Περί Θείας Πρόνοιας

❈ Ὑπάρχει τύχη; Δέν ὑπάρχει τύχη. Τί ὑπάρχει; Τί εἶναι αὐτό πού κανονίζει τά πράγματα; Ἡ τύχη τά κανονίζει; Τό πῶς θά πάει ἡ ζωή μας, τυχαῖο εἶναι; Τί ὑπάρχει; Τί πιστεύουμε ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, ὅτι ὑπάρχει; Ἡ τύχη καθορίζει τή ζωή μας;

Ὄχι, ὁ Θεός κανονίζει τή ζωή μας ἡ λεγόμενη Θεία Πρόνοια. Δηλαδή, τί θά πεῖ Θεία Πρόνοια; Ἡ Θεία φροντίδα.

Τί λέει ὁ Χριστός στό Εὐαγγέλιο; «Ἔχω μετρήσει καί τίς τρίχες ἀπό τό κεφάλι σας» (Λουκ. 12,7). Ἐσύ ἔχεις μετρήσει πόσες τρίχες ἔχεις; Μπορεῖς νά τίς μετρήσεις; Ξέρεις κανέναν πού νά τίς ἔχει μετρήσει; Ποιός ἀσχολεῖται τώρα νά μετρήσει τίς τρίχες του; Καί ὅμως ὁ Θεός λέει: «ἐγώ σᾶς τίς ἔχω μετρήσει». Τί θέλει νά πεῖ μ’ αὐτό ὁ Θεός πού λέει, ὅτι ἔχω μετρήσει καί τίς τρίχες σας;

Ὅτι μᾶς ξέρει. Μᾶς ξέρει καί ἀκόμα κάτι. Μᾶς φροντίζει. Μᾶς φροντίζει, δηλαδή νοιάζεται καί γι’ αὐτά πού ἐμεῖς δέν νοιαζόμαστε. Ἐμεῖς λέμε: «τρίχες... θά ἀσχολούμαστε μέ τρίχες;». Καί ὅμως ὁ Θεός λέει «καί γι’ αὐτό ξέρω». Ἀκόμα, λέει, «και ἕνα σπουργιτάκι δέν πέφτει, νά ψοφήσει, ἄν δέν θέλει ὁ Θεός». Φροντίζει ὄχι μόνο γιά μᾶς καί γιά τά σπουργιτάκια, γιά τό παραμικρό. Αὐτή εἶναι ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

- Ἅμα τό σκέφτεσαι τώρα αὐτό, μπορεῖς νά πεῖς ὅτι ἡ ζωή μου εἶναι τυχαία;

Πιστεύεις στήν τύχη μετά; Μπορεῖς νά πιστέψεις στήν τύχη; Δέν ὑπάρχει τύχη. Ὑπάρχει ἡ φροντίδα τοῦ Θεοῦ, πού ἀγκαλιάζει μέ τήν ἀγάπη Του ὁ Θεός τά πάντα.

Εἶναι βλασφημία νά λέμε: «καλή τύχη» ἤ «δέν μοῦ ἔτυχε καλό πράγμα, δέν εἶχα καλή τύχη». Δέν ὑπάρχει τύχη, ὑπάρχει ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Ἀλλά προσέξτε τί κάνουμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ἐπειδή δέν πιστεύουμε στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, προσπαθοῦμε μόνοι μας νά τακτοποιήσουμε τή ζωή μας, γι’ αὐτό καί τί παθαίνουμε μετά; Γεμίζουμε ἀπό ἄγχος. Ἀγωνία. Γιατί βλέπουμε, ὅτι δέν μποροῦμε νά τά καταφέρουμε.

Ὅταν δέν πιστεύεις στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί προσπαθεῖς μόνος σου νά τά τακτοποιήσεις, γεμίζεις μέ ἄγχος, ἀγωνία... καί λές:

- Πώ, πώ, τί θά γίνει τώρα; Πρέπει νά ζοριστῶ.

Καί μέ τό πού ζορίζεσαι, τί γίνεται; Τίποτα. Μόνο τεντώνεις τό νευρικό σου σύστημα καί μετά πρέπει νά παίρνεις χάπια καί πάλι τίποτα δέν γίνεται. Ἐνῶ, ἄν πεῖς:

- Θεέ μου, ἐσύ πού ἔχεις μετρήσει τίς τρίχες μου, Ἐσύ πού μ’ ἀγαπᾶς τόσο πολύ, Ἐσύ τακτοποιήσέ τα ὅλα τά θέματα. Ἐγώ θά κάνω ὅ,τι μπορῶ, ἀλλά Ἐσύ εἶσαι πού θά δώσεις τήν τελική λύση.

Μετά νά δεῖτε τί ὡραῖα πού τακτοποιοῦνται ὅλα... οὔτε ἄγχος ὑπάρχει οὔτε ἀγωνία...τίποτα! Οὔτε ἔχουμε νά φοβηθοῦμε τίποτα, γιατί ἔχουμε τόν Θεό Πατέρα καί εἴμαστε στήν ἀγκαλιά Του.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 10 – 12 – 2016)