Αὐτή εἶναι ἡ μεγάλη δωρεά τοῦ Θεοῦ, τῆς μετανοίας καί τῆς Ἐξομολογήσεως...

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος «καί δάκρυον στάξαν ἰσοδυναμεῖ τῷ λουτρῷ». Ὅταν δηλαδή μπορέσεις καί ἕνα δάκρυ νά στάξεις γιά τίς ἁμαρτίες σου, ὄχι γιατί πληγώθηκε ὁ ἐγωισμός σου, ἀλλά γιατί συνετρίβεις λόγω τῶν ἁμαρτιῶν σου, αὐτό ἰσοδυναμεῖ μέ τῷ λουτρῷ τοῦ Βαπτίσματος.

Περί Κλήρου - Κληρικῶν

❈ Γιατί φοράει χρυσά ὁ Δεσπότης; Δέν ξέρει ὁ Χριστιανός, γιατί εἶναι ἀκατήχητος, ὅτι αὐτό τό πράγμα τό ζητάει ὁ Θεός, ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη ἀκόμα. Ὁ Δεσπότης νά φοράει, ὄχι χρυσά, διαμαντένια...

Τί εἶναι γιά τόν Θεό λοιπόν καί στά χρόνια τοῦ Ἀντιχρίστου νά μᾶς δίνει τροφή;

❈ Ἐπικρατεῖ μιά ἀντίληψη ὅτι δέν πρέπει νά Κοινωνοῦμε συχνά. Αὐτό ἀποτελεῖ βλασφημία νά τό πεῖς. Ἴσα - ἴσα πού πρέπει νά Κοινωνᾶμε πολύ τακτικά γιατί ὑπάρχει κανόνας τῆς Ἐκκλησίας, πού λέει: «Ὅποιος δέν Κοινωνεῖ, θά πρέπει νά δώσει λόγο γιατί δέν Κοινώνησε, διότι ποιεῖ ἀταξία». Εἶναι ἀταξία νά μήν Κοινωνήσεις. «Καί ἄν ὁ λόγος εἶναι εὔλογος, ἐντάξει. Ἄν ὅμως δέν εἶναι εὔλογος ὁ λόγος, ἄν εἶναι κληρικός καθαιρεῖται, ἄν εἶναι λαϊκός ἀφορίζεται». Εἶναι βαρύ πράγμα δηλαδή νά μήν Κοινωνᾶς!

Στούς πρώτους - σωστούς Χριστιανούς ὑπῆρχε ἡ τάξη, ἄν κάποιος δέν Κοινωνοῦσε, νά δώσει λόγο στόν Ἱερέα καί νά πεῖ γιατί δέν Κοινώνησε. Ἄν ὁ λόγος δέν ἦταν εὔλογος (π.χ. τεμπελιά), ἔπαιρνε ἐπιτίμιο. Τό ἐπιτίμιο δέν εἶναι τιμωρία. Ἕνα φάρμακο εἶναι γιά νά μπορέσει νά μετανοήσει καί νά Κοινωνήσει. Σήμερα ἰσχύει ἀκριβῶς τό ἀντίθετο.

Ἄν κάποιος Κοινωνάει τακτικά, τόν κοιτοῦν κάποιοι περίεργα. Καί ὅμως αὐτό εἶναι τό σωστό. Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει «τί πιό καλό τόν Χριστό πού εἶναι ἡ Ζωή, νά Τόν παίρνεις μέσα σου, ὅσο πιό συχνά γίνεται».

Ὁ Διάβολος τά ἔχει διαστρέψει τά πράγματα στίς συνειδήσεις μερικῶν, οἱ ὁποῖοι δέν εἶναι πραγματικοί Χριστιανοί.

Ἡ συμμετοχή μας βέβαια στή Θεία Κοινωνία δέν μπορεῖ νά εἶναι ἀπροϋπόθετη. Τίς προϋποθέσεις καί τή συχνότητα θά μᾶς τά πεῖ ὁ πνευματικός μας. Ἐμεῖς ὅμως θά πρέπει νά φροντίζουμε νά ἀκολουθοῦμε τίς ὁδηγίες του, ὥστε νά μᾶς δίνει τήν ἄδεια νά Κοινωνοῦμε.

