Ἡ γερόντισσα Μακαρία

Η ΓΕΡΌΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ.

«Ἕνα ἀπόγευμα εἶχαν καλέσει τή Γερόντισσα

Μακαρία στη Θήβα, γιά νά σταυρώση κάποιο ἀσθενῆ. Στό μοναστήρι τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ ἦλθαν κάποιοι γιά ἐπείγοντα ζητήματα τῆς μονῆς. Οἱ μοναχές ἦταν ἀνήσυχες, ἐπειδή δέν μποροῦσαν ἐκεῖνες να πάρουν πρωτοβουλία, ἐφ᾿ ὅσον ἡ ἡγουμένη τοῦ μοναστηριοῦ ἀπουσίαζε. Ἡ μόνη λύσι ἦταν νά περιμένουν τήν ἐπιστροφή τῆς Γερόντισσας, ἡ ὁποία, ὅπως ἐκεῖνες θεωροῦσαν, θά ἀργοῦσε ἀρκετά. Μετά τήν πάροδο δέκα λεπτῶν, ἀντικρύζουν τή Μητέρα.

Ἡ ὁσία Μακαρία, τὸ ματωμένο λείψανο τοῦ μεγαλομάρτυρος Ἐφραὶμ καὶ ἡ μεταβολὴ τῶν Τιμίων Δώρων

Η γερόντισσα Μακαρία Δεσύπρη (+1999) είναι μια οσιακή μορφή της Ορθοδοξίας με παγκόσμια ήδη ακτινοβολία. Είναι εκείνη η μοναχή που το 1950 με θαυμαστό τρόπο της απεκαλύφθη το μαρτυρικό σκήνωμα του ιερομόναχου Εφραίμ, που υπέστη οχτάμηνο βασανιστήριο από τους Τούρκους και εξέπνευσε στη μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του όρους των Αμώμων Αττικής (σημερινή Νέα Μάκρη) στα 1426.

Η οσία γερόντισσα, κοσμημένη με το προορατικό, διορατικό και ιαματικό χάρισμα, ήδη οδεύει προς την επίσημη αγιοκατάταξή της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατόπιν σχετικής αιτήσεως του οικείου Μητροπολίτη Κυρίλλου. Ευχόμαστε την ταχεία ολοκλήρωση της τυπικής αυτής διαδικασίας, καθότι η αγιότητα της Μακαρίας είναι εγνωσμένη μέσα από αναρίθμητες μαρτυρίες πιστών.

Διαβάζοντας ο γράφων πρόσφατα το βιβλίο για τη ζωή της (έκδοση της Ι. Μονής) στάθηκε σε ένα θαυμαστό περιστατικό.

Ὀπως γύρισε νὰ δεῖ, βλέπει τὸν ἅγιο Σπυρίδωνα μὲ τὸ χαρακτηριστικὸ πλεκτὸ σκουφάκι του..

Μια μέρα, καθώς ανέβαινε την οδό Φιλολάου, στο Παγκράτι, άκουσε κάποιον να φωνάζει το όνομα «Μακαρία».

Οπως γύρισε να δει, βλέπει τον άγιο Σπυρίδωνα με το χαρακτηριστικό πλεκτό σκουφάκι του και φορούσε το δεσποτικό του ωμοφόριο δεξιά και αριστερά με σταυρούς.

Της έκανε νόημα με το χέρι του να πάει κοντά του και της είπε;

«Έλα εδώ, Μακαρία, παιδί μου».

Η ευλογημένη γερόντισσα του απάντησε:

«Δεν με λένε Μακαρία» και είπε το όνομά της το λαϊκό.

Τότε ο άγιος έστρεψε το βλέμμα του προς τον ουρανό και, δείχνοντας με το άγιο χέρι του, της είπε:

«Είναι άνωθεν και έτσι θα ονομαστείς».

Απορημένη, ρώτησε πώς θα γίνει αυτό, και ο άγιος επανέλαβε:

Γερόντισσα Μακαρία: Συγκλονίζουν οἱ περιγραφές γιά τήν μοναχή τῆς Ἁγίας Μαρίνας στήν Βόνη. Τήν Εὐχή της νά ἔχουμε.

Γερόντισσα Μακαρία: Συγκλονίζουν οι περιγραφές για την μοναχή της Αγίας Μαρίνας στην Βόνη. Τήν Εύχη Τής Νά Έχουμε.

