*Περί Συμπόνιας*

 

❈ Νά τούς ἀγαπᾶτε καί νά τούς συμπονᾶτε ὅλους. "Καί εἴτε πάσχει ἕν μέλος, συμπάσχει πάντα τά μέλη" (Α' Κορ. 12,26). Εἴμαστε ὅλοι μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, κομμάτια δηλαδή καί ὅταν στό σῶμα σου πονάει ἕνα μέλος, πονάει τό χέρι, συμπάσχει ὅλο τό σῶμα. Ὑποφέρει ὅλος ὁ ἄνθρωπος. Ἔτσι καί μέσα στήν Ἐκκλησία καί μέσα στήν ἐνορία, καί μέσα στήν οἰκογένεια, ὅταν ζοῦμε τήν σωστή ἀγάπη, τήν ἀνιδιοτελή, ὅταν ἕνας πάσχει, συμπάσχουν καί οἱ ἄλλοι, δέν χαίρονται, λυποῦνται καί οἱ ἄλλοι καί προσπαθοῦν νά τόν βοηθήσουν.

Διότι ὁ κάθε διπλανός μας, ὁ κάθε πλησίον μας εἶναι "σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μας" (Ἐφ. 5,30). Δέν εἶναι σχῆμα λόγου, μιά ὡραία παρομοίωση; Ὄχι.

Εἶναι ἀλήθεια, εἶναι πραγματικότητα. Γιατί ὅλοι δέν ἔχουμε τήν ἴδια σάρκα; Ὅλοι δέν εἴμαστε παιδιά τοῦ ἑνός Ἀδάμ καί τῆς Εὔας; Ὅλοι παιδιά τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας εἴμαστε.

Ἄρα καί κατά σάρκα εἴμαστε ἀδέλφια. Ἔχουμε τήν ἴδια σάρκα ἀφοῦ ἔχουμε τόν ἴδιο γεννήτορα τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα. Ἀλλά μέσα στήν Ἐκκλησία εἴμαστε ἀκόμα περισσότερο ἀδέλφια, γιατί ἔχουμε καί τήν Σάρκα τοῦ Χριστοῦ πού Κοινωνοῦμε.

Σάρκα μας δηλαδή εἶναι ὁ καθένας. Ὅταν νιώσουμε ἔτσι, δέν μποροῦμε νά μισήσουμε τόν ἄλλον. 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 23 - 3 - 2016)