Νέα ἤθη καί καινά Δαιμόνια εἰς τήν Ἐκκλησία

Νέα ήθη και καινά Δαιμόνια εις την Εκκλησία

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η αποστολή της Εκκλησίας καθίσταται λίαν σαφής, πλην όμως το γεγονός το οποίο προκαλεί αναντιρρήτως την μήνη του ποιμνίου είναι ότι έχουν αλώσει ένα μεγάλο μέρος των υψηλών κλιμακίων της επισήμου Ελλαδικής Εκκλησίας, «καινά δαιμόνια», με αποτέλεσμα, να συμπεριφέρονται περισσότερο ως πολιτικοί παρά ως Εκκλησιαστικοί ταγοί.

Είναι πρόδηλο ότι η στάση της επισήμου Εκκλησίας τραυματίζει το ποίμνιο ιδίως εις την τελευταία δακαετία όπου κλυδωνίζεται εκ βάθρων ο Ελληνικός λαός από πολλαπλά και ετερόκλητα κτυπήματα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, όπως καθίστανται τα μνημόνια, το Μακεδονικό, η πανδημία, ο πόλεμος με την Ρωσία, η επιβολή του υποχρεωτικού εμβολιασμού και σήμερον το απαράδεκτο φαινόμενο της βαπτίσεως υιοθετημένων τέκνων εκ των ομοφυλοφίλων.

Η απονεκρωμένη Ελλαδική Εκκλησία λειτουργεί περισσότερο υπέρ της εξουσίας και υποθάλπει εμμέσως πλην σαφώς δια παραλείψεων τα αισχρά αυτά φαινόμενα παρακμιακής αποσυνθέσεως, αντί να τα εξουδετερώσει.

Είναι πρόδηλό ότι ενίοτε συνεργεί με τις παράλογες αποφάσεις της εκάστοτε κυβερνήσεως άνευ της συνδρομής ουδενός συγκεκριμένου και ουσιαστικού λόγου, δημιουργώντας εύλογες απορίες εις το ποίμνιο δια το μέγεθος της σήψεως και της αλλοτρίωσης.

Πολλές φορές έχουμε καταστεί κοινωνοί διαφόρων απείρου κάλλους σκηνών επί άμβωνος όπου Ιερείς, εν είδει φερεφώνων της κυβερνήσεως, προπαγανδίζουν υπέρ των εμβολίων, την στιγμή την οποία αυτά απεδείχθησαν εκ του αποτελέσματος αναποτελεσματικά ή να ασκούν πολιτική κατά του έθνους και της Πατρίδας.

Σύληση τῆς Λογικῆς

Σύληση της Λογικής

Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η λυσσώδης ατζέντα της τεκνοθεσίας από τα ομόφυλα ζευγάρια αναδύεται ραγδαίως και δια της συνεργείας της Ελλαδικής Εκκλησίας, η οποία δια της εκκωφαντικής της σιωπής επέτρεψε την βάπτιση τέκνων υπό ομοφυλόφιλα ζευγάρια, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου.

Η μανία επιβολής της σεξουαλικής τάσεως της κοινότητας των Λοάτκι παντί προσφόρω τρόπω και η συνακόλουθος επιβολή ως δεσπόζον κατά φύση κοινωνικό πρώτυπο, προκαλεί ιδιαίτερα ερωτηματικά δια τους αρχιτέκτονες της παγκοσμιοποιήσεως αλλά και δια τους σκοτεινούς σχεδιασμούς της μείζονος επανεκκινήσεως.

Αφενός μεν ο θόρυβος περί της δεδηλωμένης υπερηφάνειας των ομοφυλοφίλων δια μέσου των εκκωφαντικών παρελάσεων εξ ετέρου η έμμεση θέση κερκόπορτας δια μέσω της νομοθεσίας, δυνάμει του άρθρου 1511 παρ. 3 εδάφ.γ του Α.Κ όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 5 του Ν. 4800/2021 περί της έμμεσης νομιμοποίησης της τεκνοθεσίας ή της ιδίας ταύτης υπό ομοφύλων, εν συνδυασμώ δια της ως άνω συμβολής βαπτίσεως παρουσία της Ορθοδόξου Εκκλησιάς, συγκροτεί τους σχεδιασμούς της υπονομεύσεως πάσης ανθρώπινης ηθικής αξίας και διασαλεύει πάσα Συνταγματική νομική και ουσιαστική παρακαταθήκη.

