Ὁ ρῶσος μοναχός Γεώργιος ὁ ἔγκλειστος μίλησε γιά τόν Ἀντίχριστο

Ο Κύριος τους έδωσε την απάντηση που ταιριάζει σ’ όλους ανεξαίρετα τους σαρκικούς ανθρώπους, σ’ όλους όσοι είναι προσκολλημένοι στα εγκόσμια, σ’ όλους όσοι ζουν μέσα στην αμαρτία, στις ατέλειωτες βιοτικές μέριμνες καί στις υλικές απολαύσεις. Απάντησε, λοιπόν, ο Θεάνθρωπος στούς Φαρισαίους: «Η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται μέ τρόπο ορατό», δηλαδή η βασιλεία του Θεού δεν θα γίνει αντιληπτή μέ τα σωματικά μάτια μας, «ούτε θα πούνε τότε, “Να, εδώ είναι” ή “Να, εκεί είναι”. Γιατί η βασιλεία τού Θεού είναι κιόλας μέσα σας». Αυτό σημαίνει: Πρέπει ν’ αφήσετε τη σαρκική καί αμαρτωλή ζωή, να μετανοήσετε, να ζήσετε σύμφωνα μέ τίς ευαγγελικές εντολές, να καθαρίσετε καί να στολίσετε μ’ αυτές τον ναό της ψυχής σας.  Αν έτσι κάνετε, το Άγιο Πνεύμα θα επισκεφτεί την ψυχή σας, γιά να ολοκληρώσει την κάθαρση καί τόν στολισμό της. Σε τέτοιον ναό έρχεται ο Θεός καί εγκαθιδρύει την πνευματική καί αόρατη, αλλά συνάμα καί αισθητή καί αντιληπτή, βασιλεία Του. Όποιος δέχτηκε μέσα του τη βασιλεία του Θεού, αυτός έχει ξεκάθαρη αντίληψη γιά τή δεύτερη έλευση του Θεανθρώπου- αυτός μπορεί ν’ αναγνωρίσει τον Αντίχριστο καί να τον αποφύγει ή να του αντισταθεί. 

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Ὅσο πιό σκληρόκαρδος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τόσο πιό βαθιά θά εἶναι ἡ πτώση του»

Ὅσο πιό σκληρόκαρδος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τόσο πιό βαθιά θά εἶναι ἡ πτώση του.Ἕνα αὐγό σπάει καί ἀπό ὕψος 30 πόντων.

Ὅμως ἕνας βράχος πρέπει νά ἀνέβει πολύ ὑψηλά καί νά πέσει γιά νά συντριβεῖ.

Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει πολύ σκληρή καρδιά, θά ἐπιτρέψει ὁ Θεός νά πετύχει κάποια πράγματα:

Νά ἀνέβει ψηλά καί κατόπιν νά πέσει βαρύγδουπα γιά νά συντριβεῖ, νά μαλακώσει, νά σπάσει.

Ὅμως ὁ μαλακός ἄνθρωπος, ὁ εὐαίσθητος, ὁ πονόψυχος μπορεῖ νά μήν ἔχει μεγάλες κοσμικές ἐπιτυχίες, νά βρίσκει ὅλο ἐμπόδια, αὐτό ὅμως τόν προστατεύει ἀπό μεγάλες πτώσεις, τίς ὁποῖες ἡ εὐαίσθητη καρδιά του δέν θά ἀντέξει.

Νά λοιπόν, πού τά ἐμπόδια στή ζωή μας εἶναι ἡ προστασία μας καί ὄχι ἡ κατάρα μας καί ἡ δοκιμασία μας.

Ἅγιος Θεοφάνης τοῦ Ριχλώβ(+5/18 Ιανουαρίου 1977)

  Ο μεγάλος αυτός σύγχρονος ασκητής (κατά κόσμον Ιωάννης Θεοδόσιος Μεντβεντιεβ) γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1881 στο χωριό Φεστοβέτς,στην περιοχή Τσερνιγκώβ(Ουκρανία).Οι ευλαβείς γονείς του ονομάζονταν Θεοδόσιος και Ευφημία.Όταν ήταν δύο ετών ο πατέρας του εκοιμήθη.Η μητέρα του, τον μεγάλωσε με φόβο Θεού.Απεφοίτησε τρεις τάξεις του σχολείου (zemstvα-σχολεία της εποχής όπου τα παιδιά φοιτούσαν τρεις τάξεις)

