαβε να πάρει τρία πράγματα:

Το παιδί. Το μαντήλι του άντρα της και την εικόνα. Η εικόνα της Παναγίας Σουμελάς.

Όχι η πρωτότυπη - εκείνη έμεινε στο μοναστήρι, στον Μελά. Αυτή ήταν αντίγραφο. Ξύλο παλιό, ζωγραφισμένη στο χέρι από καλόγερο το 1800. Την είχε από τη μάνα της. Την είχε από τη γιαγιά της. 300 χρόνια στην οικογένεια.

Στο λιμάνι της Τραπεζούντας γινόταν το αδιαχώρητο. Χιλιάδες ψυχές. Τούρκοι χωροφύλακες έψαχναν τους πρόσφυγες.

«Χρυσάφια! Λίρες! Όπλα!» φώναζαν. Και τα έπαιρναν.Εικόνες; Τις έσπαγαν. Τις έκαιγαν. «Ειδωλολατρία», έλεγαν.Η Ευγενία κατάλαβε. Αν τη δουν, τη χάνει.

Τύλιξε την εικόνα στο μαύρο μαντήλι της. Μετά την έδεσε με σπάγκο, σφιχτά, στο στήθος της. Από πάνω φόρεσε το χοντρό το ζιπούνι της. Από πάνω τη μαύρη φούστα. Από πάνω το μαντήλι στο κεφάλι.

Έμοιαζε με μια γριά 100 κιλά. Καμπουριαστή.

«Τι έχεις εκεί, γριά;» φώναξε ο χωροφύλακας στο καράβι. «Καμπούρα, αφέντη», είπε η Ευγενία. «Από τα χρόνια.» Την έσπρωξε. «Πέρασε, βρωμόγρια!» Πέρασε.

Στο αμπάρι, 2.000 ψυχές. Ο ένας πάνω στον άλλον. Βρώμα. Εμετός. Πείνα. Δίψα. Τα παιδιά έκλαιγαν. Οι μανάδες μοιρολογούσαν.

Ἕνα ἄγνωστο θαῦμα μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ!

Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Ενεπεκίδης στο περιοδικό “Ποντιακή Εστία” δημοσίευσε το παρακάτω γεγονός, βασιζόμενος στην αφήγηση του Γερμανού αντιστρατήγου Χοφμάιστερ, που επισκέφτηκε τη Μονή Σουμελά το 1911 και οποίος είχε διαβάσει την ιστορία σε κώδικα ή χειρόγραφο της Μονής.

“Κατά τον δωδέκατο αιώνα, πριν την διάλυση της αυτοκρατορίας των Κομνηνών, άγριες ορδές Τουρκομάνων εισέβαλαν μέσω Αρμενίας στον Πόντο και έφτασαν στην κοιλάδα ‘Μαριεμάνα’ και κάνοντας έφοδο προσπάθησαν να κάψουν το μοναστήρι και να το ληστέψουν.

Παναγία Σουμελᾶ Τραπεζούντος-Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

Παναγία Σουμελά Τραπεζούντος-Η Κοίμηση της Θεοτόκου

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/08/blog-post_937.html

Μοναχοί στήν ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ(1912)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/05/1912.html

Θαῦμα Παναγίας Σουμελᾶ

Η δική μου ιστορία έχει ως εξής :

Το 2015 αρχές του χρόνου, μετά από ένα μικρό χειρουργείο και αντίστοιχη βιοψία μου διεγνώσθη πως έχω καρκίνο του ενδομητρίου, ευτυχώς καλής διαφοροποίησης, όπως έδειξε η ιστολογική. Πραγματικά έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου, το μυαλό είχε κάνει πάρα πολλές σκέψεις και σίγουρα όχι καλές. Βλέπετε μόλις είχα παντρευτεί κιόλας. Οπότε ήταν ένα άψογο δώρο γάμου από την ίδια την ζωή. Πάντα πίστευα στην Εκκλησία μας, και στην θρησκεία μας, αλλά δεν ήμουν ο τύπος που θα πήγαινα τακτικά εκκλησία. Ούτε είχα εξομολογηθεί ποτέ. Δεν το είχα καν σκεφτεί.

Τότε όμως και μετά από εκείνο το νέο σαν κάτι πραγματικά να με έσπρωξε προς τα εκεί. Και φυσικά δεν το λέω με κακιά έννοια. Άρχισα να αλλάζω.

Εξομολογήθηκα, άρχισα να πιστεύω πολύ περισσότερο (αν μπορώ να μεταχειριστώ αυτή την έκφραση)…. Και γενικότερα είδα μία στροφή του εαυτού μου. Στο μεταξύ, εδώ και πάρα πολλά χρόνια ήθελα να πάω στην Παναγία την Σουμελά. Αλλά δεν μου είχε δοθεί ποτέ η ευκαιρία. Τότε λοιπόν το αποφάσισα.

Όταν έφτασα στην περιοχή και είδα από μακριά την εκκλησία και το τοπίο γενικότερα έμεινα… Ένιωσα κάτι που δεν μπορώ να το περιγράψω… Λες και κάτι με τράβαγε το μέρος. Ένιωθα τον έντονο μαγνητισμό. Δεν μπορώ να το εξηγήσω με λόγια αυτό το συναίσθημα.

Έχω πάει και στην Παναγία της Τήνου, αλλά αυτό δεν το είχα νιώσει. Όταν λοιπόν μπήκα να προσκυνήσω την Παναγία Σουμελά, και να την παρακαλέσω να πάνε όλα καλά, τα μάτια μου χωρίς να το θέλω άρχισαν να τρέχουν ποτάμι.

