Άγιος Μάρκος Ευγενικός - Εγκύκλιος «Τοις απανταχού της γης και των νήσων ευρισκομένοις ορθοδόξοις Χριστιανοίς» (1440-1)

Η εγκύκλιος αυτή εγράφη, λίγα χρόνια προ της Αλώσεως, από τη νήσο Λήμνο. Εκεί είχε εξορισθεί ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο τη απαιτήσει των λατινοφρόνων Ρωμιών. 

Οι ενωτικοί αυτοί, όταν είδαν ότι απέτυχαν να επιβάλουν την ψευδή ένωση της Φεράρας-Φλωρεντίας, κατέφυγαν σε ενέργειες καταχθόνιες και σε σοφιστείες θεολογικές, για να παραπλανήσουν τους αφελέστερους. 

Αργότερα, τον 16ο αιώνα, αυτά θα συστηματοποιηθούν από τους λατίνους και θα δημιουργηθεί έτσι η ουνία. 

 

Συνεπώς, οι λατινόφρονες ενωτικοί Ρωμιοί είναι οι πρόδρομοι και προπαρασκευαστές της ουνίας, μαζί με τον πάπα Ιννοκέντιο τον Δ΄(1243-1254), ο οποίος το 1254 εξέδωκε εγκύκλιο και επέτρεψε να γίνονται ανεκτά τα ήθη και έθιμα των Ανατολικών, με απώτερο σκοπό τη βαθμιαία κατάργηση αυτών και τον πλήρη εκλατινισμό των ενουμένων, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ορθοδόξων μετά της Ρώμης.
    Την εγκύκλιο αυτή του αγίου Μάρκου, με την οποία αντιμετωπίζει τους λατινόφρονες Ρωμιούς και τις δογματικές αποκλίσεις των παπικών από την Ορθοδοξία, θα παραθέσουμε σε περιληπτική διασκευή. 

 

    1. Οι παπικοί είναι αιρετικοί και όχι σχισματικοί, όπως διετείνοντο οι λατινόφρονες.

 

Άγιος Μάρκος Ευγενικός - ο υπέρμαχος της Ορθοδοξίας

Ο ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ   Ο ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ

 

Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥ

       Εφέτος κλείνουν 560 έτη από την κοίμηση του εν αγίοις πατρός ημών και ομολογητού Μάρκου αρχιεπισκόπου Εφέσου του Ευγενικού .
       Ο άγιος Μάρκος (κατά κόσμο Εμμανουήλ), εγεννήθη από ευσεβείς γονείς το 1392 εις την βασιλίδα των πόλεων, Κωνσταντινούπολιν. Ο πατέρας του ωνομάζετο Γεώργιος και ήτο αρχιδικαστής, σακελλίων και διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας, η μητέρα του ωνομάζετο Μαρία και ήτο θυγατέρα του ευσεβούς ιατρού Λουκά.
       Αμφότεροι οι γονείς προσπάθησαν και επέτυχαν να αναθρέψουν τον μικρό Εμμανουήλ εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Αλλά ο θάνατος του πατρός του άφησε αυτόν και τον μικρότερό του αδελφό Ιωάννη ορφανούς εις νεαρά ηλικία.
       Τα πρώτα γράμματα ο άγιός μας τα εδιδάχθη από τον πατέρα του Γεώργιο, ο οποίος είχε μία ονομαστή ιδιωτική σχολή. Μετά τον θάνατον του πατρός του η μητέρα του τον έστειλε να μαθητεύεση εις τους πλέον φημισμένους διδασκάλους της εποχής του, τον Ιωάννη   Χορτασμένο (κατόπιν Ιγνάτιο Μητροπολίτη Σηλυμβρίας) και τον μαθηματικόν και φιλόσοφον Γεώργιον Γεμιστόν Πλήθωνα. Μεταξύ των συμμαθητών του ήτο και ο μετ έπειτα άσπονδος εχθρός του Βησσαρίων ο καρδινάλιος. 
 

