Καταπολέμηση τῆς ἐπιθυμίας νά μᾶς ἀγαποῦν.

    

ΤΑ ΠΑΘΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΙ

17) Καταπολέμηση τῆς ἐπιθυμίας νά μᾶς ἀγαποῦν.

Ἡ ταπείνωση, ὅπως ἤδη ἐλέχθη, εἶναι κορυφαῖο φάρμακο κατά τῆς κατάθλιψης. Ἕνας κύριος τρόπος ­–σύμφωνα μέ τούς Ἁγίους Πατέρες– γιά νά τήν φθάσουμε εἶναι τό νά βάζουμε πάντα τόν ἑαυτό μας κάτω ἀπό ὅλους.

Γιά νά πετύχουμε δέ στήν προσπάθεια νά βάλουμε τόν ἑαυτό μας στήν «ἔσχατη θέση» –κάτω ἀπό ὅλους–, θά πρέπει νά καταπολεμήσουμε μιά βαθειά μέσα μας ριζωμένη ἐπιθυμία: τήν ἐπιθυμία νά μᾶς ἀγαποῦν καί νά μᾶς ἀποδέχονται.

Ὅταν θέλουμε νά μᾶς ἀγαποῦν, φανερώνουμε τήν ἄρρωστη ἀγάπη πού ἔχουμε στόν ἑαυτό μας, τόν ἐγωκεντρισμό μας. Νά τί μᾶς συμβουλεύει ὁ Γέροντας Παΐσιος:

Οἱ ἀδελφές τοῦ Λαζάρου Μάρθα καί Μαρία στά Εὐαγγέλια. Πρωτοπ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Οι αδελφές του Λαζάρου Μάρθα και Μαρία στα Ευαγγέλια 

Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελος Αγγελακόπουλος εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής Καλλιπόλεως Πειραιώς 

Εν Πειραιεί 26-4-2013
Τη Δ’ του μηνός Ιουνίου, Μνήμη των Αγίων και Δικαίων Γυναικών και Μυροφόρων Μάρθας και Μαρίας, αδελφών του τετραημέρου φίλου του Χριστού Αγίου Λαζάρου.
Στίχοι: Εκ Βηθανίας τας αδελφάς Λαζάρου, Σώζειν δύνασθαι και νεκράς πιστευτέον.
Τετάρτη Μάρθα ηδέ Μαρίη έβησαν πόλω λαμπρώ. Ταις αυτών πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς.

Ο Χριστός τίμησε ιδιαιτέρως τις γυναίκες, το γυναικείο φύλο. Όχι μόνο στο πρόσωπο της μητρός Του, της Υπεραγίας Θεοτόκου, την οποία επέλεξε απ’ όλους τους ανθρώπους για να γεννηθεί απ’ αυτήν. Όχι μόνο διότι αξίωσε τις γυναίκες πρώτες να μάθουν την Ανάσταση, γιατί πρώτα σ’ αυτές ενεφανίσθη, αλλά και διότι με τις πράξεις και τα έργα Του έδειξε ότι οι γυναίκες έχουν μεγάλο ηθικό και πνευματικό μεγαλείο. 

Λόγοι περί προσευχῆς. Πατερικές διδαχές

Λόγοι  περί  προσευχῆς

Ὁ γέροντας Πορφύριος μιλώντας γιὰ τὴν προσευχὴ ἔλεγε: «Ὁ ἄνθρωπος ζητάει στὸν οὐρανὸ τὴ χαρὰ καὶ τὴν εὐτυχία. Ζητάει τὸ αἰώνιο μακριὰ ἀπὸ ὅλους κι ἀπὸ ὅλα, ζητάει νὰ βρεῖ τὴ χαρὰ στὸν Θεό.
Ὁ Θεὸς εἶναι μυστήριο.
Εἶναι σιωπή, εἶναι ἄπειρο, εἶναι τὸ πᾶν. Τὴν τάση τῆς ψυχῆς γιὰ τὸν οὐρανὸ τὴν ἔχει ὅλος ὁ κόσμος, ὅλοι ζητᾶνε κάτι τὸ οὐράνιο.
Σὲ Αὐτὸν στρέφονται ὅλα τὰ ὄντα, ἔστω καὶ ἀσυνειδήτως.
Σὲ Αὐτὸν νὰ στρέφετε διαρκῶς τὸ νοῦ σας. Τὸ πᾶν εἶναι ἡ ἀγάπη, ὁ ἔρωτας μὲ τὸν Κύριο, τὸν Νυμφίο Χριστό. Γίνετε ἄξιοι τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ.

