ΦΡΙΚΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (οἱ ἱερεῖς πέθαναν ἕνας-ἕνας στὸ βωμό).Έλεγε ὁ Ἀρχιμανδρίτης Kirill Pavlov.

ΦΡΙΚΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (οι ιερείς πέθαναν ένας-ένας στο βωμό)

Έλεγε ο Αρχιμανδρίτης Kirill Pavlov.

Σχετικά με το πόσο σημαντικές είναι οι προσευχές για τους νεκρούς, και για το γεγονός ότι υπάρχει επικοινωνία με τη μετά θάνατον ζωή, θα σας φέρω τώρα μια υπέροχη αλλά αληθινή ιστορία από τη ζωή ενός ναού της Ρωσικής Εκκλησίας μας. Πέθανε επαναστάτης στο χωριό Λυσογόρκα.

Ένας άλλος ιερέας στάλθηκε να τον αντικαταστήσει - ένας νεαρός άνδρας, ο οποίος πέθανε απρόσμενα κατά τη διάρκεια της πρώτης λειτουργίας - ακριβώς στο βωμό. Έστειλαν άλλον ιερέα, αλλά του συνέβη το ίδιο: την πρώτη μέρα της διακονίας του, αφού ψάλλει το «Πάτερ ημών» και το στίχο της κοινωνίας, ο ιερέας δεν έβγαινε για πολύ ώρα με τα Τίμια Δώρα, και όταν μπήκε ο γέροντας στο θυσιαστήριο, αυτός είδα έναν ιερέα ξαπλωμένο με όλα του τα ρούχα δίπλα στον Ιερό Θρόνο νεκρό.

Όλοι τρόμαξαν όταν έμαθαν για αυτόν τον μυστηριώδη θάνατο και, χωρίς να γνωρίζουν την αιτία, είπαν ότι κάποια σοβαρή αμαρτία έτρεχε πάνω από την ενορία όταν δύο αθώες ζωές θυσιάστηκαν γι' αυτό. Η φήμη γι' αυτό εξαπλώθηκε σε όλη την περιοχή, και κανένας από τους ιερείς δεν τόλμησε να πάει σε αυτή την ενορία.

Ἕνας ἀνθρωπος καί μιά ἀρκούδα ἔγιναν ἀδερφοποιτοί.

«Ἕνας ἀνθρωπος καί μιά ἀρκούδα ἔγιναν ἀδερφοποιτοί. Ὁ ἄνθρωπος προσκάλεσε την αρκούδα σε τραπέζι. Τήν ὥρα κατά τήν ὁποία ἀποχαιρετιοῦνταν, ὁ ἄνθρωπος φίλησε τόν καλεσμένο του καί παρότρυνε τη γυναῖκα του νά κάνη τό ἴδιο. Ἡ γυναῖκα σάν μύρισε τήν ἄσχημη μυρωδιά τῆς ἀρκούδας, ἀναγούλιασε καί εἶπε:

Δέν μπορῶ νά ἀντέξω τόν καλεσμένο σου, βρωμάει.

Ἡ ἀρκούδα ἔφυγε. Κάλεσε, ὅμως καί ἐκείνη σέ τραπέζι τόν ἄνθρωπο, πού ξεκίνησε παίρνοντας μαζί καί τό τσεκούρι του.

Θα κόψω ξύλα στο γυρισμό καί θά τά φέρω, εἶπε.

Ἡ ἀρκούδα τόν ὑποδέχθηκε μέ τήν ἴδια ἐγκαρδιότητα καί τοῦ ἀνταπέδωσε τή φιλοξενία. Ὕστερα τοῦ εἶπε:

Συνεχίζουμε τὴν ἀνένδοτη ἀντίσταση στὸν ἀντίχριστο ὁλοκληρωτισμὸ τῆς ψηφιακῆς ὑποδούλωσης.