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΣ

       
Όταν ο νεαρός Εμμανουήλ τελείωσε τας σπουδάς του, ανέλαβε την διεύθυνση της πατρικής σχολής και εις σύντομο χρονικό διάστημα ανεγνωρίσθει ως ένας από τους πλέον λαμπρούς διδασκάλους της ψυχορραγούσης πόλεως. Μεταξύ των μαθητών του, που διέπρεψαν αργότερον, ήσαν ο Γεώργιος Γεννάδιος Σχολάριος,-ο πρώτος μετά την πτώσιν της Πόλεως Πατριάρχης-, ο Θεόδωρος Αγαλλιανός, ο Θεοφάνης Μητροπολίτης Μηδείας και ο αδελφός του Ιωάννης ο Ευγενικός.

Tό μήνυμα τῆς ἡμέρας (19-1-11).

Ἀπὸ τὸν Μικρὸ Εὐργετινό

Ὁ ἀββάς Λογγῖνος εἶπε:

– Ὅπως ἀκριβῶς ὁ νεκρὸς δὲν αἰσθάνεται τίποτα οὔτε κρίνει κανέναν, ἔτσι καὶ ὁ ταπεινὸς δὲν μπορεῖ νὰ κρίνει ἄνθρωπο, ἔστω κι ἄν τὸν δεῖ νὰ προσκυνάει τὰ είδωλα.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας (19-1-11).

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.




Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ο Άγιος Χριστόφορος ο Παπουλάκος (+18 Ιανουαρίου )

“Ό Άγιος της Πελοποννήσου”

Γεννήθηκε στά Άρμπουνα των Καλαβρύτων, έκει όπου έφτιαξε και το ασκητήριό του, αφιερωμένο στην Παναγία. Ονομάστηκε ο Άγιος της Πελοποννήσου, διότι περιόδευσε ολόκληρη την Πελοπόννησο καί τα χωριά της κηρύττοντας τον Ιησού Χριστό και την Όρθοδοξία.
Πολέμησε με σφοδρότητα τους μάγους και τις μάγισσες της εποχής του καταστρέφοντας τα έργα του διαβόλου. Βοήθησε καί έσωσε οικογένειες καί ανθρώπους πού οι μάγοι τους είχαν δέσει στά δίχτυα του σατανά.
Μέχρι και σήμερα η χαριτόβρυτος κάρα του, η οποία ευρίσκεται στα Άρμπουνα των Καλαβρύτων και τεμάχιον αυτής ευρίσκεται και στο Τρίκορφο Φωκίδος, στην Ιερά Μονή Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ Σαρώφ, τελεί πλήθος θαυμάτων διαλύοντας πασα μαγεία καί δαιμονισμό. Άσθενείς, πονεμένοι, άνθρωποι που υποφέρουν από μαγεία και δαιμονισμό και άλλες ασθένειες καταφθάνουν στα Άρμττουνα των Καλαβρύτων ή στο Τρίκορφο Φωκίδος αναζητώντας τήν θεραπεία τους, διά των πρεσβειών του Αγίου Χριστόφορου του Παπουλάκου.
Είθε διά των πρεσβειών του να φυλάττει τις οικίες και τις οικογένειες όλων των ευσεβών άνθρώττων.

Άπολυτίκιον του Αγίου Χριστόφορου Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Βρονταίς ταίς τών λόγων σου περιβαλλόμενος, Κυρίω, παρίστασαι τω βασιλει καί Θεώ, Χριστόφορε αοίδιμε, σύ γάρ έν τω Μορέα διαπρύσιος ώφθης, διδαχών του Κυρίου ττροβολεύς τε καί κήρυξ, καί νυν πάτερ αυγάζεις, ψυχάς λατρών του Κυρίου σου.

Αθανασίου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας του Μεγάλου. «Λόγος κατά ειδώλων»

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ
ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΕΙΔΩΛΩΝ

Μετάφραση (Αρχιμ. Δωρόθεος Πάπαρης)

