Ἡ πλάνη ἔρχεται ἀπ' τόν ἐγωισμό

Λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος: "Στήν οὐσία ἡ πλάνη ἔρχεται ἀπ' τόν ἐγωισμό. Στόν ἄνθρωπο πού βρίσκεται σέ πλάνη δημιουργοῦνται ψευδαισθήσεις, πειρασμικές φαντασίες καί βασανίζεται. Ἡ πλάνη εἶναι πολύ δύσκολο νά διορθωθεῖ. Διορθώνεται μόνο μέ τήν Θεία Χάρη.

Λέει στήν Ἀποκάλυψη, ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά πλανήσει πολλούς. Τί ἐννοεῖ;

❈ Λέει στήν Ἀποκάλυψη, ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά πλανήσει πολλούς. Τί ἐννοεῖ; Ποιούς πολλούς; Τούς ἐκτός Ἐκκλησίας θά πλανήσει; Όχι, αὐτοί εἶναι ἤδη πλανεμένοι. Τούς ἐντός Ἐκκλησίας θά πλανήσει, ἐμᾶς. Θά ἁρπάξει ἀπό τούς Χριστιανούς πάρα πολλούς. Γιατί θά πλανηθοῦνε;

Περί Πλάνης

❈ Ὁ Διάβολος ξεγελάει αὐτούς πού θέλουν νά ξεγελαστοῦν, τούς ὑπερήφανους δηλαδή καί ρίχνει στήν πλάνη αὐτούς πού εἶναι ἐγωιστές. Ἄν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ταπεινός, δέν ξεγελιέται. Ὅλες οἱ πλάνες ξεκινᾶνε ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. Δεῖτε καί στήν ζωή τῶν Ἁγίων, τῶν ἀσκητῶν κ.λπ. Πλανῶνται αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτό τους. Καί τούς φτιάχνει ὁ Διάβολος ἕνα σκηνικό, ὅτι τάχατες βλέπουν τόν Χριστό, βλέπουν τήν Παναγία, φωτίστηκαν κ.λπ. καί τούς πλανᾶ.

Περί Πλάνης

❈ Ὁ Διάβολος ξεγελάει αὐτούς πού θέλουν νά ξεγελαστοῦν, τούς ὑπερήφανους δηλαδή καί ρίχνει στήν πλάνη αὐτούς πού εἶναι ἐγωιστές. Ἄν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ταπεινός, δέν ξεγελιέται. Ὅλες οἱ πλάνες ξεκινᾶνε ἀπό τήν ὑπερηφάνεια. Δεῖτε καί στήν ζωή τῶν Ἁγίων, τῶν ἀσκητῶν κ.λπ. Πλανῶνται αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτό τους. Καί τούς φτιάχνει ὁ Διάβολος ἕνα σκηνικό, ὅτι τάχατες βλέπουν τόν Χριστό, βλέπουν τήν Παναγία, φωτίστηκαν κ.λπ. καί τούς πλανᾶ.

α) Ταπείνωση καὶ ὑπακοὴ γιά ἀποφυγή πλάνης β) Νὰ ἐπιλέγουμε διακριτικοὺς πνευματικούς , Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 α) Ταπείνωση καὶ ὑπακοὴ για αποφυγή πλάνης β) Νὰ ἐπιλέγουμε διακριτικοὺς πνευματικούς , (ἀπόσπασμα)

«Γιατί πλανῶνται πολλοί;» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Γιατί πλανῶνται πολλοί;»

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀπόσπασμα

Γιατί πλανῶνται πολλοὶ; Γιατὶ δὲν ὑπάρχει πίστις. Ἄν δὲν ὑπάρχει πίστις, δὲν ὑπάρχει ζωὴ σωστὴ. Καὶ ἄν δὲν ὑπάρχει σωστὴ ζωὴ, ὑπάρχει ἁμαρτωλὴ ζωὴ, ἔτσι, καὶ ὅταν ὑπάρχει ἁμαρτωλὴ ζωὴ, ὑπάρχει θόλωση τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ νοῦ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ τῆς λογικῆς τοῦ ἀνθρώπου· δὲν δουλεύει ἡ λογικὴ. Καὶ λὲς, μὰ χαζὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς; Ναὶ! Χαζεύει! Ὁ διάβολος παίρνει καὶ τὴ λογικὴ τοῦ ἀνθρώπου. Μέσῳ τῆς ἁμαρτίας κάνει τὸν ἄνθρωπο χαζὸ. Τὸν κάνει νὰ αὐτοκαταστρέφεται.

