Σταχυολόγηση πληροφοριῶν ἀπὸ τοὺς Λόγους τοῦ Ἁγίου Παϊσίου....

…και άλλων Θεοφόρων Πατέρων για να επερχόμενα γεγονότα.

24-11-2023

7. Νέες Ταυτότητες (Έντυπες και Ηλεκτρονικές)

(1) Κουρτέσης Χρήστος, Συνταξιούχος ΔΕΗ Κοζάνη

…Τότε ο Γέροντας πήγε μέσα στο κελί του και μας έφερε την ταυτότητα ενός Ελληνοαμερικανού. Στο πάνω μέρος είχε το γραμμωτό κώδικα και από κάτω την φωτογραφία. Μας την έδειξε και μας είπε: να κρατήσετε τις παλιές ταυτότητες και να ξεσηκωθείτε αν θελήσουν να σας δώσουν τέτοια ταυτότητα. «Ταυτότητα» θα πει ότι ταυτίζεσαι. Αντιπροσωπεύει δηλαδή αυτό που είσαι.

(Τόμος Β΄, 2η Έκδοση, σελ. 221)

(2) Ζησόπουλος Σοφοκλής, Συνταξιούχος Στρατιωτικός Υπάλληλος, Θεσ/νικη

Το 1986 ρώτησα κάποια στιγμή τον Γέροντα αν θα έπρεπε να δεχτούμε τις νέες ταυτότητες. Μου απάντησε χαρακτηριστικά ότι θα προσπαθήσουν πολλές φορές να μας τις δώσουν, αλλά τελικά δεν θα προλάβουν, γιατί θα ξεσπάσει πόλεμος.

(Τόμος Β΄, 2η Έκδοση, σελ. 375)

(3) Κουρκουλιώτης Γεώργιος, Συνταξιούχος ΕΛ.ΤΑ, Κόρινθος

Μαρτυρίες προσκυνητῶν γιὰ τὴν κάρτα τοῦ πολίτη.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Τόμος B΄ – 2η Έκδοση Βελτιωμένη & Επηυξημένη Μαρτυρίες Προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 Σελ. 61 & 62

Νικολάου Α. Ζουρνατζόγλου Επισμηναγού ε.α. Μέλους Αεροπορικής Ακαδημίας Εκδότης – Συγγραφέας

«ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ»

Κίκιλης Παναγιώτης, Ἰατρός, Κάλυμνος

Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1987 συναντήσαμε τὸν π. Παΐσιο στὴν Παναγούδα. Ἐγὼ ἤμουν τότε σχεδὸν τριάντα ἐτῶν. Ἔχοντας πρόσφατα διαβάσει τὸ κείμενό του γιὰ τά “Σημεῖα τῶν καιρῶν”, τὸν ρωτήσαμε ἂν ὅλα ἐκεῖνα ποὺ περιγράφονταν θὰ τὰ βλέπαμε μὲ τὰ μάτια μας. Ἐκεῖνος, ὅπως ἦταν σκυμμένος γιὰ νὰ μᾶς βάλει νερὸ στὰ ποτήρια, σήκωσε τὸ κεφάλι καὶ εἶπε σὲ αὐστηρὸ τόνο: «Μὴ μιλᾶτε καὶ θὰ δεῖτε! Θὰ σᾶς βάλουν στὴ σειρὰ καὶ θὰ σᾶς βουλλώνουν (σφραγίζουν) σὰν τὰ βόδια!»

Ὅταν τὸν συνάντησα τὴν ἑπόμενη χρονιά, ἐπανῆλθα στὸ θέμα καὶ τοῦ μίλησα γιὰ διάφορους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι δὲ δέχονταν τὶς ἀπόψεις του αὐτές. «Τοὺς ξέρω», μοῦ ἀπάντησε. Καὶ συνέχισε: «Ποῦ εἶναι οἱ ἀρχιμανδρίτες; Τί κάνουν; Περιμένουν τοὺς ἔγγαμους νὰ μιλήσουν; Ἐκεῖνοι ἔχουν οἰκογένειες καὶ παιδιά, καὶ φοβοῦνται˙ ἐνῶ αὐτοί (οἱ ἀρχιμανδρίτες) δὲν ἔχουν τίποτα νὰ φοβηθοῦν! Ὅμως, θέλουν νὰ γίνουν δεσποτάδες… Ποῦ εἶναι ὁ τάδε (νῦν μητροπολίτης); Θέλει κι αὐτὸς νὰ γίνει δεσπότης! Ὅλοι τους γιὰ τὶς παρελάσεις εἶναι! Στὰ δύσκολα κρύβονται, ἀλλὰ γιὰ τὶς παρελάσεις εἶναι πρῶτοι (ἀφοῦ, δηλαδή, τελειώσει νικηφόρα ὁ πνευματικὸς ἀγώνας)!»