Το διορατικό και προορατικό χάρισμα, τη βοηθούσε να παιδαγωγεί και να προλαβαίνει πνευματικές πτώσεις - Στο βιβλίο «Γερόντισσα Μακαρία, η λαοφιλής μοναχή της Αγίας Μαρίνας Βόνης», αναφέρονται και περιγράφονται, πολλές από τις υπερφυσικές παρεμβάσεις της σε πιστούς που είχαν ανάγκη βοήθειας

H Γερόντισσα Μακαρία της Ιεράς Μονής Αγίας Μαρίνας Βόνης του Δήμου Μινώα Πεδιάδος, στο Ηράκλειο Κρήτης η απλή και χαρισματική, έζησε εν μέσω θαυμαστών και αποκαλυπτικών σημείων και γεγονότων, τα οποία έκανε με την ευλογία της Αγίας Μαρίνας και τη Χάρη του Χριστού.

Το βιβλίο «Γερόντισσα Μακαρία, η λαοφιλής μοναχή της Αγίας Μαρίνας Βόνης», με τις θαυμαστές περιγραφές, εκδόθηκε από την Γερόντισσα Ευθυμία η οποία μόνασε στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος Σωτήρος Χριστού με την κανονική ευλογία του Σεβασμιωτάτου τότε Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κ. Νεκταρίου.

Σε αυτό αναφέρονται και περιγράφονται, πολλές από τις υπερφυσικές παρεμβάσεις της Γερόντισσας, στη ζωή της εκκλησίας.

Η μοναχή Μακαρία, κατά κόσμων Αικατερίνη Πετσαγγουράκη, γεννήθηκε το 1898 στο χωριό Μάλες Λασιθίου κοντά στην Ιεράπετρα.

Από παιδάκι, τάχθηκε στο Θεό και στον συνάνθρωπο...

Εκ γενετής έπασχε από μια πολύ σοβαρή ασθένεια, με τους γονείς της, να ζητούν την βοήθεια της Αγίας Μαρίνας προκειμένου το παιδί τους να γίνει καλά. Όταν «ως εκ θαύματος» το παιδί τους ξεπέρασε την αρρώστια που το ταλαιπωρούσε, αποφάσισαν να το τάξουν στη Χάρη της Αγίας Μαρίνας.

Οι γονείς της, Εμμανουήλ και Κυριακή, είχαν οκτώ παιδιά. Επίσης ένα από τα αδέλφια της, μόνασε στην Ιερά Μονή Αγκαράθου, παίρνοντας το όνομα Ιωακείμ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΕΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΜΑΣ: Ἡ Ὁσιωτάτη Καθηγούμενη καί Μοναχή Μακαρία

Όσιωτάτη Καθηγουμένη +Μοναχή Μακαρία, κατά κόσμον Μαργαρίτα Δεσύπρη, έγεννήθη τήν 12ην Μαρτίου 1911 στό χωριό Φαλατάδο της Τήνου. Γόνος πολύτεκνης ευσεβούς οικογένειας έγαλουχήθη στά νάματα της Όρθοδοξίας από τους ευσεβείς γονείς της, Μαρίνα καί Γεώργιο, ιδιαίτερα δέ από τόν ιερέα πάππο της εκ μητρός, π. Αντώνιο, όν καί υπερηγάπα.

Η ευσεβής μήτηρ της, ως άλλη Έμμέλεια ήξιώθη νά αφιέρωση στον Κύριο δύο θυγατέρας μοναχάς, τήν Μοναχή Πελαγία καί τήν Μακαριστή Καθηγουμένη μας, καί έναν ΥΙό ιερέα, τόν π. Ανδρέα Δεσύπρη, τόν μόνο επιζώντα σήμερον.

Προσήλθεν στην τάξι των Μοναχών ως Δόκιμος στίς 11 Δεκεμβρίου 1930- έκάρη Μοναχή στίς 31 Ιουνίου 1932 από τόν μακαριστό Ιερομόναχο Πέτρο Βλοτίλδη καί στίς 29-6-1935 έχειροτονήθη σέ Μεγαλόσχημο έπί Μακαριότατου Χρυσοστόμου στην Ιερά Μονή Αγίου Ιεροθέου στά Μέγαρα Αττικής.

Όμως ό Κύριος τή ςΔόξης την έκάλει δι άλλους αγώνας. Ή περίοδος της Κατοχής τήν ευρίσκει στίς γυναικείες φυλακές του "Αβέρωφ στην Αθήνα, όπου παρηγορούσε φυλακισμένες καί περιέθαλπε μετά αγάπης πολλής τά τέκνα τους.

Το καλοκαίρι τού 1945 έπισκεφθείσα τήν Νέα Μάκρη Αττικής ανηφόρησε διά νά άνάψη τό καντηλάκι των ερειπίων της πάλαι ποτέ Σταυροπηγιακή ςάνδρώας Ιεράς Κοινοβιακής Μονής τοϋ Όρους των Άμωμων, όπως αργότερα της απεκαλύφθη θαυμαστώς έκτοτε, πληροφορηθεί σα εσωτερικώς ότι «ό τόπος ούτος Άγιος έστι» παρέμεινεν αδιαλείπτως μέχρι τήν έκδημία της.