ΟΙ ως άνω ενέργειες, και η υπερπροβολή αυτών των καίριων κοινωνικά ζητημάτων, ουδόλως γίνεται τυχαία, καθότι η επελαύνουσα Νέα ανθρωπολογικά εκμαυλιστική Τάξη πραγμάτων κατατείνει εις την δημιουργία κοινωνικών προτύπων και εις την επιβολή αυτών υποσκάπτοντας την παράδοση και τις αξίες τις οικογένειας συμφώνως και προς το άρθρο 21 παρα. 3 του Συντάγματος.

Η ηθική έκπτωση και ο ύπουλος τρόπος επιβολής, δια μέσω του εξωνημένων και αργυρώνητων μέσων μαζικής εξαπατήσεως, αποδεικνύει την πνευματική ένδεια και το ηθικό έρμα το οποίο λίαν σκοπίμως καλλιεργείται εις τον πυρήνα της σύγχρονης κοινωνίας καλλιεργώντας αντεστραμμένα πρότυπα ενός μη κατά φύση κόσμου.

Χριστούγεννα ἄνευ Χριστοῦ

Χριστούγεννα άνευ Χριστού!

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Ο θρησκευτικός αποχρωματισμός, ο αντικληρικαλισμός και η εν γένει απουσία του μυστηριακού βίου και της πνευματικής προπαρασκευής ενόψει της ελεύσεως του Θεανθρώπου, διαρκούντος ιδίως του Δεκεμβρίου, αποτελεί απορία εις την κοινωνία δια την εν τέλει αποστολή της επισήμου Εκκλησίας, η οποία έχει καταστεί προαγωγός της Πολιτειακής πολιτικής περί της εγκαθίδρυσης της παγκοσμιοποιήσεως.

Ο στολισμός με δένδρα, με λαμπιόνια, ή εισέτι και με καραβάκια, συνιστά μία μορφή πρόσκαιρης θέρμης ή κίβδηλης επιδερμικής μεταβολής εις την καθημερινή οπτική μας, η οποία καθίσταται προδήλως και αρρήκτως συνδεδεμένη με την επίπλαστο και ψευδή πολιτισμό του καταναλωτισμού.

Η ευωχία της συσσώρευσης ύλης, ή της επίφασης της στιλπνότητας κομίζει ένα παροδικό αίσθημα πλησμονής και ανάτασης, εντούτοις συνιστά ένα βραχύ και ρηχό διάλλειμα από την νοσηρή, άλογη και απάνθρωπη πραγματικότητα την οποία εκόντες, άκοντες βιώνουμε, επί τόσον καιρό.

Η έννοια όμως της εορτής η το νόημα της Γεννήσεως του Θεανθρώπου, απέχει παρασάγγας από την θνησιγενή ύλη και την ανθρώπινη επίφαση περί τα πεπερασμένα της φύσης μας διότι κομίζει οντολογικά τον οδοδείκτη δια την αιώνια Ζωή αλλά και την Αλήθεια ακόμη και την παρούσα ζωή, καίτοι εγκλωβισμένοι όντες στην αδυσώπητη αναγκαιότητας της φύσεως΄ μας, εξαιτίας και συνεπεία διαχρονικώς αρρήκτου ομφάλιου λώρου, με το προπατορικό μας αμάρτημα.

Εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας καί Ὁμοουσίου καί Ἀδιαιρέτου Τριάδος

« ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω» (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης)

Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

To προοίμιο του Συντάγματος απηχεί τα ιδιαίτερα δομικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα τα οποία συγκροτούν, την ιστορική ταυτότητα ενός λαού ο οποίος οργανώνεται εις τα πλαίσια της εκάστοτε Συνταγματικής εννόμου τάξεως, ως κρατική οντότητα.

Το Ελλαδικό Σύνταγμα, είναι ψηφισμένο εις το Όνομα της Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδας, εισέτι και σήμερον, άνευ ουδεμίας μεταβολής.