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἀναζωπυρὠνεται πάλι το ἐνδιαφέρον σχετικά μέ τό θέμα τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ, καθώς πλέον ἀναμένεται καί ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ (χωρίς πάντως νά τρέφουμε ἰδιαίτερες αὐταπᾶτες). Ἀναζωπυρώνεται, μέ ἀρκετό κόσμο νά ἐκφράζει ὑγιῶς τήν ἀντίδρασή του. Βεβαίως ἡ κατάσταση τοῦ λαοῦ μας εἶναι γνωστή ἐδῶ καί πολλά χρόνια (μέ τήν πλειονότητα νά βουλιάζει στήν ἀνοησία, τόν ὑλιστικό ἐκμαυλισμό, τήν ἀθεΐα ἤ τήν ἀπάθεια καί τήν διαστρεβλωμένη πίστη) καί ἕνα ὁλόκληρο σύστημα ἀπό βοθροκάναλα, φυλλάδες καί σιχαμερές νεοταξίτικες ἱστοσελίδες ἐξεμεῖ πάντοτε καθημερινά τήν ἄθλια προπαγάνδα του. Μέσα σέ αὐτό τό σκοτεινό κλίμα ὑπάρχουν ὅμως εὐτυχῶς καί ἐκεῖνοι πού ἀντιδροῦν, κάνοντας ὅ,τι μποροῦν γιά νά ἀφυπνίσουν ὅσο γίνεται περισσότερες κοιμισμένες συνειδήσεις. Και ἀκόμη εὐτυχέστερα ὑπάρχει και μία μεγάλη μερίδα συμπολιτῶν μας πού ἀρνεῖται νἀ ὑποταχθεῖ, ἀντιδρᾶ και ἀντιστέκεται.

Δέν θά πλατιάσουμε ἐδῶ, ἀναλύοντας ἐκ νέου τόν ἐφιάλτη της ἀριθμοποίησης καί τῆς ψηφιακῆς ὑποδούλωσης τόν ὁποῖο προωθεῖ δρομαίως ἡ αἰσχρή χούντα μέ τήν ψευτοδημοκρατική προβιά. Καί ὁ ὑποφαινόμενος ἔχει ἐντρυφήσει μέ ἐκτενῆ ἀρθρογραφία κατά τά τελευταῖα χρόνια πάνω στό ζοφερό θέμα τῆς ἐπερχόμενης παγκόσμιας δικτατορίας, τοῦ μετανθρωπισμοῦ καί τῆς woke ἀτζέντας (ὅλα αὐτά εἶναι ὄψεις τοῦ ἴδιου πράγματος), ἀλλά καί πολλά ἄλλα ἐξαιρετικά κείμενα ἀπό μία μεγάλη γκάμα προσώπων (νομικῶν, ἀρθρογράφων, εἰδικῶν πάνω στίς νέες τεχνολογίες κλπ) ἔχουν κατατεθεῖ, κρούοντας μέ πλήρη καί ἐμπεριστατωμένα ἐπιχειρήματα τόν κώδωνα τοῦ θανάσιμου κινδύνου.

Τοῦ Ἐσταυρωμένου ἡ πληγή αἱμορραγεῖ ἀκόμη

ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ Η ΠΛΗΓΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΙ ΑΚΟΜΗ

Ἐντροπή! Ὄρθιος ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας. Καθημένη ἡ Ἀνθύπατος τῆς Ρώμης, ἡ πρέσβειρα ἡ ὁποία συμπεριφέρεται ὡς πραγματικὸς κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος: «Θὰ ἡγοῦ­μαι κατὰ τὶς ἀρχές μου…», αἰσχύνη, ὀδύνη!

Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διστάζει νὰ ὁμολογήση τὸν Χριστόν, τὸν ἀρνεῖται μὲ τὴν σιωπὴν καὶ τὴν ἀδιαφορίαν του

Αἱ ἐπιορκίαι κατατρώγουν τοὺς ψευδο-ἡγέτας, ἱκέτας τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοικήσεως

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Τραμπούλης, θεολόγος

Τό Κατά Ἰωάννη εὐαγγέλιο, ἀναφερόμενο στούς ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι σχεδίαζαν τήν θανάτωση τοῦ Κυρίου μας, σημειώνει ὅτι «εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάφας, ἀρχιερεύς ὤν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν, οὐδέ διαλογίζεσθε ὅτι συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπέρ τοῦ λαοῦ καί μή ὅλον τό ἔθνος ἀπόληται». Ὁ καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας στό Ὑπόμνημά του στό ἱερό κείμενο καί ἀναφερόμενος στόν στίχο αὐτό τονίζει ὅτι «Ὁ Καϊάφας πανούργως καί ὑποκριτικῶς διαστρέφει τήν ἀλήθεια, ὅτι ὁ μεγαλύτερος καί ἀγαθότερος ἄνθρωπος ὀφείλει νά θεωρῆ τό σύνολο τῆς κοινωνίας πολύ ἀνώτερον ἑαυτοῦ καί νά σκέπτεται ὅτι ἡ ζωή του καταναλίσκεται ἐπωφελῶς καί χρησίμως, ἐάν διατίθεται ὑπέρ τοῦ συνόλου».

Ὁ πανοῦργος καί ὑποκριτής ἀρχιερέας Καϊάφας μέ τήν ἀναφορά του αὐτή στήν πραγματικότητα ἐπικαλεῖται τήν ἐξυπηρέτηση τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Πρόκειται γιά ἕνα λόγο σκοτεινό, γιά ἕνα ἐπιχείρημα ἀκαθόριστο καί ἀσαφές, ἀφοῦ ἡ κατεύθυνσή του εἶναι ἀμφίδρομη. Διότι ἀφενός μπορεῖ νά ὑπαινίσσεται σεβασμό πρός τόν ἰουδαϊκό λαό, δηλαδή μία διάθεση προώθησης λύσεων πού σκοπό ἔχουν τό δημόσιο συμφέρον· ἀφετέρου ὅμως μπορεῖ νά θεωρηθῆ ὅτι πρόκειται γιά ἕνα ἐπιχείρημα πού σκοπό ἔχει νά παραπληροφορήση καί νά ἐξαπατήση τόν λαό. Καί στήν παροῦσα περίσταση συμβαίνει ἡ δεύτερη περίπτωση. Πρόκειται γιά ἕνα ἐπιχείρημα πού σκοπό ἔχει νά ἐπικαλύψη καί νά κρύψη τίς ὕποπτες προθέσεις τοῦ ἀρχιερέα Καϊάφα, τούς ἄνομους σκοπούς του, οἱ ὁποῖοι δέν τολμοῦν νά προβληθοῦν μέ εὐκρίνεια καί μέ σαφήνεια πρός τόν λαό, ὁ ὁποῖος ὅμως δέν λειτουργεῖ ὡς κυρίαρχος συνειδητός λαός, ἀλλά ὡς μαζάνθρωποι, γιά αὐτό ἄλλωστε ἐνεργεῖ καί ὡς ὄχλος.

Τόλμη…

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ 

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Θάρρος καί τόλμη χρειάστηκαν ὁ Ἰωσήφ, ὁ Νικόδημος καί οἱ Μυροφόρες γυναῖκες, γιά νά ἐκπληρώσουν τό ἱερό τους καθῆκον πρός τόν Χριστό. Τό θάρρος αὐτό καί αὐτή ἡ τόλμη ἐστήριξε πάντοτε τήν Ἐκκλησία στήν αἱματόβρεκτη ἱστορία της.