Ὅπου εἶναι ὁ Χριστός, ἐκεῖ ὑπάρχει εὐλογία.

❈ Χωρίς τόν Χριστό, οἱ Ἀπόστολοι τί ψάρια πιάσανε; Τίποτα... Μέ τόν Χριστό, βυθιζόντουσαν οἱ βάρκες ἀπό τά ψάρια. Δύο βάρκες μάλιστα, γιατί δέν χωροῦσαν τά ψάρια στήν μία βάρκα καί, ἄν δέν ἦταν ὁ Χριστός, μπορεῖ νά εἶχαν βουλιάξει ἀπό τά πολλά ψάρια... Ὅπου εἶναι ὁ Χριστός, ἐκεῖ ὑπάρχει εὐλογία.

Παραχωρεῖ ἄδεια στόν Διάβολο γιά νά μᾶς πειράξει, ὅταν βλέπει ὅτι θά ὠφεληθοῦμε ἀπό αὐτό τόν πειρασμό

Ὁ Διάβολος δέν μποροῦσε νά κάμει τίποτε τον Ἰώβ καί ζήτησε τήν ἄδεια ἀπό τόν Θεό καί, μόλις τήν ἔλαβε, ἔκαμε ὅ,τι ἔκαμε ἐναντίον τοῦ Ἰώβ. Χωρίς ἄδεια δηλαδή, ὁ Διάβολος τίποτε δέν μπορεῖ νά μᾶς κάνει.

Γιατί δέν μποροῦμε νά συγκρατήσουμε τά μάτια μας τά περίεργα;

❈ Γιατί δέν μποροῦμε νά συγκρατήσουμε τά μάτια μας τά περίεργα; Περιεργαζόμαστε τό κακό καί τήν ἁμαρτία, γιατί προηγουμένως δέν ἔχουμε συγκρατήσει τήν κοιλία. Ἀπό ’κεῖ ξεκινᾶνε ὅλα. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος κυριαρχήσει στήν κοιλία, μετά εὔκολα κυριαρχεῖ καί στίς αἰσθήσεις τίς ἄλλες καί στά μάτια καί στά αὐτιά κ.λπ.

➤Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 4 – 12 – 2018)

Περί Παραδείσου

❈ Ὁ Χριστός πού σέ ἔφτιαξε, σέ νοιάζεται καί θέλει νά εἶσαι ἀπό αὐτή τήν ζωή χαρούμενος, εὐτυχισμένος καί μακάριος πραγματικά. Δέν ἦρθε ὁ Χριστός στήν γῆ γιά νά μᾶς δώσει ἕναν Παράδεισο μετά θάνατον ἀλλά γιά νά μᾶς δώσει τόν Παράδεισο σ’ αὐτή τήν ζωή. Ξεκινάει ἀπό ἐδῶ ὁ Παράδεισος καί συνεχίζεται καί μετά θάνατον. ➤Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 13 – 5 – 2015)

Ἄν ἔχεις ἐγκράτεια στό φαγητό, μετά θά ἔχεις ἐγκράτεια καί στίς ἄλλες αἰσθήσεις

❈ Ἄν κανείς θέλει νά ἐλευθερωθεῖ, θέλει νά ζήσει ἀληθινή ἐλευθερία, πρέπει νά νικήσει τούς τρεῖς ἐχθρούς του. Νά νικήσει τόν κακό ἑαυτό του, δηλαδή τήν ἁμαρτία καί τά πάθη, τό κοσμικό φρόνημα, πού γιά τήν Ἁγία Γραφή κόσμος σημαίνει ἡ δουλεία στά τρία πάθη: στήν φιλαργυρία, στήν φιλοδοξία, στήν φιληδονία καί νά νικήσει τόν Διάβολο. ➤Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 28 – 10 – 2016)

Τό θέλημα, λένε, εἶναι τό χάλκινο τεῖχος πού μᾶς χωρίζει ἀπό τόν Θεό.

❈ Πῶς μεταφράζεται ἡ ὑπερηφάνεια στήν πράξη; Ὡς θέλημα. Μοῦ ἔλεγε ἕνα παιδί προηγουμένως:

- Πάτερ, τό θέλω αὐτό!

- Παιδί μου, κάτσε νά τό συζητήσουμε…

- Ὄχι, πάτερ, τό θέλω!