Το προοίμιο αυτό, απορρέει από την βαθιά πίστη των εξεγερμένων επαναστατών του Γένους μας οι οποίοι, εκκίνησαν έναν αγώνα, δια το έθνος και την πατρίδα (μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδας), ήτοι «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία»[1], τούτο δε εξάλλου μαρτυρά και η Σημαία της Επαναστάσεως με το Σταυρό του Ιησού Χριστού να δεσπόζει εν τω μέσω αυτού.

Επομένως από ευγνωμοσύνη, ήδη από τα πρώτα Συντάγματα (Επίδαυρος, Άστρος Τροιζήνα), διότι χάριν της συνδρομής του Θεού επετεύχθη το όραμα της Ελεύθερης πατρίδας τα πρώτα Συντάγματα θεσμοθετήθηκαν εις το Όνομα της Αγίας και Ομοουσίου Τριάδας.

Παραθέτω την διακήρυξη της ανεξαρτησίας και ελευθερίας του ξεσηκωμένου Γένους :

«Το Ελληνικό Έθνος το υπό φρικώδη Οθωμανικήν δυναστείαν μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας, κηρύττει σήμερον δια των νομίμων παραστατών του εις Εθνικήν συνηγμένων Συνέλευσιν ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν»

Τό Χριστιανικό Ὀρθόδοξο Σύνταγμα

Το Χριστιανικό Ορθόδοξο Σύνταγμα

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω.

Η ζώσα Ορθόδοξη παράδοση αποτελεί συστατικό στοιχείο του Ελληνο-Ορθόδοξου πολιτισμού μας, γεγονός το οποίο βεβαιούται και από την μακράν Συνταγματική μας παράδοση αρχής γενομένης εκ της ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους.

Ως εκ τούτου λοιπόν καθίσταται απολύτως αναγκαίο, οι επιγενόμενοι Έλληνες να λαμβάνουμε γνώση, περί των κατορθωμάτων των προγόνων μας, οι οποίοι με θυσιαστική αυταπάρνηση, της ιδίας της ζωής τους, δηλονότι επαναστάτησαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδας, με γνώμονα την Ελευθερία και την ίδρυση ενός ανεξαρτήτου εθνικού Κράτους.

Εν προκειμένω, η έννοια της πίστεως, αντανακλάται εις την θυσιαστική αυταπάρνηση των προπατόρων οι οποίοι έθεσαν τα θεμέλια της ελευθερίας, εξ αυτού του λόγου, η ζώσα Ορθόδοξη παράδοσή μας αποτελεί την βασική κατευθυντήρια γραμμή εισέτι και εις την προμετωπίδα της Συνταγματικής εννόμου τάξεως, ανεξαρτήτως, του ότι οι σύγχρονοι πολιτικοί μας, καθίστανται φορείς άλλων «φιλοσοφικών θεωριών», καταφρονώντας την πίστη μας και μη διατηρώντας στοιχειωδώς τα προσχήματα.

Ἠ ἀστυνόμευση τοῦ ἰδιωτικοῦ μας βίου, ἐν ὀνόματι τῆς πανδημίας

Η αστυνόμευση του ιδιωτικού μας βίου, εν ονόματι της πανδημίας

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

« Η ρωμιοσύνη έν’ φυλή συνότζαιρη του κόσμου,

Κανένας δεν εβρέθηκεν για να την- ι’ ξηλείψει,

Κανένας, γιατί σκέπει την ‘ που τα’ άψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει».

(Βασίλη Μιχαηλίδη, Η 9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία Κύπρου)

Είναι πρόδηλο, ότι οι αντίξοες βιούμενες καταστάσεις και οι εν γένει συνθήκες πολιτικής δυστοπίας και κοινωνικής δυσανεξίας, μας έχουν στραγγαλίσει ηθικά, ψυχικά, κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και η αγχόνη σφίγγει έτι μάλλον και μάλλον όσο ο αφιονισμένος και υπνώττον λαός, αποχαυνώνεται βοσκηματωδώς εντελλόμενος από τα αργυρώνητα έμμισθα φερέφωνα της καθεστωτικής τηλοψίας η οποία δια της καλλιέργειας διαχύτου φόβου, επιδιώκει, με σπουδή και επιμέλεια να ποδηγετήσει την κοινή γνώμη προς την Νέα τάξη πραγμάτων, με φόβητρο το αφήγημα της πανδημίας.

Είμεθα οι μοναδικοί χώρα εις τον πλανήτη όπου κυβερνώμεθα από τους έκγονους των επιβούλων μας και όχι από ανθρώπους οι οποίοι αγαπούν τον τόπο τους και σέβονται το έθνος, την Πατρίδα την Ορθοδοξία, δηλαδή αποτίουν διαρκώς και αδιαλείπτως επιμνημόσυνες δεήσεις προς τα αγαπημένα τους πρόσωπα, ήτοι τους προγόνους τους οι οποίοι αγωνίσθηκαν με παν πρόσφορο μέσο, θυσιάζοντας με αυταπάρνηση εισέτι και την ίδια την ζωή της προκειμένου, ημείς οι επιγενόμενοι ραγιάδες και αγνώμονες πολίτες να τους λοιδορούμε και να τους λησμονούμε.

Η Ελλάς έχει ένδον καταληφθεί από προβατόσχημους λυκοποιμένες, εντολοδόχων άλλων εθνών-κρατών και φορείς άλλων αποκρυφιστικών θεωριών και πεποιθήσεων, δια των οποίων επιδιώκουν, μετά εωσφορικής οιήσεως να αμαυρώσουν το ανθρώπινο πρόσωπο, κατακτώντας ολόκληρο τον κόσμο, με ειρηνικά μέσα.

Εκ των ως άνω παρέπεται ότι εν τοις πράγμασι βιώνουμε μία μορφή τρίτου παγκόσμιου πολέμου με ειρηνικά μέσα, όπου αυτοκλήτως και πατερναλιστικά και διττώς υποκριτικά παρεμβαίνει το Κράτος δια να μας σώσει, κοπτόμενο δήθεν περί της υγείας μου, εξ αφορμής και ενόψει των κατασκευασμένων αλλεπάλληλων δήθεν κυμάτων περί της επαράτου εξάρσεως του ιού.

Ἀπηνεῖς ποινικοί διωγμοί πρός τούς Κληρικούς οἱ ὁποίοι ἔπραξαν ἁπλῶς τό αὐτονόητο, ὅπως τό καθῆκον τους καθώς καί ἡ ἐκκλησιαστική τους συνείδησή τους τό ἐπέτασσε

Κυβερνητική Αποστασία

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Η πολιτική διγλωσσία της κυβερνήσεως και η άκρως ρατσιστική συμπεριφορά εις βάρος των Ελλήνων, καταδεικνύεται καταδήλως, αφενός με την ανεξέλεγκτη μεταφορά μεταναστών εντός της ενδοχώρας και αφετέρου με την μη διενέργεια ελέγχου προς αυτούς, από τα αστυνομικά όργανα, σχετικώς προς την τήρηση η μή υγειονομικών μέτρων εκ μέρους τους, με αποτέλεσμα να κυκλοφορούν ανενόχλητοι εις το κέντρο της Αθήνας.

Ωσαύτως, αποκαλύπτεται πλέον απερίφραστα και η συναυτουργία των συστημικών Μ.Μ.Ε τα οποία, συσκοτίζουν την αλήθεια και παραπληροφορούν τον κόσμο αποκλειστικά με την κατάσταση του ιού, υπό τον έναν «αυθέντη Ιατρό», δίχως την ύπαρξη ιατρικής πολυφωνίας και παροχής περαιτέρω αναλυτικών εξηγήσεων, ενώ την ίδια στιγμή , η πολιτική ατζέντα των υπερεθνικών εξουσιαστών των νυν εντολοδόχων, περί της εγκαθίδρυσης ενός ουδετερόθρησκου και ουδετεροεθνούς κράτους, δια του αδιάλειπτου εποικισμού της πατρίδας μας από Μουσουλμάνους μετανάστες, βαίνει αδιαταράκτως και απροσκόπτως προς άμεση υλοποίηση.

Ως εκ τούτου είναι απορίας άξιον πόθεν χρηματοδοτείται η Κυβέρνηση δια να αντικαταστήσει βιαίως τον Ελληνικό πληθυσμό, αντί να δώσει ισχυρά οικονομικά κίνητρα και επαρκή εχέγγυα εις τις νέες οικογένειες να ορθοποδήσουν εις κοινωνία, μειώνοντας το οξύ δημογραφικό πρόβλημα το οποίο απειλεί εν τοις πράγμασι την Πατρίδα μας.

Αυτός εξάλλου ήταν και ο στόχος της κυβερνήσεως με την συνέργεια της επισήμου Διοικούσης Εκκλησίας, ήτοι να απαξιώσουν την Ορθόδοξη παράδοση, να την διασύρουν και να την περιθωριοποιήσουν εις την συνείδηση του κόσμου, εξ αυτού του λόγου οι απηνείς ποινικοί διωγμοί προς τους Κληρικούς οι οποίοι έπραξαν απλώς το αυτονόητο, όπως το καθήκον τους καθώς και η εκκλησιαστική τους συνείδησή τους το επέτασσε, ενόψει του Αγίων ημερών προ της Αναστάσεως του Θεανθρώπου.

Μεσαιωνική λογοκρισία, Ἀστυνομία τῆς σκέψεως καί Σταλινοφασιστικές πρακτικές φίμωσης τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Οι ερπύστριες της ιδιότυπης δικτατορίας της πολιτικής ορθότητας, παρενέβησαν αυτήν την φορά εκκωφαντικώς δια στόματος του νυν Υπουργού Μεταφορών, ο οποίος διέταξε στυγνά και με αντιδημοκρατικό τρόπο την αποκαθήλωση των αφισών, του κινήματος «Αφήστε με να ζήσω» επειδή αποδείκνυε επιστημονικά και ενημέρωνε, ότι η άμβλωση, συνεπάγεται την δολοφονία του εμβρύου.

Η αφίσα αυτή, ασφαλώς ενόχλησε του Σταλινοφασίστες της Αριστεράς, ήτοι τους απάνθρωπους θιασώτες της πολιτικής διαστροφής, της ανωμαλίας, της ισοπέδωσης και της ασχήμιας, τους πασιδήλως ιδεολογικά τρομοκράτες, οι οποίοι ανυπερθέτως φοβούνται τον δυναμικό πλουραλισμό αντιλήψεων, την δημοκρατική διακίνηση ιδεών και την αντίστοιχη διάδοση στοχασμών, οι οποίοι μισούν την ζωή και επιβιώνουν παρασιτικά, δια της ακραίας βίας, της φαλκίδευσης της ελεύθερης σκέψης των πολιτών, και δια της εξουδετέρωσης των αντιφρονούντων.

Οι δικτάτορες της σκέψης και διαπρύσιοι κήρυκες της ιδεολογικής ανερμάτιστης και φαιδρής χρεωκοπημένης ιδεοληψίας της Αριστεράς έσυραν προφανώς εις το άλογο και ανεδαφικό παραλήρημά τους τον νυν Υπουργό Μεταφορών, ο οποίος, κατόπιν της διαμαρτυρίας των ανυπόληπτων αριστερών, διέταξε ως άλλως Χίτλερ να αποκαθηλωθούν οι εντελώς σύννομες και καθόλα επιστημονικά τεκμηριωμένες αφίσες οι οποίες εις τα πλαίσια του άρθρου 14 του Συντάγματος διέδιδαν τους στοχασμούς και τους προβληματισμούς του προαναφερθέντος κινήματος αναφορικώς προς το χρονικό σημείο το οποίο δημιουργείται η ανθρώπινη ζωή και τι σημαίνει, η, εν τοις πράγμασι, βίαιη διακοπή της κυήσεως.

Η εκστρατεία αυτή, ήταν απολύτως θεμιτή με επιστημονικό τρόπο ενημέρωνε τους πολίτες δίχως να υβρίζει, να προπαγανδίζει ή να στρέφεται κατά της υφιστάμενης νομοθεσίας η οποία κατοχυρώνει απρόσκοπτα το δικαίωμα της εκάστης γυναίκας να δράσει αυτόβουλα, αυτόνομα και κατά το δοκούν, καθ’ υπαγόρευση της συνειδήσεώς της αλλά και των πεποιθήσεων της δια το ζέον τούτο ζήτημα.

