Μπαρουτοκαπνισμένος γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἐξόδιος ἀκολουθία μακαριστοῦ ἡγουμένου Ι.Μ. Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου Ἱεροθέου. (βίντεο)

Τήν Τετάρτην, 16ην/29ην Ἰανουαρίου 2025, ἐτελέσθη ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τοῦ μακαριστοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀββᾶ Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἱεροθέου.

Διά τήν ἐξόδιον Ἀκολουθίαν καί τήν ταφήν αὐτοῦ μετέβησαν εἰς τήν ἐν λόγῳ Ἱεράν Μονήν ὁ Πατριαρχικός Ἐπίτροπος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ἡσύχιος μετά τῶν Ἁγιοταφιτῶν Πατέρων καί ἐτέλεσαν αὐτήν, συνιερουργούντων τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους καί Ἀβήλων κ. Δωροθέου, τῶν Ἱερομονάχων τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων καί τοῦ Πνευματικοῦ τοῦ Ἁγίου Σάββα Ἀρχιμανδρίτου π. Εὐδοκίμου καί τῶν Ἱερέων τῶν ὁμόρων περιοχῶν τῆς Βηθλεέμ, συμπροσευχομένων μοναζουσῶν καί μοναχῶν ἐλθόντων ἐξ Ἱεροσολύμων καί πλῆθος λαοῦ ἐκ τοῦ ποιμνίου τῆς Βηθλεέμ.

Τόν ἐπικήδειον πρός τόν ἐκλιπόντα Ἁγιοταφίτην Ἀρχιμανδρίτην ἐξεφώνησεν ὁ Σεβασμιώτατος ὡς ἕπεται:

“Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Σεβαστοί ἅγιοι Πατέρες καί ἀδελφοί,

Εὐλαβεῖς προσκυνηταί τῶν Ἁγίων τόπων,

Χρέος ἱερόν καί ἅγιον συγκαλεῖται ἡμᾶς σήμερον εἰς τήν περίβλεπτον καί ἱστορικήν Ἱεράν Μονήν τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου, ἵνα προπέμψωμεν τόν πολιόν ἀδελφόν ἡμῶν Ἀρχιμανδρίτην Ἱερόθεον, ἡγούμενον καί ἀνακαινιστήν τῆς Ἱερᾶς ταύτης παλαιφάτου Μονῆς.

Τό «ὄντως φοβερώτατον τοῦ θανάτου μυστήριον» αὖθις βλέποντες προκείμενον ἐν μέσῳ ἡμῶν, ἐξαπορούμεθα μετά τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, «ποία τοῦ βίου τρυφή διαμένει λύπης ἀμέτοχος; Ποία δόξα ἔστηκεν ἐπί γῆς ἀμετάθετος; Πάντα σκιᾶς ἀσθενέστερα, πάντα ὀνείρων ἀπατηλότερα· μία ροπή καί ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται». Τήν φοβεράν καί ζοφεράν ταύτην πραγματικότητα, τήν εἰσαχθεῖσαν εἰς τό ἀνθρώπινον ἡμῶν γένος ἕνεκα τῆς προπατορικῆς παραβάσεως, ὡς παραφθοράν τινα καί ἀφύσικον κατάληξιν, ὁ Πανάγαθος Θεός ἡμῶν, «ἵνα μή τό κακόν ἀθάνατον γένηται», ἐπανωρθώσατο ἤτοι «τοῦ ἱδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ’ ὑπέρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν», (Ρωμ. 8,32), Ὅς καί «ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Φιλ. 2,8), «ἵνα διά τοῦ θανάτου καταργήσῃ τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοὐτέστι τόν διάβολον» (Ἑβρ. 2,14) καί «ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἱς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωήν αἱώνιον», (Ἰω. 3,15).