«Ὁ τρόπος τῆς μυστικῆς ἕνωσης μὲ τὸν ἄλλον κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Ὁ τρόπος τῆς μυστικῆς ἕνωσης μὲ τὸν ἄλλον κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα 12/3/2011

«Μπορεῖς νὰ μάθεις», ἔλεγε ὁ Γέροντας Άγιος Πορφύριος, νὰ στέλνεις καλὴ δύναμη στὸν ἄλλον καὶ ἐκεῖνος νὰ σὲ πλησιάζει χωρὶς νὰ ξέρει τὸ γιατί». Ὅταν ἀγαπᾶς, ὁ ἄλλος τὸ καταλαβαίνει, τὸ εἰσπράττει. Μπορεῖ νὰ μὴν τοῦ λὲς τίποτα καὶ εἶναι καλλίτερα νὰ μὴν τοῦ λές, γιατὶ ὅταν τοῦ τὸ λές, δημιουργεῖς μία ἀντίδραση στὸν ἄλλον· ἔτσι εἶναι ἡ ψυχολογία μας. Καὶ ὅταν μᾶς δίνουν κάτι, μέσα μας δημιουργεῖται μία ἀντίδραση. Νιώθουμε κάπως ὑποχρεωμένοι καὶ ἀντὶ νὰ ἐκφράσουμε εὐγνωμοσύνη, πολλὲς φορὲς βγαίνει τὸ ἀντίθετο, βγαίνει καὶ μίσος τοὺς εὐεργέτες μας. Ἐνῷ ἄν δὲν τοῦ μιλήσεις καὶ προσευχηθεῖς, τὸ δέχεται πολὺ καλλίτερα, καὶ αἰσθάνεται πολὺ ὡραῖα κοντά σου καὶ θέλει νὰ εἶναι κοντά σου. Λέμε, πῶς νὰ κερδίσω τὸν τάδε, πῶς νὰ τὸν φέρω ἐκεῖ ποὺ θέλω· νὰ κάνεις μυστικὴ προσευχὴ καὶ θὰ δεῖς ποὺ θὰ ‘ρθεῖ μόνος του. Γιατὶ θὰ καταλάβει ὅτι ‘ξέρεις αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος βρὲ παιδί μου μ’ ἀγαπάει καὶ νιώθω πολὺ ὡραῖα κοντά του’.

«Μόνο μὲ τὴ Θεία Χάρη», ἔλεγε ὁ Γέροντας, «μποροῦν δύο ἄνθρωποι νὰ ἑνωθοῦν πραγματικά». Μὲς στὸν γάμο, αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός, νὰ ἑνωθοῦν δύο ἄνθρωποι. Πῶς θὰ ἑνωθοῦν; Δὲν γίνεται ἁπλῶς ἐξωτερικά, νὰ ζοῦμε μαζὶ στὸ ἴδιο σπίτι· καὶ νὰ ζεῖς στὸ ἴδιο σπίτι δὲν γίνεσαι ἕνα μὲ τὸν ἄλλον.

Ἕνωση Θεοῦ καί ἀνθρώπου. Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος μιλάει γιὰ τὴν Θεολογία τῆς ἔνωσης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου. Πηγή αναδημοσίευσης: Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου

https://youtu.be/rpz5X9Suyuk

Πῶς θά Γίνουμε Ἕνα μέ τόν Θεό καί Μεταξύ μας – Τά Νέα Θρησκευτικά, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

Πῶς θά Γίνουμε Ἕνα μέ τόν Θεό καί Μεταξύ μας – Τά Νέα Θρησκευτικά, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 22-10-2017 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://www.HristosPanagia.gr

Ἁγίου Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου - Ἡ ἕνωσή μας μέ τόν Θεό

Ὁ Θεὸς εἶναι φῶς, καὶ δίνει τὴ λαμπρότητά Του σ΄ ἐκείνους πού καθαρίζουν τὴ σβησμένη λαμπάδα τῆς ψυχῆς τους κι’ ἑνώνονται μὲ τὸ «Θεῖον πῦρ».