Τοῦ ἀνέφερα τότε τὸ ὄνομα ἑνὸς συγκεκριμένου πνευματικοῦ στὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος διέδιδε γιὰ τὸ Γέροντα πὼς εἶχε τάχα πλανηθεῖ σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων. Τὸ πρόσωπό του πῆρε μεμιᾶς λυπημένη ὄψη, καὶ μοῦ εἶπε μὲ πόνο: «Τὸ ξέρω, εὐλογημένε. Τοῦ ἔστειλα μάλιστα μήνυμα πώς, ἂν δὲν ἀλλάξει μυαλά, στὸ τέλος θὰ δαιμονιστεῖ!»

Παπασωτηρίου Γρηγόριος, Ἱερομόναχος, Πνευματικὸς Ἱ. Ἡσυχαστηρίου «Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», Μεταμόρφωση Χαλκιδικῆς

«Αὐτὴν νὰ μὴν τὴν πάρετε, γιατὶ αὐτὴ θὰ ἔχει σχέση μὲ τὸ σφράγισμα»

«Καλά, καὶ γιατί εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Θεὸς νὰ μᾶς βοηθᾶ;

«Βρέθηκα κάποτε σε δύσκολη θέση εξ αιτίας των πολλών μου υποχρεώσεων, και πήγα να δω τον Γέροντα για να με στηρίξη.

Μέσα στα χιόνια με πολύ άσχημο καιρό έφθασα και χτύπησα την πόρτα.

Μου άνοιξε ο Γέροντας και με έβαλε μέσα γρήγορα .

« Σε περίμενα » , μου είπε .

Εγώ φυσικά δεν τον είχα ενημερώσει.Με έβαλε να καθήσω κοντά στην σόμπα και άρχισε με υπομονή να μου φτιάχνη τσάι .

Εβαλε νερό στο μπρίκι και έκανε το σταυρό του λέγοντας, «δόξα σοι ο Θεός!»

Έβαλε το τσάι στο μπρίκι,ξανάκανε το σταυρό του και ξαναείπε«δόξα σοι ο Θεός! »

Έβαλε τέλος το μπρίκι στη φωτιά και ξανά πάλι το σταυρό του και ξανά,«δόξα σοι ο Θεός! »

Μέχρι τότε δεν μου είχε πει λέξη εκτός από το «σε περίμενα».

Τὸ θαῦμα ποὺ ἀναζητοῦσαν οἱ Μηχανικοὶ στὸ Ἅγιον Ὅρος εἶχε ἤδη γίνει.

Μια ανέκδοτη ιστορία από το Άγιον Όρος

Κάποια χρονιά βρέθηκε στο Άγιον Όρος μια παρέα Μηχανικών του Πολυτεχνείου. Δεν είχαν όλοι την ίδια πνευματική κατάσταση καθότι τεχνοκράτες. Όμως όλοι τους είχαν συμφωνήσει ότι έπρεπε να επισκεφθούν έναν διορατικό Γέροντα για να τον ρωτήσουν σχετικά με κάποια θέματα που τους απασχολούσαν, και να τους πει κάτι τέλος πάντων που θα τους έκανε πραγματικά να ταρακουνηθούν. Μάλιστα ο ένας απ αυτούς είχε μπει μέσα σε ένα ζαχαροπλαστείο της Ουρανούπολης και του είχε αγοράσει γλυκά για να τον καλοπιάσει.

Η παρέα αφού τακτοποιήθηκε το μεσημέρι σε Μοναστήρι των Καρεών κατηφόρισε προς την Ανατολική πλευρά του Όρους για να προλάβει να δει τον χαρισματικό Γέροντα καθώς θα έμεναν μόνο δύο ημέρες και υπήρχε ο κίνδυνος να μην προλάβουν να τον δουν διότι οι προσκυνητές περίμεναν ουρά έξω από το κελλί του.

Χάϊδεψε τό κεφάλι μου...! Ξαφνικά ἔγινε σεισμός μέσα μου...!

Μια μέρα που δεν θα σβήσει ποτέ από την μνήμη μου..Μια μέρα που αναβαπτίστηκα...!Η δημοσίευση γίνεται μόνο προς δόξαν Θεού..!