Εἰσήγηση Παναγιώτη Κίκιλη στήν ἡμερίδα: «Μεταμοσχεύσεις: δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»

Τήν εἰσήγηση ἀνέγνωσε ἡ κόρη τοῦ Παναγιώτη Κίκιλη, Βασιλική Κίκιλη, λόγω ἀδυναμίας νά παρευρεθεῖ ὁ ἴδιος στήν Ἡμερίδα «Μεταμοσχεύσεις: δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»

Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Ἡ θετική ὄψη τῶν μεταμοσχεύσεων 

Παναγιώτης Κίκιλης Νεφρολόγος 

 Σεβασμιώτατοι, Πανοσιολογιώτατε , Αἰδεσιμολογιώτατοι Πατέρες καὶ ἀδελφοί, κυρίες καὶ κύριοι
Θεωρῶ μεγάλη τιμὴ στὴν ταπεινότητά μου, τὴν εὐγενικὴ πρόσκληση νὰ συμμετάσχω ὡς εἰσηγητὴς στὴν παροῦσα ἡμερίδα.

Ποιὰ εἶναι λοιπόν, ἡ θετικὴ πλευρὰ τῶν μεταμοσχεύσεων;
Πολὺ λίγο, θὰ ἦταν ἀνάγκη νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ ἀγκάθι τοῦ λεγομένου  «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου», ἂν δίναμε τὴν προσήκουσα προσοχή, ἂν ἐξετάζαμε προοπτικὰ καὶ ἂν ἐνημερώναμε δεόντως τὸν κόσμο γιὰ τὴν δυνατότητα ποὺ ὑπάρχει νὰ γίνωνται μεταμοσχεύσεις σὲ πάσχοντες-λῆπτες ἀπὸ ζωντανοὺς δότες, δηλαδὴ ἀπὸ ὑγιεῖς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι, ἐντελῶς ἐλεύθερα, χωρὶς καμμιὰ ψυχολογικὴ πίεση, (ἀπὸ ἀγάπη καὶ μόνο κινούμενοι πρὸς τοὺς πάσχοντες συνανθρώπους τους), δωρίζουν κάποιο ὄργανο (ἢ μέρος ὀργάνου) τοῦ σώματός τους γιὰ νὰ δώσουν ποιότητα ζωῆς καὶ ἀνακούφιση ἀλλὰ καὶ χρόνια ζωῆς στοὺς ἀσθενεῖς ποὺ σταυρώνονται καθημερινὰ λόγω κάποιας ἀνεπάρκειας ζωτικοῦ ὀργάνου τους, καὶ ἡ ποιότητα ζωῆς τοὺς εἶναι χαμηλή, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ διάρκεια τῆς ζωῆς τους, περιορισμένη!

Γιά ὅσους κοινωνοῦν ἀνεξομολόγητοι

Ἕνα συγκλονιστικό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Εὐγενίου

Στα χρόνια του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του νέου πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα.

Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες, γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων.

Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα, από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στη φωτιά και τον κάψουν ή τον πνίξουν στο νερό ή τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο...

 

Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός, από νέος ακόμα, έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη.

Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια. Στη Βασιλεύουσα, όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του, επισκέφθηκε μία εκκλησία.

Οὔλριχ Ζβίγγλιος. Ὄψεις θρησκευτικῆς μισαλλοδοξίας. Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος

Ἱστορικά παραδείγματα 

(5ον) Οὔλριχ Ζβίγγλιος (1484–1531) 

