Συμβουλές πρός νέους- Ὁ Θεός μας, ὁ φόβος Του, ὁ θάνατος καί ἡ ἀπολογία μας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Συμβουλές πρός νέους- Ὁ Θεός μας, ὁ φόβος Του, ὁ θάνατος καί ἡ ἀπολογία μας, 13-11-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἡ ἐκκοσμίκευση τῶν πιστῶν καί ἡ ἀντίσταση στήν ἀθεΐα (ὁμιλία σέ νέους), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ καλή ἀποκατάσταση, ἡ διαφορά τῶν χαρακτήρων καί ἡ ἀληθινή ἀγάπη, Ἁγ. Παϊσιου- Οἰκογενειακή ζωή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ καλή ἀποκατάσταση, ἡ διαφορά τῶν χαρακτήρων καί ἡ ἀληθινή ἀγάπη, Ἁγ. Παϊσιου- Οἰκογενειακή ζωή, 18-7-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ νέους) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος καί ἡ ζήλεια (ὁμιλία σέ νέους), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος καί ἡ ζήλεια (ὁμιλία σέ νέους), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 09-04-2011

 

Τά ἔνστικτα καί ἡ ἱκανοποίησή τους (ὁμιλία σέ νέους), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τά ἔνστικτα καί ἡ ἱκανοποίησή τους (ὁμιλία σέ νέους), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 19-02-2011

 

Οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες καί οἱ ἐκτρώσεις.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες καί οἱ ἐκτρώσεις

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 29-10-2010

Σήμερα παιδιά θά ποῦμε, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν εὐχή τοῦ Γέροντα, γιά τίς πολύτεκνες οἰκογένειες, κι ἄν προλάβουμε, καί γιά τίς ἐκτρώσεις μέ βάση αὐτά πού λέει ὁ Γέροντας Παΐσιος. Ἁπλῶς ἔτσι σάν εἰσαγωγή νά πῶ ὅτι, ὅταν ὁ πατέρας καί ἡ μητέρα τηροῦνε τόν νόμο τοῦ Θεοῦ, ὅλα πᾶνε πολύ ὡραῖα καί εὐλογημένα καί δέν ἔχουμε ἄς ποῦμε δυσάρεστα πράγματα, μέ τήν ἔννοια κάτι τό ὁποῖο νά -ἄς ποῦμε- δημιουργεῖ μιά ἐγκατάλειψη ἀπό τόν Θεό. Γιατί βεβαίως ὑπάρχουνε τέσσερις τρόποι, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, πού ὁ ἄνθρωπος στερεῖται τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ χειρότερος τρόπος εἶναι ὅταν κανείς ἁμαρτάνει ἑκούσια ἄς ποῦμε, καί λέει «ὄχι» στόν Θεό, ὄχι ἀπό ἄγνοια, ἀλλά τό ξέρει ὅτι εἶναι λάθος καί τό κάνει. Καί εἶναι μιά βλασφημία αὐτό, θά λέγαμε, στόν Θεό καί εἶναι μία κατάσταση πλέον πού δέν συγχωρεῖται. Κι αὐτό γίνεται ἀφορμή νά στερηθεῖ ὁ ἄνθρωπος καί κατ’ ἐπέκταση ἡ οἰκογένεια αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ κατά ἕναν βαθμό βέβαια. Γιατί οἱ γονεῖς -πῶς νά ποῦμε;- ἐπηρεάζουν πάρα πολύ τά παιδιά καί τά παιδιά ἀντιγράφουν καί ἀκολουθοῦν τά χνάρια τῶν γονέων τους. Ὅταν λοιπόν οἱ γονεῖς ἁμαρτάνουνε, δέν τηροῦν τόν νόμο τοῦ Θεοῦ ἤ ἔχουνε ἀσέβεια, δηλαδή ἀπιστία, αὐτό μεταγγίζεται καί στά παιδιά.

