Χωρεπίσκοπος Ναούμ (Μίρκοβιτς) – Ἡ διατήρηση τῆς συνοδικότητας μέσω τῆς ὑπακοῆς

Χωρεπίσκοπος Ναούμ (Μίρκοβιτς) – Η διατήρηση της συνοδικότητας μέσω της υπακοής

Η διατήρηση της συνοδικότητας μέσω της υπακοής

Στο άρθρο που ακολουθεί σας προσφέρουμε την διάλεξη του Θεοφιλέστατου Χωρεπισκόπου Μπαραγιέβου και Χβόσνου Ναούμ με τίτλο «Η διατήρηση της συνοδικότητας μέσω της υπακοής». Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε στην Θ’ Σύναξη των αρχιερέων και των ηγουμένων της Επαρχίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στο μοναστήρι του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς στο Μπάραγιεβο, στις 21 Απριλίου 2017. 

Συντακτική Ομάδα

Εισαγωγή

Σεβασμιώτατε και Θεοφιλέστατοι, Σεβαστοί Πατέρες και Μητέρες – στην προηγούμενη Σύναξη των αρχιερέων και των ηγουμένων, με παρακαλέσατε να γράψω ένα άρθρο με τίτλο «Η διατήρηση της συνοδικότητας μέσω της υπακοής». Κινήθηκα από τον νόμο αγάπης και προσευχήθηκα στον Θεό Χριστό «ἐν ᾧ εἰσιν πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως ἀπόκρυφοι» (συγκρ. Α Κορ. 1:24, Κολ. 2:3), ώστε να γίνει ο Βοηθός μου, με σκοπό να ικανοποιήσω την αίτησή σας και να είναι το άρθρο μου ωφέλιμο πνευματικά, καθώς για εσάς που μ’ ακούτε, ούτω γι’ εμένα που έγραψα αυτό. Εξετάζοντας αυτό το θέμα, δεν ήθελα απλώς να σας διδάξω με αυτόν τον τρόπο, επειδή όλα όσα έγραψα παρακάτω – δεν είναι κάτι άγνωστο για εσάς. Αλλά, ήθελα να προτρέψω τους σοφούς μου ακροατές για πιο μεγάλη σοφία, σύμφωνα με τα εξής λόγια: «δίδου σοφῷ ἀφορμήν, καὶ σοφώτερος ἔσται» (Παρ. 9,9). 

Ευχαριστώντας τον Θεό για όλα, σας προσφέρω το άρθρο αυτό, με ελπίδα ότι αυτό θα γίνει καταλύτης συνοδικότητάς μας στον Θεό.

*

Ο Θεός μας είναι αγάπη. Αυτός είναι Ένας Τριαδικός. Τρία πρόσωπα (υποστάσεις) – ένας Θεός. Η Αγία Τριάδα στην Ενότητα. Ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα – ο Ένας Μοναδικός Θεός. Το Μεγάλο Όνομα – η Αγία, Ζωοδότρα και Αδιαίρετη Τριάδα. Ανάμεσα στις υποστάσεις της Αγίας Τριάδος πραγματοποιήθηκαν η απόλυτη αγάπη, η απόλυτη υπακοή και η απόλυτη συνοδικότητα. Δεν υπάρχουν κάποια άλλη αγάπη ή κάποια άλλη υπακοή ή κάποια άλλη συνοδικότητα, οι οποίες θα μπορούσαν να εξισωθούν με αυτές, από τις οποίες αποτελείται η Αγία Τριάδα. 

Ἑρμηνεία ἀποστολικῆς περικοπῆς τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων ἀπό τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Μέρος Τρίτο

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ 

[:Α΄ Κορ. 12, 27- 31 και 13,1-8] 

Μέρος τρίτο: υπομνηματισμός των χωρίων Α΄ Κορ. 13,3-8 : 

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, β΄ 

«Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται (:εκείνος που έχει αγάπη είναι μεγαλόψυχος, ανεκτικός και με πλατιά καρδιά· γίνεται ευεργετικός και ωφέλιμος. Εκείνος που έχει αγάπη δεν φθονεί, δεν ξιπάζεται και δεν φέρετε με αλαζονεία και αυθάδεια· δεν φουσκώνει από οίηση και υπερηφάνεια)»[Α΄Κορ.13,4]. 

