«Ἕξι ἡμέρεςνά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδομη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Σ᾿ ἕνα πνευματικό του παιδί πού λεγόταν Ἀλέξανδρος, ὁ Γέροντας ἔδωσε εὐλογία νά χτίσει ἕνα «ξενώνα» δηλαδή σπίτι γιά τήν φιλοξενία αὐτῶν πού ἔρχονταν στήν Βίριτσα γιά νά τόν δοῦν. Ὁ Ἀλέξανδρος ἔχτισε τό σπίτι. Ἀγόρασε καί μία ἀγελάδα. Μιά φορά ἔπρεπε νά φέρει σανό γιά τήν ἀγελάδα του γι᾿ αὐτό νοίκιασε ἕνα αὐτοκίνητο γιά τήν Κυριακή. Ἔπρεπε νά φύγει νωρίς τό πρωί καί αὐτό σήμαινε ὅτι δέν θά μποροῦσε νά πάει στήν ἐκκλησία. Ὁ Ἀλέξανδρος πῆγε στόν Γέροντα γιά νά πάρει τήν εὐλογία του.

Μπαίνει μέσα στό κελί καί ὁ πατήρ Σεραφείμ χωρίς νά τόν ρωτήσει τίποτα καί χωρίς νά τόν ἀκούσει τοῦ λέει:

• Ἀλέξανδρε, ἕξι ἡμέρες νά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδόμη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου.

Ὁ Ἀλέξανδρος γύρισε στό σπίτι καί εἶπε στή γυναίκα του:

• Δέν ἔδωσε εὐλογία ὁ Γέροντας.

Ἐκείνη πάλι τόν ἔστειλε στόν Γέροντα καί εἶπε νά τοῦ ἐξηγήσει καλύτερα ὅτι τό αὐτοκίνητο τό δίνουν μόνο γιά τήν Κυριακή. Πῆγε ὁ Ἀλέξανδρος καί πάλι ἄκουσε ἀπό τόν Γέροντα τά ἴδια λόγια. Ὅταν γύρισε σπίτι ἡ γυναίκα ἄρχισε ξανά νά τοῦ λέει:

Ποιοί εἶναι ἐκείνοι πού «θεολογοῦν μέσα στό θολό μυαλό τους καί μέσα στήν πλάνη τους»;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν  Πειραιεί  τη 25η Ιανουαρίου 2017

  Η «Σύνοδος» του Κολυμπαρίου της Κρήτης εξακολουθεί να βρίσκεται μέχρι σήμερα, μετά παρέλευση επτά περίπου μηνών από την σύγκλησή της, στην κορυφή της εκκλησιαστικής επικαιρότητος και να αποτελεί το «αντιλεγόμενο σημείο», όχι μόνον πανελληνίως αλλά και πανορθοδόξως.

Ένα πλήθος δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο και τα Μ.Μ.Ε. κατακλύζουν καθημερινά την επικαιρότητα. Μια ατμόσφαιρα οργής και αναβρασμού, που συνεχώς αυξάνει, κυριαρχεί μεταξύ του πιστού λαού του Θεού, για όσα απεφασίσθησαν στην εν λόγω «Σύνοδο». Ο λαός όλο και περισσότερο αρχίζει και συνειδητοποιεί, ότι η «Σύνοδος» αυτή τελικά δεν ήταν μια αληθινή Ορθόδοξη Σύνοδος, αλλά μια ψευδοσύνοδος.

«Πορεία ἐπιστροφῆς καί ἐπανευαγγελισμοῦ»

«Πορεία ἐπιστροφῆς καί ἐπανευαγγελισμοῦ»

 

τοῦ Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Ἀναστασίου, Προηγουμένου Ἱ. Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου

 

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία εἶναι ἡ Κιβωτός τῆς σωτηρίας μας!

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτὴ —διὰ τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἐνδόξου Ἀναστάσεώς Του, διὰ τοῦ Τιμίου καὶ Παναγίου καὶ Ζωοποιοῦ Αἵματός Του— μπορεῖ νὰ προσφέρει στὸν ἄνθρωπο τὴν ἄφεση τοῦ πλήθους τῶν ἁμαρτιῶν του. Ἡ Ἁ­γί­α μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτή, μπορεῖ νὰ παίρνει ληστές, φονιάδες καὶ ἐγκληματίες· ἔκφυλους, πόρνους καὶ μοιχούς· φιλάργυρους, φίλαυτους καὶ ὑπερήφανους· καὶ νὰ τοὺς μεταπλάθει σὲ δικαίους καὶ ἁγίους.

 Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτή, ἔχει τὴ δύναμη νὰ παίρνει σκιὲς ἀνθρώπων, συντρίμματα ψυχῶν· νὰ παίρνει λάσπη καὶ βοῦρκο καὶ μὲ αὐτὰ τὰ ὑλικὰ νὰ δημιουργεῖ καλλιτεχνήματα, ἀνθρώπινα πρότυπα. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μόνον αὐτή, μπορεῖ νὰ παίρνει βαρυποινίτες ἀπὸ τὰ κάτεργα τῆς ἁμαρτίας καὶ νὰ τοὺς ἀναδεικνύει ἀσκητὲς καὶ ὁσίους, μάρτυρες καὶ ὁμολογητές. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ θαυμάσια μὲ μοναδικὸ ἀντίτιμο ἕνα δάκρυ· ἕναν λόγο, «ἁμάρτησα, Κύριε»· ἕνα «Θεέ μου, ἐλέησέ με καὶ συγχώρησέ με τὸν ἁμαρτωλό»· ἕνα ταπεινὸ γονάτισμα καὶ μία ταπεινὴ, εἰλικρινή καί ἐκ βάθους ψυχῆς ὁμολογία ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν μας, κάτω ἀπὸ τὸ πετραχήλι τοῦ Πνευματικοῦ.

Κι ὅμως αὐτή τή Μάνα, μέ τίς ἄπειρες εὐεργεσίες, ὄχι μόνο δέν τήν εὐχαριστοῦμε καί δέν τήν εὐγνωμονοῦμε, ὅσο θά τῆς ἄξιζε, ἀλλά πολλές φορές καί τήν ἀγνοοῦμε καί τή λησμονοῦμε καί τήν πικραίνουμε.

«Μέ τό ν᾿ ἀμφισβητοῦμε τή θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι σά νά καταδικάζουμε τόν ἑαυτό μας σέ ἠθικό μηδενισμό, σέ πνευματικό ὄλεθρο»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἀμφισβήτηση στή θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σημαίνει ἀμφισβήτηση τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς μας. Γιατί τό Ἅγιο Πνεῦμα μᾶς ζωοποιεῖ καί μᾶς τρέφει ὅλους πνευματικά. Στήν πνευματική ἀτμόσφαιρα λειτουργεῖ ὅπως ὁ ἥλιος, ὁ ἀέρας. Τρέφει καί ξεδιψάει τίς ψυχές μας.

Ἄν ἀμφισβητοῦμε τή θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπορρίπτουμε καί τήν προσευχή, ἀφοῦ προσευχόμαστε ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι·

ἀπορρίπτουμε τήν ἀλήθεια καί τήν ἁγιότητα, ἐνῶ πηγή καί τῶν δύο εἶναι τό Ἅγιο Πνεῦμα·

εἶναι σά νά μή δεχόμαστε καμιά παρηγοριά καί παραμυθία στίς θλίψεις καί τίς ἀρρώστιες μας, ἀλλά τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ὁ ἀληθινός Παράκλητος, μαζί μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό·

ἀπορρίπτουμε τήν πίστη, ἀφοῦ κι αὐτή εἶναι χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· ἀποδιώχνουμε τήν ἐλπίδα καί τήν ἀγάπη, ὅμως κι οἱ δυό τους προέρχονται καί ἐμφυτρεύονται στήν καρδιά μας ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα.

«Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διά Πνεύματος Ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡ μῖν» (Ρωμ. Ε΄: 5)·

ἀρνιόμαστε κάθε δύναμη πνευματική καί σωματική, ἀφοῦ τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι πνεῦμα δυνάμεως καί ἰσχύος·

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Πέμπτης 02-02-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Εβραίους κεφ. ζ΄ 7 - 17