 Ὄψεις θρησκευτικῆς μισαλλοδοξίας

Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ 

Τό πρόσωπο τοῦ Ζβιγγλίου εἶναι γνωστό ὅτι συναριθμεῖται στίς ἡγετικές μορφές τοῦ Προτεσταντισμοῦ καί ἐπίκεντρο δράσης του ὑπῆρξε ἡ γερμανόφωνη Ἑλβετία. Τό ἔτος 1506, σέ ἡλικία 22 ἐτῶν, χειροτονήθηκε ρωμαιοκαθολικός κληρικός, ἀφοῦ κατάφερε νά συγκεντρώσει τό ποσόν, πού ἀπαιτοῦνταν, γιά νά ἀγοράσει (!) μία θέση ἐφημερίου σέ μία μικρή πόλη τῆς γερμανόφωνης Ἑλβετίας. Ὅπως ὁ Λούθηρος στή Γερμανία ἐναντιώθηκε ἐναντίον τοῦ Τέτσελ γιά τίς παπικές ἀφέσεις, ἔτσι καί ὁ Ζβίγγλιος ἐναντιώθηκε στήν Ἑλβετία, σύν τοῖς ἄλλοις, ἐναντίον τοῦ φραγκισκανοῦ μοναχοῦ Βερνάρδου Σάμσων, πού τίς πρακτόρευε ἐκεῖ.

Ὁ Ἅγιος Λάζαρος μέσα ἀπὸ τὴν Γραφὴ καὶ τὴν Παράδοση

  

Βηθανία, ἑβραϊκὴ λέξη ποὺ σημαίνει «οἶκος φοινίκων». Ἔμεινε γνωστὴ στὴν ἱστορία ὡς πατρίδα τοῦ φίλου τοῦ Χριστοῦ, Λαζάρου. Μικρὴ καὶ ἀσήμαντη κώμη στὸ χῶρο τῆς Παλαιστίνης ἀλλὰ σημαντικὴ στὴν ἱστορία τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἦταν ἀπὸ τοὺς τόπους ποὺ ἀγαποῦσε ἰδιαίτερα καὶ διέτριβε πολὺ συχνὰ ὁ Ἰησούς. Καὶ αὐτό, ὀφειλόταν στὸν ἰδιαίτερο δεσμὸ ἀγάπης καὶ φιλίας ποὺ συνέδεε τὸν Θεάνθρωπο μὲ τὴν οἰκογένεια τοῦ Λαζάρου καὶ μὲ τὸ λεπρὸ ποὺ κάποιοι θεωροῦσαν ὡς πατέρα τοῦ Ἁγίου.
Γνωστὸ τυγχάνει τὸ ἐπεισόδιο τῆς φιλοξενίας τοῦ Κυρίου στὴν οἰκία τῆς Μάρθας καὶ τῆς Μαρίας, ἀδελφῶν τοῦ Λαζάρου, ὅπου ἡ μὲν Μάρθα «περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν», ἡ δὲ Μαρία παρεκάθησε «παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ» (Λουκ. ι΄ 38-42). Τὸ γεγονὸς ὅμως ποὺ δόξασε τὴ Βηθανία εἶναι ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου (Ιω. ια΄1-44), ὅπου ὁ Κύριος μὲ αὐτὸ τὸ θαῦμα προεικόνισε τὴ δική του ἀνάσταση.

Ἡ εἰσήγηση καί ἡ ὁμιλία (σε mp3) τοῦ Χαράλαμπου Ἄνδραλη στήν ἡμερίδα:«Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»

Η καταλυτική από νομικής πλευράς εισήγηση και ομιλία (σε mp3) του Χαράλαμπου Άνδραλη Νομικού, στην Ημερίδα:«Μεταμοσχεύσεις: Δωρεά ή αφαίρεση ζωής;» η οποία πραγματοποιήθηκε στις 20-4-2013 στο Σ.Ε.Φ.

Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ

Η ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΥΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

Σεβασμιώτατοι αρχιερείς,

Σεβαστοί πατέρες,

Κυρίες και κύριοι,

Η εικαζόμενη συναίνεση στις μεταμοσχεύσεις που θα αναλύσουμε, η θεώρηση δηλαδή κάθε ανθρώπου ως εθελοντή δότη οργάνων, δεν είναι κάτι νέο στην ελληνική νομική πραγματικότητα. Ακόμα και αυτή τη στιγμή, ο ισχύον νόμος των μεταμοσχεύσεων, ο Ν. 2737/1999, προβλέπει μια ιδιάζουσα εικαζόμενη συναίνεση και θα εξηγήσω αμέσως τι εννοώ.