Ήταν 30-01-1992... Ημέρα των τριών Ιεραρχών...! Ακριβώς 31 χρόνια πριν...!

Ένας φίλος και γείτονάς μου, ο Σπύρος, καλή του ώρα, με έπεισε ότι καλό θα ήταν να πάμε να γνωρίσουμε ένα γεροντάκι στο Άγιον Όρος για το οποίο είχε ακούσει πολλά...

Αν και άθεος τότε, μια και ήμουν "ενεργό" παιδί της γενιάς του πολυτεχνείου, λίγο επειδή δεν είχα ξαναπάει στον Άγιον Όρος, αν και ταξιδιάρης, λίγο επειδή κάποια λόγια της πατρικής μου οικογένειας ηχούσαν ακόμα αμυδρά μέσα μου, πείστηκα...! Έκανα το πρώτο βήμα.. και όταν ο άνθρωπος κάνει το πρώτο βήμα, ο Θεός κάνει χίλια βήματα για να το συναντήσει.. Έτσι ξεκίνησε το θαύμα της ζωής μου..

Ενώ φύγαμε με ήλιο από την Ουρανούπολη, όταν φτάσαμε στις Καρυές ήδη χιόνιζε..! Όλοι τρέξαμε στο πλησιέστερο μοναστήρι στις Καρυές, την Ι.Μ. Κουτλουμουσίου για να διαμείνουμε εκεί.. Έξω, εν τω μεταξύ, το είχε ήδη "στρώσει"..! Μας έπιασε απελπισία.. Ο φίλος μου είχε ακούσει ότι ο γέροντας ήταν άρρωστος και πιστεύαμε ότι δύσκολα θα μας δεχόταν με τέτοιο καιρό.. Όμως ο Φιλάνθρωπος Θεός είχε ετοιμάσει άλλο σχέδιο για μας.

Ο ηγούμενος της Κουτλουμουσίου αδυνατώντας να μας φιλοξενήσει όλους τους επισκέπτες - προσκυνητές, παρακάλεσε τους νεώτερους να πάνε με τα πόδια σε άλλες κοντινές μονές.. Ο Σπύρος και εγώ, κατά καλή συγκυρία, είχαμε και οι δύο άσπρα μαλλιά από τα 40 μας. Έτσι ο γέροντας μας θεώρησε μεγαλύτερους και μας κράτησε στο μοναστήρι..

Μόλις ὁ Ὅσιος ἄνοιξε τήν πόρτα τοῦ εἶπε αὐστηρά:«Δικηγόρε, τά ψέματά σου στά δικαστήρια!»

Κάποτε ένας δικηγόρος συνάντησε στο μονοπάτι πρός Παναγούδα δύο προσκυνητές και τούς είπε:« Γι' αύτόν τόν Παΐσιο πολλά λένε. Έγώ τώρα θά πάω νά τού πώ ότι είμαι γιατρός, ενώ είμαι δικηγόρος!

Μακαριστός π. Δαβίδ γιά τίς προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Παϊσίου

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ Π. ΔΑΒIΔ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ"

Τον αοίδιμο πατέρα Δαυίδ τον αγαπημένο "Τυπικάρη" του Αγίου Όρους είχαμε την ευλογία να τον γνωρίσουμε και να λάβουμε την ευχή του! Πάντοτε χαμογελαστός, εύθυμος και οξυδερκής, σε κέρδιζε με την πρώτη ματιά! Ήταν στενοί φίλοι με τον επίσης μακαριστό π. Εμμανουήλ και είχαν την μεγάλη ευλογία να γνωρίσουν τον Άγιο Παΐσιο όταν ήταν μαθητές στην Αθωνιάδα!

Να έχουμε την ευχή τους και τις πρεσβείες τους! Υπάρχει ένα συγκλονιστικό γεγονός που έζησε ο πατέρας Δαυίδ με τον Άγιο Παΐσιο, το οποίο δείχνει την αέναη πρόνοια της Υπεραγίας Θεοτόκου για το Γένος μας, την οποία πρώτα ο Θεός, θα σας την διηγηθώ μια αλλά φορά!

«Βλέπουμε μέσα στην Αγία Γραφή ότι όλοι σχεδόν οι Προφήτες ήταν συνυφασμένοι με την ζωή και την ιστορία της θλίψης και τις χαρές του Έθνους του Ισραήλ. Προφήτεψαν τις καταστροφές που θα έρχονταν, λόγο της αποστασίας τους από τον ζώντα Θεό. Προφήτεψαν την Παλιγγενεσία του Έθνους τους. Πολλοί Προφήτες έζησαν αυτές τις καταστροφές, ζυμώθηκαν με αυτόν τον ανυπότακτο λαό και ταλαιπωρήθηκαν μαζί του. Δεν ήσαν αδιάφοροι αντιεισαγγελείς αυτών των τιμωριών. Αυτή είναι η ζωή του κάθε Προφήτη. Το Προφητικό κάλεσμα μέσα από την εκκλησία ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει….