Επειδή λοιπόν είπε ότι, όταν απουσιάζει η αγάπη, και η πίστη και η γνώση και οι ξένες γλώσσες και τα χαρίσματα και η θεραπευτική, θαυματουργική ικανότητα και ο τέλειος βίος και το μαρτύριο δε δίνουν κανένα μεγάλο όφελος, κατ’ ανάγκην λοιπόν ζωγραφίζει την ακαταμάχητη ωραιότητά της, σαν να καταστολίζει την εικόνα της με χρώματα των επί μέρους αρετών και αφού συνέθεσε όλα τα μέλη της με κάθε τελειότητα. 

Μην προσπεράσεις όμως αγαπητέ, αυτά που λέγονται, αλλά το καθένα από αυτά εξέταζέ το με πολλή επιμέλεια, για να δεις και τον θησαυρό της αγάπης και την τέχνη του ζωγράφου. Πρόσεχε λοιπόν από πού άρχισε αμέσως και τι έθεσε πρώτο· το αίτιο όλων των αγαθών. Ποιο είναι αυτό; Η μακροθυμία. Αυτή είναι η ρίζα όλης της ευσέβειας. Για τον λόγο αυτό και κάποιος σοφός έλεγε: «μακρόθυμος ἀνὴρ πολὺς ἐν φρονήσει, ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων(: Ο πράος, ο υπομονετικός και με αυτοκυριαρχία άνθρωπος έχει πολλή φρόνηση· ο μικρόψυχος όμως και ευέξαπτος είναι πάρα πολύ ανόητος)»[Παρ.14,29]. Και αφού συνέκρινε αυτήν με ισχυρή πόλη, είπε ότι αυτή είναι περισσότερο ασφαλής από εκείνη. Διότι είναι και όπλο ακαταμάχητο και πύργος ακλόνητος, που απομακρύνει εύκολα όλα τα λυπηρά. Και όπως, όταν κάποιος σπινθήρας πέσει μέσα στη θάλασσα, εκείνη μεν καθόλου δεν την βλάπτει, ενώ αυτός σβήνει εύκολα, έτσι και στη μακρόθυμη ψυχή, ό,τι απροσδόκητο και να τύχει, αυτό μεν εύκολα εξαφανίζεται, ενώ εκείνη δεν την ταράσσει. Διότι η μακροθυμία είναι στερεότερη από όλα, είτε στρατόπεδα πεις, είτε χρήματα, είτε ίππους, είτε τείχη, είτε όπλα, είτε οτιδήποτε άλλο, τίποτε δεν είναι ισοδύναμο με τη μακροθυμία. Καθόσον εκείνος μεν που κατέχει αυτά, πολλές φορές αφού κυριευτεί από θυμό, σαν ένα μικρό παιδάκι θολώνει και γεμίζει τα πάντα με ταραχή και ζάλη, ενώ ο μακρόθυμος άνθρωπος σαν να κάθεται σε λιμάνι, απολαμβάνει βαθιά γαλήνη. Και εάν τον ζημιώσεις, δε σάλεψες την πέτρα, και αν τον περιφρονήσεις, δεν έσεισες τον πύργο, και αν του επιφέρεις κτυπήματα, δεν πλήγωσες τον αδάμαντα. Διότι και μακρόθυμος γι' αυτό λέγεται, επειδή έχει μακρά και μεγάλη ψυχή· καθότι το μακρό και μεγάλο λέγεται. 

Ἤ μᾶς ἀρέσει, ἤ δέν μᾶς ἀρέσει, ἀγαπητοί μου αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια!

(εάν εκβιαστούν)  τα γεγονότα της ιστορίας θα πάει το πράγμα άσχημα, θα πάει πιο άσχημα παρότι ήτανε πρώτα

Σας θυμίζω,- παρότι δεν είναι αυτή η περίπτωση αλλά έχει και εδώ την εφαρμογή του -

σας θυμίζω την παραβολή των ζιζανίων.

Τί είπε ο Χριστός, όταν πήγαν οι εργάτες του και του λέγουν :- στην παραβολή πάντα -"Κύριε, καλό σπόρο δεν μας έδωσες;Τα ζιζάνια πόθεν;"

Ω.. να σας πώ, τους λέει :

" Όταν εσείς κοιμόσασταν, άνθρωπος κακώς, πήγε, και έσπειρε ζιζάνια και βγήκαν τα ζιζάνια τώρα και φυτρώνουν μαζί με το σιτάρι"

...Να πάμε να ξεβοτανίσουμε!