Δεν μπορούσα να σταματήσω τα κλάματα. Συγκλονιστική στιγμή για μένα.

Το καλοκαίρι του 2015 κάνω ξανά ένα μικρό χειρουργείο και παίρνουν ξανά δείγμα για βιοψία για να δούμε τι γίνεται. Με το εξιτήριό μου και χωρίς να περιμένω το αποτέλεσμα, αποφάσισα να ανέβω πάλι στην Παναγία Σουμελά να την παρακαλέσω να πάνε όλα καλά… Είμαστε καθ’ οδόν όταν με καλεί ο γιατρός στο τηλέφωνο για να μου ανακοινώσει τα αποτελέσματα…..

Ἀπό τά θαύματα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ

 

 Πέρασαν εξήντα πέντε χρόνια από τότε! Ήμουν μαθητής της α΄ τάξεως του Φροντιστηρίου Τραπεζούντος. Ετελείωσαν αι εξετάσεις και ευρισκόμην εις το χωριό μας, Κοινώνισσα των Σουρμένων. 

Εις γειτονικόν μας αγρόκτημα αρρώστησεν ο μεγαλύτερος υιός του Κ. Καλαντίδου, νέος 30 ετών, εύρωστος, υγιέστατος και ακατάβλητος πεζοπόρος. 

Έπαθε από αφασίαν, με το βλέμμα απλανές, έχασε κάθε ενεργητικότητα και βούλησιν. 

Ιατρός στο χωριό βέβαια δεν υπήρχε, και η μητέρα του Ελέγκω, τύπος ανδρογυναίκας, απεφάσισε να τον πάγη στην Τραπεζούντα. Επήρε κι εμένα μαζί της ως γνώστην της πόλεως και διερμηνέα.

Ανεχωρήσαμεν πολύ πρωί απ’ τα Σούρμενα, και το απόγευμα είμεθα στην Τραπεζούντα. Απ’ τη βάρκα κατ’ ευθείαν επήγαμεν εις το φαρμακείον του Σπαθάρου. 

Ο ιατρός εξήτασε με πολλήν προσοχήν τον ασθενή. Ύστερα από εξαντλητική εξέτασιν μας είπε να καθίσωμε να περιμένωμε ολίγον. Δεν επέρασε πολλή ώρα και παρετήρησα ότι ο ένας μετά τον άλλον συγκεντρώθησαν εις το φαρμακείον όλοι οι ιατροί της Τραπεζούντας, με τα υψηλά καπέλα των: ο Μεταξάς, ο Εφραιμίδης κ.ά.

Όλοι εκείνοι οι ιατροί προσεκτικά εξήτασαν τον ασθενή και στο τέλος μ’ εκάλεσε ο Σπάθαρος και με πολλήν σοβαρότητα μου είπε να μεταδώσω στην μητέρα του ασθενούς ότι όλοι οι ιατροί συμφωνούν  πως ο υιός της δεν θα ζήσει πολύ, και θα κάμη καλά να επιστρέψη αμέσως στο χωριό της.

 Τα λόγια του ιατρού τα κατάλαβε η γρηούλα και με ύφος οργίλον του απάντησε: «Εγώ εξέρω και άλλον γιατρόν, πρώτα θα πάω σε εκείνον και ύστερα θα γυρίζω’ς σο χωρίον!» 

Ὅταν ἡ "Παναγία Σουμελά" μεταφέρθηκε στή Βέροια

Χαρακτηρίστηκε “Παναγιά της προσφυγιάς”. Πιο γνωστή όμως είναι σαν “Παναγιά του Πόντου”. Πώς και πότε έφτασε στη Βέροια και εγκαταστάθηκε στις πλαγιές του Βερμίου η Παναγία Σουμελά; 

«Ἐν Ἑλλάδι ὑπῆρχαν οἱ Πόντιοι, ἀλλά δέν ὑπῆρχεν ὁ Πόντος. Mέ τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἦλθε καί ὁ Πόντος!».

9 Νοεμβρίου 1931: Τα ιερά κειμήλια της Μονής Παναγίας Σουμελά έρχονται στην Ελλάδα.

Ο μοναχός Αμβρόσιος επιστρέφει στην μητροπολιτική Ελλάδα με τα Ιερά Σύμβολα του Γένους των Ποντίων! Το 1923 πριν την αναγκαστική έξοδο των μοναχών από το μοναστήρι στον Πόντο, οι μοναχοί έκρυψαν μέσα στο παρεκκλήσι της Aγίας Bαρβάρας την εικόνα της Παναγίας, το ευαγγέλιο του Oσίου Xριστοφόρου και τον Σταυρό του αυτοκράτορα της Tραπεζούντας Mανουήλ Kομνηνού.

Παναγία Σουμελᾶ ἡ θαυματουργή, ἔργο τοῦ Εὐαγγελιστή Λουκᾶ

Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που σήμερα βρίσκεται στον ομώνυμο Ιερό Ναό στο Βέρμιο, είναι έργο του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Λουκά.

Το όνομα Σουμελά ετυμολογείται από το όρος Mελά και το ποντιακό ιδίωμα «σού», που σημαίνει «εις το», και έγινε Σουμελά «εις του Μελά».

Το 386 μ.Χ, οι Αθηναίοι μοναχοί Bαρνάβας και Σωφρόνιος ίδρυσαν το μοναστήρι στο όρος Mελά στον Πόντο, ύστερα από αποκάλυψη της Παναγίας. Εκεί, σύμφωνα με την παράδοση, είχε μεταφερθεί από αγγέλους η Ιερή Εικόνα της Παναγίας της Aθηνιώτισσας, την οποία είχε εικονογραφήσει ο Ευαγγελιστής Λουκάς.