Όμως το προφητικό κάλεσμα έχει μεγαλύτερη ευρύτητα και αφορά όλη τη ζωή του λαού. Με αυτήν την διάσταση δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει. Είναι από τα υψηλά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Η μορφή του Κοσμά του Αιτωλού ήταν καταλυτική για την ιστορία του έθνους μας. Είναι ο Προφήτης της Ρωμηοσύνης που με το μαρτυρικό του αίμα ζωοποίησε τις σκλαβωμένες ψυχές των ρωμηών. Τα Προφητικά του λόγια τα κράτησαν μέσα στις ψυχές τους πολλές γενιές ρωμηών. Πολλά πράγματα ακόμη τα αναμένουμε να γίνουν. Μίλησε για το μικρό και μεγάλο Ρωμαίικο. Μίλησε για τον προεδρικό στρατό που θα πορεύεται για την πόλη. Μίλησε για τους φόρους που θα βάλουν στα κοτέτσια και στα παράθυρα των σπιτιών, για την τηλεόραση, για το τηλέφωνο, για την εκδήλωση άλλων γεγονότων που άλλα έγιναν και άλλα αναμένονται να γίνουν.

Θεραπεῖες ἀσθενῶν ἀπό τόν Ἅγιο Παΐσιο

Ἐξαμίλια ἐννοοῦμε στό Αἰγαῖο. Δέν θά μείνουν γιά πολύ. Θά φύγουν ἆρον - ἆρον, καθώς θά τούς χτυπήσουν οἱ Ρῶσοι, γιατί θά ἔχουν θίξει τά συμφέροντά τους...

(2012), Μαρτυρίες προσκυνητῶν - τόμος Β', Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, Ἁγιοτόκος Καππαδοκία: Θεσσαλονίκη.

Μαρτυρία Κουρή Ματθαίου, Κέρκυρα

Σέ κάποια συνάντηση, ρωτήσαμε: "Γέροντα, οἱ Τοῦρκοι θά φτάσουν στά ἐξαμίλια. Ἀλλά, Ἐξαμίλια ἔχει καί στήν Κόρινθο καί στή Δρᾶμα. Λοιπόν, Γέροντα, μέχρι ποῦ θά φτάσουν, τελικά;" Ἡ ἀπάντησή του ἦταν: "Οὔτε στή Δρᾶμα οὔτε στήν Κόρινθο θά φτάσουν. Ἐξαμίλια ἐννοοῦμε αὐτά πού εἶναι στό Αἰγαῖο.

Πήγαινε νά τόν ἐπισκεφτεῖς στή Σουρωτή, πές του ὅτι θές μέ πίστη καί ἐκεῖνος πού ἔχει μεγάλη παρρησία στό Θεό θά στό δώσει

Ήταν θυμάμαι Φθινόπωρο του 1994 όταν πήγα σέ ένα σπίτι στη δυτική Θεσσαλονίκη ασκώντας τό επάγγελμα μου...

Ό άνθρωπος που θά ανανέωνε τό συμβόλαιο του ήταν πρώτος εξάδελφος του Αγίου Παϊσίου.

Στην αρχή δεν τό γνώριζα και καθήμενος στο σαλόνι του σπιτιού του περιμένοντας νά έρθει με τό κέρασμα αντίκρισα ότι όλος ο χώρος είχε τίς φωτογραφίες τού Αγίου....

-Μεγάλη μορφή ό Γέροντας τού λέω....

-Τόν γνώρισες;με ρωτάει...

-Δεν είχα τήν τιμή, δεν πρόλαβα, διότι λίγους μήνες πρίν είχε φύγει από την ζωή....

-Ήταν πρώτος εξάδελφος μου αλλά δεν πειράζει,μπορείς και τώρα νά τόν γνωρίσεις είναι στο μοναστήρι τού Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην

Σουρωτή... Πήγαινε νά τόν επισκεφτείς, πες του ότι θες με πίστη και εκείνος που έχει μεγάλη παρρησία στο Θεό θα στο δώσει....(Φτάνει νά είναι ωφέλιμο για σένα).Και πες του να με συγχωρέσει και εμένα πού έχωλίγο καιρό νά πάω για νά δω τι κάνει..... δώσε χαιρετίσματα τόν αγαπώ πολύ πες του όταν πάς....

