Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: Οἱ προϋποθέσεις γιὰ νὰ ἀκούσει ὁ Θεὸς τὴν Προσευχή μας

Ἡ στάση μας νὰ εἶναι σεμνή, τὸ φρόνημα ταπεινὸ καὶ τὸ πρόσωπο χαρούμενο καὶ ἤπιο. «Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι τὸ ὄχημα τῆς προσευχῆς».

Νὰ προσευχόμαστε μὲ πραότητα, ἐπιείκεια καὶ ἠρεμία.

Δὲν θὰ στρεφόμαστε ποτὲ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν μας. «Αὐτὴ εἶναι ἡ γλῶσσα ποὺ μιλοῦν οἱ ἄγγελοι, ἐκείνη ποὺ δὲν λέει τίποτε τὸ πικρό, ἀλλὰ ὅλα ὅσα λέει εἶναι εὐχάριστα».

Νὰ εἴμαστε ἄξιοι νὰ πάρουμε αὐτὰ ποὺ ζητᾶμε, νὰ προσευχόμαστε συνεχῶς, νὰ μὴ ζητοῦμε τίποτε τὸ κοσμικό, νὰ ζητοῦμε ἐκεῖνα ποὺ συμφέρουν τὴν ψυχή μας καὶ νὰ κάνουμε...

ὅλα ὅσα ἐξαρτῶνται ἀπὸ ἐμᾶς.

Νὰ ζητοῦμε μὲ θέρμη, ἐπιμονὴ καὶ ἄγρυπνη ψυχὴ αὐτὰ ποὺ πρέπει.

Μαζὶ μὲ τὴν προσευχὴ εἶναι ἀπαραίτητη καὶ ἡ προσεκτικὴ συμπεριφορά , νὰ κάνουμε δηλαδὴ ὅσα θέλουμε νὰ κάνουν σὲ ἐμᾶς οἱ ἄλλοι.

Ἡ προσευχὴ εἶναι ἀνώφελη, ὅταν ἐπιμένουμε στὰ ἁμαρτήματα μας.

Τὸ λιβάνι εὐωδιάζει ὅταν ἔλθει σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴν φωτιά, καὶ ἡ προσευχὴ εἶναι εὐωδιαστὴ « ὅταν ἀνεβαίνει στὸν οὐρανὸ ἀπὸ ψυχὴ γεμάτη φλόγα καὶ θέρμη».

Ἡ προσευχή μας εἰσακούεται ὅταν εὐχαριστεῖ τὸν Θεό, ὅταν ἐκδηλώνουμε τὴν εὐγνωμοσύνη μας.

Νὰ προσευχόμαστε χωρὶς ὀργὴ καὶ μνησικακία καὶ χωρὶς ἀμφιβολία καὶ ὀλιγοπιστία.

Ὅταν προσευχόμαστε νὰ μὴν χασμουριόμαστε καὶ νὰ μὴν ξυνόμαστε, οὔτε νὰ στριφογυρίζουμε καὶ νὰ δείχνουμε ἀδιαφορία.

Ὁ Θεὸς εἶναι Δικαιοσύνη, ὅποιος θὰ ἔλθει πρὸς Αὐτὸν συνοδευόμενος ἀπὸ τὴν δικαιοσύνη, δὲν θὰ φύγει ἄδειος.

Συνήθως τὸ Θεὸ δὲν τὸν πείθει τὸ πλῆθος τῶν λόγων ἀλλὰ ἡ καθαρὴ ψυχὴ καὶ ἡ ἐπίδειξη καλῶν ἔργων

Προσερχόμαστε στὸ Βασιλιᾶ τοῦ κόσμου, ποὺ κατοικεῖ μέσα στὸ ἄκτιστο φῶς, ἂς γονατίζουμε καὶ ἂς προσευχόμαστε μὲ δέος.

«Ἄν παρουσιάσεις ζωὴ ἀποστολικὴ καὶ ἔχεις ὁμόνοια καὶ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον σου, θὰ εἰσακουσθοῦν οἱ παρακλήσεις σου».

Πῶς νὰ προσευχηθῶ ἀφοῦ μολύνθηκα;

Προϋποθέσεις καί ὠφέλεια ἐκ τῆς εὐχῆς

 

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΩΦΕΛΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ

Ὅπως εἴχαμε παραγγείλει στήν πρώτη μας σύναξι, ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, ἀπό σήμερα θά ὁμιλήσωμε γιά τήν προσευχή, καί ἰδιαίτερα γιά ἕναν ξεχασμένο δυστυχῶς τρόπο προσευχῆς. Πρόκειται γιά τήν μονολόγιστη εὐχή τοῦ Ἰησοῦ, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν» ἤ, πιό περιληπτικά, πιό συμπεπυκνωμένα, τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».

Πρίν ὅμως ἀναφερθοῦμε σέ αὐτόν τόν ἁπλό, ἀλλά πλέον δραστικό τρόπο προσευχῆς, κρίνομε ἐντελῶς ἀπαραίτητο νά ποῦμε λίγα εἰσαγωγικά περί προσευχῆς, τά ὁποῖα πρέπει στοιχειωδῶς νά γνωρίζωμε, οὕτως ὥστε νά μεγιστοποιήσωμε τήν πολλαπλῆ καί πολυδιάστατη ὠφέλεια, πού θά προέλθη ἀπό τήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ εἰδικά.

Μέγιστο προνόμιο στόν ἄνθρωπο εἶναι ἡ προσευχή. Καί προσευχή σημαίνει ἀνάτασι στόν οὐρανό καί διάλογος καί προσωπική ἐπικοινωνία μας καί κοινωνία μας μέ τόν Θεό. Ὡς πρός τήν ποιότητά της, εἶναι συνουσία μετά τοῦ Θεοῦ, ἐφ᾽ ὅσον συνάπτεται ὁ ἄνθρωπος μετά τοῦ Θεοῦ, δηλαδή μέ τίς ἄκτιστες θεϊκές ἐνέργειες.

«Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τούς ἄνδρας ἐν παντί τόπῳ, ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρίς ὀργῆς καί διαλογισμοῦ»

«Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τούς ἄνδρας ἐν παντί τόπῳ,
ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρίς ὀργῆς καί διαλογισμοῦ».

(Α΄ Τιμ. β΄: 8)

«Ἐπιθυμῶ νά προσεύχεσθε σέ κάθε τόπο,
σηκώνοντας χέρια ἅγια, χωρίς ὀργή καί ἀμφιβολία».

Οἱ προϋποθέσεις μιᾶς σωστῆς προσευχῆς (Γέρων Πορφύριος)

Οἱ προϋποθέσεις μιᾶς σωστῆς προσευχῆς εἶναι: 
 - ἡ προσευχή προετοιμασίας γιά τήν προσευχή, 
 - τό νά παρακαλέσουμε τόν Κύριο νά μᾶς δώσει δάκρυα, 
 - τό θυμίαμα, 
 - τό κερί, 
 - ἡ ἡσυχία, 
 - ἡ ἀμεριμνία,