Πηγὴ αἰώνιας ζωῆς ὁ Ἐσταυρωμένος μας.

«οὐ γὰρ ἔκρινα τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον» (Α’ Κορ. 2,2)

Ο σημερινός άνθρωπος περιβάλλεται από πολλά προβλήματα και δυσκολίες. Σε όλα αυτά έρχονται να επισκιάσουν την όλη κατάσταση και σωρεία ιδεολογιών και θεωριών που μαστίζουν την κοινωνία μας.

Εάν η παρούσα μεγαλύτερη γενιά που διαχειρίζεται τον κόσμο τούτο, έφτασε σε σημείο να μην μπορεί να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας πλέον, τότε τι θα έχουν να πουν τα καλά παιδιά μας, που τα αφήσαμε να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον σύγχυσης, αθεΐας και αδιαφορίας;

Ο Θεός είναι πάντα μαζί μας

Παρόλα αυτά, ο Κύριος μας και Θεός μας, Δημιουργός του κόσμου (υλικού και άυλου) δεν μας αφήνει ποτέ μόνους. Εμείς μπορεί με απερίσκεπτες πράξεις να αδιαφορούμε για την σωτηρία μας και να απομακρυνόμαστε από την Θεία Χάρη και βοήθεια Του, αλλά ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός είναι πάντα δίπλα μας, φιλεύσπλαχνος και φιλάνθρωπος Πατέρας. Έτσι, για τον Χριστιανό δεν χωράει απελπισία, διότι δίπλα μας βρίσκονται και η Μητέρα μας Παναγία, και οι Άγιοι μας, και ο φύλαξ Άγγελος μας.

Ο ίδιος ο Θεός μας, έγινε άνθρωπος για να μας δείξει την οδό της σωτηρίας μας. Όπως ο καλός αξιωματικός στον πόλεμο, μπαίνει μπροστά στην μάχη να δείξει το καλό παράδειγμα στους στρατιώτες του, γνωρίζοντας ότι ο πρώτος που θα πληγωθεί από τα πυρά του εχθρού θα είναι ο ίδιος, έτσι και ο καλός ποιμήν, ο Χριστός μας, Εσταυρώθει για να μας σώσει από την αμαρτία και νίκησε τον θάνατο.

Ο Εσταυρωμένος Χριστός μας, είναι ο αμνός του Θεού που επάνω στον Τίμιο Σταυρό

θυσιάστηκε και μας οδήγησε στην αιώνια ζωή. Επάνω στον Τίμιο Σταυρό συγχώρεσε τον καλόν ληστή και τον πήρε στον Παράδεισο. Διότι, ο πρώτος που μπήκε στον Παράδεισο είναι ο αμαρτωλός – «αλλά μετανοημένος ληστής», ενώ αντίθετα ο πρώτος που γεύτηκε την κόλαση είναι ο προδότης – «αμετανόητος μαθητής» του Χριστού.

Η Σταυρική ζωή οδηγεί στην Αλήθεια

Ο μακαριστός πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος μας τονίζει ότι «όπως λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, η ασφάλεια της Εκκλησίας είναι ο Σταυρός, με μίαν όμως διαφορά. Οι πιστοί να προβάλλουν τον Σταυρόν, την Σταυρική ζωή και τη Σταυρική θεολογία. Διότι αν εγώ απιστώ, δεν προβάλλω την Σταυρική ζωή, αλλά την άνετη και την πλούσια, αν εγώ δεν προβάλλω την Σταυρική θεολογία, αλλά μια θεολογία ξένη, αλλότρια, νόθη, δεν είμαι εγώ πιστός και τότε δεν μπορώ να λέγω ότι προβάλλω την Εκκλησία. Προβάλλομαι εγώ. Η Εκκλησία μένει πάντοτε η ίδια. Θα προβάλλω τον Σταυρόν, που σημαίνει θα προβάλλω την Σταυρική ζωή και την Σταυρική θεολογία.»

Και ο μακαριστός πατέρας μας υπενθυμίζει ότι «Αναμφισβήτητα! Ο Σταυρός είναι εκείνος που ενόχλησε πρώτιστα τον Διάβολο… Ο αντίχριστος είναι δυνατόν ποτέ να συμπαθεί τον Τίμιο Σταυρό; Αναμφισβήτητα Όχι!»