(Τί φυσικότητα νά σου μιλάει κάποιος για έναν Άγιο Άνθρωπο που ενώ έφυγε από την ζωή έμοιαζε σαν να ήταν εν ζωή κάπου μακριά...)

Θά σού πω και κάτι ακόμα πρίν φύγεις.....

Ὁ Γέροντας μίλησε μέ τίς μετάνοιές του !!!

ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΝΟΥΣ.

΄Επαινοι.

Ένας Ιερεας κάλεσε τον Άγιο Παϊσιο στην Κύπρο.Ο Άγιος έκανε υπακοη και πήγε στην Κύπρο.Στην αίθουσα ο Ιερέας μιλησε με τα καλύτερα λόγια και δεν σταμάτησε να επαινει τον Άγιο για τους ασκητικούς αγώνες του.Ηλθε η ώρα και λέγει ο Ιερέας στον Άγιο να πεί δυό κουβέντες .Ο Άγιος κάνει μια στρωτή μετάνοια.

Ἅγιος Παΐσιος - Ἡ εὐλογία τῆς "εὐχῆς" !

Όταν ο άγιος Παΐσιος αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Παναγούδα, το κελί είχε αρκετά προβλήματα και χρειαζόταν επισκευές! Ένας μοναχός τότε του πρότεινε να ρθει για να τον βοηθήσει ένα συγγενικό του πρόσωπο, που και ο άγιος Παΐσιος το εκτιμούσε! Κατά την διάρκεια των επισκευών, ο Άγιος παρακάλεσε τον άνθρωπο αυτόν να σκάψει κοντά στο κελί, σε μια πλαγιά για να βρουν νερό, γιατί στην Παναγούδα νερό δεν υπήρχε και το κατέβαζαν με λάστιχο από τις Καρυές!

Ἀδελφέ τί μοῦ ἔκανες;

Κάποιος πήγε να επισκεφθή το Γέροντα Παΐσιο.

Χτυπούσε το καμπανάκι, αλλά δεν του άνοιγε. Αυτός, τότε, πήδησε το συρμάτινο φράχτη, μπήκε μέσα στο χώρο του κελλιού και είδε το Γέροντα προσευχόμενο μέσα σε φλόγα (άκτιστο φως).

Ο Γέροντας σταμάτησε και του είπε:

– Αδελφέ, τι μου έκανες; Βοηθούσα κάποιον και με σταμάτησες. Εγώ θα ξαναρχίσω, αλλά εσένα θα σου βάλω ένα μικρό κανόνα, για να μη σου βάλω μεγάλο. Δε θα έλθεις στο Κελλί μου για τρία χρόνια.

Νά ἔχετε ἕνα κτηματάκι καί λίγο νά τό καλλιεργεῖτε (Ἅγιος Παΐσιος)

ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΠΕΙΝΑ ΣΤΉΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ 

Ζουρνατζόγλου, Μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 , Β΄Έκδοση, Σελ : 426

ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ , γυμναστής , Αλεξανδρούπολη .

Κάποτε , είχα πάει στον Γέροντα με ένα φίλο μου και εκεί συναντήσαμε μια παρέα από πέντε παιδιά . Τότε ρώτησα τον Γέροντα ποιες προέβλεπε να είναι οι εξελίξεις σχετικά με την Τουρκία . ¨Γέροντα ¨ , του λέω ¨ απ΄την Αλεξανδρούπολη είμαστε . Μήπως μας πιάσει η μπόρα κατά κει ; ¨ . Μου απαντά : ¨Κοίταξε να δεις . Οι Τούρκοι δεν θα μπούν στην Αλεξανδρούπολη . Θα κάνουν μόνο μια πρόκληση στην Ελλάδα , που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη . Και εμάς θα μας πιάσει πείνα . Θα πεινάσει η Ελλάδα . Και επειδή θα κρατήσει αυτή μπόρα κάποιο διάστημα , μήνες θα είναι , «θα πούμε το ψωμί ψωμάκι »¨ .

