Ὁ Πατέρας Γαβριὴλ μᾶς δίδαξε:

Ο Πατέρας Γαβριήλ μας δίδαξε:

«Είσαι πιστός; Αυτό είναι καλό. Αλλά να ξέρετε ότι η αληθινή πίστη απέχει πολύ από το να είναι εφικτή. Η πίστη επιτυγχάνεται μέσω εσωτερικού βασανισμού. Θα πέσεις πολλές φορές, αλλά πρέπει να σηκώνεσαι κάθε φορά. Είσαι αμαρτωλός; Δεν υπάρχει αμαρτία μεγαλύτερη από τη μετάνοια ενός ανθρώπου. Οι μεγάλοι αμαρτωλοί έχουν γίνει μεγάλοι άγιοι. Αλλά αυτό δεν ισχύει για τη σφραγίδα του Αντίχριστου. Εδώ, η αληθινή μετάνοια δεν θα υπάρχει πλέον. Έχετε ακούσει πώς να αγαπάς έναν αμαρτωλό; Να μισείς τις αμαρτίες του, αλλά να αγαπάς τον ίδιο τον άνθρωπο. Οι αμαρτίες είναι αμαρτίες, αλλά οι αμαρτίες δεν έχουν τίποτα κοινό με την αγάπη. Δεν είναι ότι εγώ είμαι καλός και εσύ κακός. Είναι αδύνατο να αγαπάς όλους, αλλά πρέπει να εύχεσαι το καλό για όλους. Και από εκεί προέρχεται η αγάπη. Διαφορετικά, θα είσαι ξένος στον Κύριο και δεν θα επιτύχεις τη Σωτηρία. Ο Θεός είναι αγάπη, και ο Θεός είναι ακόμη περισσότερο από αγάπη. Ο Θεός δεν αγαπά τα κενά λόγια. Αγαπά τις πράξεις. Και αυτές οι πράξεις είναι πίστη και αγάπη. Όταν αμαρτάνεις, πήγαινε αμέσως σε έναν ιερέα και μετανόησε ειλικρινά στην εξομολόγηση. Η μετάνοια είναι η πόρτα της ζωής. Χωρίς μετάνοια, δεν θα να κερδίσω οποιοδήποτε από το έλεος του Θεού.

Από τα απομνημονεύματα του Κετεβάν Μπεκάουρι.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/03/blog-post_594.html