Ὅταν οἱ γονεῖς στό θέμα τῆς τεκνοποιίας ἀκολουθοῦν τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί δέν κάνουν ἀποφυγή, δέν κάνουν προγραμματισμό ὅπως τό λένε σήμερα κ.λ.π., λοιπόν αὐτό δημιουργεῖ μιά εὐλογία μέσα στό σπίτι ἡ ὁποία ἔρχεται μέσω τῆς τεκνοποιίας καί μπορεῖ νά δώσει ὁ Θεός καί πολλά παιδιά. Αὐτό μετά λειτουργεῖ πολύ ὡραῖα στήν ἀνατροφή. Γιατί, ξέρετε, τό ἕνα παιδί κατά κανόνα, ὅταν εἶναι μόνο του, μοναχοπαίδι ὅπως λέμε στήν οἰκογένεια, εἰσπράττει ὅλη τήν ἀγάπη καί μία παθολογική θά ἔλεγα ἀγάπη, ἡ ὁποία τό κάνει πολύ ἄρρωστο, πολύ μεγάλο ἐγωιστή. Ὄχι πάντα βέβαια, ἀλλά συνήθως. Ἐνῶ ἕνα παιδί πού προέρχεται ἀπό οἰκογένειες πολύτεκνες, ἐπειδή ἀκριβῶς ἡ ἀγάπη τῶν γονέων μοιράζεται καί στά ἄλλα τά ἀδελφάκια του, μαθαίνει κι αὐτό -πῶς νά ποῦμε;- νά δίνει καί νά μήν τά παίρνει ὅλα γιά τόν ἑαυτό του.

Παράγοντες σωστῆς λειτουργίας τῆς οἰκογένειας, 1ο μέρος.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Παράγοντες σωστῆς λειτουργίας τῆς οἰκογένειας, 1ο μέρος

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου στίς 07-05-2010

Σκέφτηκα σήμερα, παιδιά, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν εὐχή τοῦ Γέροντα, νά συνεχίσουμε αὐτά τά θέματα πού κάνουμε γιά τήν οἰκογένεια, γιά τήν οἰκογενειακή ζωή καί γιά τήν προετοιμασία γιά τήν οἰκογένεια. Βέβαια θά πεῖς, ὅτι μέσα στίς προδιαγραφές τοῦ ἀνθρώπου εἶναι καί ἡ παρθενική ζωή, ἡ μοναχική ζωή. Μπορεῖ ὅλοι νά μήν κάνουν οἰκογένεια. Καί πρέπει νά τό ποῦμε κι αὐτό, ὅτι ἡ ζωή πού ἔκανε ὁ Χριστός μας εἶναι ἡ παρθενική ζωή, καί εἶναι, κάτι πού λέει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κάτι πού θέλω νά τό κάνετε ὅλοι σας. Δηλαδή λέει, «θέλω νά εἶστε ὅπως εἶμαι καί ἐγώ∙ ἀλλά πάλι δέν σᾶς βάζω θηλιά στόν λαιμό»[1], καί ὅποιος δέν μπορεῖ καί ἔχει ἔντονο πρόβλημα σαρκικό, νά παντρεύεται. Γιατί δέν εἶναι σωστό νά ζεῖ κανείς μέ πορνεία καί μέ μοιχεία καί μέ τέτοια ἐλευθερία ἄς ποῦμε στίς σαρκικές σχέσεις. Κι αὐτό εἶναι πού καταστρέφει τήν ψυχή. Δέν εἶναι μέσα στίς προδιαγραφές τοῦ ἀνθρώπου δηλαδή. Γι’ αὐτό καί ἔχουμε τόσους πικρούς καρπούς στήν ἐποχή μας, μέ καταθλίψεις καί μέ κατεστραμμένες ψυχές, γιατί δέν τηροῦμε αὐτές τίς προδιαγραφές.