ΝΟΜΟΣ 2737/1999

Το άρθρο 12 του εν λόγω νόμου, που έχει τίτλο «ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ ΑΠΟ ΝΕΚΡΟ ΔΟΤΗ», στην παράγραφο 1 ορίζει ότι: «Η αφαίρεση διενεργείται μετά την επέλευση του θανάτου, έστω και αν οι λειτουργίες ορισμένων οργάνων διατηρούνται με τεχνητά μέσα», δηλαδή ενώ η καρδιά εξακολουθεί να λειτουργεί, ομοίως και άλλα όργανα του δήθεν νεκρού οργανισμού. 

«Στήλη τῆς παρθενίας»

«Στήλη της παρθενίας»

Ψάλλουμε στην εκκλησία μας, αυτές τις άγιες ημέρες της Σαρακοστής, τους χαιρετισμούς της Παναγίας μας. Και όλοι μας με πολλή χαρά και ευλάβεια τρέχουμε στις εκκλησιές μας να τιμήσουμε την μητέρα του θεού και μητέρα όλων μας. Και είναι κάποιες φορές που παρασυρόμαστε κι εμείς και ψέλνουμε μαζί με τους ψάλτες ενοχλώντας ίσως καμιά φορά τους διπλανούς μας, αλλά και δείχνοντας έτσι την μεγάλη μας αγάπη για εκείνη που έγινε η σκάλα για να κατέβει ο Χριστός μας στην γη. «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε» της λέμε και λίγες ημέρες  πριν την αποκαλέσαμε, στην τελευταία στάση των Χαιρετισμών, «στήλη της παρθενίας».
Αναρωτηθήκαμε άραγε ποτέ τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη;  Παρθενία. Μια πολύ ωραία εξήγηση αυτής της λέξης είναι πως αποτελείται από δύο συνθετικά, τις λέξεις «παρά» και «θεό».
Σημαίνει δηλαδή, πάρα τω θεώ, δίπλα στον θεό.  Ευλογημένη λέξη.
Κι ας προσπαθούν να μας πείσουν μέσα από το λεγόμενο ξενόφερτο life style που κατακλύζει τα σπίτια μας και τις συνειδήσεις μας, μέσω της τηλεόρασης, και των περιοδικών, πως η παρθενία είναι κάτι ξεπερασμένο, κάτι αφύσικο και πως είναι δικαίωμα μας να χρησιμοποιούμε το σώμα μας όπως εμείς θέλουμε.

Ἐπίκαιρες προφητικές ρήσεις του γέροντος Παϊσίου γιά τήν Ἑλλάδα μας

 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Μαρτυρίες προσκυνητῶν-Γέροντας Παϊσιος ὁ Ἁγιορείτης-Νίκ.Ζουρνατζόγλου (Β΄ τόμος- Θεσσαλονίκη 2012)

Λίγο πρὶν τὸν πόλεμο, θὰ ὑπάρχει κακομοιριὰ στὴ χώρα μας ἀλλὰ καὶ στὴν Εὐρώπη.

Θὰ ὑπάρχει κρίση,οἰκονομικὴ καὶ πολιτική. (σελ 369)

*

Ἡ Εὐρώπη δὲν ἔχει νὰ προσφέρει τίποτα, ἔρχεται μόνο νὰ πάρει τήν πίστη μας καὶ τὴν ψυχή μας (σελ. 367)

*

 "Ὅταν ἡ Τουρκία νομίσει πώς ἀπέκτησε δύναμη στὴν περιοχή, θὰ "ξυθεῖ στὴν γκλίτσα τοῦ τσομπάνη".

Μητρόπολη Πειραιῶς: Μπροστά σέ ἕναν ἀπίστευτο φονταμενταλισμό!

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 25ῃ Ἀπριλίου 2013

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟ!

Ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρὰ πνευματικὰ προβλήματα, ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερα ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία εἶναι καὶ τὸ φαινόμενο τοῦ Νεοπαγανισμοῦ. Πρόκειται ἀναμφίβολα γιὰ παγκόσμιο φαινόμενο τῶν νεωτέρων χρόνων, τοῦ ὁποίου ἐμφανὴς στόχος εἶναι ἡ ἀναβίωση τῶν ἀρχαίων ξεχασμένων ἐδῶ καὶ αἰῶνες παγανιστικῶν θρησκευμάτων. Πραγματικὸς ὅμως στόχος του εἶναι ἡ δημιουργία ἑνὸς ἰδιότυπου θρησκευτικοῦ ἐθνικισμοῦ στοὺς διάφορους λαούς, προκειμένου νὰ χτυπηθῆ ὁ Χριστιανισμός, τὸν ὁποῖο κατηγοροῦν οἱ ἡγήτορες τοῦ Νεοπαγανισμοῦ ὡς διεθνιστικὸ ἐβραιοκινούμενο σύστημα.

