Χρυσάφι στούς Δεσποτάδες.

Φίλιππος Γεωργουσόπουλος

Δὲν εἶναι δυνατόν, οἱ ἀπὸ συν­ειδητὴ ἐπιλογὴ ζωῆς ἐν πτωχείᾳ ζῶντες, ἄγαμοι, ἄτεκνοι, ὑπερκαλοβολεμένοι, χωρὶς δαπάνες διαβίωσης (ὅλα τζάμπα τὰ ἔχουν στὶς μητροπόλεις τους, ἀπὸ διαμονὴ μέχρι φαγητὸ κλπ κλπ κλπ), καὶ χωρὶς ὑποχρεώσεις πρὸς παιδιὰ καὶ γονεῖς, νὰ λαμβάνουν τέτοιες μισθολογικὲς αὐξήσεις.

Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἐπίπεδο ζωῆς τῶν Ἱεραρχῶν μας νὰ ὑπερβαίνει τόσο σκανδαλωδῶς, τόσο ἐξοργιστικὰ τὸ ἐπίπεδο ζωῆς τοῦ μέσου Ἕλληνα, ποὺ ἔχει νὰ πληρώσει τὰ πάντα (ἐνοίκια, λογαριασμούς), ἀλλὰ καὶ παιδιὰ καὶ γέρους γονεῖς νὰ φροντίσει.

Ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας γιά τό θέμα τῆς αὔξησης τῶν ἀποδοχῶν τῶν Μητροπολιτῶν.

σ.σ. Η μόνη αξιοπρεπής θέση εώς τώρα για την αύξηση των αποδοχών των μητροπολιτών.

Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Συμεών

Προβληματίστηκα πολύ ἄν ἔπρεπε νά γράψω κάτι ἤ νά σιωπήσω γιά τό ζήτημα τῆς κυβερνητικῆς πρωτοβουλίας γιά τήν αὔξηση τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί τῶν Μητροπολιτῶν, τό ὁποῖο αὐτές τίς μέρες τόσο θόρυβο προκαλεῖ. Ἡ ἐπίμονη ὅμως σύσταση προσώπου πού μέ περιβάλλει μέ βαθύ σεβασμό καί πολλή ἀγάπη μέ ἀνάγκασε τελικά νά παραμερίσω τούς δισταγμούς μου καί νά χαράξω τίς γραμμές πού ἀκολουθοῦν.

1. Διανύω τό 24ο ἔτος τῆς ἀρχιερατείας μου. Οὐδέποτε σέ σύνοδο ἐτέθη ἤ διατυπώθηκε γραπτῶς ἀπό κάποιον Ἱεράρχη δημοσίως αἴτημα αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν μας. Ἑπομένως τό λεχθέν ἀπό ἐπίσημα χείλη ὅτι αὐτό ἀποτελοῦσε «πάγιο αἴτημα τῆς Ἐκκλησίας», δέν εἶναι ἀληθές.

2. Ὅτι δέν ἀντιστοιχοῦν οἱ ἀποδοχές μας στή θέση καί στήν τιμή πού ἀνέκαθεν ἀποδίδει ἡ Πολιτεία, στό ὑφιστάμενο πλαίσιο σχέσεων, πρός τό λειτούργημά μας εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστό. Κανείς ὅμως ἀπό μᾶς τούς ἀρχιερεῖς δέν διανοήθηκε αὐτό νά τό ἀπαιτήσει. Τώρα ἄν στίς ἐπικοινωνίες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μέ τόν πρωθυπουργό, ὁ πρῶτος χαριτολογώντας «ἀπείλησε» νά μεταπηδήσει στό Ἰσλάμ καί νά …γίνει «μουφτῆς» (ἐπειδή οἱ ἕλληνες μουφτῆδες ἀμείβονται κατά πολύ ὑψηλότερα ἀπό τούς Μητροπολίτες) καί ὁ πρωθυπουργός «φοβήθηκε» μήπως κοντά στά ἄλλα προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει θά τοῦ τύχαινε καί αὐτό, δέν μπορῶ νά γνωρίζω…

Ἐκκλησιαστικὴ Περιουσία, Μισθοὶ Κληρικῶν καὶ Ἐρωτήματα ποὺ Δὲν Μπορεῖ νὰ Ἀποφύγει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος.

