Τό Μοναστήρι Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Ὁμήρου στή Συρία

Μονή Αγίου Γεωργίου του Ομήρου στη Συρία

Το ορθόδοξο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στη Συρία, ανήκει στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και βρίσκεται χτισμένο στην Κοιλάδα των Χριστιανών, συγκεκριμένα στο χωριό Μεστάγιε, λίγα χιλιόμετρα βόρεια από το περίφημο Κάστρο των Ιπποτών κι όχι μακριά από την πόλη Χομς.

Λέγεται ότι το μοναστήρι χτίστηκε κατά τον 5ο μ.Χ. αιώνα από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον Α΄, πάνω σε ένα αρχαίο άγαλμα του θεού Ομήρου, γι’ αυτό και είναι γνωστό ως «η μονή του Αγίου Γεωργίου του Ομήρου».
Στη μονή δεσπόζει ο κεντρικός ναός, κτίσμα του 19ου αιώνα, στο εσωτερικό του οποίου θαυμάζουμε ένα εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας.

Τό Mοναστήρι τῆς Ἁγίας Θέκλας στή Μααλούλα τῆς Συρίας

Η Μονή της Αγίας Θέκλας στη Μααλούλα της Συρίας

Το ορθόδοξο μοναστήρι της Αγίας Θέκλας (Mar Taqla) στη Μααλούλα ανήκει στο Πατριαρχείο Αντιοχείας και είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στη Συρία, αφού ιδρύθηκε κατά τον 4ο αιώνα.

Το σύγχρονο μοναστήρι είναι χτίσμα του 18ου αιώνα και φιλοξενεί περί τις 25 μοναχές, οι οποίες διευθύνουν εντός της μονής οικοτροφείο, σχολείο κι εργαστήριο εργόχειρων, όπου ζουν, διδάσκονται κι εκπαιδεύονται ορφανά κορίτσια. Στο νότιο μέρος του μοναστηριού βρίσκεται ο ναός που είναι αφιερωμένος στην Αγία Θέκλα.

Τό Μοναστήρι τῶν Χερουβείμ στή Συρία

Μονή Χερουβείμ στη Συρία

Το Μοναστήρι των Χερουβείμ είναι ένα από τα ορθόδοξα μοναστήρια της Συρίας και του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 2.000 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μόλις 7 χιλιόμετρα μακριά από την κωμόπολη της Σαϋντνάγια και την εκεί μεγάλη Μονή της Παναγίας.
Το Μοναστήρι των Χερουβείμ που πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, ιδρύθηκε κατά τον 3ο αιώνα αλλά κατά τον 16ο αιώνα ερειπώθηκε. Ωστόσο, μετά από απόφαση του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνατίου Δ΄, ξαναχτίστηκε το 1982 και διοικείται από τους μοναχούς της γειτονικής Μονής του Αγίου Γεωργίου.

Τὰ βουνὰ καὶ μοναστήρια τῆς Συρίας καὶ Μεσοποταμίας. Φώτης Κόντογλου

Τὰ βουνὰ καὶ μοναστήρια τῆς Συρίας καὶ Μεσοποταμίας

Φώτης Κόντογλου

Τὸ μέγα βουνὸ ὁ Ἀμανὸς στέκεται σὰν κάστρο ἀνάμεσα στὴ Συρία καί στὴν Κιλικία, κι' εἶναι παρακλάδι τοῦ Ταύρου, ἄγριο καὶ μεγαλοπρεπέστατο, πυκνοφυτεμένο μὲ λογῆς λογῆς δέντρα καὶ μὲ κέδρα.

Ἔχει κλεισοῦρες φοβερὲς κι' ἀπέραστες, καὶ θρέφει πολλὰ ἀγρίμια καὶ θεριά. Σὲ μία κορυφὴ τοῦ ἤτανε κτισμένος ναὸς γιὰ τοῦτο τὰ συναξάρια λένε γιὰ δαῦτο «πολλῆς πάλαι γέμον πολυθέου μανίας». Τούρκικα τὸ λένε Ἁλμὰ Ντάγ. Μέσα στὶς σπηλιὲς του ἁγιάσανε πολλοὶ ἀναχωρητές, Συμεώνης ὁ Παλαιός, Θεοδόσιος ὁ ἐν τῷ Σκοπέλω, ἀπάνου στὸ ἀκρωτήρι ποὺ βγαίνει στὴ θάλασσα, κι' ἄλλοι πολλοί.

Ἄλλο μεγάλο βουνὸ τῆς Συρίας εἶναι ὁ Λίβανος, στ' ἀραβικὰ λεγόμενο Τζέμπελ ἒλ Λιμπνάν, δασωμένο ἀπὸ βαλανιδιές, ὀξυὲς κι' ἀπὸ τὰ περιβόητα τὰ κέδρα. Βουνὸ θεοαγάπητο καὶ ὑμνολογημένο.

Ὁ Σολομώντας ἔκανε ἀπὸ τὰ κέδρα του τὴ σκεπή τοῦ ναοῦ του, ἀπὸ κεῖ κόβανε ξύλα κ' οἱ Φοίνικες καὶ σκαρώνανε τὰ καράβια τους. Πολλοὶ Πατέρες ἁγιάσανε ἀπάνω του, κι' ἀνάμεσά τους ξεχωρίζει ὁ Ἀβραάμης. Στὸν Ἀντιλίβανο, πού ΄ναι ἀντίκρυ στὸ Λίβανο καὶ βγαίνει στὴ θάλασσα, μόνασε ὁ ἅγιος Μάρωνας.