Περιδιαβαίνοντας κάποιος τὴν βιβλιογραφία καὶ τὶς ἐπίσημες ἀνακοινώσεις τοῦ διεθνοῦς Νεοπαγανισμοῦ, μπορεῖ νὰ διαπιστώση τὸ ἀπύθμενο μίσος κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ νὰ δῆ ξεκάθαρα τούς σκοπούς τους.

Θαύμα στή Σερβία το 2013.Εἰκόνα του γέροντος Θαδδαίου τῆς Βιτόβνιτσα που δακρύζει

Πηγή:http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ISNjI6bTzyo#!

Ἀπόκτησε ἐσωτερική εἰρήνη, καί χιλιάδες γύρω σου θά βροῦν τή σωτηρία τους

“Όταν το πνεύμα του Θεού κατέρχεται σ’ έναν άνθρωπο και τον επισκιάζει με την πληρότητα της έκχυσής του, τότε η ψυχή του ξεχειλίζει από μια χαρά απερίγραπτη, γιατί το Άγιο Πνεύμα χαροποιεί ό,τι αγγίζει.

Η Βασιλεία των ουρανών είναι ειρήνη και χαρά εν Αγίω Πνεύματι.

Απόκτησε εσωτερική ειρήνη, και χιλιάδες γύρω σου θα βρουν τη σωτηρία τους.”

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

 

http://churchofagianapa.blogspot.gr/2012/06/blog-post_08.html

27 Απριλίου Συναξαριστής. Ἀνάστασις τοῦ Λαζάρου, Συμεὼν ἀδελφοθέου, Ποπλίωνος Μάρτυρος, Λολλίωνος τοῦ Νέου, Θεοφίλου Ἐπισκόπου, Ἰωάννου Ὁσίου καὶ Ὁμολογητού, Συμεὼν τοῦ Νέου Στυλίτου καὶ Γεωργίου Ὁσίων, Εὐλογίου τοῦ λατόμου, Στεφάνου Ἐπισκόπου, Ἀνάμνηση ἐγκαινίων Ἁγίας Εἰρήνης.

Ἀνάστασις τοῦ Λαζάρου

Αυτό το Σάββατο τιμάμε την υπό του Χριστού Ανάσταση του φίλου Του Λαζάρου.
Αναγράφει το «Ωρολόγιο»: «Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία που τον φιλοξένησαν πολλές φορές (Λουκ. ι΄, 38-40, Ιωαν. ιβ΄, 1-3) στη Βηθανία κοντά στα Ιεροσόλυμα περίπου δύο μίλια. Λίγες μέρες προ του πάθους του Κυρίου ασθένησε ο Λάζαρος και οι αδελφές του ενημέρωσαν σχετικά τον Ιησού που τότε ήταν στη Γαλιλαία να τον επισκεφθεί. Ο Κύριος όμως επίτηδες καθυστέρησε μέχρι που πέθανε ο Λάζαρος, οπότε είπε στους μαθητές του πάμε τώρα να τον ξυπνήσω. Όταν έφθασε στη Βηθανία παρηγόρησε τις αδελφές του Λάζαρου που ήταν πεθαμένος τέσσερις μέρες και ζήτησε να δει το τάφο του.
Όταν έφθασε στο μνημείο, δάκρυσε και διέταξε να βγάλουν την ταφόπλακα. Τότε ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, ευχαρίστησε τον Θεό και Πατέρα και με μεγάλη φωνή είπε: Λάζαρε, βγες έξω. Αμέσως βγήκε έξω τυλιγμένος με τα σάβανα ο τετραήμερος νεκρός μπροστά στο πλήθος που παρακολουθούσε και ο Ιησούς ζήτησε να του λύσουν τα σάβανα και να πάει σπίτι του. (Ιωαν. ια΄,44)
Αρχαία παράδοση λέγει ότι τότε ο Λάζαρος ήταν 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια. Τελείωσε το επίγειο βίο του στην Κύπρο το έτος 63 και ό τάφος του στην πόλη των Κιτιέων έγραφε: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού».