Γονέας ἀληθινός δέν εἶναι αὐτός πού ἁπλῶς γεννᾶ τά παιδιά, ἀλλά καί τά ἀναγεννᾶ πνευματικά καί τά βοηθᾶ νά μποῦν στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ

❈ Ἄν οἱ γονεῖς δέν ζοῦν σωστά, δέν μποροῦν καί νά ἀναθρέψουν σωστά καί καλά παιδιά. Καί ἔχουν βεβαίως τεράστια εὐθύνη ἀπέναντι στόν Θεό, γιατί γονέας ἀληθινός δέν εἶναι αὐτός πού ἁπλῶς γεννᾶ τά παιδιά, ἀλλά καί τά ἀναγεννᾶ πνευματικά καί τά βοηθᾶ νά μποῦν στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

"Δέν ἀμφιβάλλουμε", λέει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Διάλογος, "ὅτι ὅλα τά βαπτισμένα νήπια τά ὁποῖα πεθαίνουν σέ ἡλικία πού ἀκόμα δέν μιλοῦν, πηγαίνουν στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Δέν πρέπει ὅμως νά πιστέψουμε τό ἴδιο καί γιά ὅσα ἀρχίζουν νά μιλοῦν, γιατί σέ πολλά τέτοια νήπια ἡ θύρα τῆς Οὐράνιας Βασιλείας κλείνεται καί ἐξαιτίας τῶν γονιῶν τους, ἄν τά ἀνατρέφουν μέ κακό τρόπο.

Καί ἀναφέρει τό παρακάτω περιστατικό:

Κάποιος ἀπό τήν πόλη μας, γνωστός σέ ὅλους, πρίν ἀπό τρία χρόνια, εἶχε ἕνα γιό πέντε χρόνων, νομίζω. Τοῦ εἶχε μεγάλη ἀδυναμία καί τόν ἀνέτρεφε χωρίς αὐστηρότητα, χωρίς δηλαδή τήν δέουσα μέτρια, ἔτσι αὐστηρότητα καί μέτριο περιορισμό πού χρειάζεται ἕνα παιδί γιά νά μεγαλώσει καί νά φτιάξει σωστό χαρακτήρα καί νά εἶναι ἐν Χριστῷ εὐάρεστος, νά εἶναι εὐάρεστο στόν Χριστό.

Τό παιδί αὐτό πῆρε τήν συνήθεια, ὅποτε ἤθελε κάτι, νά βλασφημᾶ - καί μόνο πού τό ἀναφέρω εἶναι ἐπικίνδυνο - τήν μεγαλοσύνη τοῦ Θεοῦ. Αὐτό λοιπόν τό παιδί χτυπήθηκε ἀπό τό θανατικό πού ἔγινε πρίν ἀπό τρία χρόνια στήν πόλη μας καί κόντευε νά πεθάνει.

Ὁ γονιός ἦταν ἀδιάφορος καί ἴσως καί νά χαιρόταν μέ αὐτές τίς κουβεντοῦλες τίς πολύ ἄσχημες πού ἔλεγε τό παιδί του.

Τό παιδί λοιπόν, χτυπήθηκε καί κινδύνευε νά πεθάνει. Καθώς τό κρατοῦσε ὁ πατέρας του στήν ἀγκαλιά, ὅπως ἀναφέρουν ὅσοι ἦταν ἐκεῖ παρόντες, τό παιδί εἶδε νά ἔρχονται σέ αὐτό τά πονηρά πνεύματα, καί ἄρχισε νά φωνάζει τρέμοντας καί κλείνοντας τά μάτια.

- Προστάτεψέ με πατέρα, προστάτεψέ με!

Καί μέ τίς φωνές αὐτές γύρισε τό πρόσωπό του στό στῆθος τοῦ πατέρα, θέλοντας νά κρυφτεῖ.

Βλέποντάς το ὁ πατέρας νά τρέμει, τόν ρώτησε τί βλέπει; Καί τό παιδί ἀποκρίθηκε:

- Μαῦροι ἄνθρωποι ἦρθαν καί θέλουν νά μέ πάρουν, καί λέγοντας αὐτά, ἀμέσως βλασφήμησε τό ὄνομα τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί στή συνέχεια ξεψύχησε!

Θέλοντας δηλαδή ὁ Παντοδύναμος Θεός νά δείξει γιά ποιό ἁμάρτημα τό παιδί παραδόθηκε σέ τέτοιους δεσμοφύλακες, τό ὁποῖο ὅσο ζοῦσε ὁ πατέρας του δέν θέλησε νά τό ἐμποδίσει, παραχώρησε νά τό ἐπαναλάβει ὅταν πέθαινε. Καί τό παιδί αὐτό ὁ Θεός, πού μέ τήν εὐσπλαχνία του τό ἀνεχόταν νά ζεῖ βλασφημῶντας, παραχώρησε μέ δίκαιη κρίση νά βλασφημήσει καί ὅταν πέθαινε, γιά νά καταλάβει τήν δική του ἁμαρτία ὁ πατέρας, ὁ ὁποῖος ἀδιαφορῶντας γιά τήν ψυχή τοῦ μικροῦ του γιοῦ, ἀνέθρεψε, γιά τήν γέεννα του πυρός ἕναν ἁμαρτωλό, ὄχι μικρό ἀλλά μεγάλο...

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία στίς 10 - 4 - 2019)