Λέγαμε τήν προηγούμενη φορά πού εἴχαμε ἀσχοληθεῖ μέ αὐτό τό θέμα, ὅτι ὁ Θεός ἔχει ὁρίσει μία ἱεραρχία μέσα στήν οἰκογένεια. Δέν ἔχει ὁρίσει πολυαρχία (πάρα πολλοί ἀρχηγοί δηλαδή), οὔτε νά ὑπάρχει ἰσότητα, ὅπως καλλιεργεῖται αὐτή ἡ ἄποψη ἄς ποῦμε, ὅτι πρέπει νά ὑπάρχει ἰσότητα τοῦ ἄνδρα μέ τήν γυναίκα. Ὁ σωστός ὅρος εἶναι ἰσοτιμία. Ἄλλο ἰσοτιμία καί ἄλλο ἰσότητα. Ἰσότητα δέν μπορεῖ νά ὑπάρχει γιατί εἶναι διαφορετικά ὄντα, διαφορετικές οἱ προδιαγραφές τοῦ ἑνός καί διαφορετικές τοῦ ἄλλου. Καί διαφορετικές λειτουργίες ἔχει δώσει, ἔχει προορίσει ὁ Θεός στόν ἄνδρα καί διαφορετικές στήν γυναίκα. Ἐκεῖνο πού εἶναι τό σωστό εἶναι νά λέμε ὅτι πρέπει νά ὑπάρχει ἰσοτιμία καί ὁμοτιμία. Ἴδια τιμή δηλαδή ἀποδίδεται στόν ἄνδρα καί στήν γυναίκα. Καί οὔτε εἶναι κατώτερη ἡ γυναίκα ἀπό τόν ἄνδρα οὔτε τίποτα ἀπό αὐτά, πού συκοφαντικά τά λένε γιά τόν Χριστιανισμό. Τό ἀντίθετο ἰσχύει, ὅτι ὁ Χριστιανισμός ἐξίσωσε τήν γυναίκα καί τήν ἔκανε ὁμότιμη μέ τόν ἄνδρα. Ἀλλά δυστυχῶς, οἱ νέοι αὐτοί φονεῖς θά ἔλεγα τῆς οἰκογένειας, πού δολοφονοῦν τήν οἰκογένεια, τήν ἔχουν καταστρέψει, ἰδίως τήν γυναίκα τήν ἔχουν ἐξαθλιώσει, καί τήν ἔχουνε -πῶς νά ποῦμε;- τήν ἔχουνε ρεζιλέψει κατά κάποιο τρόπο.. Καί μάλιστα πρόσφατα ἔβλεπα μιά ἐκπομπή, (ἔβλεπα ὄχι στήν τηλεόραση, κάτι σάν πρόγραμμα ἤτανε), πού ἔλεγε ὑπάρχει ἕνα σίριαλ πού λέει «ἡ οἰκογένεια βλάπτει»! Καί μόνο ἀπό τόν τίτλο δηλαδή καταλαβαίνει κανείς πόσο διεστραμμένα πράγματα περνάει σήμερα ἡ τηλεόραση στούς ἀνθρώπους. Γιατί ἡ οἰκογένεια, ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος, εἶναι ἀξία∙ ἡ μοναδική ἀξία θά λέγαμε μετά τόν Θεό πού πρέπει νά φυλάξει ἡ κοινωνία. Ἀλλιῶς, ὁ οἰκογενειακός ἱστός διαρρηγνύεται. Ἅμα καταστραφεῖ ἡ οἰκογένεια, παύει νά ὑπάρχει σωστή κοινωνία μετά. Καί παύει νά ὑπάρχει αὐτό τό θερμοκήπιο πού βγάζει ἁγίους, πού θά βγάλει ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Καί καταλαβαίνουμε γιατί στοχεύουνε αὐτοί οἱ Νεοταξίτες, αὐτοί ὅλοι πού θέλουνε τούς ἀνθρώπους νά εἶναι πρόβατα, νά εἶναι ἄβουλα ὄντα, νά εἶναι μάζα, γιατί στοχεύουνε στήν οἰκογένεια νά τήν καταστρέψουνε. Γιατί ἡ οἰκογένεια, ὅταν λειτουργεῖ σωστά, κατά Θεόν δηλαδή, παράγει πρόσωπα. Δέν παράγει πρόβατα. Παράγει ἀνεξάρτητες προσωπικότητες, τίς ὁποῖες δέν τίς θέλουνε. Αὐτοί θέλουνε ὄντα ὑποτακτικά καί δουλικά ἄς ποῦμε, νά ὑποτάσσονται στά προστάγματά τους.

Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας

Ὁμιλία τοῦ Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη στίς 08-12-2011 (Σύναξη νέων)

Σήμερα, θά ποῦμε παιδιά, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τήν σχέση πού ἔχουνε τά πάθη μέ τούς δαίμονες καί τί εἶναι τά πάθη.

Τά πάθη -ἄς ἀρχίσουμε ἀπ’ αὐτό- εἶναι κακές ἕξεις, κακές συνήθειες. Κάποιος κάνει μιά ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία δέν εἶναι πάθος. Θύμωσες μιά φορά, δέν σημαίνει ὅτι ἔχεις καί τό πάθος τοῦ θυμοῦ. Ἀλλά ἄν τό κάνεις καί δεύτερη καί τρίτη, μετά σιγά-σιγά ἀποκτᾶς αὐτή τήν κακή συνήθεια νά θυμώνεις. Καί λέμε ὅτι πλέον ἔχεις τό πάθος τοῦ θυμοῦ. Τό ἴδιο εἶναι μέ ὅλα τά πάθη. Εἶναι κακές ἕξεις, κακές συνήθειες, καί οὐσιαστικά εἶναι ἡ κακή χρήση πού κάνουμε στίς δυνάμεις πού μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός. Ὁ θυμός ἄς ποῦμε, γιά παράδειγμα, εἶναι μία δύναμη πού μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός καί δέν εἶναι κακό ὡς δύναμη. Κακή εἶναι ὅμως ἡ χρήση πού κάνουμε καί ἀντί νά τόν στρέφουμε ἐναντίον τῶν δαιμόνων, ἐναντίον τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἑαυτοῦ μας, τοῦ διαβόλου κ.λ.π. τόν στρέφουμε ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν μας. Κάνουμε μία κακή χρήση τοῦ θυμικοῦ τῆς ψυχῆς. Τό ἴδιο εἶναι καί τό ἐπιθυμητικό, οἱ ἐπιθυμίες πού ἔχουμε εἶναι πάλι δυνάμεις τῆς ψυχῆς. Θέλει ὁ ἄνθρωπος, ἄς ποῦμε, τήν δόξα. Αὐτή τήν ἀγάπη γιά τήν δόξα ὁ Θεός τήν ἔχει βάλει. Ἀλλά θά πρέπει ν’ ἀγαπήσει τήν δόξα τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, τήν ἀληθινή δόξα, αὐτή πού πραγματικά ἔχει μία ὑπόσταση καί εἶναι κάτι πού μένει αἰώνια. Ἀντί γι’ αὐτό ὁ ἄνθρωπος διαστρέφει τήν ἐπιθυμία καί ἐπιθυμεῖ τήν ἀνθρώπινη δόξα, ἡ ὁποία δέν μένει, εἶναι κάτι οὐσιαστικά ἀνυπόστατο. Γιατί οἱ ἄνθρωποι θά σοῦ ποῦνε τώρα μπράβο, θά σοῦ ποῦνε τί καλή, τί καλός πού εἶσαι, καί τή στιγμή πού θά φύγεις, θά σέ κουτσομπολέψουν μέ τόν διπλανό τους καί θά ποῦνε τά ἀντίθετα! Εἶναι κάτι δηλαδή τελείως μάταιο αὐτή. Γι’ αὐτό τό λέμε ματαιοδοξία, ἡ μάταιη δόξα τοῦ κόσμου.