Μετά ρωτάω : ¨Γέροντα , πως θα καταλάβω εγώ ότι θα είμαστε κοντά στον πόλεμο ;¨ ¨Όταν ¨, λέει , ¨θα ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλλια , για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης ) από 6 σε 12 μίλλια , τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος . Ακολουθεί . ¨ Λέω : ¨Και ποια κράτη θα συμμετέχουν ; ¨ ¨Κοίταξε μετά την πρόκληση των Τούρκων , θα κατέβουν οι Ρώσσοι στα Στενά . Όχι για να βοηθήσουν εμάς . Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα . Αλλά , χωρίς να το θέλουν θα βοηθήσουν εμάς . Τότε ,οι Τούρκοι για να υπερασπιστούν τα Στενά , που είναι στρατηγικής σημασίας , θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα . Παράλληλα δε , θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη . Όμως θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης , συγκεκριμένα η Αγγλία , η Γαλλία , η Ιταλία και άλλα έξι-εφτά κράτη της ΕΟΚ , ότι η Ρωσσία θα αρπάξει μέρη , οπότε θα πουν : «Δεν πάμε και εμείς εκεί πέρα , μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι ; » Όλοι όμως θα κυνηγούν την μερίδα του λέοντος . Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο ¨ .

Σ΄αυτό το σημείο ρωτάω : ¨Εμείς τι θα κάνουμε ; Ο ελληνικός στρατός θα πάρει μέρος σε αυτόν τον πόλεμο ; ¨ ¨Όχι ¨ λέει . ¨Θα βγάλει η κυβέρνηση απόφαση να μην στείλει στρατό . Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα . Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δεν θα πάρει μέρος . Γιατί , όποιος πάρει μέρος σε αυτόν τον πόλεμο , χάθηκε … Τότε , επειδή στην Ελλάδα ο κόσμος θα φοβηθεί , πολλοί θα στραφούν προς την Εκκλησία , προς τον Θεό , και θα μετανοήσουν . Για αυτό επειδή θα υπάρξει μετάνοια , δεν θα πάθουμε κακό οι Ελληνες . Ο Θεός θα λυπηθεί την Ελλάδα , επειδή ο κόσμος θα στραφεί προς την Εκκλησία , προς τον μοναχισμό και θα αρχίσουν να προσεύχωνται .Και θα βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι . Τότε , ο βασιλιάς Κωνσταντίνος θα συμβάλλει , ως μεσάζοντας , να δοθεί η Πόλη στην Ελλάδα . Είναι ευλαβής , είναι καλός ¨.

Ὅσιος Παΐσιος, Αὐτόματα, ἐξαφανίστηκε τό ἄγχος, ἡ ἀνασφάλεια καί οἱ τάσεις φυγῆς!

Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994)

Έχει αξία να σημειώσω την εμπειρία της πρώτης επαφής μου με τη σχολική τάξη (πρώτη χρονιά, χωρίς εκπαιδευτική πείρα και χωρίς παιδαγωγική κατάρτιση).

Την πρώτη, λοιπόν, μέρα της εκπαιδευτικής σταδιοδρομίας μου, βρέθηκα στο σχολικό περιβάλλον ενός Τεχνικού Λυκείου (αφού είχε προηγηθεί η διαδικασία διορισμού μου ως προσωρινού αναπληρωτή).

Μετά τη γνωριμία μου με το Διευθυντή (στον οποίο ανέφερα την εύλογη ανησυχία μου για την απειρία μου), οδηγήθηκα στην τάξη όπου θα δίδασκα. Μετά τη γνωριμία μας και κάποιες γενικές κουβέντες, η συζήτηση «έκανε κοιλιά», κι εγώ κάθισα αμήχανα στην έδρα.

Κάποια στιγμή, παρατήρησα ότι τα παιδιά, έχοντας χαλαρώσει, άρχισαν να μιλούν μεταξύ τους, σαν να ήμουν απών.

Τότε, δέχτηκα σφοδρή επίθεση λογισμών που μου έλεγαν ότι ήμουν εντελώς ακατάλληλος γι’ αυτή τη δουλειά. Μου έλεγε ο λογισμός:

– Σήκω και βγες από την τάξη δεν κάνεις γι’ αυτή τη δουλειά! Ορίστε, βλέπεις ότι ούτε τα παιδιά δεν μπορείς να απασχολήσεις. Σήκω τώρα και φύγε. Τα παιδιά δε θα σε αναζητήσουν.

Και να μην περάσεις μπροστά από το γραφείο των καθηγητών, αλλά να πας από πίσω, από το πάρκιγκ, να πάρεις το αμάξι σου και να φύγεις. Έτσι, δε θα σε αντιληφθεί κανείς…

Δεν πειράζει, δε χάθηκε ο κόσμος! Θα βρεις άλλη δουλειά… Αύριο θα τηλεφωνήσεις στο σχολείο και θα πεις ότι κάτι σου έτυχε και ότι δε θα μπορέσεις να συνεχίσεις…».

Ήταν τόσο πειστική αυτή η φωνή, που, χωρίς να το σκεφτώ, -μιας και τα είχα χαμένα, αλλά και οι μαθήτριες δε με πρόσεχαν- σηκώθηκα από την έδρα και κινήθηκα προς την πόρτα.

Μαρτυρία Γέροντος Γρηγορίου Παπασωτηρίου γιὰ τὰ λεγόμενα τοῦ Ἁγίου Παΐσιου σχετικὰ μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες!

Παπασωτηρίου Γρηγόριος, Ἱερομόναχος, Πνευματικός, Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», Μεταμόρφωση Χαλκιδικὴς

Ὁ μακαριστὸς Γέροντας Παΐσιος, σὲ σχετικὴ συζήτηση ποὺ εἴχαμε, μοῦ ἀνέφερε τὰ ἑξῆς ἀποκαλυπτικὰ καὶ λίαν διαφωτιστικὰ γιὰ τὶς ἡμέρες μας:

«Θὰ σᾶς δίνουν κάρτες γιὰ νὰ σᾶς συνηθίσουν μ’ αὐτές.

Ρώσοι ἱερεῖς καί θεολόγοι μιλοῦν γιά τόν Ἅγιο Παϊσιο. Μέρος Α΄

Είκοσι πέντε χρόνια πριν εκοιμήθη ο αγιορείτης Γέροντας Παΐσιος. Το όνομά του, όμως, όχι μόνο δεν ξεχάστηκε, αλλά και συνεχίζει να φωτίζει τον δρόμο προς την πίστη πολλών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

«Ο άγιος Παίσιος είναι ένας ξεχωριστός άγιος»

Ιερέας Δημήτριος Φετίσοφ, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Ριαζάν «Σεργκέι Γιεσένιν»:

Ο ανταποκριτής της ιστοσελίδας gr.pravoslavie.ru παρακάλεσε τους ιερείς π. Βαδίμ Λεόνοβ και π. Δημήτριο Φετίσοβ, καθώς και τον επίκουρο καθηγητή του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, κ. Αθανάσιο Ζωιτάκη, να αναφερθούν στη σημασία του αγιορείτη Γέροντα και των διδαχών του, που έχουν μείνει ως παρακαταθήκη για την παγκόσμια Ορθοδοξία.

- Σε όλους τους ανθρώπους που έρχονται στην εκκλησία και κάνουν διάφορες ερωτήσεις για την πνευματική ζωή, προτείνω σχεδόν πάντα να διαβάσουν τις ομιλίες του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. Μερικές φορές αποτολμώ να δώσω σε μερικούς μετανοούντες ένα επιτίμιο: να διαβάσουν αυτόν ή εκείνο τον τόμο με τις σκέψεις του μεγάλου Αββά. Και δεν θυμάμαι ούτε μία περίπτωση, που ο λόγος του, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να μην είχε θετικό αντίκτυπο στην ψυχή ενός σύγχρονου ανθρώπου, έστω και αν αυτός είχε αποκοπεί και είχε φύγει μακριά από την Εκκλησία...

Ἀναμνήσεις ἀπό τόν Ἅγιο Παΐσιο:

Αναμνήσεις από τον Άγιο Παΐσιο:

«Όταν άκουγε κανένα κουτσομπολιό, ας το πούμε έτσι,τι έλεγε;

Θηρίο γινόταν. Δεν σου επέτρεπε να πεις κακό για κληρικό. Δεν σε άφηνε να σχολιάσεις. Είχε αυτό που λέμε:«καλό λογισμό» για όλα. Δεν το έκανε αφ’ υψηλού, δεν σου επέτρεπε, ήθελε να σου δείξει ότι: «πρέπει να έχουμεπάντοτε καλό λογισμό» και πάνω σε αυτό έκανε και ολόκληρες εισηγήσεις, όχι ομιλίες.

Ὁ ἅγιος Παΐσιος συνεννοεῖται μὲ ἑτερογλώσσους μὲ τὴν γλώσσα τῆς Πεντηκοστῆς!

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ τοῦ ἱερομονάχου Ἰσαὰκ, κεφάλαιο: «Συνεννόηση μὲ ἑτερογλώσσους» σ. 618-621 

Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Γέροντας, ἐκτὸς  ἀπὸ τὰ ἑλληνικά, δὲν γνώριζε ἄλλη γλώσσα. Ὅμως συνέβη ἐπανειλημμένως –ὅταν ὑπῆρχε λόγος- μὲ τὴν γλώσσα τῆς Πεντηκοστῆς νὰ συνομιλήσει καὶ νὰ συνεννοηθεῖ θαυμάσια μὲ ἑτεροδόξους.
«Ἤμουν παρών», διηγεῖται ὁ Ι.Ε.Κ., «κάποτε στὸ Κελλὶ τοῦ Γέροντα μαζὶ μὲ ἄλλους τρεῖς ἐπισκέπτες καὶ ἕνα Γάλλο ποὺ δὲν μιλοῦσε λέξη Ἑλληνικά. Ὅταν ἦρθε ἡ σειρά του νὰ μιλήσει μὲ τὸν Γέροντα , πῆγαν πιὸ πέρα καὶ γιὰ δεκαπέντε λεπτὰ συνομιλοῦσαν καθισμένοι στὰ κούτσουρα. Τοὺς βλέπαμε ποὺ συζητοῦσαν μὲ ἐνδιαφέρον. Πῶς ἐπικοινωνοῦσαν, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε κοινὴ γλώσσα ἐπικοινωνίας; Ὁ ξένος ἔφυγε χαρούμενος. Ἡ ἰκανοποίηση φαινοταν ἔκδηλη στὸ πρόσωπό του».

***
Γάλλος περιηγητὴς εἶχε συμφωνήσει μὲ κάποιο μοναχὸ νὰ πάνε μαζὶ νὰ δοῦνε τὸν Γέροντα . Τὸ βράδυ εἶχε ἀγρυπνία στὸ μοναστήρι ποὺ ἔμενε. Ὁ μοναχὸς μετὰ τὴν ἀγρυπνία πῆγε στὸ κελλί  του νὰ ξεκουραστεῖ. Ἀλλὰ ὁ ἀλλοδαπὸς ἀπὸ τὸν πόθο νὰ δεῖ τὸν Γέροντα κατέβηκε μόνος του στὸ Καλύβι. Συνομίλησαν θαυμάσια καὶ ἀπὸ τὴν συζήτηση σχημάτισε τὴν ἐντύπωση ὅτι ὁ Γέροντας γνώριζε ἄπταιστα Γαλλικά.

***
Πνευματικὸ τέκνο τοῦ Γέροντα διηγεῖται: «Μία μέρα πῆγα πρωὶ στὴν «Παναγούδα». Μόλις εἶχε φωτίσει. Χτύπησα τὸ σιδεράκι καὶ μοῦ ἄνοιξε ὁ Γέροντας χαμογελώντας. Μὲ ρώτησε:

Μόρφου Νεόφυτος: «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος εἶναι ὁ θαυμαστὸς προφήτης τοῦ γένους μας ποὺ δοκιμάζει τὴν πίστη καὶ τὴν ἀπιστία πολλῶν»

Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου

Τὸν ἅγιο Παΐσιο τὸν γνώρισα τὸ 1982, ὅταν ἤμουν φοιτητὴς Νομικῆς. Ἦταν ὁ ἄνθρωπος ποὺ περίμενε ν’ ἀκούσει κάτι πονεμένο γιὰ νὰ ἔχει καρδιακὴ προσευχή, κι ἦταν πάντοτε ἐν ἀναμονὴ στὸ ἀκουστικό τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ἕνας ἀσκητὴς γιὰ τὸν κόσμο. Τοῦ ἄνοιγες τὴν καρδιά σου καὶ σοῦ ἄνοιγε τὸν νοῦ. «Φῶς Χριστοῦ φαίνει πάσι».

Ἐπέμενε νὰ μὴν πάω στὸ Ἅγιο Ὅρος μοναχὸς «Στὴν Κύπρο νὰ πᾶς» μοῦ εἶπε. «Νὰ κάνετε βάσεις πνευματικές, κι αὐτὲς οἱ βάσεις θὰ διώξουν τὶς βάσεις». Ὅταν τοῦ εἶπα δὲν κατάλαβα τὸ τελευταῖο, μοῦ εἶπε χαριτολογώντας: «Ἀμερικανάκι εἶσαι καὶ δὲν καταλαβαίνεις; Ἑλληνικὰ μιλῶ...

Τὸ πρόβλημα τῆς Κύπρου εἶναι πνευματικό. Τώρα ἐφαρμόζεται ὁ πνευματικὸς νόμος. Ὅταν φτιάξετε μοναστήρια, ἐνορίες, οἰκογένειες ὀρθόδοξες, τότε οἱ βάσεις τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς κατοχῆς θὰ ἐξαφανιστοῦν».