Από τον Μάρκο (Σχολιαστής Θρησκευτικών Θεμάτων στο Helleniscope)

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος απαντά στη δημόσια συζήτηση σχετικά με την κάλυψη των μισθών των κληρικών από την κυβέρνηση: romfea.gr/

Υπενθυμίζει σε όλους ότι η συντριπτική πλειοψηφία της εκκλησιαστικής περιουσίας (ακίνητης περιουσίας) που υπήρχε την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης είχε ήδη δωρηθεί στο ελληνικό κράτος και ότι η ρύθμιση που ισχύει σήμερα χρονολογείται από εκείνες τις συμφωνίες μεταβίβασης γης.

Μέχρι στιγμής, όλα καλά. Ωστόσο, είναι πασίγνωστο «μυστικό» ότι μετά τη θητεία του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο δεν εκτίμησε το είδος του «ανταγωνισμού» που αντιπροσώπευε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα του βεληνεκούς του. Ως αποτέλεσμα, φρόντισαν ώστε ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος να είναι ένα πολύ πιο «σιωπηλό αρνί» σε σύγκριση.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θητείας του Ιερώνυμου, η νομοθετική κατάσταση της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει υποστεί μεγαλύτερη επιδείνωση —υπέρ της κυβέρνησης— από ό,τι κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών πριν. Επομένως, το ξαφνικό ενδιαφέρον του για το ζήτημα φαίνεται μάλλον περίεργο αν το εξετάσουμε σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο αδράνειας και σιωπηλών αντιδράσεων.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1

Τι σκεφτόταν ο Αρχιεπίσκοπος όταν αποδυνάμωνε τη θέση της Εκκλησίας επιτρέποντας στην κυβέρνηση να φορολογεί περιουσιακά στοιχεία του Αγίου Όρους που βρίσκονται εκτός του Άθωνα—κάτι που δεν είχε γίνει ούτε καν υπό την Οθωμανική κυριαρχία των Τούρκων;

Δήλωση τοῦ ἐκπροσώπου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου γιὰ τὴ μισθοδοσία τῶν Ἀρχιερέων.

σ.σ. Την γνωστή δικαιολογία της «εκκλησιαστικής περιουσίας» επικαλέστηκε η διοικούσα Εκκλησία για να δικαιολογήσει την δραματική αύξηση των αποδοχών των αρχιερέων, μη έχοντας αίσθηση της αποτυχημένης αποστολής της, ειδικά απέναντι στην Εκκλησία, που της έχει αφαιρέσει το ηθικό πλεονέκτημα να έχει οποιαδήποτε αξίωση πάνω στην «εκκλησιαστική περιουσία».

Ο Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, εκπρόσωπος Τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ερωτηθείς κατά τις τελευταίες ημέρες από αρκετούς δημοσιογράφους, προέβη σήμερα στην ακόλουθη γραπτή δήλωση:

«Η συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από το μισθολογικό καθεστώς των Αρχιερέων ανέδειξε εύλογους προβληματισμούς, αλλά προβλήθηκαν και αρκετές ανακρίβειες, γι’ αυτό επιβάλλεται νηφάλια αποσαφήνιση.

Ὁ Ἅγιος Γέροντας τῆς Πάτμου Ἀμφιλόχιος καλεῖ τούς Ἱεράρχας μας νά ὑψώσουν τό ἀνάστημά των

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΜΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΙΕΡΑΡΧΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΩΝ

Γράφει ο Πρεσβύτερος Πασχάλης Γρίβας

Οι σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας, η αξιοποίηση της Εκκλησιαστικής Περιουσίας και η μισθοδοσία του κλήρου είναι μερικά από τα θέματα που συζητούν αυτήν την περίοδο εκπρόσωποι της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Υπουργείου Παιδείας με πρωτοβουλία βέβαια της Κυβερνήσεως που προτείνει συγκεκριμένο σχέδιο συμφωνίας προκειμένου στο τέλος αυτού του διαλόγου να νομοθετήσει σχετικώς και να προχωρήσει και σε αλλαγές στο Σύνταγμα της Χώρας μας ενόψει της συνταγματικής αναθεωρήσεως.