Ἡ Ἐκκλησία ἐθριάμβευσε καί νίκησε, γιατί ὑπῆρξε ξένη πρός κάθε διπλωματικό ἐλιγμό καί ὑστερόβουλη συναλλαγή. Ἡ διπλωματία καί οἱ συμβιβασμοί ἦταν πάντα στήν πορεία τῆς Ἐκκλησίας ὑπόθεση ὁρισμένων προσώπων, ὄχι τῆς Ἐκκλησίας. Γιατί τήν ὥρα πού κάποιος «δεσπότης» ἤ «πατριάρχης» φρόντιζε, ἴσως πῶς νά σώσει τό κεφάλι ἤ τό ἀξίωμά του, σφαζόταν ἀπό τό γιαταγάνι τοῦ ἀπίστου κάποιος «κηπουρός», ἤ ἀγράμματος χριστιανός, πού δέν ἤξερε τά μαθηματικά τῆς διπλωματίας καί τῆς συναλλαγῆς.

Εὐχὴ (1η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ.

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. 

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,

Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση, λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.

Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας, φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ ἐπωφελῆ.

Ὁ πατέρας Παῦλος στὴν Ἱερὰ Μονὴ Διονυσίου κρατῶντας τὴν Τίμια κάρα Τοῦ Γέροντα Χαράλαμπος Διονυσιατου.

Ο πατέρας Παύλος στην Ιερά Μονή Διονυσίου κρατώντας την Τίμια κάρα Του Γέροντα Χαράλαμπος Διονυσιατου.

7 Μαΐου. Μνήμη τοῦ ἐν οὐρανῷ φανέντος σημείου τοῦ τιμίου Σταυροῦ (351). Ἀκακίου μάρτυρος (†303). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ι´ 34-43).

Πραξ. 10,34       Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα αὐτοῦ εἶπεν· ἐπ᾿ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός,

Πραξ. 10,34             Ηνοιξε ο Πετρος το στόμα αυτού και με ευλάβειαν και επισημότητα είπεν· “αλήθεια, καταλαβαίνω τώρα πολύ καλά, ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης.

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 3, 14-22), Ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία της Λαοδικείας- Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 3, 14-22), Ἐπιστολή πρός τήν Ἐκκλησία της Λαοδικείας- Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 5-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ. Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ.

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_299.html

Ἡ πονηρή καί ὕπουλη ἀντίληψη ἡ ὁποία λέει "μήν ἀγγίξεις παπά..." , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 3, 12-22), Ἐπιστολή πρός τίς Ἐκκλησίες της Φιλαδελφείας καί τῆς Λαοδικείας- Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 3, 12-22), Ἐπιστολή πρός τίς Ἐκκλησίες της Φιλαδελφείας καί τῆς Λαοδικείας- Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 4-5- 2026, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἑορτή τῆς Μεσοπεντηκοστῆς. Ὑπομνηματισμός τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ[:Πράξ.14,6-18]

ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[Ομιλία Λ΄] «Ὡς δὲ ἐγένετο ὁρμὴ τῶν ἐθνῶν τε καὶ Ἰουδαίων σὺν τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν ὑβρίσαι καὶ λιθοβολῆσαι αὐτούς, συνιδόντες κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας Λύστραν καὶ Δέρβην καὶ τὴν περίχωρον, κἀκεῖ ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι (:Κι όταν ο διχασμός αυτός προχώρησε πολύ, δημιουργήθηκε αναβρασμός. Ξεσηκώθηκαν οι εθνικοί και οι Ιουδαίοι με τους άρχοντές τους και σχεδίαζαν να ατιμάσουν και να λιθοβολήσουν τους αποστόλους. Μόλις, όμως, αυτοί το αντιλήφθηκαν, κατέφυγαν στις πόλεις της Λυκαονίας Λύστρα και Δέρβη και στα περίχωρά τους. Κι εκεί συνέχισαν να κηρύττουν το ευαγγέλιο) )»[Πράξ.14,5-7]. Πάλι σαν να ήθελαν εκ προθέσεως οι Ιουδαίοι να διαδώσουν το κήρυγμα του ευαγγελίου, πάλι, μετά την αύξησή του εκεί, τους διώχνουν. Πρόσεχε παντού τους διωγμούς που επιφέρουν μεγάλα αγαθά και αποδεικνύουν εκείνους μεν που τους καταδίωκαν νικημένους, ενώ εκείνους που διώκονταν, λαμπρούς· διότι, αφού ήρθε στα Λύστρα ο Παύλος, κάνει εκεί μεγάλο θαύμα ανασταίνοντας τον χωλό και με δυνατή φωνή· και άκου πώς έγινε αυτό:

«Καί τις ἀνὴρ ἐν Λύστροις ἀδύνατος τοῖς ποσὶν ἐκάθητο, χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων, ὃς οὐδέποτε περιπεπατήκει. Οὗτος ἤκουσε τοῦ Παύλου λαλοῦντος· ὃς ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἰδὼν ὅτι πίστιν ἔχει τοῦ σωθῆναι, εἶπε μεγάλῃ τῇ φωνῇ· ἀνάστηθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου ὀρθός. Καὶ ἥλατο καὶ περιεπάτει (: Στα Λύστρα υπήρχε κάποιος άνθρωπος που είχε παράλυτα πόδια, διότι ήταν χωλός από την κοιλιά της μητέρας του και δεν είχε περπατήσει ποτέ στη ζωή του. Αυτός καθόταν κι άκουγε με προσοχή και ενδιαφέρον τον Παύλο, όταν κήρυττε. Κι ο Παύλος κάποια στιγμή τον παρατήρησε προσεκτικά και είδε ότι είχε την πίστη που χρειαζόταν για να γίνει το θαύμα της θεραπείας του. Γι’ αυτό του είπε με δυνατή φωνή: ‘’Σήκω όρθιος στα πόδια σου’’. Κι εκείνος πήδησε πάνω και άρχισε να περπατά)»[Πράξ. 14,8-10].

Γιατί το είπε με δυνατή φωνή; Με σκοπό να πιστέψουν τα πλήθη. Πρόσεχε δε ο άνθρωπος αυτός, άκουε τα λόγια του Παύλου έχοντας συγκεντρωμένη όλη την προσοχή του σ’ αυτά· διότι αυτό σημαίνει το «ἤκουσεν». Είδες πόθο για την αλήθεια; Σε τίποτε δεν βλάφθηκε η προθυμία του από το ότι ήταν χωλός, στο να ακούσει το κήρυγμα του Παύλου. «Αυτός αφού τον κοίταξε προσεκτικά, διαπίστωσε ότι έχει πίστη για να σωθεί». Ήδη η προαίρεσή του είχε καταστεί ευνοϊκή στο να πιστέψει, αν και βέβαια στους άλλους συνέβαινε το αντίθετο· διότι πρώτα θεραπεύονταν τα σώματά τους και μετά θεραπευόταν η ψυχή τους, αυτός, όμως, όχι έτσι. Εγώ νομίζω ότι ο Παύλος πρόσεξε την ψυχή αυτού. «Και εκείνος», λέγει, «πετάχτηκε επάνω και περπατούσε». Το πήδημα επάνω ήταν απόδειξη της πλήρους αποκαταστάσεως της υγείας του.

Ἡ γερόντισσα Μακαρία

Η ΓΕΡΌΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ.

«Ἕνα ἀπόγευμα εἶχαν καλέσει τή Γερόντισσα

Μακαρία στη Θήβα, γιά νά σταυρώση κάποιο ἀσθενῆ. Στό μοναστήρι τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ ἦλθαν κάποιοι γιά ἐπείγοντα ζητήματα τῆς μονῆς. Οἱ μοναχές ἦταν ἀνήσυχες, ἐπειδή δέν μποροῦσαν ἐκεῖνες να πάρουν πρωτοβουλία, ἐφ᾿ ὅσον ἡ ἡγουμένη τοῦ μοναστηριοῦ ἀπουσίαζε. Ἡ μόνη λύσι ἦταν νά περιμένουν τήν ἐπιστροφή τῆς Γερόντισσας, ἡ ὁποία, ὅπως ἐκεῖνες θεωροῦσαν, θά ἀργοῦσε ἀρκετά. Μετά τήν πάροδο δέκα λεπτῶν, ἀντικρύζουν τή Μητέρα.