Εγκατασταθεΐσα στά ερείπια διεβίωσε στό κελλίο της με άφαντάστους στερήσεις, κάτω από τελείως αντίξοες συνθήκες. Τήν νύκτα έπλεκε κάλτσες «διά νά προσπορίζεται τά προς τό ζην» καί τήν ημέρα «ξέθαβε» τά ερείπια τού μικρού ναΐσκου τού Ευαγγελισμού, διότι ήθελε νά εύρη τους θεμέλιους λίθους των Πατέρων καί έπ' αυτών νά ανοικοδόμηση τόν Ναόν καί τά κελλία τών Μοναχών.

Πολλάκις ήσθένησεν καί παρέμεινε στό κελλίο της «πυρέσσουσα εν καιρώ χειμώνος» χωρίς σκεπάσματα, χωρίς πόρτες καί παράθυρα. Περαστικός τις τσοπάνος της έρριξε τήν κάπα του, όταν αντελήφθη, ότι έζη άνθρωπος ασθενής στά ερείπια ταϋτα.

Όμως ό Θεός της έπεφύλασσεν υψίστη τιμή: τήν άποκάλυψι των Λειψάνων του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Έφραίμ του Θαυματουργού μετά πεντακοσίων χρόνων κατάκρυψι στην γη.

Περιγράφει η ίδια η Γερόντισσα Μακαρία:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΒΟΝΗΣ.. Ἔλεγε ἡ Γερόντισσα Μαρίνα Παπαδημητροπούλου ἀργότερα: «Τόν πρῶτο καιρό μετά τό θάνατό της ἐρχόταν συχνά καί μέ ἔβλεπε. Ἐμφανιζόταν μέσα στό κελί. Μοῦ ἔλεγε: Πέθανα ἀλλά εἶμαι -πολύ καλά. Τώρα πῆρα ἄδεια. Θά σέ πάρω νά σέ πάω νά σοῦ δείξω πού εἶμαι.

Ποιος θάνατος θα μπορούσε να έχει εξουσία επάνω σ’ αυτήν πού είχε αγιαστεί στην άσκηση της πίστης στον Αναστάντα καί αιωνίως ζώντα Χριστό, καί είχε ζήσει μαζί Του καί γι’ Αυτόν; Δεν υπάρχει θάνατος γιά όσους όλο το είναι τους είναι γεμάτο από τίς αναστάσιμες θείες δυνάμεις Του. Στους βίους των αγίων, όλα είναι συνηθισμένα, όπως καί στο Ευαγγέλιο, αλλά καί όλα είναι παράδοξα, όπως στο Ευαγγέλιο.

Σε ένα από τα βαφτιστήρια της μακαριστής Γερόντισσας, το οποίο αγνοούσε την κοίμησή της, δόθηκε απροσδόκητα από τη στρατιωτική μονάδα όπου υπηρετούσε άδεια γιά να πάει στο χωριό του. Χωρίς αίτηση, δικαίωμα ή εξήγηση. Όταν έφτασε, είδε πώς δεν υπήρχε άλλος να μεταφέρει στήν Παναγία την Αλμυρή τα κόλλυβα γιά τα «σαράντα» εκείνης πού αγαπούσε πολύ τίς αγρυπνίες στη χάρη Της.

Έλεγε η Γερόντισσα Μαρίνα Παπαδημητροπούλου αργότερα:

«Τόν πρώτο καιρό μετά τό θάνατό της ερχόταν συχνά καί μέ έβλεπε. Εμφανιζόταν μέσα στο κελί. Μου έλεγε: Πέθανα αλλά είμαι -πολύ καλά. Τώρα πήρα άδεια. Θα σε πάρω να σε πάω να σου δείξω πού είμαι.

Μου έλεγε: Παιδί μου δεν σε ξεχνώ, μου δούλεψες. Μερικές φορές με εμπόδιζε να μιλώ γι’ αυτήν. Άλλη φορά μου έλεγε: Τώρα να μιλήσεις» .

Χάρισμα κατά τῶν δαιμόνων. Γερόντισσα Μακαρία. Ἡ λαοφιλής μοναχή τῆς Ἁγίας Μαρίνας Βόνης

Χάρισμα κατά Δαιμόνων

Μόνο μαζί Του καί μαζί μέ τούς άγιους είμαστε πιο δυνατοί από κάθε κακό, από κάθε δαίμονα, έλεγε η Γερόντισσα.

Το κατεξοχήν δώρο της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας, πού εικονίζεται να συντρίβει με σφυρί τον εχθρό του ανθρώπου καί της σωτηρίας του, ήταν η μετοχή της διακονήτριάς της Μακαρίας στο χάρισμα κατά δαιμόνων, το οποίο ήταν συνδυασμένο μέ τη διόραση αυτής της ταπεινής καί γενναίας ασκήτριας.