Καταλαβαίνετε; Ἀφοῦ τό θέλει, δέν μπορεῖς νά μήν τοῦ τό κάνεις... τό θέλει! Θά τό πληγώσεις τό παιδί, ἄν δέν τοῦ κάνεις τό θέλημα, καταλάβατε; Καί δέν τό λένε μόνο παιδιά. Καί μεγάλοι τό λένε αὐτό. Ἀφοῦ τό θέλει, θά τοῦ πεῖ ὁ πνευματικός «μήν τό κάνεις»; Γιατί τότε θά πεῖ:

- Δέν εἶσαι καλός πνευματικός. Τελείωσε, θά πάω σέ κάποιον ἄλλον πού θά μοῦ πεῖ, «κάντο».

Τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς σαρκοποιημένης καὶ φιλήδονης ψυχῆς , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

4 σημεῖα προσοχῆς ἐν ὄψει τῶν Χριστουγέννων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἀγιορείτου

 4 σημεῖα προσοχῆς ἐν ὄψει τῶν Χριστουγέννων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἀγιορείτου, 18-12-2022 (απόσπασμα)

«Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» & «Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε», Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀπόσπασμα_«Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» & «Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε», Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης: "Ὁ Θεός εἶναι ἡ Ζωή καί οἱ ἀρρώστιες ἀποκλίνουν ἀπό τήν ζωή"

 Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης γιά τόν μολυσμό στό Ναό.

Τό σύντομο ἀπόσπασμα εἶναι ἀπό ὁμιλία τοῦ π. Πέτρου Χίρς

[στήν ἀρχή τοῦ βίντεο]

«Ὁ Θεός εἶναι ἡ Ζωή καί οἱ ἀρρώστιες ἀποκλίνουν ἀπό τήν ζωή, συνεπῶς καί μόνο τό ἄγγιγμα ἀπό τήν Πηγή τῆς Ζωῆς μας θεραπεύει ἀπό αὐτές. Γι' αὐτόν τόν λόγο ὁ Σωτῆρας, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Ζωή, θεράπευε καί ἀκόμη θεραπεύει τούς ἀνθρώπους μόνο μέ τό ἄγγιγμά Του.»

[Σχολιάζει ἐδῶ ὁ π. Πέτρος: «ἀκόμη θεραπεύει τούς ἀνθρώπους». Ποῦ τό κάνει αὐτό; Στήν Ἐκκλησία. Πῶς; Μέσα ἀπό... τά Μυστήρια. Στό Ναό. Μέ τό ἄγγιγμά Του, την παρουσία Του, τό Ἅγιο Πνεῦμα].

«Τό ἴδιο μπορεῖ νά εἰπωθεῖ καί γιά τήν ἀλλαγή σέ ὁποιοδήποτε μεταδοτικό ἀντικείμενο - μέ ἕνα μόνο σημεῖο, μία μόνο λέξη τοῦ Δημιουργοῦ τῶν πάντων αὐτό γίνεται ἀβλαβές (ἀέρας, νερό, φυτά, ζῶα).»

Γέροντας Λουκᾶς Φιλοθεΐτης: "«Ἐάν οὖν ὁ υἱός ὑμᾶς ἐλευθερώση ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε"

Στίς 10 Ἰανουαρίου ἐκοιμήθη ὁ μοναχός Λουκᾶς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φιλοθέου. Ὁ γέροντας Λουκᾶς ὑπῆρξε προϊστάμενος καί ἐπίτροπος τῆς Μονῆς, καθώς καί Ἀντιπρόσωπος καί Ἐπιστάτης τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος. Ἦταν μέλος διάφορων Ἐπιτροπῶν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος πού ἐπιλαμβάνονταν θεμάτων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Εἶχε συμμετάσχει ὡς κεντρικός ὁμιλητής σέ πολλές ἐκδηλώσεις, κάνοντας γνωστή τήν ἁγιορείτικη παράδοση. Ἀπό τίς μαγνητοφωνημένες ὁμιλίες του ἔχουμε ἐπιλέξει τρία ἀποσπάσματα μέ διαφορετικό θεματικό περιεχόμενο. Ἡ ἀπομαγνητοφώνηση καί ἡ ἐπιμέλεια πού κάναμε ἔχει σεβαστεῖ σέ μεγάλο βαθμό τό αὐθεντικό πατερικό ὕφος τοῦ προφορικοῦ λόγου τοῦ γέροντα Λουκᾶ. Τά δημοσιεύουμε ὡς ἐλάχιστο φόρο τιμῆς, ἀγάπης καί σεβασμοῦ στή μνήμη του.

Γιά τό χρόνο καί τό χρῆμα

Μοναχός Λουκᾶς Φιλοθεΐτης

- Νά μᾶς πεῖτε κάτι γιά το χρόνο καί τό χρῆμα; Τί σημαίνουν αὐτά;

- Πόσο χρόνο ξοδεύουμε γιά τό Θεό; Δέν τόν δικαιοῦται ὅλον; Ἀφοῦ Αὐτός μας τόν ἔδωσε. Μέσα στό χρόνο Του ὑπάρχουμε. Καί θά... τόν ζητήσει...

- Νομίζουμε, καί ὁ κόσμος ἔξω πιό πολύ, ὅτι ὁ Θεός εἶναι περιεχόμενο. Ἐνῶ ὁ Θεός εἶναι περιέχων.

- Ναί, πολύ ὡραῖο. Αὐτό ἔχει πολλές διαστάσεις. Ὅταν νιώθει κανείς ὅτι εἶναι περιεχόμενος ἀπό τόν περιέχοντα Θεό, ἔρχεται στήν πραγματικότητα. Ὅταν, ὅμως, μέ τόν ἐγωισμό, μέ τήν ὑπερηφάνεια, ἐκτοπίζει καί θέλει αὐτός νά εἶναι, καταλαβαίνετε, φτιάχνει θεό μικρό, στά μέτρα του. Πολύ ὡραῖο πού τό εἴπατε. Αὐτή εἶναι ἡ μετάνοια. Ξαναβρίσκει κανείς τόν ἑαυτό του στή σχέση τήν ἀληθινή μέ τόν Θεό. Ὁ Θεός μας περιέχει. Ὁ Προῶν.

«Ἀντίσταση μέχρι θανάτου» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Ἀντίσταση μέχρι θανάτου»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 28/11/21

«Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῷ φόβῳ σου»! Παρακαλοῦμε τὸν Κύριο νὰ μᾶς στηρίζει μὲ τὸν φόβο Του, γιατὶ ὑπάρχουν δύο εἰδῶν φόβοι: ὑπάρχει ὁ φόβος ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὑπάρχει καὶ ὁ φόβος ἀπὸ τὸν διάβολο. Ὁ φόβος ἀπὸ τὸν Θεὸ στηρίζει τὸν ἄνθρωπο· τὸν στερεώνει δηλαδή. Τὸν ἐνδυναμώνει ὥστε νὰ κάνει τὸ ἔργο τοῦ Θεοῦ, τὸ ἔργο γιὰ τὸ ὁποῖο πλάστηκε. Δηλαδή, νὰ λατρεύει τὸν Θεὸ καὶ νὰ θεώνεται, νὰ ἑνώνεται μὲ τὸν Θεό. Ὁ φόβος τοῦ διαβόλου κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ τρέμει, νὰ μἠν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτε, νὰ παραλύει. Καὶ αὐτὸς ἀκριβῶς ὁ φόβος διασπείρεται μέσα ἀπὸ τὸ κουτὶ τοῦ διαβόλου, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός· ἀπὸ τὴν τηλεόραση καὶ γενικὰ τὰ μέσα γενικῆς ἐξαπάτησης τὰ ὁποῖα κανεὶς δὲν πρέπει πλέον νὰ παρακολουθεῖ, γιατὶ εἶναι τελείως ἀναξιόπιστα. Καὶ ἔχουν ἀποδειχθεῖ ὅτι εἶναι ὄργανο τῆς προπαγάνδας τοῦ συστήματος τῆς νέας τάξης πραγμάτων, ποὺ μὲ τὴν μέθοδο τοῦ Goebbels λέγονται συνεχῶς ψέματα. Δηλαδή, προσπαθεῖ νὰ ὁδηγήσει τὸν λαὸ στὴν κοπαδοποίησή του, στὴν μαζοποίησή του· στὸ νὰ γίνουμε ἕνα ἄλογο κοπάδι ποὺ θὰ ἄγεται καὶ θὰ φέρεται κατὰ τὶς ἐπιθυμίες τῆς ἐλίτ. Ἀλλὰ τοὺς πληροφοροῦμε ὅτι δὲν θὰ τοὺς κάνουμε τὴν χάρη. Καὶ ἄν χρειαστεῖ, θὰ πεθάνουμε ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἐμβόλιο-διαβόλιο δὲν θὰ τὸ κάνουμε.

Ἄν σᾶς ἔλεγαν νὰ φονεύσετε τὸ παιδί σας γιὰ νὰ ζήσετε, θὰ τὸ κάνατε; Ἄν σᾶς ἔλεγαν νὰ τὸ κάνει κάποιος ἄλλος γιὰ λογαριασμό σας, θὰ τὸ κάνατε; Ὁ καθένας θὰ ἀπαντήσει μόνος του. Οἱ ἑταιρεῖες ποὺ κατασκεύασαν αὐτὰ τὰ διαβόλια, τὸ λένε καὶ τὸ γράφουν καὶ στὰ χαρτιά τους καὶ στὶς μελέτες ποὺ κάνουν ὅτι ἔχουν χρησιμοποιήσει παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἐφόνευσαν ἐπὶ τούτου, μὲ προγραμματισμένες ἐκτρώσεις-καισαρικές.

Φοβερά βλάσφημα πράγματα! Βλάσφημη θεολογία, βλάσφημη πρακτική...Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Γιά τόν ὑποτιθέμενο μολυσμό ἐντός τοῦ Ναοῦ 

Ἀποσπάσματα ὁμιλίας Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη γιά τήν βλάσφημη Θεολογία περί μολυσμοῦ στόν Ναό. 

Ἀναλυτικά: «Ἀπό τήν ἀρχή πού ξεκίνησε αὐτό τό θέμα μέ τόν κορωνοϊό, ἤ τόν κοροδοϊό νά τό ποῦμε πιό σωστά, γιατί ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται ὅλο αὐτό τό σκηνικό τό παγκόσμιο δέν εἶναι παρά ἕνα σκηνικό, μιά σκηνοθεσία, στό ὁποῖο ἔχουνε πάρα πολύ ἐνεργό μέρος καί μερίδιο εὐθύνης τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης, τά ὁποῖα καί πληρώθηκαν ἁδρά, ὅπως ἔγινε γνωστό τοῖς πᾶσι, γιά νά μᾶς κάνουν πλύση ἐγκεφάλου καί νά μᾶς τρομοκρατήσουν καί νά μᾶς κρατήσουν κλεισμένους μέσα στά σπίτια.. ἀπό τήν ἀρχή λοιπόν, μοῦ ἔκανε ἐντύπωση αὐτό, ἄρχισαν νά μιλοῦνε κάποιοι βουλευτές ἐναντίον τῆς Θείας Κοινωνίας… καί κάποιοι ἀρχιερεῖς ἔσπευσαν νά ποῦν ὅτι πρέπει νά πάρουμε μέτρα, νά μή φιλᾶμε τίς εἰκόνες, νά ἀκολουθοῦμε τήν ἐπιστήμη κ.λ.π. 

….ἀπό τήν ἐξέλιξη πού εἶχε ὅλη αὐτή ἡ σκηνοθεσία, ὅλο αὐτό τό φιάσκο, ὅπως πολύ καλά-εὔστοχα τό ὀνόμασε ἕνας διαπρεπής ἐπιστήμων Ἕλληνας στήν Ἀμερική, «τό φιάσκο τοῦ κορωνοϊοῦ», καταλαβαίνουμε ὅτι ὁ στόχος τελικά δέν εἶναι νά μᾶς προστατεύσουν τήν «πολύτιμο ὑγεία» μας, ὅπως λέμε καί στό Ἅγιο Ὄρος, κάποιοι, πού ἐπιτέλους δέν τούς ζητήσαμε καί νά μᾶς τήν προστατέψουν, ἀλλά εἶναι νά χτυπηθεῖ ὁ Χριστός καί ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εἶναι νά ἀνοιχτεῖ διάπλατα ὁ δρόμος γιά τήν Πανθρησκεία καί τόν Ἀντίχριστο.