Ἤ ἄλλος ἔχει ἄς τό ποῦμε τήν ἐπιθυμία τῶν ἡδονῶν. Εἶναι μιά ἐπιθυμία κι αὐτή. Θά πεῖς, ὁ Θεός μᾶς τήν ἔχει βάλει. Ναί, ἀλλά γιά νά ποθήσεις τήν ἡδονή πού εἶναι ὁ Θεός. Ἡ ὑπέρτατη ἡδονή εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἡ πνευματική ἡδονή. Καί ὁ ἄνθρωπος διαστρέφει καί αὐτή τήν ἐπιθυμία καί τήν κατευθύνει στό νά ἐπιθυμήσει τά πράγματα αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ἀντί νά κινηθεῖ δηλαδή κατακόρυφα, νά ἐπιθυμήσει τά οὐράνια, κινεῖται ὁριζόντια καί ἐπιθυμεῖ τά γήινα πράγματα, τά ὑλικά, τά χαμηλά. Καί ἐνῶ εἶναι ἀετός, πού μπορεῖ νά πετάει, εἶναι σάν τίς ὄρνιθες πού μένουνε στό χῶμα.

Ἀλλά τά πάθη αὐτά, νά ξέρετε, ὅτι συνδέονται καί ὑποκινοῦνται ἀπό τούς δαίμονες. Καί μάλιστα ὑπάρχουνε δαίμονες εἰδικοί θά λέγαμε γιά κάθε πάθος. Ὑπάρχουνε οἱ δαίμονες τῆς πορνείας, τῆς καταλαλιᾶς, τῆς κατάκρισης, τῆς ὑπερηφανείας, τῆς φιλαρχίας.. Τό δαιμόνιο τῆς φιλαρχίας ἤ ἀρχικό δαιμόνιο εἶναι φοβερό δαιμόνιο, πού βάζει στόν ἄνθρωπο τήν ἐπιθυμία νά ἄρχει, νά εἶναι ἀρχηγός.

Λοιπόν, ὑπάρχουν πολλῶν εἰδῶν δαιμόνια; Ὑπάρχουνε πολλῶν εἰδῶν. Καί κάθε πάθος, κάθε κακή ἕξη, ὅπως ἀναλύσαμε προηγουμένως, ἔχει καί τόν δικό του δαίμονα. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι οἱ δαίμονες ἔχουν κυριέψει τόν ἄνθρωπο, εἶναι δαιμονισμένος ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει τά πάθη, ἀλλά εἶναι ὑπό μία δαιμονική ἐνέργεια, δαιμονική ἐπήρεια. Κάθε φορά πού ὑποκύπτει στό πάθος, εἶναι ἐνεργούμενος ἀπό κάποιο δαιμόνιο (ἐκείνη τήν στιγμή, ὄχι ὅτι εἶναι συνεχῶς). Ὁ δαιμονισμένος μέ τήν κυριολεκτική ἔννοια εἶναι κάτι ἄλλο. Ὁ δαίμονας μένει μέσα του μόνιμα καί τόν δουλώνει τελείως καί τόν κάνει -ὅταν εἶναι σέ μία κατάσταση ἔτσι πλήρους δαιμονοκαταληψίας- νά κάνει πράγματα πού δέν θέλει νά κάνει. Δέν ξέρω, ἄν ἔχετε δεῖ δαιμονισμένο, πῶς εἶναι.. Δηλαδή ἔχει χάσει τόν ἔλεγχο τοῦ ἑαυτοῦ του καί δέν ξέρει τί κάνει, γιατί ἐνεργεῖται ἀπό τόν δαίμονα.

Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Τά διάφορα εἴδη τῶν δαιμόνων καί τό πονηρό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας, 8-12-2011, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες καί οἱ ἐκτρώσεις, 29-10-2010, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 ΟΜΙΛΙΑ_Οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες καί οἱ ἐκτρώσεις, 29-10-2010, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ νέους)

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

Οἱ προγαμιαῖες σχέσεις, 1ο μέρος Ἀρχ.Σάββας Ἁγιορείτης

 Οἱ προγαμιαῖες σχέσεις, 1ο μέρος Ἀρχ.Σάββας Ἁγιορείτης, 30-4-2010