2 Ιουνίου Συναξαριστής. Νικηφόρου, Ἡ Ἁγία Βλανδίνη , Οἱ Ἅγιοι Φωτεινὸς καὶ Σάνκτιος, Ὁ Ἅγιος Ἀλκιβιάδης ,Ὁ Ἅγιος Ἔρασμος ὁ Ἱερομάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ μαρτυρήσαντες ,Οἱ Ἅγιοι δισμύριοι Μάρτυρες , Μαρκελλίνος καὶ Πέτρος, Των 38 Μαρτύρων, Ἡ Ἁγία Μητέρα καὶ τὰ τρία τέκνα αὐτῆ, Ὁ Ἅγιος Εὐγένιος ,Ὅσιος Ἀδάλγιος, Ὅσιος Βοδφανὸς, Ὅσιος Μαρίνος, Ἅγιος Ἀνδρέας, Ἅγιος Ἰωάννης, Δημήτριος ὁ Νεομάρτυρας, Ἅγιος Κωνσταντίνος ὁ Νεομάρτυρας, Ἅγιος Λέανδρος.

Ο Άγιος Νικηφόρος 

Ο Άγιος Νικηφόρος, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον 8ο μ.X. αι. Οι γονείς του Θεόδωρος και Ευδοκία άνηκαν σε αρχοντική και επίσημη κοινωνική τάξη αλλ' ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι οι οποίοι γαλούχησαν τον γιο τους με τα νάματα των Θείων Γραφών.

Η προσήλωση μάλιστα του πατέρα του στην ορθή πίστη, έγινε αιτία να διωχθεί και να εξορισθεί από τον εικονομάχο και δυσεβή αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε', τον Κυπρώνυμο.

Προικισμένος με ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες, απέκτησε μεγάλη θεολογική και θύραθεν εκπαίδευση. Γρήγορα όμως αποσύρθηκε σε ένα κτήμα του στον Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και τη μελέτη των Θείων Γραφών. όμως ο αυτοκράτορας τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κωνσταντινουπόλεως.

Όταν εκοιμήθη ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α', υπέδειξε ως άξιο διάδοχό του τον Νικηφόρο. και όντως την Κυριακή του Πάσχα του 806 ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο.

2 Ιουνίου Συναξαριστής. Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἁγίας Φωτεινής) Νικηφόρου, Ἡ Ἁγία Βλανδίνη , Οἱ Ἅγιοι Φωτεινὸς καὶ Σάνκτιος, Ὁ Ἅγιος Ἀλκιβιάδης ,Ὁ Ἅγιος Ἔρασμος ὁ Ἱερομάρτυρας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ μαρτυρήσαντες ,Οἱ Ἅγιοι δισμύριοι Μάρτυρες , Μαρκελλίνος καὶ Πέτρος, Των 38 Μαρτύρων, Ἡ Ἁγία Μητέρα καὶ τὰ τρία τέκνα αὐτῆ, Ὁ Ἅγιος Εὐγένιος ,Ὅσιος Ἀδάλγιος, Ὅσιος Βοδφανὸς, Ὅσιος Μαρίνος, Ἅγιος Ἀνδρέας, Ἅγιος Ἰωάννης, Δημήτριος ὁ Νεομάρτυρας, Ἅγιος Κωνσταντίνος ὁ Νεομάρτυρας, Ἅγιος Λέανδρος.

Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ἁγίας Φωτεινής) 

Ὅλη αὐτὴ τὴ περίοδο ποὺ διανύουμε τώρα, ἐπεκτεινομένη σὲ πενήντα μέρες, ἑορτάζομε τὴν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μὲ αὐτὴ τὴν παράταση τὴν ὑπεροχὴ τῆς ἀπέναντι στὶς ἄλλες ἑορτές.
Πραγματικὰ ὅλοι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀναστήθηκαν ἀπὸ ἄλλους καί, ἀφοῦ πέθαναν πάλι, ἐπέστρεψαν στὴ γῆ. Ὁ δὲ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δὲν κυριεύεται πλέον καθόλου ἀπὸ τὸ θάνατο, γιατί δὲν ἐπέστρεψε πάλι στὴ γῆ, ἀλλὰ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, καθιστώντας τὸ φύραμά μας ποὺ εἶχε λάβει ὁμόθρονο μὲ τὸ Πατέρα ὡς ὁμόθεο.
Εἶναι ὁ μόνος ποὺ ἔγινε ἀρχὴ τῆς μελλοντικῆς ἀναστάσεως ὅλων καὶ πρωτότοκος ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ πατέρας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
Καὶ ὅπως ὅλοι ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, πεθαίνουν στὸν Ἀδάμ, ἔτσι στὸ Χριστὸ θὰ ζωοποιηθοῦν ὅλοι, ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, ἀλλὰ ὁ καθένας στὴ τάξη του. Ὅταν καταργήσει κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία καὶ δύναμη καὶ θέσει ὅλους τους ἐχθρούς του κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, τελευταῖος ἐχθρὸς ποὺ θὰ καταργηθεῖ εἶναι ὁ θάνατος, κατὰ τὴ κοινὴ ἀνάσταση.
Ὁ Κύριος κηρύττοντας τὸ εὐαγγέλιο τῆς βασιλείας πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος, δεικνύει στοὺς μαθητὲς ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῶν ἀξίων τῆς πίστεως δὲν θὰ γίνει μόνο ἀνάμεσα στοὺς Ἰουδαίους, ἀλλὰ καὶ ἀνάμεσα στοὺς Ἐθνικούς, στὴ σημερινὴ περικοπὴ τοῦ εὐαγγελίου.