Μαζί με την μητέρα του πήγαιναν για προσκυνήματα:στην Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου και στον Άγ.Νικόλαο στο Ριχλόβ.Μια φορά μετά από ένα προσκύνημα ο νεαρός Ιωάννης αποφάσισε να μείνει στο μοναστήρι παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του.Ο μέλλοντας ασκητής μπήκε στο μοναστήρι την παραμονή του Γενεθλίου της Θεοτόκου,στις 7 Σεπτεμβρίου.Αργότερα γιόρταζε αυτήν την ημέρα με ξεχωριστή πνευματική χαρά...
Το πρώτο διακόνημά του ήταν να ξυπνάει την νύχτα τους μοναχούς.Με την ίδια αγάπη έκανε το διακόνημά του και στον φούρνο και στα μελίσσια κ.α.
Για να ενισχύσει την πίστη και την άσκηση του νεαρού ασκητή ο Θεός του έστειλε διάφορες ασθένειες αλλά και την θαυματουργική τους ίαση

«Δόξα σέ Σένα, Τριαδικέ Θεέ μου, πού φωτίζεις τό σκοτεινό πρόσωπο τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός μας....»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Δόξα σέ Σένα, Ζωοποιέ Πατέρα, Ζωοποιέ Υἱέ καί Ζωοποιό Ἅγιο Πνεῦμα, στό Θεό μου, τήν ἁπλή ὕπαρξη. Ἐσύ μᾶς σώζεις πάντα ἀπό τόν πνευματικό θάνατο πού προκαλοῦν στήν ψυχή μας τά πάθη μας.

Πρόσωπα καί προσωπεῖα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Πρόσωπα καί προσωπεῖα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 1-2-2017 (Σύναξη στό Ἐνοριακό κέντρο Ἁγίου Ἀθανασίου Ἀμπελειῶν Πέλλας)
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Πλαστήκαμε γιά νά εἴμαστε αἰώνια μέ τόν Θεό. Τά μέσα σωτηρίας», Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Πλαστήκαμε γιά νά εἴμαστε αἰώνια μέ τόν Θεό. Τά μέσα σωτηρίας»

Ὁμιλία στίς 10-10-2010

Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ θά συνεχίσουμε τό θέμα πού ἔχει σχέση μέ τήν ὕπαρξη καί τίς λεγόμενες ὑπαρξιακές ἀνησυχίες καί ἀγωνίες πού ἔχει ὁ κάθε ἄνθρωπος. Δηλαδή τά ἐρωτήματα: - Γιατί ὑπάρχω; - Ποιός εἶναι ὁ λόγος πού ὑπάρχω; - Ποιός εἶμαι; - Ποῦ πηγαίνω; - Ποιός εἶναι ὁ σκοπός μου; Ἄν κανείς δέν ἔχει τήν πίστη στόν Θεό, δέν μπορεῖ νά ἀπαντήσει σέ ὅλα αὐτά.

Ἡ ἐποχή μας χαρακτηρίζεται ἀπό αὐτήν τήν ἔλλειψη νοήματος. Οἱ ἄνθρωποι δέν βρίσκουν νόημα στή ζωή τους, δέν βρίσκουν λόγο γιά νά ζοῦν. Γι’ αὐτό αὐξάνονται καί οἱ αὐτοκτονίες καί οἱ ἀπελπισμένοι ἄνθρωποι πού ὑπάρχουν καί κινοῦνται γύρω μας. Μόνο ἄν κανείς πιστέψει στόν Θεό - καί αὐτό τό ἅλμα τῆς πίστεως δέν εἶναι ἅλμα στό κενό ἀλλά στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ - τότε βρίσκει ἀπάντηση σέ ὅλα αὐτά τά ἐρωτήματα, ἡσυχάζει πραγματικά καί ζεῖ αὐτήν τήν ἀληθινή εἰρήνη πού ψάχνει ὁ κάθε ἄνθρωπος.

Ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα: Ποιός μᾶς ἔπλασε καί γιά ποιόν σκοπό; Εἶναι ὁ Θεός. Ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο. Εἴμαστε δημιούργημά Του, ἕνα κτίσμα. Ὁ Θεός μᾶς ἔπλασε γιά Αὐτόν, γιά τόν ἑαυτό Του, γιά νά βλέπουμε σέ Αὐτόν, νά Τόν δοξάζουμε, νά Τόν λατρεύουμε καί νά Τόν ἀγαπᾶμε. Δέν μᾶς ἔπλασε γιατί εἶναι ἐγωιστής καί αὐτάρεσκος. Ἄν τό ποῦμε αὐτό εἶναι βλασφημία. Ἀλλά μᾶς ἔπλασε γιατί αὐτό προάγει ἐμᾶς τούς ἴδιους καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν ὁμοίωση, στήν θέωση. Αὐτόν ἀκριβῶς τόν σκοπό ἔχει βάλει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο. Πλαστήκαμε λοιπόν ἀπό τόν Θεό καί γιά τόν Θεό.

