Ἄγιος Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης Περί τῆς θεωρίας τῆς δι' ἐξελίξεως καταγωγῆς τοῦ ἀνθρώπου

Ως γνωστόν η θεωρία αυτή (όντως θεωρία, υπόθεσις και όχι αποδεδειγμένο συμπέρασμα) έχει υποστεί από της εμφανίσεώς της μέχρι σήμερα άπειρες αναθεωρήσεις. Εκείνο, όμως, που δεν μπορεί να γίνη ανεκτόν είναι το γεγονός ότι αρκετές φορές υπερβαίνοντας τα όριά της -και με όχι τίμια μέσα- προσπάθησε να περιβληθή τον τίτλο αποδεδειγμένης αρχής, και ως τοιαύτη -τό και χειρότερον- να γίνη υλικόν εκμεταλλεύσεως και όπλον στα χέρια αθέων και υλιστών, για να πολεμήσουν την σχετική αγιογραφική διδασκαλία.

Στις αρχές της δεκαετίας του '80, εξ αφορμής κάποιων ευρημάτων, αλλά και λόγω συμπληρώσεως εκατονταετίας από τον θάνατον του Καρόλου Δαρβίνου (1882), του πρώτου συστηματικού υποστηρικτού της, επανήλθε στο προσκήνιο και στην δημοσιότητα.

Στον Ελλαδικό χώρο την προπαγάνδιζε δυστυχώς κάποιος κληρικός, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, έφθανε να υποστηρίζη την εκ του πιθήκου δι' εξελίξεως καταγωγήν του ανθρώπου! Προσπάθησε μάλιστα, δια να αποφύγη τις αποδοκιμασίες των πιστών και την ενδεχομένην επίπληξιν ή και καταδίκην του από την Εκκλησίαν, με (παρ)ερμηνευτικά τεχνάσματα να συμβιβάση τις πεποιθήσεις του με την διήγησιν της Παλαιάς Διαθήκης.

     Ο μακαριστός Γέροντας Παΐσιος πόνεσε πολύ με το ολίσθημά του, αλλά και διότι, λόγω της ιδιότητός του και της σοφιστικής ικανότητός του, κινδύνευαν να οδηγηθούν εις την πλάνην αστήρικτες ψυχές. Αντέδρασε απαντώντας και ανασκευάζοντας τις παρερμηνείες, αλλά και προτρέποντας και άλλους αρμοδίους -κληρικούς, θεολόγους- να λάβουν θέσιν, ώστε να προφυλαχθούν οι πιστοί.

Κατάρριψη τῆς«θεωρίας τῆς ἐξέλιξης» τοῦ Δαρβίνου μέσῳ τῶν ἀπολιθωμάτων.

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΙ "ΠΙΘΗΚΑΝΘΡΩΠΟΙ" : ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΨΕΥΤΟΕΠΙΣΤΗΜΗΣ.

   Η μεγαλύτερη έρευνα σχετικά με απολιθώματα έχει γίνει στα ανθρώπινα απολιθώματα. Αυτό είναι λογικό, αφού η ιστορία της ανθρώπινης ζωής μας αγγίζει προσωπικά. Πολυάριθμα βιβλία κοσμούν τα ράφια των βιβλιοθηκών έχοντας όμορφα ζωγραφισμένες με έντονα χρώματα απεικονίσεις των πρωτόγονων ανθρώπων και υποτιθέμενων "πιθηκανθρώπων". Αυτή η έκκληση στη φαντασία που γίνεται μέσω της απεικόνισης συχνά είναι πιο αποτελεσματική από τις σοβαρές συζητήσεις για επιστημονικές αποδείξεις του θέματος.

Κατάγεται ὁ ἄνθρωπος ἀπό τόν πίθηκον;

Εάν ο Ιησούς δεν ήτο ο Λυτρωτής που πέθανε για τις αμαρτίες μας, και αυτό ακριβώς η εξέλιξις κηρύσσει, τότε ο Χριστιανισμός είναι ένα τίποτα»

 Κατάγεται ο άνθρωπος από τον πίθηκον;

     Με ικανοποίησιν και χαράν όλοι οι αγαπώντες την Πατρίδα διαβάσαμε στον Τύπο τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες διαφόρων προσωπικοτήτων κατά του άθλιου βιβλίου της Ιστορίας της ΣΤ΄δημοτικού.
     Μέχρις εδώ εύ και καλώς και αξίζουν συγχαρητήρια στους αντιδράσαντας, οι οποίοι, δυστυχώς, ήσαν ολίγιστοι εν συγκρίσει προς τους σιγήσαντας και μη διαμαρτυρηθέντας. Όσον αφορά τα συλλυπητήρια, αυτά ανήκουν στους συγγραφείς του βιβλίου, το Παιδαγωγικόν Ινστιτούτον και το Υπουργείο Παιδείας.
     Εξ αφορμής των ανωτέρω ευλόγως διερωτηθήκαμε: Το 1976, όταν άρχισε η καταστροφή της Εληνικής γλώσσης διά της εισαγωγής του μονοτονικού, διατί οι φωνές που αντέδρασαν ήσαν τόσο λίγες; Ασφαλώς πολλοί διέθεταν λόγον τον καιρόν εκείνον, αλλά εσίγησαν! Μερικοί κάτι είπαν, αλλά τόσο δειλά, που προκάλεσαν την θυμηδίαν της Επιτροπής, η οποία πραξικοπηματικώς επέβαλε ως γλώσσα του Σχολείου και του Κράτους κατασκεύασμα με το όνομα «Νεοελληνική»(1).