Τό ἰδιώνυμο ἔγκλημα τῆς ἐθνοκτονίας

Το ιδιώνυμο έγκλημα της εθνοκτονίας

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Είναι πρόδηλον ότι βιώνωμεν μίαν κατάσταση παραφροσύνης, όπου δια πυρός και σιδήρου, επιβάλλεται, άνευ της ιδικής μας συγκαταθέσεως, η ισοπεδωτική κατάσταση της επελαυνούσης παγκοσμιοποιήσεως και της εγκαθιδρυθησομένης Νέας Τάξης Πραγμάτων, με ραγδαίους ρυθμούς.

Η κατάλυση της Συνταγματικής εννόμου τάξεως καθίσταται γεγονός, ιδίως ως προς τις επίμαχες έννοιες του έθνους και της Πατρίδας, μολονότι οι έννοιες αυτές συνιστούν το θεμέλιο του Συντάγματός μας, διότι δομούν την πολιτισμική μας ταυτότητα, την εθνικής μας ιδιοπροσωπία, επί τη πράξη, σήμερον πλήττονται βάναυσα και τείνουν να ποινικοποιηθούν.

Τα εθνικά και θρησκευτικά σύμβολα, λογίζονται ως επιλήψιμα και δήθεν ακραία σύμβολα, αυτό ασφαλώς αποτελεί μέρος της προπαγάνδας του συστήματος προκειμένου να εκριζώσουν την ελλαδική ταυτότητα, να καλλιεργήσουν λήθη εις τον έλληνα περί της ιδιαιτερότητάς του, να τον ακρωτηριάσουν εκ του παρελθόντος του, εκ της ιστορίας, της γλώσσης και εν γένει του πολιτισμού του.

Ο Σταυρός του δαιμονίζει, η ζώσα Ορθόδοξη παράδοση συνιστά πρόσκομμα εις την άμεση εξέλιξη των σχεδιασμών τους διότι αφυπνίζει συνειδήσεις, δημιουργεί έναν συλλογικό τρόπο του νοείν, με αποτέλεσμα η κοινωνία να ανθίσταται εις την βίαιη μετάλλαξή της εις μάζα.

Το ανάχωμα δηλαδή εις τα βδελυρά σχέδια των εξουσιαστών είναι οι δομικές σταθερές οι οποίες σφυρηλατούν την ιδιοπρωσωπία μας, ήτοι τα στοιχεία εκείνα τα οποία συγκροτούν την εθνική μας ταυτότητα και μας καθιστούν, εις το διάβα των αιώνων, διαφορετικούς από τους άλλους λαούς.

Η αισχρά προπαγάνδα δια να το επιτύχουν αυτό καθίσταται ψηλαφητή τοις πάσι, παραχαράσσουν την ιστορία, υποτιμώντας την ανθρώπινη θυσία, αλώνουν την Ελληνική γλώσσα, ούτως ώστε Έλληνας, λίαν σκοπίμως να σκέπτεται υπεραπλουστευμένα και ουχί περίπλοκα ίνα μην έχει ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη άποψη περί των τεκταινομένων, να μην δύναται ουδαμώς να έχει έστω και δια της γλώσσης, επαφή με την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, να διαρρήξει τους δεσμούς με την Ορθόδοξη παράδοση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Βαβέλ

Βαβέλ

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Σήμερον, καίτοι κατά το άρθρο 3 του Συντάγματος, «η κρατούσα θρησκεία» λογίζεται εν Ελλάδι, η ζώσα Ορθόδοξη παράδοση, υπό την έννοια της πλειοψηφίας καθότι αλληλοπεριχωρείται με τους αγώνες του έθνους δια την ανεξαρτησία και την ελευθερία, ενόψει του ολετήρα της Παγκοσμιοποιήσεως και της βαθμηδόν πλην ραγδαίας εγκαθίδρυσης του εθνομηδενισμού και ισοπεδωτισμού της Νέας Τάξης Πραγμάτων, μαζί με την ιταμή καταφρόνηση του Συντάγματος, συμπαρασύρεται εμφατικώς και η πλήρης απαξίωση της Εκκλησιαστικής μας παραδόσεως.

Είναι πρόδηλο ότι, επιδιώκεται ο βίαιος ακρωτηριασμός από το παρελθόν μας και η παραχαράξη των δομικών στοιχείων της ταυτότήτας μας, ούτως ώστε, όντες έρμαια, μίας δήθεν απροσδιόριστης θρησκείας, ενός γενικότερου ακατάληπτου άρχοντος του σύμπαντος, ο οποίος καθίσταται εις τον αντίποδα της ιδική μας παράδοσης της γεννήσεως του Θεανθρώπου από την Υπεραγία Θεοτόκο μας.

