Νέα προσπάθεια ἀπαξίωσης τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν
Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος - Θεολόγος
Ἀπρόκλητα, λίγο πρίν τήν ἔναρξη τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς, μᾶς αἰφνιδίασε ἡ Ἀρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικοῦ Χαρακτήρα μέ τό ἐνδιαφέρον της καί τή σπουδή της γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ἀνακοινώνοντας ὅτι λόγοι πού θά μποροῦσαν νά δικαιολογήσουν τήν ἐξαίρεση ἀπό τά Θρησκευτικά δέν εἶναι μόνον ὅσοι ἀναφέρονται στή θρησκευτική συνείδηση τῶν παιδιῶν καί τῶν γονέων ἤ κηδεμόνων τους, ἀλλά ὁποιοσδήποτε λόγος πού ἀνάγεται σέ γενικότερες (κοσμοθεωρητικές) ἀντιλήψεις. Μέ λίγα λόγια καταβάλλεται προσπάθεια τό μάθημα νά ὑποβαθμισθεῖ καί νά εὐτελισθεῖ στή συνείδηση μαθητῶν καί γονέων, ἀφοῦ δίνει τό δικαίωμα τῆς ἀπαλλαγῆς καί στούς ὀρθόδοξους μαθητές.
Ἡ κίνηση αὐτή ἐγείρει πολλά ἐρωτήματα: Βεβαίως, δέν τίθεται θέμα γιά τούς ἀλλόδοξους καί ἀλλόθρησκους· κανείς δέν τούς ἀρνεῖται τό δικαίωμα νά ἀπαλλάσσονται ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἕνας ὀρθόδοξος χριστιανός ὅμως γιά ποιούς λόγους μπορεῖ νά «ἐπιθυμεῖ» τήν ἀπαλλαγή ἀπό τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν;
Ἡ ἀπόφαση τῆς ΑΠΔΠΧ ἔρχεται σέ εὐθεία ἀντιπαράθεση μέ τό Σύνταγμα, τό ὁποῖο στό ἄρθρο 16.2 ὁρίζει: «Ἡ παιδεία... ἔχει σκοπό... τήν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνείδησης». Μέ τό θέμα αὐτό, ἐπίσης, ἔχει ἀσχοληθεῖ τό Συμβούλιο Ἐπικρατείας, τό ἀνώτατο δηλαδή διοικητικό δικαστήριο τῆς χώρας, καί ἔχει ἐκδώσει τέσσερις ἀποφάσεις, μέ τίς ὁποῖες ἀποφάνθηκε ὅτι τό μάθημα εἶναι ὑποχρεωτικό γιά τούς χριστιανούς ὀρθοδόξους, γι᾽ αὐτό καί θέτει ὡς προϋπόθεση ἐξαίρεσης λόγους θρησκευτικῆς συνείδησης, συμπληρώνοντας μάλιστα ὅτι ἡ πολιτεία ὀφείλει νά συμμορφωθεῖ μέ τό ἀνώτατο δικαστήριο τῆς χώρας. Ἀντιβαίνει λοιπόν ἡ ΑΠΔΠΧ πρός τίς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ, καθώς ἔρχεται νά ἀπαξιώσει τό μάθημα, μεταλλάσσοντάς το σέ προαιρετικό.