Σε προσκυνητές πού πήγαιναν κάποτε στην Αγία Μαρίνα στήν άκρη του χωριού Θραψανό ένας μαύρος γέρος είπε να μην περάσουν από τό δρόμο πού ήταν ο Ναός του Τιμίου Σταυρού, γιατί θα πάθουν κακό. Όταν πήγαν στη Μακαρία, πριν πουν οτιδήποτε, εκείνη τούς μάλωσε πού άκουσαν τό μαύρο γέρο, τό διάβολο, ο οποίος δεν ήθελε να λάβουν την από του Σταυρού ευλογία πού κατεξοχήν τον έκαιγε.

Ιδίως γιά τή μεγάλη της αγάπη καί πίστη της στο Σταυρό ο Εσταυρωμένος Κύριος της χάρισε τη δύναμη να ηρεμεί τους δαιμονισμένους.

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ. "Ἔλεγε σέ ἀφοσιωμένη στήν Ἁγία Μαρίνα πιστή: Ἐγώ πετῶ, παιδί μου. "Χάρισμα ἀορασίας καί ὑπέρ φύσιν μετάβασης

Χάρισμα αορασίας καί υπέρ φύσιν μετάβασης

 Η ταπεινή Γερόντισσα Μακαρία γιά λόγους γνωστούς μόνο στο Δωρεοδότη Κύριο έλαβε καί τό σπάνιο χάρισμα να μεταφέρεται θαυμαστά σε άλλους τόπους. Τό είχε φανερώσει η ίδια σε ορισμένα πνευματικά της παιδιά.

Διηγείται μια κυρία πώς της έδωσε μια μέρα η Γερόντισσα Μακαρία μια χούφτα λιβάνι καί της είπε: Πάρτο καί τώρα τό έφερα από τα Ιεροσόλυμα. Τό λιβάνι συνήθως τό έφερνε από τό Λίβανο. Έδινε απ’ αυτό άφθονο σ’ ένα ευσεβές ζεύγος. Μια κυρία τή βρήκε στήν αυλή τού κελιού μπροστά στη βρύση να νίβεται, έχοντας τό μαντήλι της σηκωμένο (σαρίκι). Της ομολόγησε: Ίδια εδά (=αυτή τή στιγμή) έρχομαι από τόν Άϊ Γιάννη στο Λασίθι.

Ένα από τα 469 παιδιά πού είχε βαφτίσει διηγείται ότι, κάποτε πού μέ τή μάνα του φιλοξενήθηκαν στο κελί της, η Μακαρία τό βράδυ  έφυγε παραγγέλλοντας να μη βγουν έξω εκείνη τή στιγμή.Ο φιλιότσος της όμως από περιέργεια άνοιξε την πόρτα καί είδαν ένα σύννεφο πού έφευγε πάνω τους. Τό πρωί η Γερόντισσα επέστρεψε.

Θαυμαστά γεγονότα μέ τήν γερόντισσα Μακαρία τῆς Ἱ. Μ. Ἁγίας Μαρίνας Βόνης

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΙΣΤΏΝ ΑΠΟ ΑΓΡΥΠΝΙΕΣ

 

Η Γερόντισσα Μακαρία συνήθιζε, εκτός από τίς ολονυκτίες πού έκανε στην Αγία Μαρίνα, να πηγαίνει σε εξωκκλήσια, συντροφιά με λαϊκούς πού είχε θεραπεύσει ή ευεργετήσει καί της είχαν απεριόριστη αφοσίωση καί ευγνωμοσύνη. Διηγούνται κάποιοι από την προσευχητική συνοδεία της:

«Πήγαμε γιά αγρυπνία μαζί της στον Άγιο Δημήτριο. Κάποια στιγμή ακούσαμε όλοι πέταλα άλογου. Έκανε τρεις βόλτες γύρω από την εκκλησία, ακόμα καί από την ανατολική πλευρά, πού ήταν γκρεμός καί δε μπορούσε άλογο να πατά στο χώμα. Ρωτήσαμε τή Γερόντισσα ποιος είναι καί απάντησε: Δεν τόν ακούς; Θέλεις καί να τόν δεις; Ήταν ο Άγιος Δημήτριος».

Μιαν άλλη φορά πού πήγε εκεί με άλλη συντροφιά καί τίς δύο μοναχές της -είχε προστεθεί καί η συγκύπτουσα αδελφή Μαρίνα Μπερκάκη (-1975)— δεν είχαν προβλέψει να πάρουν μαζί τους σπίρτα. Ήταν πηχτό σκοτάδι καί οι άλλοι ήθελαν να γυρίσουν πίσω.