Ἡ ἐλεημοσύνη τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀντίθετη μέ τή δικαιοκρισία

Ο Θεός και οι άγγελοι αυτού

εν ανάγκαις χαίρουσιν,

ο δε διάβολος και οι εργάται αυτού εν αναπαύσει

Η ελεημοσύνη τον Θεού είναι αντίθετη με τη δικαιοκρισία.

 1. Η ελεημοσύνη και η δικαιοκρισία (δίκαιη κρίση), όταν συνυπάρχουν μέσα στην ίδια ψυχή, μοιάζουν με τον άνθρωπο που, μέσα στον ίδιο ναό, προσκυνεί το Θεό και τα είδωλα. Η ελεημοσύνη είναι αντίθετη με τη δικαιοκρισία. Η δικαιοκρισία μετράει και αποδίδει ακριβώς τα ίσα. Γιατί στον καθένα δίνει ότι του αξίζει και δε γέρνει προς το ένα μέρος ούτε προσωποληπτεί κατά την ανταπόδοση του δικαίου.
Η ελεημοσύνη όμως είναι λύπη της ψυχής για τον ανήμπορο. Η ελεημοσύνη κινείται από τη θεία χάρη και ξεστρατίζει για να βοηθήσει όλους με συμπάθεια και στον άξιο τιμωρίας δεν ανταποδίδει το κακό και τον άξιο του κάλου επαίνου τον φορτώνει με αγαθά. Όπως το ξερό χορτάρι και η φωτιά δεν μπορούν να βρεθούν μαζί στον ίδιο χώρο, έτσι δεν μπορούν να συνευρίσκονται στην ίδια ψυχή η δικαιοκρισία και η ελεημοσύνη.

Στάρετς Ἀντώνιος – Ὁ τυφλός ὁμολογητής καί ὁδοιπόρος τοῦ Χριστοῦ (1913-1994),

Στάρετς Αντώνιος

– Ο τυφλός ομολογητής

και οδοιπόρος του Χριστού (1913-1994)

από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Νεκταρίου Αντωνοπούλου,

«Στάρετς Αντώνιος – Ο τυφλός ομολογητής και οδοιπόρος του Χριστού (1913-1994)»,

Εκδόσεις Αρχονταρίκι, Α’ Έκδοση, Αθήνα Μάρτιος 2012

Διαβάσαμε το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του π. Νεκταρίου Αντωνοπούλου, Στάρετς Αντώνιος – Ο τυφλός ομολογητής και οδοιπόρος του Χριστού, το οποίο εξέδωσαν οι αξιόλογες «Εκδόσεις Αρχονταρίκι».

Ένα απόσπασμα και μάλιστα από τον πρόλογο του βιβλίου αναρτάμε στη συνέχεια.

Οποίοι ενδιαφέρονται μπορούν να το ζητήσουν από τις «Εκδόσεις Αρχονταρίκι», τηλ.: 210-9310605, fax: 210-9344407 & e-mail: sampaz@otenet.gr

Καλή Ανάγνωση.

Ο στάρετς Αντώνιος (ιεροδιάκονος Αλέξιος) υπήρξε χαρισματική μορφή. Έζησε σε μια πολύ δύσκολη για την Εκκλησία περίοδο, όπου η αθεϊστική λαίλαπα θέλησε να γκρεμίσει την Εκκλησία και να διαλύσει το σύνδεσμο του ρωσικού λαού με την Ορθόδοξη παράδοση. Αναρίθμητο πλήθος λαϊκών, μοναχών και κληρικών βρέθηκε στις φυλακές και στα φρικτά στρατόπεδα του Γκουλάγκ. Αναβίωσαν οι πρωτοχριστιανικοί χρόνοι των διωγμών και αναδείχτηκαν οι νέοι μάρτυρες και ομολογητές.

Ο στάρετς Αντώνιος δοκίμασε όλη τη φρίκη ενός καθεστώτος χωρίς Θεό. Ο πατέρας του εκτελέστηκε θέλοντας να μείνει πιστός στην Ορθόδοξη πίστη. Ο ίδιος έζησε όλη σχεδόν τη ζωή του ως καταδιωγμένος και περιπλανώμενος. Στη δεκαετία του ’30 γεύθηκε την πικρή εμπειρία της φυλακής, των στρατοπέδων, της εξορίας. Επανειλημμένα βασανίστηκε, έφτασε πολλές φορές ως το κατώφλι του θανάτου και διασώθηκε ως εκ θαύματος. Οι δήμιοί του τον ανέβασαν ακόμη και στην ηλεκτρική καρέκλα.

Δέν πρέπει ποτέ νά θεωροῦμε τά ἐπιτεύγματά μας σάν μεγάλα καί σοβαρά. Μόνο τίς πτώσεις μας νά θεωροῦμε μεγάλες καί σοβαρές.

«Μακάριοι οἱ Πεινῶντες και διψῶντες την δικαιοσύνην,

ὅτι αὐτοί χορτασθήσονται» (Ματθ. Ε΄. 6)

Ἀπό τό βιβλίο «Πνευματικές Νουθεσίες»

Ὁσίου Μακαρίου τῆς Ὄπτινα

(ἀποσπάσματα ἐπιστολῶν)

 Θεία Χάρη
 
Ὅταν ὁ ἐχθρός σπέρνει στήν καρδιά σου τήν ἀπελπισία, θυμίζοντάς σου παλιές ἁμαρτίες τόσο βαριές, πού συντρίβουν κάθε ἐλπίδα γιά ἄφεση, μήν καταφεύγεις τότε στή σύγκριση τοῦ μεγέθους τῶν ἁμαρτιῶν σου μ᾿ ἐκεῖνο τῶν χαρισμάτων σου. Νά σκέφτεσαι μόνο τά χαρίσματα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ: τά μόνα χαρίσματα πού παρέχουν τή σωτηρία. Νά θυμᾶσαι ἀκόμα ὅτι ἡ μητέρα Ἐκκλησία προσεύχεται γιά ὅλους τούς ἁμαρτωλούς σέ κάθε θεία λειτουργία.

Παρασκευή 25 Μαϊου στίς 22.00:Ἑνώνουμε τίς προσευχές μας γιά τό ἔθνος μας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ στις 22.00 : ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΜΑΣ

Η δύναμη της ομαδικής προσευχής, όπως μας έχουν βεβαιώσει οι σύγχρονοι άγιοι γέροντες, είναι πολλαπλάσια  ισχυρή και μπορεί να κάνει πραγματικά θαύματα.

Τό πολιτικό μανιφέστο τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

 «ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ»

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Γλυφάδος, στις 20/5/2008.

   Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες, λαέ και άρχοντες του τόπου αυτού· λαέ που υπάρχεις για να κυριαρχείς και να άρχεις των παθών σου· άρχοντες που υπάρχετε για να άρχετε και του λαού και των παθών σας.

Πριν από τέσσερις-πέντε αιώνες πριν το Χριστό, ο δικός μας μεγάλος φιλόσοφος Πλάτωνας είχε πει μια ιδέα, γράφοντας τα δικά του πλατωνικά ιδεολογήματα στην ιδεατή πολιτεία του. Σκέφθηκε πως θα ήταν πολύ καλό - θα ήθελε πάρα πολύ - οι άνθρωποι ενός τόπου να είναι φιλόσοφοι. Θα ήταν καλύτερη, σίγουρα, η διοίκηση. Τέσσερις αιώνες μετά το Χριστό, ο Πλάτωνας διαψεύστηκε και ξεπεράστηκε. Ένας αυτοκράτορας δεν έγινε φιλόσοφος, έγινε άγιος.

Γιορτάζοντας σήμερα τη μνήμη του Αγίου Κωνσταντίνου μπορούμε να δούμε αυτή την προοπτική και να κάνουμε τη σύγκριση, με το πώς και γιατί ένας αυτοκράτορας έγινε άγιος, ποιες ήταν οι διεργασίες οι οποίες έγιναν πάνω του και, ακόμη περισσότερο, χρησιμοποιώντας το λόγο του και τα δικά του λεγόμενα, ποιο ήταν -να το πω με τη μοντέρνα λέξη- το δικό του πολιτικό μανιφέστο. Ας το αναφέρω σήμερα, για να καταλάβουμε όσο μπορούμε πιο ενδελεχώς ποια διεργασία συντελέστηκε πάνω του για να γίνει άγιος.

Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι μία θρησκευτική ὀργάνωση,...ἀλλά πνευματικό νοσοκομεῖο, θεραπευτήριο, πού θεραπεύει τίς πνευματικές ὑπαρξιακές ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων

2) Ὁ θεραπευτικός χαρακτήρας καί οἱ θεραπευτικές ἀρχές τῆς Ἐκκλησίας .

Ἡ θεραπεία ἔγκειται στό νά ἀγαπήσουμε τόν Θεό «ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καί καρδίας καί διανοίας»²⁰⁵. Μόνο τό ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησία θεραπεύει τόν ἄνθρωπο²⁰⁶, ἔλεγε ὁ Γέροντας. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι παραμένουν ἄρρωστοι ψυχικά (μέ πλῆθος ψυχολογικά καί σωματικά προβλήματα), ἐφ’ ὅσον συνεχίζουν νά ζοῦν σ’ αὐτήν τήν κατάσταση τῆς ἀκηδίας, δηλαδή τῆς ἀφροντισιᾶς γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς τους. Σ’ αὐτήν τήν κατάσταση τῆς ἀκηδίας ζεῖ σήμερα τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ἀνθρωπότητας²⁰⁷. Ὁ Γέροντας ἔβλεπε τήν Ἐκκλησία σάν ἕνα μεγάλο ψυχικό θεραπευτήριο. Διά τοῦτο καί ἔλεγε: «Στήν πραγματικότητα, ἡ χριστιανική θρησκεία μεταβάλλει τόν ἄνθρωπο καί τόν θεραπεύει»²⁰⁸.

«... Το ρεύμα του φιλελευθερισμού θα κατακτήσει το σχολείο, οπότε και οι αντιχριστιανικοί του στόχοι θα είναι εξασφαλισμένοι...».

ΕΝΑΣ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ

ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΡΜ (1870-1918)

ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ (ΟΡΛΟΦΣΚΙ)

Διασκευή από τα ρωσικά
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2011

 

Μεγάλη σημασία έδινε ο επίσκοπος Ανδρόνικος στα θέματα της παιδείας. Δέκα χρόνια πριν από την αθεϊστική επανάσταση του 1917 έγραφε:

«... Το ρεύμα του φιλελευθερισμού θα κατακτήσει το σχολείο, οπότε και οι αντιχριστιανικοί του στόχοι θα είναι εξασφαλισμένοι. Να γιατί οι οπαδοί του φιλελευθερισμού δείχνουν τόση εύνοια προς κάθε αίρεση του Χριστιανισμού και προς τις άλλες θρησκείες. Και οι αιρετικοί δεν κοιμούνται, πλησιάζουν τώρα και τα μικρά παιδιά.

Πρόσφατα κάποια σέκτα οργάνωσε στη Μόσχα μια εκδήλωση για τα παιδιά, με σκοπό να τα μάθει πώς να φερθούν στον διάβολο, αν εμφανιστεί μπροστά τους! Και τί τα συμβούλεψαν; Να του φερθούν με καλοσύνη και ευγένεια, όπως έκανε τάχα και ο Χριστός, όταν ήταν στη γη ως άνθρωπος!...

Ριζικές μεταρρυθμίσεις στή θρησκευτική ἀγωγή ἀπό Ὑπουργεῖο Παιδείας.Ὁμιλία Ἑλένης Βασσάλου στήν Ἡμερίδα «Θρησκευτικά: Ὀρθόδοξη Παιδεία ἤ Πανθρησκειακή προπαγάνδα;»

                                            Ελένη Βασσάλου

Ριζικές μεταρρυθμίσεις στη θρησκευτική αγωγή από το Υπουργείο Παιδείας

1.    Το θέμα των ριζικών μεταρρυθμίσεων στη θρησκευτική αγωγή γεννήθηκε και αναπτύχθηκε μέσα σ’ ένα ιδεολογικό πλαίσιο από τη Μεταπολίτευση και μετά, το οποίο τα τελευταία χρόνια επιδιώκει να κάνει ιδιαιτέρως αισθητή την αυτοδικαίωσή του, που αφορά την ανθρώπινη αυτοθέωση.
    (Η ιστορική φράση «θα χωρίσουμε τα τσανάκια μας», που περιελάμβανε το χωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος και την απομόνωσή της στα του οίκου της, έρχεται κατά καιρούς στην επιφάνεια εξ αφορμής διαφόρων θεμάτων όπως ο πολιτικός γάμος, ο θρησκευτικός όρκος, η πολιτική κηδεία, η αποτέφρωση των νεκρών, η κατάργηση της προσευχής και του εκκλησιασμού στα σχολεία, η κατάργηση της διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών ή η μετατροπή του σε θρησκειολογία. Τελευταία, τέτοια θέματα μπήκαν στο πρόγραμμα πολιτικών κομμάτων, λες και αυτά είναι τα προβλήματα της Ελλάδος). Στάση καθόλου τυχαία, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια του θέματός μας.

Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καί ἤ Ἁγία Ἑλένη_Διδάγματα ἀπό τήν ζωή τους_mp3

Π. Σάββας 2010-05-21_Περί τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου

 
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 21-05-2010

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία

Π. Σάββας 2011-05-21_Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καί ἤ Ἁγία Ἑλένη_Διδάγματα ἀπό τήν ζωή τους_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 21-05-2011

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία

«Τό μόνο πού μέ νοιάζει εἶναι νά εἶμαι μέ τόν Χριστό. Ἤ Τσιγάρο ἤ Χριστός.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ: ΔΕΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤΕ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ.

Παλαιότερα ήμουν φανατικός καπνιστής. Κάπνιζα συνέχεια και παντού. Σχεδόν σε όλες τις παλιές φωτογραφίες θα με δει κανείς με τσιγάρο στο χέρι. Όλοι, όταν ήθελαν να κάνουν διάλλειμα από τη δουλειά τους, πρώτα απευθύνονταν σε μένα να πάμε για τσιγάρο. Είχα χάσει την αίσθηση της ποσότητας. Καταλάβαινα ότι κάπνιζα πολύ μόνο από το μούδιασμα στο στόμα. Ξεπερνούσα τα 3 πακέτα prince την ημέρα επί 17 χρόνια.


Όταν περπάταγα στο δρόμο, συνήθως κάπνιζα. Όταν περνούσα έξω από εκκλησίες και ήθελα να κάνω το σταυρό μου σκεφτόμουν, «στο ένα χέρι ο Χριστός στο άλλο ο διάολος. Δε γίνεται αυτό το πράμα. Ένα από τα δύο πρέπει να σταματήσει. Ή το τσιγάρο ή ο σταυρός».
Αυτή η κατάσταση συνεχιζόταν για καιρό.

Στο ένα χέρι ο Χριστός στο άλλο ο διάολος. Ποτέ δεν στάθηκε ικανή αυτή η σκέψη να μου σταματήσει το κάπνισμα. Δεν πίστευα ότι θα έκοβα ποτέ το τσιγάρο. Μία που το έλεγα, μία που το ξέχναγα.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Λατρεία καί ἄσκηση

ΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός

Η Ἐκκλησιαστική Λατρεία εἶναι ἑορτάσιμη στό ἦθος της. Κάθε μέρα εἶναι γιά τήν Ἐκκλησία «πανήγυρις», ἑορτή, διότι οἱ μνῆμες τῶν Ἁγίων ἐπιβεβαιώνουν τή νίκη τοῦ Χριστοῦ πάνω στόν κόσμο (Ἰω. 16. 33). Ἡ ἄσκηση, ἐξ ἄλλου, προοδοποιεῖ την εἴσοδο στήν ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας, στήν πνευματική πανήγυρή της. Εἶναι ἡ προετοιμασία γιά τή μετοχή τοῦ ὅλου ἀνθρώπου στήν «καινήν κτίσιν» (Β’ Κορ. 5. 17), πού ἀποκαλύπτεται στή λατρεία.Ὅπως σημειώνει ὁ Ἰ. Χρυσόστομος, «τό ζητούμενον ἐνταῦθα (=στή λατρεία) ψυχή νήφουσα, διεγηγερμένη διάνοια, καρδία κατανενυγμένη, λογισμός ἐρρωμένος. συνειδός κεκαθαρμένον».

Ἡ ἄσκηση ἐπιδιώκει, μέ τήν «ἀδιάλειπτη προσευχή, τήν ταπείνωση, τήν ἀπάθεια, τή νηστεία καί τή συνεχή λατρευτική πράξη, νά μεταβάλει τή ζωή σέ «θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, τῷ Θεῷ εὐάρεστον» (Ρωμ. 12, 1), γιά νά βρεῖ τελικά ἡ ζωή τήν πρωταρχική της ὡραιότητα καί γνησιότητα.

Ἡ χαρά καί ὁ τρόπος ἑορτασμοῦ τῆς Ἀνάστασης τοῦ Κυρίου (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου) (mp3)

Π. Σάββας 2012-04-22_Ἡ χαρά καί ὁ τρόπος ἑορτασμοῦ τῆς Ἀνάστασης τοῦ Κυρίου (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου) (mp3)

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 22-04-12 (Συνάξη Κυριακῆς στόν Ἱ. Ναό Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης-Ἱπποδρομίου, Θεσσαλονίκης).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία

Περί ἀκακίας

ΠΕΡΙ ΑΚΑΚΙΑΣ

Κάποιος μοναχός διηγόταν για τον Αββά Ιωάννη τον Πέρση, ότι από την πολλή χάρη που τον περιέβαλλε, είχε φθάσει σε μεγάλη ακακία. Και εξιστόρησε το εξής περιστατικό. Αυτός (ο Αββάς Ιωάννης) έμενε στην Αραβία της Αιγύπτου. Κάποτε χρειάστηκε και πήρε από κάποιον αδελφό ένα νόμισμα και αγόρασε λινάρια για να εργασθεί. Ήλθε τότε κάποιος αδελφός και τον παρακάλεσε λέγοντας· χάρισε μου Αββά λίγα λινάρια για να φτιάξω ένα λέβητα. Ο Αββάς Ιωάννης του έδωσε λινάρια με χαρά. Ήλθε και άλλος αδελφός και τον παρακάλεσε όπως ο προηγούμενος λέγοντας· δώσε μου λίγα λινάρια Αββά για να φτιάξω ένα προσόψιο. Ο Αββάς Ιωάννης έδωσε και σ’ αυτόν με χαρά όπως και στον προηγούμενο. Παρόμοια με τούς προηγούμενους ήλθαν και άλλοι αδελφοί που ζήτησαν λινάρια, στους οποίους έδωσε ο Αββάς με ευχαρίστηση.

21 Μαΐου Συναξαριστής. Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης Ἰσαποστόλων, τῶν Ἁγίων Ἱερομαρτύρων Τιμοθέου, Πολίου καὶ Εὐτυχίου, Ἀδελφίου, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Πολυεύκτου, Βίκτωρος καὶ Δονάτου, Βόρου Ὁσίου, Ὁσπιτίου τοῦ Ἐρημίτου, Χριστοφόρου Α’ Πατριάρχου, Κωνσταντίνου καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ Μιχαὴλ καὶ Θεοδώρου τῶν Θαυματουργῶν, Κυρίλλου Β’ Ἐπισκόπου, Ἑλένης πριγκιπίσσης, Κασσιανοῦ τοῦ Ἕλληνος καὶ Θαυματουργοῦ, Βασιλείου Ἐπισκόπου, Ἀγαπητοῦ Ὁσιομάρτυρος, Παχωμίου τοῦ Νέου Ὁσιομάρτυρος, Κωνσταντίνου πρίγκιπος Βλαχίας, Κωνσταντίνου τοῦ διὰ Χριστόν σαλοῦ, Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Βλαδιμήρου, Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Πσκὼφ.

Οἱ Ἅγιοι Κωνσταντίνος ὁ Μεγάλος καὶ Ἑλένη οἱ Ἰσαπόστολοι (ἑορτὴ Κωνσταντίνος, Κωνσταντίνα, Ἑλένη)

Ὡς γενέτειρα πόλη τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ἀναφέρεται τόσο ἡ Ταρσὸς τῆς Κιλικίας ὅσο καὶ τὸ Δρέπανο τῆς Βιθυνίας. Ὡστόσο ἡ ἅποψη ποὺ ἐπικρατεῖ φέρει τὸν Μέγα Κωνσταντίνο νὰ ἔχει γεννηθεῖ στὴ Ναϊσὸ τῆς Ἄνω Μοισίας.

Τὸ ἀκριβὲς ἔτος τῆς γεννήσεώς του δὲν εἶναι γνωστὸ, θεωρεῖται ὅμως ὅτι γεννήθηκε μεταξὺ τῶν ἐτῶν 274-288 μ.Χ.

Πατέρας του ἦταν ὁ Κωνστάντιος, ποὺ λόγῳ τῆς χλωμότητος τοῦ προσώπου του ὀνομάσθηκε Χλωρὸς, καὶ ἦταν συγγενὴς τοῦ αὐτοκράτορα Κλαυδίου. Μητέρα του ἦταν ἡ Ἁγία Ἑλένη, θυγατέρα ἑνὸς πανδοχέως ἀπὸ τὸ Δρέπανο τῆς Βιθυνίας.

Τὸ 305 μ.Χ. ὁ Κωνσταντίνος εὑρίσκεται στὴν αὐλὴ τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ στὴ Νικομήδεια μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ χιλίαρχου. Τὸ ἴδιο ἔτος οἱ δύο Αὔγουστοι, Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς, παραιτοῦνται ἀπὸ τὰ ἀξιώματά τους καὶ ἀποσύρονται. Στὸ ὕπατο ἀξίωμα τοῦ Αὐγούστου προάγονται ὁ Κωνστάντιος ὁ Χλωρὸς στὴ Δύση καὶ ὁ Γαλέριος στὴν Ἀνατολὴ. Ὁ Κωνστάντιος ὁ Χλωρὸς πέθανε στὶς 25 Ἰουλίου 306 μ.Χ. καὶ ὁ στρατὸς ἀνακήρυξε Αὔγουστο τὸν Μέγα Κωνσταντίνο, κάτι ὅμως ποὺ δὲν ἀποδέχθηκε ὁ Γαλέριος.