Θαῦμα παράδοξο! Ὁ ἄνθρωπος νὰ ἑνώνεται μὲ τὸν Θεό ὄχι μόνο πνευματικά, ἀλλά καὶ σωματικά. Ἄνθρωπος καὶ Θεὸς νὰ γίνονται ἕνα, ὅπως ἕνα εἶναι καὶ τὸ ζωντανὸ ἀνθρώπινο σῶμα μὲ τὴν ψυχή. Μὲ τὴν ἕνωση αὐτή ὁ ἄνθρωπος γίνεται «κατὰ χάριν Θεός», ὅπως λέει ὁ ψαλμωδὸς Δαβίδ: «Ἐγώ εἶπα, θεοὶ ἐστε καὶ υἱοί Ὑψίστου πάντες». Ὁ Χριστὸς βεβαίωσε: «Ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν. Ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὸν καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι. Μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν». Πῶς ὅμως μένουμε ἐμεῖς στὸν Χριστὸ κι’ Αὐτός σέ μᾶς; Τὴν ἀπάντηση μᾶς τὴν ἔδωσε ὁ Ἴδιος, ὅταν, λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ πάθος Του, προσευχήθηκε στὸν Πατέρα: «Σύ, πάτερ, ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοί ἐν ἡμῖν ὦσιν…κἀγώ τὴν δόξαν ἥν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἓν ἐσμέν, ἐγώ ἐν αὐτοῖς καί σύ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς ἕν…».

Ὅποιος τηρεῖ ὅλες τίς ἐντολές, ὄχι μόνο ἀπόκτα ἀκατηγόρητη συνείδηση, ἀλλά καί ὁμοιώνεται καί ἑνώνεται μέ τόν Θεό

Ἀκατηγόρητη συνείδηση ἀποκτᾶ ὅποιος τηρεῖ ὅλες τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου καί ὄχι μόνο δέν αἰσχύνεται οὔτε ντρέπεται, ἀλλά ἀποκτᾶ ἐπί πλέον καί θάρρος πρός τόν Θεό, σύμφωνα μέ τόν ἀγαπημένο μαθητή· «Ἄν ἡ καρδιά μας δέν μᾶς κατακρίνει, τότε ἔχουμε θάρρος νά πλησιάσουμε τόν Θεό» (Α' Ἰωαν. 3,21). 

Ὅμοια καί ὅποιος ἐκπληρώνει τό θέλημα τοῦ Κυρίου, εἴτε τό προηγούμενο, κάνοντας ἑκούσια το καλό· εἴτε τό ἑπόμενο, ὑπομένοντας τίς ἀκούσιες θλίψεις εὐχαρίστως, ἀποκτᾶ ἀκαταίσχυντη συνείδηση- γιατί λέει- «Ἡ θλίψη παράγει ὑπομονή· ἡ ὑπομονή δοκιμασμένο χαρακτήρα- ὁ δοκιμασμένος χαρακτήρας ἐλπίδα- καί ἡ ἐλπίδα δέν ντροπιάζει» (Ρωμ. 5,4). Καί ὅταν ἔχει κάποιος ἀκατηγόρητη καί ἀνεπαίσχυντη συνείδηση, αὐτό εἶναι στά ἀλήθεια ἡ ἡδονή τῶν ἡδονῶν καί ἡ μεγαλύτερη εὐφρόσυνη ἀπό ὅλες- γι’ αὐτό καί ὁ προφήτης Δαβίδ ἔλεγε- «Τότε νά μήν ντραπῶ, ὅταν ἐπιβλέπω, ὄχι σέ ἄλλες ναί καί σέ ἄλλες ὄχι , ἀλλά σέ ὅλες τίς ἐντολές σου» (Ψαλμ. 118,6).