Εισαγωγή - Περίληψη

Ο λόγος αυτός του Μ. Αθανασίου γράφτηκε πιθανόν περί τα έτη 317-319 μ.Χ., και όπως φαίνεται και από τον τίτλο του, καταφέρεται κατά της αρχαίας ειδωλολατρικής θρησκείας που επικρατούσε στον τότε γνωστό κόσμο σε διάφορες συγκριτιστικές παραλλαγές.
Στο πρώτο μέρος ο άγιος Αθανάσιος καταγγέλει το ψέμα της ειδωλολατρείας. Θεωρεί ως αιτία της την κακία. Αναιρεί την ειδωλολατρεία αποδεικνύοντας τον παραλογισμό και την ασέβεια μιας τέτοιας πίστης.
Στο δεύτερο μέρος του λόγου περιγράφει την οδό της ανύψωσης προς την αληθινή γνώση του Θεού και Λόγου με την ενόραση και τη θεώρηση του εξωτερικού κόσμου μέσα στην αρμονία και ωραιότητά του.
Η γνώση του Θεού ξεκινά από τη γνώση της ψυχής. Η οδός του Θεού είναι μέσα μας. Για να γνωρίσει όμως η ψυχή μας το Θεό πρέπει να είναι καθαρή. Η γνώση του Θεού συνεχίζεται με την ενόραση της κτίσεως. Η τάξη και η αρμονία της μας οδηγεί στο Λόγο του Θεού.
Ο Υιός και Λόγος κινεί και προνοεί τον κόσμο ως εκπρόσωπος του Πατέρα. Επομένως, μέσω της κτίσεως γνωρίζουμε τον Λόγο και Αυτός μας οδηγεί στον Πατέρα.
Σε μια εποχή που φυτρώνουν παράξενες θρησκείες μη λογικές· που γίνονται προσπάθειες να επανέλθουμε σε μια νέα μορφή ειδωλολατρείας· αξίξει, νομίζουμε, να μελετήσει κανείς το λόγο του Μ. Αθανασίου, διότι παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον τα επιχειρήματά του για την απόρριψη της ειδωλολατρείας· ταυτόχρονα, μας προσανατολίζει στην ορθή πίστη στο μόνο αληθινό Θεό.

Ολόκληρο το αρχαίο κείμενο, και σε απόδοση  ΕΔΩ

Π. Δανιήλ Γούβαλης - Είναι οι εικόνες είδωλα; - Τι είναι το είδωλο; (mp3)

Απλά παραδείγματα που αναιρούν τους ψευδείς ισχυρισμούς των αιρετικών ότι δήθεν όσοι προσκυνούν τις εικόνας όπως έχει ορίσει η Εκκλησία είναι ειδωλολάτρης.

Αρχείον mp3 - Διάρκεια 00:12:35-Μέγεθος 11,5 MB (17/1/2011)




Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

impantokratoros.gr

Tό μήνυμα τῆς ἡμέρας (18-1-11).

Ἀπὸ τὸν Μικρὸ Εὐργετινό
Ἕνας ἀδελφὸς παρακάλεσε τὸν ἀββά Ματώη:

– Πές μου λόγο (ὠφέλιμο).
– Πήγαινε, τοῦ εἶπε ἐκεῖνος, νὰ ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεὸ καρδιακὸ πένθος καὶ ταπείνωση. Νὰ κοιτάζεις πάντα τὶς δικές σου ἁμαρτίες. Νὰ μὴν κρίνεις τους ἄλλους, ἀλλὰ νὰ βάζεις τὸν ἐαυτό σου κάτω ἀπ’ ὅλους. Νὰ κόψεις τὴν ἐλευθεροστομία. Νὰ συγκρατεῖς τὴν γλώσσα καὶ τὴν κοιλιά σου. Καὶ ἂν κανεὶς μιλήσει γιὰ ὁποιοδήποτε πράγμα, μὴ φιλονικήσεις μαζί του· ἀλλά, ἄν μιλήσει σωστά, πές του «Ναί»· ἂν πάλι δὲν μιλήσει σωστά, πές του «Ἐσὺ ξέρεις πῶς μιλᾶς» καὶ μὴ λογομαχήσεις γιὰ ὅσα εἶπε. Αὐτὸ εἶναι ταπείνωση.

π. Γεώργιος Calciu - Ο ομολογητής και ποιμένας (Γ')

π. Γεώργιος Calciu
ο ομολογητής και ποιμένας

Μέρος Γ'

