Ἡ Ἀρχαία Ἑλληνική γλῶσσα ἐνεργοποιεῖ καί αὐξάνει τήν ἀντίληψη - ἐξυπνάδα τοῦ ἀνθρώπινου ἐγκεφάλου καί ἐμπλουτίζει τόν ψυχισμό του!
Μετά ἀπό ἐπιστημονικές ἔρευνες ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ Ἀρχαία Ἑλληνική γλῶσσα βελτιώνει τήν ἀνθρώπινη νοημοσύνη καί ἐπιδρᾶ θετικά στόν ψυχισμό τοῦ ἀνθρώπου.
Σημαντικά στοιχεῖα πού τήν χαρακτηρίζουν:
- Τό τεράστιο εὖρος καί πλῆθος λέξεων πού μποροῦν νά ἀποδόσουν μέ λεπτομέρεια καί ἀκρίβεια πολύ λεπτές ἔννοιες καί νοηματικές ἀποχρώσεις (ἑπομένως καί πολυσύνθετες σκέψεις, καταστάσεις, βιώματα, συναισθήματα )!
- Ἡ πολυσύνθεση μεγάλου ὄγκου λέξεων (στοιχεῖο εὑρηματικότητας – εὐφευρετικότητας – πολυμηχανίας )!
- Τά διαφορετικά φωνήεντα ( πού σημειωτέον στήν ἀρχαιότητα εἶχαν διαφορά καί στήν προφορική τους ἐκφορά )!
- Ἡ σύνθεση τῶν διπλῶν φωνηέντων καί συμφώνων!
- Ὁ πολυτονισμός!
Ὅλα αὐτά ἐνεργοποιοῦν τόν ἐγκέφαλο γιατί ἔχει νά ἐπεξεργαστεῖ πολλές συνιστῶσες ταυτόχρονα. Παράλληλα ἐμπλουτίζουν τόν ψυχισμό τοῦ ἀνθρώπου καί αὐξάνουν τήν ἱκανότητα ἐπικοινωνίας. Πόσο τυχαῖο εἶναι τό ὅτι ὁ διάλογος γεννήθηκε στήν ἀρχαία Ἑλλάδα καί πέθανε στή Νέα Ἑλλάδα ὅπου οἱ Νεοέλληνες δέ συζητᾶνε πιά, άλλά μαλώνουν!