Ἑπομένως, ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς τὴ δοκιμασία αὐτὴ καὶ τώρα ἀλλὰ καὶ στὰ ἔσχατα χρόνια γιὰ νὰ φανερωθοῦν οἱ ὄντως δόκιμοι· οἱ ὄντως ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. Μὴν μένουμε στὰ φαινόμενα. Βλέπετε, μὲ τὸ ποὺ ἔγινε αὐτὴ ἡ διάδοση περὶ τῆς ψευτοπανδημίας, οἱ ἐκκλησίες ἔχασαν μπορεῖ καὶ τὰ 2/3 τοῦ ἐκκλησιάσματος, πρὶν κἄν τὸ κράτος πεῖ ὅτι ‘πάρτε μέτρα, κλεῖστε τὶς ἐκκλησίες’ ἤ μὲ περιορισμένο τρόπο νὰ λειτουργοῦν οἱ ἐκκλησίες· πρὶν κἄν γίνουν ὅλα αὐτά.

Βλέπετε μὴ πλανηθῆτε· Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ· πανταχοῦ βλέπετε.

Πρὸς δὲ τους Aιρετικοίς καὶ τέκνα τοῦ πονηροῦ διαβόλου, καθώς φησιν ὁ θεολόγος· Φανερά ἐστι τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου. Δεῖ οὖν πρῶτον περὶ τούτων ἀσχοληθῆναι, καὶ τότε περὶ τῆς συντελείας λαλῆσαι. Ἐπεὶ οὖν εἰς ἡμᾶς τὰ τέλη τῶν αἰώνων ἔφθασεν, ὡς λέγει ὁ Ἀπόστολος, καὶ ἀνέστησαν οἱ χαλεποὶ καιροὶ, καὶ ἡ ἀνομία ἐπληθύνθη, καὶ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ἐψύγη, καὶ οἱ πλανῶντες πολλοὶ, καὶ οἱ πλανώμενοι πλείονες·

Ἡ ἀληθινὴ ἀρχὴ τῆς προσευχῆς εἶναι...

Ἡ ἀληθινὴ ἀρχὴ τῆς προσευχῆς εἶναι ἡ θέρμη τῆς καρδίας, ἡ κατακαίουσα τὰ πάθη, ἡ ἑδραιωθεῖσα εἰς τὴν καρδίαν καὶ ἐμπνέουσα εἰς αὐτὴν χαρὰν καὶ παρηγορίαν, καθὼς καὶ θεῖον ἔρωτα καὶ βεβαἰωσιν τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου. 

Οἱ Πατέρες λέγουν ὅτι κάθε λογισμός, ὁ ὁποῖος προβάλλεται εἰς τὴν καρδίαν καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ἡ καρδία διστάζει καὶ ἀμφιβἀλλει καὶ ἀνησυχεῖ, δὲν προέρχεται ἀπὸ Θεοῦ, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐχθροῦ. ’Επίσης, ὅταν διαπιστώσῃς ὅτι ὁ νοῦς σου εὑρίσκεται περιπλανώμενος ἐκτὸς ἢ παρασύρεται πρὸς τὰ ἄνω φανταστικῶς ἀπὸ ἀόρατον δύναμιν, μὴ ἔχεις ἐμπιστοσὐνην εἰς αὐτόν. Ἀλλὰ κράτησον τὸν νοῦν σου, περιορίζων αὐτὸν εἰς τὸ ἔργον αὐτοῦ, δηλ. νὰ ἐργάζηται ἠρἑμως ἐπὶ τῆς καρδίας τὴν προσευχὴν τοῦ Ἰησοῦ.