ζ΄ 7 - 17

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Β΄ 22 - 40

Β΄ 22 - 40

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας-Λόγος εἰς τήν Ὑπαπαντή

«Είδαμε πριν από λίγο εν συντομία τον Εμμανουήλ να γίνεται βρέφος οτή φάτνη και άφ' ενός μεν να σπαργανώνεται σαν άνθρωπος, άφ' έτέρου δε να υμνείται με θεϊκό τρόπο από το στράτευμα των άγίων αγγέλων. Οι τελευταίοι έφερναν το χαρούμενο μήνυμα της Γέννησής Του στους βοσκούς. Διότι ό Θεός και Πατέρας χάρισε το πρώτο κήρυγμα για Αυτόν, ως βραβείο για τους αγγέλους, οι όποιοι κατοικούν στον ουρανό. Και είδαμε Αυτόν και σήμερα να υπακούει στους νόμους του Μωϋσή ή καλύτερα είδαμε τον νομοθέτη Θεό να ύποτάσσεται ως άνθρωπος σέ όσα Εκείνος θέσπισε. Το για ποια αιτία έγινε αυτό διδάσκει ό σοφώστατος Παύλος, όταν λέει: «"Οταν ήμασταν νήπιοι, ήμασταν υποδουλωμένοι στα στοιχεία του κόσμου...

Μέγας Ἀντώνιος: «Οἱ ἄνθρωποι θά τρελαθοῦν, καί ἄν κάποιος εἶναι λογικός, αὐτόν οἱ ἄλλοι θά τόν λέγουν τρελό»

Είπε ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος:
Σήμερα ήρθε η εποχή να πραγματοποιηθεί η προφητεία του Μεγάλου Αντωνίου: 

«Θα ‘ρθει καιρός που οι άνθρωποι θα τρελαθούν, και αν κάποιος είναι λογικός, αυτόν οι άλλοι θα τον λέγουν τρελό», γιατί δεν θα είναι σαν και αυτούς.

 

https://paraklisi.blogspot.gr/2017/01/blog-post_876.html

Ἡ καθαρότητα ὡς προϋπόθεση γιά νά δοῦμε τό Θεό.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ καθαρότητα ὡς προϋπόθεση γιά νά δοῦμε τό Θεό.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 05-02-2011 

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

Λόγος εἰς τὴν ὑπαπάντην τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς τὸν Συμεῶνα τὸν Θεοδόχον

Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών.
Κήρυττε χαράν, θύγατερ Ἱερουσαλήμ.
Χόρευε λαὸς πόλεως τῆς τοῦ Θεοῦ.
Σκιρτήσατε πύλαι καὶ τείχη Σιὼν καὶ πᾶσα ἡ γῆ.
Βοήσατε τὰ ὄρη, καὶ οἱ βουνοὶ μεγάλα σκιρτήσατε.
Ποταμοὶ κροτήσατε χεῖρας, καὶ ὄχλοι Σιὼν περιλάβετε, Θεοῦ παρουσίαν ἐν αὐτῇ βλέποντες.
Συμφωνείτω σήμερον τὰ οὐράνια τοῖς ἐπιγείοις, καὶ ἀνυμνείτω ἡ ἄνω μετὰ τῆς κάτω Ἱερουσαλήμ, διὰ Χριστὸν τὸν ἐν αὐτῇ, Οὐράνιον καὶ Ἐπίγειον.
Οὐράνιον νοεραὶ δυνάμεις περιχορεύσατε, Ἐπίγειον οἱ ἐπὶ τῆς γῆς σὺν ἀγγέλοις ὑμνήσατε.

Σήμερον γὰρ ὤφθη ὁ Θεὸς τῶν θεῶν ἐν Σιών.
Σήμερον δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ Ἱερουσαλήμ, ἡ πόλις τοῦ Βασιλέως τοῦ Μεγάλου ἄνοιγε τὰς πύλας τῷ ἀνοίξαντι πᾶσι τὰς οὐρανίους πύλας καὶ ἀνοίξαντι πᾶσι τὰς παραδείσου πύλας καὶ ἀνοίξαντι τῶν τάφων ἐπὶ σταυροῦ τὰς πύλας καὶ συντρίψαντι ᾅδου τὰς ἀπ' αἰῶνος πύλας καὶ συγκλείσαντι παραδόξως τῆς παρθενίας τὰς πύλας.
Σήμερον ὁ πάλαι τῷ Μωσῇ χρηματίσας ἐπὶ τοῦ ὄρους Σινᾶ θεοπρεπῶς πληροῖ τὸν νόμον ὑπὸ νόμον γενόμενος δουλοπρεπῶς.
Σήμερον ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαιμὰν ἐν Σιὼν ἔρχεται.
Σήμερον ὁ Οὐράνιος νυμφίος μετὰ Θεομήτορος παστάδος ἐν τῷ ναῷ παραγίνεται.
Θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ ἐξέλθετε εἰς ἀπάντησιν Αὐτοῦ.

