Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 01-01-2021
Σήμερα, πού εἶναι ἡ πρώτη τοῦ νέου ἔτους, μᾶς ἀξίωσε ὁ Κύριος νά δοῦμε τήν ἀρχή τοῦ κοσμικοῦ ἔτους 2021, γιατί τό ἐκκλησιαστικό ἔτος, ὅπως γνωρίζετε, ἀρχίζει τήν 1η Σεπτεμβρίου. Παρόλα αὐτά ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία εὐλογεῖ καί προσεύχεται καί γιά τόν ἐνιαυτό, πού ἔχει ἔτσι καθιερωθεῖ κοσμικά νά ἀρχίζει τήν πρώτη τοῦ Ἰανουαρίου. Καί πάντοτε αὐτή τήν ἡμέρα παίρνουμε ἀφορμή γιά νά κάνουμε κάποιες σκέψεις γιά τή ζωή μας, γιά τό ποῦ βαδίζουμε, ποιός εἶναι ὁ προορισμός μας, ποιό εἶναι τό τέλος μας, ἄν ὑπάρχει τέλος.. Ὡς πιστοί, βέβαια, γνωρίζουμε ὅτι δέν ὑπάρχει τέλος. Εἴμαστε αἰώνιοι (θέλουμε-δέν θέλουμε). Ἀλλά ὑπάρχει τέλος στήν πρόσκαιρη ζωή, σ’ αὐτή τή ζωή πού ζοῦμε, ἄλλος λίγα χρόνια καί ἄλλος πολλά, ἐδῶ στή γῆ, στήν κοιλάδα τοῦ κλαυθμῶνος, ἡ ὁποία αὐτή ζωή θά καθορίσει τήν αἰώνια ζωή. Γι’ αὐτό πάντοτε εἶναι ἐπίκαιρη ἡ φιλοσόφηση θά λέγαμε, πάνω στόν χρόνο πού περνάει καί στόν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς μας, γιά τόν ὁποῖο ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία εὔχεται νά εἶναι ἐν εἰρήνη καί ἐν μετανοία. «Τόν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ καί μετανοίᾳ ἐκτελέσαι». Καί βεβαίως θά ἀκολουθήσει καί ὁ θάνατος, ὁ ὁποῖος δέν εἶναι πλέον θάνατος γιά τούς πιστούς, ἀλλά κοίμηση, εἶναι ἕνας ὕπνος. Δέν εἶναι αὐτός ὁ φοβερός θάνατος τῶν πρό Χριστοῦ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δέν εἶχαν ἐλπίδα. Δέν εἶναι ὁ φοβερός θάνατος αὐτῶν πού καί σήμερα ζοῦν εἰδωλολατρικά χωρίς ἐλπίδα αἰώνιας ζωῆς, ἀλλά εἶναι ὁ θάνατος ὁ ποθητός, ὁ ὁποῖος θά μᾶς πάει στόν ἀγαπώμενο Κύριό μας. Ἑπομένως δέν εἶναι κάτι τραγικό, ἀλλά κάτι εὐχάριστο γιά τόν χριστιανό ὁ θάνατος, ἐφόσον βεβαίως θά ἔχει ἑτοιμαστεῖ σωστά σέ ὅλη του τή ζωή αὐτήν ἐδῶ τήν πρόσκαιρη. Καί γιά νά ἑτοιμαστεῖ κανείς σωστά, θά πρέπει νά θυμᾶται αὐτή τήν ὥρα, τήν ὥρα τοῦ θανάτου καί τό ὅτι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας δέν εἶναι ἄλλος παρά ἡ σωτηρία, ἡ αἰώνια ζωή πού εἶναι ἡ αἰώνια σωτηρία.
Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἔχει γράψει ἕνα ὡραιότατο βιβλίο, πού λέγεται «Πνευματικά Γυμνάσματα», καί ἐκεῖ μέσα ἔχει ὡραιότατες σκέψεις, προβληματισμούς γιά πάρα πολλά θέματα καί μερικές σύντομες μελέτες ὀνομαζόμενες «φυλακτήριο τῆς ψυχῆς» μοιρασμένες σέ κάθε ἡμέρα τοῦ μήνα. Σκέψεις - προβληματισμούς, πού δίνουνε στόν ἄνθρωπο τήν δυνατότητα αὐτοεξέτασης, τῆς αὐτοέρευνας.