Η εκρίζωση των Οσίων και Ιερών της ψυχής μας και η δίωξη οιουδήποτε ανθίσταται, αποτελεί σημείο των καιρών και τούτο επιβάλλεται, παντί τρόπω, τόσο ευθέως όσο και υποβολιμιαίως, απευθυνόμενη ιδίως ως προς τις εύθραυστες και πρόσφορες καρδιές της νεολαίας.

Ο ορυμαγδός ανουσιολογίας και η σπουδή δια τον ουδετερόθρησκο στολισμό της Αθήνας, προμηνύει υπόρρητα μηνύματα, δια τον εξοβελισμό των αληθώς ,συμβολισμών δηλωτικών της ελεύσεως του Κυρίου μας, επί της γης, του Αίροντος τις αμαρτίες ημών.

Η πρόθεση είναι δηλονότι η λήθη, η ακύρωση εις την μνήμη και την συνείδησή μας, ενώ εις τον αντίποδα, υποστηρίζεται ο ακέραιος σεβασμός προς το Ισλάμ, εισέτι και του σεβασμού προς αποφυγή βρώσης κρέατος-χοιρινού, αλλά και η αποκαθήλωση των Σταυρών από τις εκκλησίες, προς σεβασμό αυτού (του Ισλάμ).

Ποινικοποίηση τοῦ δημόσιου λόγου ἤ ἄλλως τῶν φρονημάτων

Ποινικοποίηση του δημόσιου λόγου ή άλλως των φρονημάτων

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

«Για τους ανθρώπους που ποθούν την δύναμη, ή παρακμή είναι μέσον. Επιθυμούν ζωηρώς να νοσήσουν την ανθρωπότητα και να αντρέψουν τις έννοιες του Καλού και του Κακού, του Αληθούς και του Ψευδούς» Φρ. Νίτσε «ο Αντίχριστος»

Το μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί νομοτελειακά μία βραδυφλεγή βόμβα εις τα θεμέλια της πατρίδος, διότι αφενός μεν η ροή των μεταναστών καθίσταται ανεξέλεγκτη και αφετέρου, οι ίδιοι οι μετανάστες αποτελούν Δούρειο ίππο εξω-εθνικών συμφερόντων, διότι προοδευτικά θα εγκαθιδρύσουν μία πολύ-πολιτισμική κοινωνία.

Το πρόβλημα δεν είναι οι ίδιοι εξαθλιωμένοι οι άνθρωποι, αλλά οι ιθύνοντες νόες, οι οποίοι υποδαυλίζουν την κατάσταση αυτή, οι ηθικού αυτουργοί οι οποίοι χαράσσουν την πολιτική του διωγμού των Ελλήνων και την καθολική αντικατάσταση των πληθυσμών, εις την Ευρώπη αλλά προεχόντως και κυρίως εις την Πατρίδα μας.

Το εκρηκτικό μείγμα, συνύπαρξης ετερόκλητων εθνικοτήτων και η επιβολή αναρίθμητων μεταναστών εις την Ελλάδα, θα πυροδοτήσει αναποδράστως εντάσεις δημιουργώντας συγχρόνως αποσταθεροποίηση εις την πατρίδα μας, τούτο συνιστά κατ’ ουσίαν και το σχέδιο της εγκαθιδρυθησομένης Νέας Τάξης Πραγμάτων και της επελαυνούσης παγκοσμιοποιήσεως υπό των κοσμοεξουσιαστών, με απώτερο σκοπό την κατάλυση του έθνους και όλων των επιμέρους ταυτοτητοποιητικών δομικών στοιχείων της ταυτότητάς μας εις την διαχρονία των αιώνων (ήτοι το ομαίομον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον και το ομότροπον)

Ὀκειοφοβία καί ἀλλοκεντρισμός

Οκειοφοβία και αλλοκεντρισμός

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

Οι Θεμελιώδεις έννοιες τις οποίες γηθοσύνως δεχόμεθα ως συστατικά στοιχεία της Παραδόσεώς μας,  είναι ανυπερθέτως η Πατρίς, η  Θρησκεία, και η Οικογένεια, όχι επειδή τις σφετερίστηκαν ενδεχομένως και τις προέβαλλαν ως προμετωπίδα ορισμένα μιλιταριστικά καθεστώτα εξ αντιδιαστολής των οποίων δομήθηκε εκ του μη όντως μία σαθρή εκ της Αριστεράς φληναφηματολογίας αλλά πολύ απλώς διότι οι πανανθρώπινες αυτές Αξίες, αποτυπώνονται ανάγλυφα και εις το ίδιο το Σύνταγμά μας.