Θα θέλαμε να συνεισφέρουμε στον διάλογο αυτό όχι δικές μας απόψεις, αλλά δύο πολύ σημαντικές αναφορές του αγίου Γέροντος της Πάτμου Αμφιλοχίου Μακρή. (1889 – 1970). Ο Γέροντας Αμφιλόχιος, όπως είναι γνωστό, ενετάχθη στο Αγιολόγιο της Εκκλησίας μας με απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις 29 Αυγούστου του 2018. Στο βιβλίο του Μητροπολίτου Βερατίου Αυλώνος και Κανίνης κ. Ιγνατίου Τριάντη: «Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΜΟΥ: ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ», Πάτμος 1993, και συγκεκριμένα στην σελίδα 123, που αναφέρεται στο Εκκλησιαστικό ήθος του Γέροντα, διαβάζουμε:

Γνήσιος ομολογητής της αληθείας ο Γέροντας, χωρίς δισταγμόν, αλλά με παρρησίαν και αντικειμενικότητα, εκθέτει τας απόψεις του σχετικώς με την μέριμναν την οποίαν πρέπει ν’ αναλάβη η Πολιτεία δια τον εφημέριον της υπαίθρου, τον στυλοβάτην του έθνους, καθώς και την σθεναράν και ανιδιοτελή στάσιν των Ιεραρχών προς αποτροπήν πάσης υποδουλώσεως της Εκκλησίας εις την Πολιτείαν. Ιδού οι λόγοι του:

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Τό τρίς ἐξαμαρτεῖν

«ΤΟ ΤΡΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ...»

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Εἰσαγωγικά

Ἄν «τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ», κατὰ τὸ ἀρχαιοελληνικὸ λόγιο, πολὺ περισσότερο αὐτὸ ἰσχύει, ὅταν τὸ λάθος ἐπαναλαμβάνεται γιὰ τρίτη φορά. Τότε πρόκειται γιὰ μεγάλο, γιὰ ἀδικαιολόγητο κακὸ ποὺ ξεπερνᾶ τὴν ρετσινιὰ τοῦ μὴ σοφοῦ, τοῦ ἀνοήτου, τοῦ ἀσυνέτου. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὸν λαὸ ἐπισείεται ὁ κίνδυνος «νὰ μὴν τριτώσει τὸ κακό».

Στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο, δυστυχῶς τὰ τελευταῖα χρόνια, ἔχει ξεπεραστῆ τό «δὶς ἐξαμαρτεῖν» ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ ὁδεύουμε ὁλοταχῶς πρὸς τὸ «τρὶς ἐξαμαρτεῖν», ἂν ἐγκαίρως δὲν γίνουν ἀντιληπτὲς οἱ μεθοδεύσεις, οἱ σχεδιασμοί, οἱ συμμαχίες ἐξωεκκλησιαστικῶν καὶ ἐκκλησιομάχων κέντρων μὲ ἐσωτερικές, ἐντὸς τῆς Ἱεραρχίας, συνιστῶσες αὐτῶν τῶν κέντρων. Ἄν, πολὺ περισσότερο, στὰ πλαίσια ἑνὸς ψευδαδελφισμοῦ καὶ ψευδοσεβασμοῦ, ἀντὶ νὰ ὑπάρξει θαρραλέα καὶ εὐθεία ἀντίδραση πρὸς τοὺς ἔσωθεν ὑπονομευτάς, ἐκστομίζονται ἐκφράσεις ἐπαινετικές, σεβασμοῦ καὶ ἐκτίμησης.

1. Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Συγκεκριμένα ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος σὲ δύο περιπτώσεις στάθηκε κατ᾽ ἀρχὴν στὸ ἀπαιτούμενο ὕψος, ἀντάξια τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος καὶ τῆς ποιμαντικῆς της ἀποστολῆς, καὶ ἀντέδρασε ὀρθοδόξως σὲ ἀντορθόδοξες ἐνέργειες καὶ μεθοδεύσεις ἐξωεκκλησιαστικῶν καὶ ἐσωεκκλησιαστικῶν κύκλων. Ἡ πρώτη περίπτωση ἀφορᾶ στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τοῦ ὁποίου ἐπιχειρήθηκε καὶ δυστυχῶς κατορθώθηκε ἡ μεταβολὴ καὶ ἡ παραμόρφωση, ἀπὸ μάθημα ὀρθοδόξου διδαχῆς καὶ χριστιανικῆς παιδείας, σὲ μάθημα θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ καὶ ἀντίχριστης πολυθρησκειακῆς παιδείας. Αὐτὸ ἑτοιμαζόταν ἀπὸ καιρό, πρὶν πάρει τὰ ἡνία τῆς ἐξουσίας ἡ σημερινὴ ἄθεη κυβέρνηση, πρᾶγμα ποὺ συμβαίνει γιὰ πρώτη φορὰ στὴν νεώτερη ἑλληνικὴ πολιτικὴ ἱστορία, νὰ ἔχουμε δηλαδὴ κυβέρνηση δεδηλωμένων ἀθέων καὶ ἐκκλησιομάχων. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό, ἐπειδὴ δηλαδὴ οἱ προηγούμενες κυβερνήσεις δεξιές, κεντρῶες ἢ κεντροαριστερές, δὲν ἐπιθυμοῦσαν τὴν εὐθεία σύγκρουση μὲ τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν λαό, ποὺ στὴν πλειονότητά του σέβεται καὶ ἀγαπᾶ τὴν Ἐκκλησία ἤ, ἀλλιῶς, «θρησκεύει», δὲν ἀποτόλμησαν νὰ θίξουν τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τῆς παιδείας, τὸν ὀρθόδοξο χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Ἐγνώριζαν ἐπὶ πλέον ὅτι ἦταν ἀδύνατο καὶ ἀδιανόητο νὰ βροῦν συμμάχους καὶ συνοδοιπόρους μέσα στὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, ἑπομένως θὰ εἶχαν ἀπέναντί τους καθολικὰ καὶ ὁμόφωνα πανίσχυρη ἀντίσταση, ποὺ θὰ τοὺς ἐζημίωνε καὶ πολιτικά.

Αὐτὸ δυστυχῶς ἄλλαξε δραματικὰ μὲ τὴν «γιὰ πρώτη φορά» ἄνοδο τῆς Ἀριστερᾶς στὴν ἐξουσία. Ἐκμεταλλεύθηκαν τὸ ὅτι μέσα στοὺς θεολογικοὺς καὶ ἐκκλησιαστικοὺς κύκλους εἶχαν ἀναπτυχθῆ φιλικὲς δυνάμεις, ψευτοπροοδευτικές, οἱ ὁποῖες στὸ πρόσωπο τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου, μετὰ τὸν ἀπρόσφορο γι᾽ αὐτὲς κυρὸ Χριστόδουλο, βρῆκαν ἄριστο σύμμαχο καὶ ἐκφραστή.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός: «Πέφτω στά πόδια καί παρακαλῶ τόν Μακαριώτατο νά ἀνακρούσει πρύμναν. Νά μήν συνεχίσει αὐτήν τήν προσπάθεια. Θά εἶναι εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους»…

– Απειλείται όχι μόνον η Πίστη αλλά και το ίδιο το Έθνος. Η ενότητα του Έθνους είναι ο εκκλησιαστικός χώρος. Παρά τις αδυναμίες μας -και οι κληρικοί άνθρωποι είναι- διατηρούμε το υψηλότερο ήθος, απέναντι μάλιστα στον οιονδήποτε πολιτικό κόσμο, και τη μεγαλύτερη φιλοπατρία. 

Είναι δύναμη λοιπόν ο εκκλησιαστικός χώρος και πρέπει να διαλυθεί. Το πρόβλημα ριζώνει εκτός Ελλάδος. Είναι μόνιμη η προσπάθεια της άλλης Ευρώπης -γιατί και εμείς Ευρώπη είμαστε- να διαλυθεί ο Ελληνισμός. Αυτό επιτυγχάνεται με τη διάλυση του εκκλησιαστικού χώρου, που είναι ο πυρήνας της ενότητας του Ελληνισμού.