Η απάντηση.. όχι!Αφήστε να συναυξάνουν! Ακούστε, αφήστε να συν αυξάνουν!Να μεγαλώνει το σιτάρι με τα ζιζάνια!Θα έλθει, λέγει, η ημέρα, που θα γίνει ο θερισμός..

Και ερμηνεύει την παραβολή ο ίδιος ο Χριστός!

Η συντέλεια λέει είναι ο θερισμός..Η συντέλεια της ιστορίας.

Και τότε ο σίτος θα πάει στην αποθήκη, ήτοι, οι δίκαιοι, στην βασιλεία του Θεού! Ο Κύριος ερμηνεύει!

Τα δε ζιζάνια εἰς το πύρ, της κολάσεως!Ο Κύριος ερμηνεύει!

Δεν φαίνεται λοιπόν, πάρα πολύ παράξενη, αυτή, η προτροπή του Κυρίου : "άστε να μεγαλώνουν μαζί".

Διότι, τί θα γινόταν; 

Ἀναθεματίστηκε, κακοποιήθηκε, ἐξορίστηκε!

Την εποχή του Μονοθελητισμού Όλα τα τότε Πατριαρχεία είχαν προσχωρήσει στην αίρεση αυτή, εκτός από τον άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή και τους δύο μαθητές του.

Ο Άγιος Μάξιμος αρνήθηκε «κοινωνία» με όλα τα Πατριαρχεία [80]. Αναθεματίστηκε, κακοποιήθηκε, εξορίστηκε! Του έκοψαν μάλιστα το χέρι και τη γλώσσα, για να μη διδάσκει την Ορθοδοξία! Για τους αγώνες του αυτούς τον μακάρισε η Στ΄ Οικουμενική Σύνοδος και τον μακαρίζει μέχρι σήμερα η Ορθοδοξία.

Παραθέτουμε στη συνέχεια ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από μιά ανάκρισή του:

«…έρχονται σ’ αυτόν (τον άγιο Μάξιμο) άλλοι…που τους είχε στείλει ο (Αιρετικός) πατριάρχης και του λένε:

- Εσύ σε ποια εκκλησία ανήκεις; Του Βυζαντίου (=ΚΠόλεως), της Ρώμης, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας, των Ιεροσολύμων;

Ποτέ μήν κατακρίνεις κληρικό ἤ μοναχό γιά ἠθικά παραπτώματα.

Ποτέ μην κατακρίνεις κληρικό η μοναχό για ηθικά παραπτώματα. Γιατί την ώρα που εσυ τον κατακρίνεις, αυτός μπορεί να έχει μετανοήσει για τις αμαρτίες του...

Όμως, να είσαι αυστηρός με κληρικούς ή μοναχούς, που «αἴρουν ὅρια αἰώνια, ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν». Αυτοί οι νεωτεριστές με το κοσμικό φρόνημα, κάνουν μεγάλο κακό στήν Εκκλησία. Όποιον νεωτερισμό και αν εισάγουν, γίνεται κακή παράδοση και δεν διορθώνεται με τίποτα...

~ Μοναχός Γερόντιος των Δανιηλαίων.

29 Ὀκτωβρίου. Τῆς Ἁγίας Ὁσιομάρτυρος Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας καί τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Ἀβραμίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας. Πέμ. κα΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κλσ. α΄ 24 - β΄ 1).

ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Α´ 24 - 29

²⁴ Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία, ²⁵ ἧς ἐγενόμην ἐγὼ διάκονος κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς, πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ²⁶ τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν, νυνὶ δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, ²⁷ οἷς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς γνωρίσαι τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅς ἐστι Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης· ²⁸ ὃν ἡμεῖς καταγγέλλομεν νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ²⁹ εἰς ὃ καὶ κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυνάμει.

ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ Β´ 1 - 1

¹ Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω περὶ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ ὅσοι οὐχ ἑωράκασι τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί,

Ἐρωτήματα πιστῶν πρός τόν π. Σάββα Ἁγιορείτη (ΣΤ'), 9-10-2020

 Ερωτήματα πιστών προς τον π. Σάββα Αγιορείτη (ΣΤ'), 9-10-2020

Ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα Ἁγίου Παϊσίου, Ἀρχ Σάββας Ἁγιορείτης

 Ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα Ἁγίου Παϊσίου, 14-1-2018, Ἀρχ Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν λογισμῶν (Β),Ἁγ.Παϊσίου-Πνευματικός ἀγώνας,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

  Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν λογισμῶν (Β),Ἁγ.Παϊσίου-Πνευματικός ἀγώνας,28-2-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἑρμηνεία ἀποστολικῆς περικοπῆς τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων ἀπό τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Μέρος Δεύτερο

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ 

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ 

[:Α΄ Κορ. 12, 27- 31 και 13,1-8] 

Μέρος δεύτερο: υπομνηματισμός των χωρίων Α΄ Κορ. 13,1-4 : 

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, α΄ 

Και πρόσεξε από πού αρχίζει· πρώτα από αυτό που θεωρούνταν από αυτούς θαυμαστό και μέγα, το χάρισμα των γλωσσών. Και αφού παρουσίασε το χάρισμα, δε δείχνει τόσο όσο είχαν αυτοί, αλλά πολύ περισσότερο. Διότι δεν είπε, «εάν ομιλώ γλώσσα», αλλά « Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ (:εάν υποθέσουμε ότι μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, δεν έχω όμως αγάπη μοιάζω με τον άψυχο χαλκό που βουίζει όταν τον χτυπούν, ή με το κύμβαλο που βγάζει μεγάλο θόρυβο χωρίς κάποια σημασία)»[Α΄Κορ.13,1]. Τι σημαίνει «των ανθρώπων»; Όλων των εθνών της οικουμένης. Και ούτε σε αυτήν την υπερβολή αρκέστηκε, αλλά θέτει και άλλη πολύ μεγαλύτερη, καθώς συνεχίζει και λέγει «καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον(:και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έχω γίνει χαλκός που ηχολογάει ή κύμβαλο που αλαλάζει χωρίς να αναδίδει κανένα μουσικό φθόγγο)». Είδες πού ανύψωσε το χάρισμα και πού το γκρέμισε και το καταβίβασε; Διότι δεν είπε απλώς, ότι δεν είμαι τίποτε, αλλά ότι «έγινα χαλκός που ηχεί», κάτι αναίσθητο και άψυχο. 

Πώς εννοεί δε το «χαλκὸς ἠχῶν »; Εννοεί χαλκό ο οποίος φωνάζει μεν, αλλά άσκοπα και μάταια και χωρίς να χρησιμεύει σε τίποτε. Διότι θα φανώ ότι σπεύδω για το τίποτε, αλλά και ενοχλώ και γίνομαι φορτικός και βαρετός στους πολλούς. Βλέπεις πως αυτός που δεν έχει αγάπη μοιάζει με άψυχο και αναίσθητο πράγμα; «Γλῶσσα ἀγγέλων» επίσης εδώ λέγει, όχι διότι θεωρεί ότι οι άγγελοι έχουν σώμα, αλλά αυτό που λέγει σημαίνει το εξής: «Και αν ομιλώ έτσι, όπως επικρατεί νόμος να ομιλούν μεταξύ τους οι άγγελοι, χωρίς την αγάπη δεν είμαι τίποτε, αλλά επιπλέον είμαι και φορτικός και βαρετός». 

«Καί ποιός εἶμαι ἐγώ ὁ ἀνάξιος , πού ἀξιώθηκα νά δῶ τόν Χριστό;»

Ένα βράδυ, στην μονή Στομίου, μετά το Απόδειπνο, έλεγα την ευχή στο κελλί καθισμένος σε ένα σκαμνί. Για μια στιγμή ακούω όργανα και κλαρίνα σε ένα οίκημα που ήταν λίγο πιο πέρα για τους ξένους.

Παραξενεύτηκα! «Τι όργανα είναι αυτά που ακούγονται τόσο κοντά!», είπα. Το πανηγύρι είχε περάσει. Σηκώνομαι από το σκαμνί και πηγαίνω στο παράθυρο να δω τι συμβαίνει έξω. Βλέπω ησυχία παντού. Τότε κατάλαβα ότι ήταν από πειρασμό, για να διακόψω την προσευχή. Γύρισα και συνέχισα την ευχή.