Καταρχάς ο χαρακτήρας του Συντάγματος μας καθίσταται ακραιφνώς Χριστιανικός, φιλελεύθερος και δημοκρατικός και τούτο αντανακλάται στα αντίστοιχα άρθρα του Συντάγματος.

Η προμετωπίδα του Συντάγματος αναφέρεται στην Αγία Ομούσιο και Αδιαίρετο Τριάδα, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 περί της Επικρατούσας Θρησκείας, καθώς και το άρθρο 13 περί της ελευθερίας της θρησκευτικής συνειδήσεως, , το άρθρο 14 παρ 3 δια το επιτρεπτό κατασχέσεως εφημερίδων, δια προσβολή της Χριστιανικής Θρησκείας, το άρθρο 16 παρ. 2, περί του σκοπού της παιδείας των Ελλήνων μεταξύ άλλων η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως, το άρθρο 30 παρ. 2 και παρ.3, περί της Ορκωμοσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας, το αυτό και δια τους βουλευτές κατ’ άρθρο 59 παρ. 1

Είναι πρόδηλο λοιπόν ότι ο Υπέρτατος Νόμος του Κράτους, ο σεβασμός του οποίου (του Συντάγματος) καθώς και των Νόμων που συμφωνούν, με αυτό καθώς και η αφοσίωση στην Πατρίδα και την Δημοκρατία, αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση των Πολιτών, (120 παρ. 2) του Συντάγματος, αναγνωρίζουν ευθέως την Ορθοδοξία.

Ἡ θρησκευτική συνείδηση καί ἡ «σταυροφορία» τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων

Μηδέν άγαν

Η θρησκευτική συνείδηση και η «σταυροφορία» της Νέας Τάξης Πραγμάτων

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά, Δικηγόρο

Eίναι πρόδηλο, ως συνάγεται από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, ότι η Εκκλησία συνιστά ένα θεοΐδρυτο καθίδρυμα και αποτελεί μυστήριο «σώμα» και «πλήρωμα» του Χριστού, ο οποίος αποτελεί και την Κεφαλή της Εκκλησίας μας. Τούτο δε αποτυπώνεται ευγλώττως και εις την προμετωπίδα του ελλαδικού Συντάγματος: «Εις το όνομα της Αγίας και ομοουσίου Τριάδος».

Ως εκ τούτου, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 του Συντάγματός μας, όπου γίνεται μνεία περί της «Κρατούσας Θρησκείας», υποδηλώνεται ότι το Σύνταγμά μας φέρει αμιγώς ορθόδοξο χριστιανικό χαρακτήρα, διότι η συμβολή της Εκκλησίας μας καθίσταται καταλυτική στη συντήρηση και την επιβίωση του ελληνικού έθνους μας στη μακραίωνη Ιστορία του, συνιστά δομική σταθερά εις τη διάσωση και την εξέλιξη της εθνικής ταυτότητάς μας. Ως εκ τούτου, λοιπόν, καθίσταται αδύνατη η αλλότρια πρακτική της υιοθεσίας της «ουδετερόθρησκης» ρήτρας, διότι τούτο αντίκειται προδήλως στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συνταγματικής ιστορίας μας, τη στιγμή κατά την οποία, αφενός, εν Ελλάδι ουδέποτε υπήρξαν θρησκευτικοί πόλεμοι, αλλά ούτε και, αφετέρου, εμφιλοχωρεί σύγχυση στην κατά το Σύνταγμα σαφή διάκριση των εξουσιών κατ’ άρθρο 26 περί νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Εξάλλου, ήδη στο άρθρο 13 κατοχυρώνεται ρητώς το απαραβίαστο της θρησκευτικής συνειδήσεως.