Αρχικά ο π. Γεώργιος είχε καταδικασθεί σε θάνατο, επειδή στις επτά ομιλίες του είχε αποκαλύψει «κρατικά μυστικά». Αργότερα όμως η ποινή αυτή μετατράπηκε σε 10 χρόνια φυλακίσεως. Εκεί τον κακομεταχειρίστηκαν και τα πιο φρικτά βασανιστήρια έγιναν στις φυλακές της Aiud, όπου προσπάθησαν να τον κρεμάσουν και να τον σκοτώσουν χρησιμοποιώντας μεθόδους όπως την στέρηση τροφής, το κρύο και τον εκφοβισμό. Ο ίδιος διηγείται· «Η απόπειρα εξοντώσεώς μου ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου του 1980. Για διάστημα δέκα ημερών ήμουν κλεισμένος σ’ ένα κελί χωρίς παράθυρα και αέρα, φορώντας σχισμένο πανωφόρι και παντελόνι χωρίς κουμπιά και ζώνη, και παίρνοντας τροφή μια φορά ανά τρεις ημέρες. Όλη την ημέρα ήμουν αναγκασμένος να κάθομαι στο τσιμεντένιο πάτωμα του κελιού και μόνο για έξι ώρες το βράδυ μπορούσα να αναπαυθώ σ’ ένα σανίδι που κατέβαινε από τον τοίχο. Με την πάροδο των δέκα ημερών επέστρεφα στο κανονικό μου κελί για δύο εικοσιτετράωρα, και μετά με πήγαιναν πάλι στο κελί της απομονώσεως για άλλες δέκα μέρες. Το παιχνίδι αυτό του θανάτου διήρκεσε πάνω από εκατό ημέρες».

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας (18-1-11).

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.





Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Λατινική Αμερική: Λαοί που αναζητούν την Ορθοδοξία

Πριν δεκατρία χρόνια, όταν ανέλαβα την νεοσύστατη τότε Ιερά Μητρόπολη Μεξικού με μόνο τρεις ιερείς και τρεις κυρίως Ελληνόφωνες Κοινότητες στο Μεξικό, στον Παναμά και την Βενεζουέλα, δεν θα περίμενα, ούτε καν θα μπορούσα να συλλάβω το θαύμα που σήμερα συντελείται για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας στην Λατινική Αμερική.
Ζήσαμε όλοι το θαύμα της Κούβας, όταν η Κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο ανέλαβε την ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου στην Αβάνα, και δέχθηκε επισήμως τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, ο οποίος τέλεσε τον Ιανουάριο του 2004 τα εγκαίνια του Ιερού τούτου προσκυνήματος. Ζήσαμε μέσα στη δεκαετία που πέρασε την εξάπλωση της πίστεώς μας στα κράτη του Μεξικού, της Κολομβίας, της Κόστα Ρίκα κ.λπ. Όμως ζήσαμε και ζούμε σήμερα το διαρκές δράμα του λαού της Αιτής, μετά από τον καταστρεπτικό και ολέθριο σεισμό του περασμένου Ιανουαρίου. Ένα δράμα που δυστυχώς θα επουλωθεί μόνο μετά την πάροδο αρκετών χρόνων.
Η Ελλάδα γνώρισε τον Χριστιανισμό και έζησε τη δική της Πεντηκοστή πριν δύο χιλιάδες χρόνια περίπου, από τον Απόστολο Παύλο και τούς λοιπούς Αποστόλους. Η Ελλάδα είναι η πιο ευλογημένη χώρα στον κόσμο. Τούτο γιατί, όπως επισημαίνω στους δικούς μας ιερείς, όποια πέτρα κι αν σήκωσης, υπάρχουν τα λείψανα κάποιου Αγίου, κάποιου Μάρτυρος, κάποιου Οσίου, κάποιου αγωνιστή της Ορθόδοξης πίστης. Εμείς, όμως, στην Λατινική Αμερική ζούμε τη δική μας Πεντηκοστή σήμερα. Για μας, εκτός από τις ολίγες ελληνόφωνες Κοινότητες, τώρα ήλθε ή Ορθοδοξία στην Λατινική Αμερική.
Θυμάμαι πριν έξι χρόνια, όταν επισκέφτηκε την Κούβα ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας, για να τελέσει τα εγκαίνια τού Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, υπήρχαν μόνο τέσσερεις Κουβανοί Ορθόδοξοι. Και τώρα πάνω από χίλιες οικογένειες Κουβανών έχουν βαπτιστεί και έχουν ασπασθεί την Ορθοδοξία. Και κάθε μέρα προσέρχονται άλλοι, πολλοί, πού θέλουν να γνωρίσουν την Πίστη των Πατέρων μας. Πριν έξι χρόνια, με τα εγκαίνια του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου στην Αβάνα, άρχισε να λειτουργεί η πρώτη Ορθόδοξη Κοινότητα στη Χώρα. Τώρα, με την χάρη του Θεού και με το ακούραστο έργο των πέντε ιερέων μας (ο ένας Κολομβιανός και οι τέσσερες Κουβανοί), αναπτύσσεται ένα σημαντικό και εντυπωσιακό ιεραποστολικό έργο, σε άλλες τρείς πόλεις της Χώρας. Και τούτο παρά τις αντίξοες και δύσκολες οικονομικά συνθήκες. Τούτη τη στιγμή πού σας γράφω, βρίσκεται στην Ελλάδα ό Αρχιερατικός Επίτροπος της Κούβας, ο π. Αθηναγόρας, αναζητώντας άμφια και ράσα και αγιοπότηρα για το εκεί έργο μας. Παρότι οι Κουβανοί μας δίνουν το εξαίρετο προνόμιο να αποκτήσουμε περιουσία δική μας, πράγμα που δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα, δυστυχώς δεν υπάρχουν τα χρήματα για να αγοράσουμε με τριανταπέντε χιλιάδες ευρώ ένα κατάλληλο σπίτι, που θα μετατραπεί σε Ναό για τις λατρευτικές ανάγκες των νεοφωτίστων. Ελπίζουμε στη Χάρη του Θεού και προσευχόμαστε να βρεθεί κάποιος δωρητής.

Όσιοι Μάρκος ο σπηλαιώτης και Θεόφιλος

Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ Μάρκος, ασκήτεψε στη μονή των Σπηλαίων στα χρόνια του ηγουμένου Ιωάννου, τότε που έγινε η ανακομιδή των τιμίων λειψάνων του οσίου Θεοδοσίου από το σπήλαιο στη μεγάλη εκκλησία.
Από τότε που έλαβε το άγιο αγγελικό σχήμα, δεν έδωσε «ύπνων τοις οφθαλμοίς και τοις βλεφάροις νυσταγμόν και ανάπαυσιν τοις κροτάφοις» του, αλλά τις περισσότερες ώρες της νύχτας αγρυπνούσε προσευχόμενος.
Ελάχιστο χρόνο διέθετε νια σωματική ανάπαυση. Την ημέρα, όταν δεν συνέχιζε την προσευχή χωμένος βαθιά στο σκοτεινό του σπήλαιο, έσκαβε λάκκους για την ταφή των κεκοιμημένων αδελφών.
Ό όσιος Μάρκος ήταν ολιγαρκής και λιτοδίαιτος. Οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια του, φρόντιζε να το δώσει αμέσως σε κάποιο φτωχό. Όχι μόνο τροφή, αλλά και νερό γευόταν με μεγάλη εγκράτεια, πίνοντας πάντοτε λιγότερο απ' όσο χρειαζόταν για να ξεδιψάσει.
Και για μεγαλύτερη ακόμη άσκηση, τύλιξε το σώμα του, μέσα από το τριμμένο μοναχικό ένδυμα, με βαριά και βασανιστικά σίδερα. Αυτά τα σίδερα του πίεζαν το σώμα, τον βάραιναν, τον πλήγωναν, τον εμπόδιζαν στην εργασία και στη νυχτερινή ανάπαυση. Όμως ποτέ όσο ζούσε δεν τα έβγαλε από πάνω του.
Μ' αυτή τη σκληρή ασκητική ζωή, με τις νυχθημερές προσευχές, με τις παθοκτόνες νηστείες, με τους σωματικούς κόπους, με την άσκηση της σιωπής, ο γενναίος Μάρκος, νέκρωσε τη σάρκα και το σαρκικό φρόνημα.
Κι άλλο πόθο δεν είχε, παρά να φύγει το συντομότερο για τον άλλο, τον ουράνιο κόσμο, και να συναντήσει τον Κύριο και Νυμφίο του.

Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. Λόγοι Γ΄ . Μέρος δέυτερο. Κεφάλαιο 1ον. 1) «Σωστή τοποθέτηση απέναντι στην αδικία» 2) «Ή χαρά από την αποδοχή της αδικίας»

Λόγοι Γ΄

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΔΙΚΙΑ 

Μακάρι να με αδικούσαν όλοι οι άνθρωποι!

Ειλικρινά σας λέω, την γλυκύτερη πνευματική χαρά την ένιωσα μέσα στην αδικία.