«Ἰωακείμ μήν ἀπατᾶσαι ὅτι ὁ Μητροπολίτης σέ συμπαθεῖ. Ποτέ δέν θά γίνης Μοναχός». Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ.

Πολύ λίγοι άνθρωποι είχαν την ευκαιρία νά πλησιάσουν τον Στάρετς Θεόφιλο γιά νά πάρουν την ευχή του. Περνούσε ημέρες ολόκληρες κρυμμένος μέσα στα δάση μέ προσευχή. Θά γυρνούσε πίσω στο ερημητήριο μόνον κατά την ώρα του εσπερινού κι όταν έπρεπε να ετοιμαστή για την Θεία Λειτουργία. ’Αν κάποιος κατάφερνε να τον πλησιάση, ο Στάρετς  θά του έδινε γρήγορα την ευχή του σαν να βιαζόταν πολύ.

Γενικά δεν του άρεσε να τον προσέχουν, γιατί το να τραβά το ενδιαφέρον του κόσμου, τον εμπόδιζε από την προσευχή. Όταν αντιλαμβανόταν προσκυνητές πού τόν περίμεναν στον δρόμο, έστριβε κάπου στήν άκρη μέσα στους θάμνους ή αν ήταν στο Μοναστήρι, σκαρφάλωνε σε μια μεγάλη βαλανιδιά που ήταν κοντά στους ξενώνες, ή θα κρυβόταν σε μια βαθιά τρύπα στο περιβόλι του Μοναστηριού, που γι’ αυτόν τον λόγο, ο ίδιος είχε σκάψει.

Μία ἁγία γυναίκα, ἡ Φωτεινούλα

ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, Η ΦΩΤΕΙΝΟΥΛΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ Π.ΑΡΣΕΝΙΟΥ, ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΙΝΑ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία από το https://www.youtube.com/watch?v=zAi8-1RPHG0&t=936s

...«ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ» ήταν η τελευταία κουβέντα που είπε γονατιστός στην Αγία Τράπεζα, φορεμένος με τα Άγια Άμφια της Αρχιεροσύνης Του, ενώπιον του Θεού. Δεν χρειάστηκε να Τον ντύσω γιατί είχε ντυθεί από μόνος του για την κηδεία Του. Γνώρισα...Θα μου πείτε, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν στη γη, που έχουν αυτή την εμπειρία να δοξάζουν για τα πάντα και για πάντα. Ναι. Πιστέψτε με.

Πριν δέκα χρόνια, δώδεκα χρόνια γνώρισα μία Ψυχή. Μία Αγία Ψυχή. Θα πούμε ένα όνομα για να κρατήσουμε πάλι το προσωπικό δεδομένο. Την λένε Φωτεινιώ...Ή εγώ την λέω Φωτεινιώ. Η κυρά Φωτεινιώ ήρθε με οικογένεια στο σπίτι της μητέρας μου, εκεί που φιλοξενούμουνα τότε γιατί δεν είχα σπίτι και είχανε τακτοποιήσει τότε το χώρο, -καλοσύνη της η μητέρα μου-, είχε κάνει ένα μικρό Αρχονταρίκι με τα Εικονίσματά μας, με το Καντήλι, με τα κεράκια μας, με τα Άγια Λείψανα και είχαμε ένα μικρό καναπέ που με χωρούσε εμένα. Τον ανοίγαμε και κοιμόμουνα το βράδυ και το πρωί τον μαζεύαμε και στολιζόταν και ήτανε σαν μικρό Αρχονταρίκι, που μπορούσα εγώ να ακούσω κάποιον λογισμό ή κάποιος να με συμβουλευτεί ή να ακούσει μια γνώμη, κάπως κατ’ιδίαν.

Ήρθαν λοιπόν ένα απόγευμα αυτό το ζευγάρι, τέσσερα άτομα και έφεραν μαζί τους την κυρά Φωτεινιώ.