Μην αρνηθείς τον Εσταυρωμένο

Ο Άγιος Κύριλλος μας νουθετεί «Ἄν κάποιος δέν πιστεύει στή δύναμη τοῦ Ἐσταυρωμένου, ἄς πιστεύει στά ὁλοφάνερα γεγονότα. Γιατί πολλοί σέ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη σταυρώθηκαν, ἀλλά κανένα δέν τρέμουν οἱ δαίμονες. Τοῦ Χριστοῦ ὅμως, πού σταυρώθηκε γιά μᾶς, καί μόνο τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ νά δοῦν, τρέμουν οἱ δαίμονες, ἐπειδή οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι πέθαναν στό σταυρό ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν τους, ὁ Χριστός ὅμως πέθανε γιά τίς ξένες ἁμαρτίες. Διότι δέν ἁμάρτησε, οὔτε βρέθηκε δόλος στό στόμα Του (Α’ Πέτρ. 2, 22), «καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Ἡσ. 53, 9).» (Απόσπασμα Γ’)

«Νά παίρνεις λοιπόν πρῶτο καί ἀδιάσειστο θεμέλιο τό Σταυρό καί ἐκεῖ ἐπάνω νά οἰκοδομεῖς τά ὑπόλοιπα τῆς πίστεως. Μήν ἀρνηθεῖς τόν Ἐσταυρωμένο. Ἄν Τόν ἀρνηθεῖς, ἔχεις πολλούς πού θά σέ ἐλέγξουν γι᾽ αὐτό.

Πρῶτος θά σέ ἐλέγξει ὁ Ἰούδας ὁ προδότης. Διότι αὐτός πού Τόν πρόδωσε, ἤξερε ὅτι ἀπό τούς ἀρχιερεῖς καί πρεσβυτέρους καταδικάστηκε σέ θάνατο «Πρωίας δὲ γενομένης συμβούλιον ἔλαβον πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ κατὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ ὥστε θανατῶσαι αὐτόν» (Ματθ. 27, 1). Τό μαρτυροῦν τά τριάντα ἀργύρια «τί θέλετέ μοι δοῦναι, καὶ ἐγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια» (Ματθ. 26, 15).

Τό μαρτυρεῖ ἡ ἡμέρα καί ὁ Ήλιος πού χάθηκε «Ην δὲ ὡσεὶ ὥρα ἕκτη καὶ σκότος ἐγένετο ἐφ᾿ ὅλην τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης, τοῦ ἡλίου ἐκλείποντος» (Λουκ. 23, 44), διότι δέν μποροῦσε νά βλέπει τήν παρανομία τῶν ἐχθρῶν τοῦ Κυρίου.

Σέ ἐλέγχει ἡ φωτιά, ὅπου παρευρέθηκε καί θερμαινόταν ὁ Πέτρος.

Ἄν ἀρνηθεῖς τό Σταυρό, σέ περιμένει ἡ αἰώνια φωτιά. Μιλάω σκληρά, γιά νά μήν ἐπιχειρήσεις ἐσύ νά σκληρυνθεῖς.» (Απόσπασμα ΛΗ’)\

Σήμερα 1 Αυγούστου, τιμούμε την Πρόοδο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, τιμούμε τον Εσταυρωμένον Χριστό, ευχαριστούμε και δεόμεθα για την προστασία Του.

Αμήν

Νικόλαος Μάρκου

Αναφορές

*Πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος (+2006), «Τά Πάθη καί ἡ Ἀνάσταση Τοῦ Χριστοῦ», Ομιλία 19, Μέρος 1ο, Η Θεολογία του Σταυρού (18/3/1979), http://www.arnion.gr/mp3/

*Πατήρ Αθανάσιος Μυτιληναίος (+2006), «Ἀπαντήσεις ἀποριῶν Κατηχητικοῦ», Αρ. 919, Ὁ Τίμιος Σταυρός θά ἐνοχλεῖ τόν Ἀντίχριστο; (17/3/1996), https://www.arnion.gr/mp3/

*Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (+387), Κατήχηση ΙΓ, «Ο Σταυρός, το καύχημα της Εκκλησίας”, Αποσπάσματα Γ’ και ΛΗ’

https://tasthyras.wordpress.com/2026/08/01/πηγή-αιώνιας-ζωής-ο-εσταυρωμένος-μας/#more-138580