  Αποδοχή της αδικίας 

«Σωστή τοποθέτηση απέναντι στην αδικία»

- Γέροντα, όταν με αδικούν, ή καρδιά μου σκληραίνει.
- Για νά μη σκληραίνη, ποτέ να μή σκέφτεσαι ότι φταίει ή πόσο φταίει ό άλλος πού σέ αδικεί, άλλα πόσο φταις εσύ.
Βλέπεις, όταν οι άνθρωποι μαλώνουν μεταξύ τους, όλοι τους λένε ότι έχουν δίκαιο, μόνον πού παίρνουν περισσότερο δίκαιο άπ' όσο δικαιούνται, γι' αυτό καί διαφωνούν συνέχεια.
Πηγαίνουν στην αστυνομία π.χ., καί ό καθένας λέει: «με έδειρε ό τάδε»  δεν λέει πόσο τον έδειρε αυτός! - καί τού κάνει μήνυση.
Άν σκεφτόμασταν ότι ό πιο αδικημένος είναι ό Χριστός, θά δεχόμασταν με χαρά τήν αδικία. Ενώ ήταν Θεός, κατέβηκε στην γη από πολλή αγάπη καί κλείσθηκε εννιά μήνες στην κοιλιά τής Παναγίας. Ύστερα, τριάντα χρόνια έζησε αθόρυβα.
Από δεκαπέντε μέχρι τριάντα χρόνων δούλευε μαραγκός στους Εβραίους. Καί τί εργαλεία είχαν τότε; Ξύλινα πριόνια χρησιμοποιούσαν, μέ κάτι καβίλιες ξύλινες.
Τού έδιναν καί κάτι σανίδια... καί Τού έλεγαν: «Φτιάξε αυτό, φτιάξε εκείνο...». Καί πώς νά τά πλανίση; Πλανίζονταν μ' εκείνα τά γύφτικα σίδερα, πού χρησιμοποιούσαν τότε γιά πλάνες;
Ξέρεις τί ζόρικα είναι; Άντε ύστερα, τρία χρόνια ταλαιπωρία!
Ξυπόλυτος να πηγαίνη από εδώ από εκεί, γιά νά κηρύττη! Θεράπευε αρρώστους, μέ λάσπη άνοιγε τά μάτια των τυφλών, καί αυτοί ζητούσαν πάλι σημεία.

Νεοειδωλολατρία και "Νέα Εποχή"

Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης Δρ. Θ. – Πτ. Φ.

ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ»

Εκ των πρακτικών του επιστημονικού συνεδρίου με θέμα:

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑΣ
Δωδεκαθεϊσμός
Υποτίμηση Παλαιάς Διαθήκης
Ολυμπιακοί Αγώνες

Θεσσαλονίκη 25-27 Μαΐου 2003

Μέσα στην πολύμορφη σύγχυση που ταλαιπωρεί τον άνθρωπο της εποχής μας, παρατηρείται τα τελευταία δεκαπέντε περίπου χρόνια και σταδιακή ανάπτυξη του ρεύματος της αναβιώσεως της αρχαίας θρησκείας.

Το φαινόμενο δεν είναι μόνον ελληνικό.  Είναι παγκόσμιο.  Οι πρωτεργάτες του φιλοδοξούν «να προσφέρουν τα στοιχεία για τη δημιουργία μιας νέας ανθρώπινης ταυτότητας…»[1] όπως επίσης και μιας «νέας εθνικής ταυτότητας»[2].  Παρουσιάζουν την αρχαία θρησκεία ως την μόνη ικανή να εκφράσει την αρχαία ψυχή και το ελληνικό ιδεώδες.

Το μέγεθος του προβλήματος

Όπως ήδη φάνηκε από τις μέχρι τώρα εισηγήσεις και ελπίζω να καταδειχθεί και από τη δική μου, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα υπαρκτό πρόβλημα, του οποίου είναι λάθος τόσο η υποτίμηση όσο και η υπερτίμηση.  Η άποψη ότι πρόκειται για κάποιους «γραφικούς» είναι λανθασμένη.  Τούτο αποδεικνύεται και μόνον από το πλήθος των ομάδων που συγκροτούν το χώρο του νεοπαγανισμού και από τα εκδιδόμενα και κυκλοφορούμενα βιβλία και περιοδικά.