– Από την εποχή του Καρλομάγνου, του μεγαλύτερου εχθρού του Ελληνισμού, υπάρχει άσπονδο μίσος της Φραγκικής και Τευτονικής Ευρώπης εναντίον της Ορθοδοξίας. Η Ορθοδοξία είναι πάντοτε στο στόχαστρο των Φραγκικών Δυνάμεων, επειδή είναι το μόνο διαφοροποιητικό στοιχείο του Έθνους μας από τη Δύση.

– Από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους έπαψε ο Ελληνισμός να λαμβάνει αποφάσεις για τον εαυτόν του μέσω των Κυβερνητών του. Ο μόνος Ορθόδοξος καθ’ ολοκληρίαν Κυβερνήτης ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Από κει και πέρα έχουμε πολιτικούς και διανοουμένους που υπηρετούν τη Δύση και τα δυτικά σχέδια. Δεν απολυτοποιώ. Δεν εκτείνομε σε όλο το χώρο των πολιτικών και των διανοουμένων, αλλά και οι λίγοι εκείνοι από τις δύο πλευρές που θέλουν να σκεφθούν και να αποφασίσουν ελληνικά ελέγχονται από ξένα κέντρα.

Μισθοί Κληρικῶν - Ἐκκλησιαστική περιουσία - μερικές ἀλήθειες

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com 

 Ἐν Πειραιεῖ τῇ 31ῃ Ἰουλίου 2013
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΜΙΣΘΟΙ ΚΛΗΡΙΚΩΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ – ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
Υπό Αντωνίου Κασιμάτη, Δικηγόρου
Νομικού Συμβούλου Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

Κάθε φορά που θέλει η εξουσία να αποπροσανατολίσει από τα καυτά και υπαρκτά προβλήματα που η ίδια δημιούργησε, επανέρχεται στην επικαιρότητα η εκκλησιαστική περιουσία και η από το κράτος μισθοδοσία των Ιερέων. Κραυγές λαϊκισμού ακούγονται για το πως είναι δυνατόν η Εκκλησία να διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία, πώς ανέχεται η Πολιτεία να αμείβει αυτή τους Ιερείς και ως επιστέγασμα των κραυγών έρχεται η επωδός περί χωρισμού Εκκλησίας και κράτους.
Ας εξετάσουμε μέσα από την πορεία του χρόνου πώς έχουν τα πράγματα αναφορικά προς την μισθοδοσία του Κλήρου :

1.- ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους (1828), με διάφορα νομοθετήματα επιβάλλεται κατά καιρούς η αναγκαστική απαλλοτρίωση τμημάτων της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Δεύτερη ἀπάντηση Μητροπολίτου Πειραιῶς Σεραφείμ πρός τήν ΔΗΜ.ΑΡ περί μισθοδοσίας τοῦ κλήρου

Εν Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Δημοσιοποιηθέντος τοῦ Ἀνακοινωθέντος τῆς 12ης Σεπτεμβρίου στό Διαδίκτυο πού ἀφοροῦσε στήν πρόταση τοῦ Ἐντιμοτάτου κ. Φώτη Κουβέλη καί τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. γιά τήν συμπερίληψη στά ἰσοδύναμα μέτρα πού προτείνει γιά τήν κάλυψη τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ τῶν 11,6 δισεκατομμυρίων Εὐρώ, πού ἐπιβάλει ἡ Τρόϊκα ὡς ἀπόλυτη προϋπόθεση γιά τήν συνέχιση τῆς στηρίξεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τῆς ἀναλήψεως τοῦ 50% τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ὑπό τῆς Ἐκκλησίας, δέχθηκα ἱκανές τηλεφωνικές κλήσεις μελῶν τοῦ κόμματος τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. μέ τίς ὁποῖες προσεπάθησαν νά μέ πείσουν ὅτι καί ὁ Πρόεδρος κ. Φώτης Κουβέλης καί τό κόμμα του ἀναγνωρίζουν τό διαχρονικό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας καί σέβονται τήν πολυσχιδεστάτη προσφορά της.