ΟΜΙΛΙΕΣ τοῦ π. Σάββα Ἁγιορείτη στήν ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓ. ΤΡΙΑΔΟΣ ΕΔΕΣΣΗΣ

1) ΣΑΒΒΑΤΟ  4-2-2017  στίς 11.30 -12.30
μέ θέμα ἀπό ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ
2) ΣΑΒΒΑΤΟ 4-2-2017 στίς 19.00-20.-00
μέ θέμα: ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΗΣ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
3) ΚΥΡΙΑΚΗ στίς 5-2-2017 στίς 11.30-12.30
μέ θέμα ἀπό ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ:
ΣΑΒΒΑΤΟ  4-2-2017 
1)ΑΓΟΡΙΑ στίς 17.00-17.30
2)ΚΟΡΙΤΣΙΑ στίς 18.00-18.30

Ἐγκύκλιος γιά τόν Καρνάβαλο

Μητροπολίτου Αιτωλοακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ*

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Ως πνευματικός πατέρας που αγωνιά για τον πνευματικό καταρτισμό, τον αγιασμό και τη σωτηρία σας, απευθύνομαι σε όλους σας σήμερα με πόνο και αγωνία, αλλά και με αγάπη Χριστού και παρακαλώ να δεχθήτε την πατρική μου φωνή και προτροπή.

Διερχόμαστε και ζούμε το κατανυκτικό Τριώδιο. Το Τριώδιο είναι η αγιωτέρα χρονική περίοδος του λειτουργικού μας έτους.

Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πιστεύουμε στον Τριαδικό μας Θεό και ποθούμε τον προσωπικό μας αγιασμό και τη σωτηρία μας. Γνωρίζουμε επομένως, και δεχόμαστε ότι Τριώδιο σημαίνει μετάνοια και αγιασμός ψυχών και σωμάτων.

Η Εκκλησία μας, ιδιαιτέρως αυτές τις κατανυκτικές ημέρες, μας καλεί με τα χαριτόβρυτα και αγιαστικά μέσα που μας προσφέρει, να προετοιμασθούμε ψυχικά, για να ζήσουμε επάξια τα σεπτά πάθη του Κυρίου μας και την ένδοξο Ανάστασί Του.

«Γίνεσθε δέ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς, καθώς καί ὁ Θεός ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν»

Ἀγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Πρέπει ν᾿ ἀγαπᾶμε τόν ἀδελφό μας πάντα καί μάλιστα περισσότερο ὅταν ἁμαρτάνει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἤ βλάπτει ἐμᾶς τούς ἴδιους, γιατί τότε εἶναι ἄρρωστος, βρίσκεται σέ κίνδυνο, σέ κατάσταση πνευματικῆς ἀποχαύνωσης. Τότε πρέπει νά νιώσουμε περισσότερη συμπάθεια γιά ἐκεῖνον, νά προσευχηθοῦμε, νά βάλουμε στήν καρδιά του ἕνα θεραπευτικό ἐπίθεμα, δηλαδή νά τοῦ ποῦμε ἕνα λόγο καλοσύνης, παρηγοριᾶς, ἀγάπης, συγχωρητικότητας, μιά συμβουλή. « Γίνεσθε δέ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς, καθώς καί ὁ Θεός ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν» (Ἐφεσ. Δ΄ : 32). Ὅλες οἱ ἁμαρτίες καί τά πάθη, οἱ ἔριδες κι οἱ φιλονικίες, στήν πραγματικότητα εἶναι πνευματικές ἀσθένειες.

Προφητεία γιά τά θαύματα καί τά σημεῖα

ΟI ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχασαν την ευλάβεια καί τον σεβασμό προς καθετί το ιερό, καθώς επίσης καί την ταπείνωση, που κάνει τόν άνθρωπο να αισθάνεται ανάξιος όχι μόνο να επιτελεί αλλά καί να βλέπει απλώς θαύματα. Έτσι, σήμερα διψούν γιά θαύματα όσο ποτέ άλλοτε. Μεθυσμένοι από την υπερηφάνεια, την αυτοπεποίθηση καί την άγνοια, τρέχουν απρόσεκτα, απερίσκεπτα καί παράτολμα σε καθετί τό θαυματουργικό.

«Νά λές σέ ὅλους νά μήν ἀφήνουν τήν Ὀρθοδοξία.»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Λίγο πρίν πεθάνει ὁ πατήρ Σεραφείμ κοιμόταν δώδεκα μέρες καί δώδεκα νύχτες συνεχόμενες. Ὅλο αὐτό τό διάστημα τόν παρακολουθοῦσε ὁ γιατρός. Ἡ καρδιά του σχεδόν δέν ἀκουγόταν ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες. Ὅταν ὁ γέροντας ξύπνησε, εἶπε στήν ἀδελφή Σεραφείμα:

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/01/blog-post_152.html