Ξαφνικά ένα δυνατό φως γέμισε το κελλί. Η οροφή εξαφανίστηκε, άνοιξε η σκέπη και φάνηκε μια στήλη φωτός που έφθανε μέχρι τον ουρανό. Στην κορυφή αυτής της φωτεινής στήλης φαινόταν το πρόσωπο ενός ξανθού νέου, με μακριά μαλλιά και γένια, που έμοιαζε με τον Χριστό.

Επειδή έβλεπα το μισό πρόσωπό του, σηκώθηκα από το σκαμνί, για να το δω ολόκληρο. Τότε άκουσα μέσα μου μια φωνή: «Αξιώθηκες να δης τον Χριστό». «Και ποιος είμαι εγώ ο ανάξιος , που αξιώθηκα να δω τον Χριστό;», είπα και έκανα τον σταυρό μου. Αμέσως το φως και ο δήθεν Χριστός χάθηκαν και είδα ότι η οροφή βρισκόταν στη θέση της.

Ὁ ἅγιος Πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης Καλαΐδης - " Θά μᾶς εἶχε ὅλους σκοτωμένους..."!

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - " Θα μας είχε όλους σκοτωμένους..."!

Ο άγιος Πατήρ όσο περισσότερο αγωνιζόταν τον αγώνα τον καλό, τόσο δεχόταν τις επιθέσεις της πονηρής δύναμης, αλλά πάντοτε ο καλός Θεός τον προστάτευε από κάθε κακό! 

Δεν θα ξεχάσω που μας έλεγε ότι και τους αγίους ακόμα πειράζει ο πονηρός, τουλάχιστον για πέντε λεπτά κάθε μέρα. Μία φορά που τον επισκεφθήκαμε με μια πνευματική μου αδερφή , φεύγοντας τον αποχαιρετίσαμε στα σκαλιά του Ιερού Ναού του αγίου Γεωργίου (ενοριακός ναός του Νεοχωρίου) και ενώ είχαμε φύγει, έπεσε και χτύπησε!

Νά ἀντιδρᾶτε ὅταν ὁ Ἐπίσκοπος παίρνει τόν ὅποιον ὅποιον καί τόν κάνει Παπά.

Να αντιδράτε όταν ο Επίσκοπος παίρνει τον όποιον όποιον και τον κάνει Παπά.

Ἀκούσιες ἱστορικές ἀνακρίβειες ἤ ἐκούσιες παραχαράξεις;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 5η Οκτωβρίου 2020

ΑΚΟΥΣΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ Ή ΕΚΟΥΣΙΕΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΕΙΣ;

Η ιστορία του Ελληνισμού έχει μια αδιάκοπη συνέχεια τουλάχιστον τεσσάρων χιλιάδων ετών. Δεν υπάρχει ιστορική περίοδος στους σαράντα αιώνες της ιστορίας του, που να είναι απών ο Ελληνισμός από το ιστορικό προσκήνιο και να μη συμβάλλει θετικά στην ιστορική πορεία της ανθρωπότητας. Αυτή είναι μια αλήθεια αναντίρρητη και αυταπόδεικτη, τόσο στην εθνική μας συνείδηση, όσο και σε κάθε αντικειμενικό ερευνητή. Όχι όμως και στους θιασώτες του σύγχρονου εθνομηδενισμού, του διεθνιστικού οίστρου και της ισοπεδωτικής Παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι πασχίζουν να «αποδείξουν» την ασυνέχεια του Ελληνισμού και τον περιορισμό του στην προ της Ρωμαιοκρατίας αρχαία εποχή και στην εποχή μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, το 1830. 

Κοινή «γραμμή» όλων αυτών είναι η απάλειψη από τον εθνικό ιστορικό κορμό της ένδοξης Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, (της κακώς αποκαλουμένης ως Βυζαντινής Αυτοκρατορίας), της πιο μακραίωνης, πλούσιας και ισχυρής Αυτοκρατορίας, που γνώρισε η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα. Κατά τους ισχυρισμούς των η Ρωμανία δεν ανήκει στην ελληνική ιστορία και το χειρότερο: η υπερχιλιετής αυτή ιστορική περίοδος χαρακτηρίζεται ως «ανατολικός μεσαίωνας», ως μία περίοδος σκοταδισμού και οπισθοδρόμισης του πολιτισμού, της τέχνης και των επιστημών.