Ἀπάντηση τοῦ Μητροπολίτου Πειραιῶς Σεραφείμ στήν ΔΗΜΑΡ περί μισθοδοσίας του κλήρου

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 12ῃ Σεπτεμβρίου 2012
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

¬Ὁ Ἐντιμότατος κ. Φώτης Κουβέλης, Πρόεδρος τοῦ κόμματος τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. καί ὁ κομματικός σχηματισμός του ἐμμένει μετά πείσματος μεταξύ τῶν ἰσοδυνάμων μέτρων 4,4 δισεκατομμυρίων Εὐρώ τά ὁποῖα προτείνει διά τήν ἀντικατάσταση ἐπιλογῶν τοῦ πακέτου τῶν 11,6 δισεκατομμυρίων Εὐρώ πού ἀπαιτεῖ ἡ Τρόϊκα γιά νά συνεχίση τό πρόγραμμα στήριξης τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μέ τήν παροχή τῆς ἑπομένης δόσεως, νά συμπεριλαμβάνη ὡς ἰσοδύναμο μέτρο τήν πληρωμή κατά 50% τῆς μισθοδοσίας καί τῶν συντάξεως τῶν Κληρικῶν ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀναφέρων χαρακτηριστικῶς γιά νά δημιουργηθῆ καί ἡ σχετική ἀτμόσφαιρα, ὅτι ὁ Προϋπολογισμός τοῦ Δημοσίου θά ἐλαφρυνθῆ κατά 132 ἑκατομμύρια Εὐρώ.
Ἐπ’ αὐτῆς τῆς συνεχῶς προπαγανδιζομένης προτάσεως τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. ἔχομε νά παρατηρήσωμε τά κάτωθι:

Απάντηση Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ στον Ν. Σηφουνάκη και Γλύκατζη Ἀρβελέρ περί κατάργησης μισθοδοσίας του κλήρου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190, 185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ, Τηλ. +30 210 4514833 (19), Fax +30 210 4528332 e-mail: impireos@hotmail.com

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 12^ῃ Ὀκτωβρίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ ἀπό 11/10/2011 Ἀνακοίνωσις τοῦ Ἐξοχωτάτου κ. Ὑπουργοῦ Ὑποδομῶν κ. Ν. Σηφουνάκη, ἀρχιτέκτονος κατά τό ἐπάγγελμα ἀποτελεῖ μία ἀκόμη ἁπτή ἀπόδειξη ὅτι οἱ ἐνασχολούμενοι μέ τά δημόσια πράγματα πολιτικοί ἄνδρες θά πρέπει νά μετέχουν καί νομικῆς παιδείας ἀπαρεγκλίτως διότι ἄλλως ὑποπίπτουν σέ σφάλματα πού ἀπομειώνουν τό κῦρος καί τήν ἀξιοπιστία τῆς Κυβερνήσεως. 

 Ἡ θέσις τοῦ Ἐξοχωτάτου Κυρίου Ὑπουργοῦ διά τήν μισθοδοσία τοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος προσκρούει στό Σύνταγμα τῆς Χώρας, στίς ἀρχές τοῦ Κράτους Δικαίου, στό Δικαιϊκό μας σύστημα καί στό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο τά ὁποῖα φέρεται ἀγνοῶν ὁ Ἐξοχώτατος Κύριος Ὑπουργός, διότι ἡ μισθοδοσία τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ἡ λειτουργία τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως δέν ἀποτελεῖ μία εὐγνώμονα ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία πράξη ἀναγνωρίσεως τοῦ ὑψίστου ἐθνικοῦ ρόλου τῆς Ἐκκλησίας διά τήν διατήρηση μέσα στά πεντακόσια χρόνια βάναυσης τουρκικῆς ἰσλαμικῆς κυριαρχίας τῆς ἐθνικῆς μας ἰδιοπροσωπείας, ἐφ’ ὅσον ἱστορικά εἶναι διακριβωμένο ὅτι ὅποιος ἐξισλαμίζετο ἐν ταὐτῷ ἐκτουρκίζετο.