«Καί ἐγενόμην ὡσεί ἄνθρωπος οὐκ ἀκούων καί οὐκ ἔχων ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ ἐλεγμούς»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Γιά νά μήν ἀφήσει τή φθαρτή φύση μας νά παραπλανηθεῖ ἀπό τήν παροδική γλυκύτητα τῆς ἁμαρτίας, ὁ Κύριος ὅρισε, ὥστε οἱ πιό αἰσθησιακές ἀπολαύσεις στίς ὁποῖες ἐπιδιδόμαστε ἄσωτα νά μᾶς εἶναι ἐπιβλαβεῖς, τόσο ἀπό τή φύση τους, ὅσο καί λόγω τῆς ἀπληστίας καί τῆς λαιμαργίας μας. Τέτοιες ἀπολαύσεις συνήθως εἶναι οἱ σαρκικές, τό πολύ φαγητό καί τά ἄφθονα ποτά.

Δόξα νά ᾿ χει ὁ οὐράνιος Πατέρας μας μέ τό ἔλεος καί τή σοφία Του, πού χρησιμοποιεῖ κάθε μέσο γιά νά μᾶς ἐμποδίσει ἀπό τήν πώση μας στίς σαρκικές ἡδονές καί ἀπολαύσεις.

«Ὁ ἔχων ὦτα ἀκουέτω» (Ματθ. Ιγ΄ :9).

«Ἡ Ἀλεξάνδρα»

 Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Ζοῦσε κάποτε στήν Βίριτσα μία γυναίκα πού λεγόταν Ἀλεξάνδρα. Στόν Θεό δέν πίστευε. Ὁ ἄνδρας της δέν γύρισε ἀπό τόν πόλεμο. Τότε κάποιες γνωστές της τῆς εἶπαν:

• Ζεῖ ἐδῶ ἕνας γέρος μοναχός πού προβλέπει τό μέλλον, πήγαινε νά τόν ρωτήσεις. Μπορεῖ αὐτός νά σοῦ πεῖ τί ἔγινε μέ τόν ἄνδρα σου.

Ἡ Ἀλεξάνδρα πῆγε στόν πατέρα Σεραφείμ μαζί μέ τήν κόρη της ὀκτώ χρονῶν πού ἦταν κουφή. Περίμεναν πολλή ὥρα. Ἡ Ἀλεξάνδρα ἄρχισε νά νευριάζει καί ἤθελε νά φύγει. Τελικά μπῆκε μέσα στό κελί τοῦ Γέροντα ἀλλά δέν τόν ρώτησε τίποτα. Ὁ Γέροντας τήν κοίταξε καί τῆς εἶπε:

• Πήγαινε.

Τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως

ΤΟ ΒΔΕΛΥΓΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ

Α] Το βδέλυγμα της ερημώσεως είναι ο Αντίχριστος που θα καθίσει ως πολιτικός, στρατιωτικός και θρησκευτικός αρχηγός στο Ναό του Θεού, «εν τόπω αγίω».

«Βδέλυγμα όμως ερημώσεως είναι και ό,τι άλλο ακάθαρτο πρίν από τον ερχομό του Αντιχρίστου εισέρχεται και κάθεται σε άγιο τόπο και ερημώνει το όποιο ιερό περιβάλλον.

Είναι η αίρεση και οι αιρετικοί που μολύνουν την ορθόδοξη κοινωνία και εισέρχονται με βέβηλα πόδια στην Αγία Ορθοδοξία μας.

Όταν για παράδειγμα πλήν λίγο καιρό κλήθηκε ο αιρεσιάρχης πάπας να επισκεφθεί τη Λέσβο, όλοι οι ορθόδοξοι τόλεγαν ότι κάτι κακό θα συμβεί.
Έτσι και έγινε: από κείνη την ώρα μέχρι τώρα δεν ησύχασε το Νησί μας. Μεγάλη αναταραχή και ένταση στον καταυλισμό των προσφύγων. Είχαμε και δύο νεκρούς. Όπου πατήσει πόδι αιρετικών, δεν φυτρώνει ούτε χορτάρι.
Σχετικό είναι και το γεγονός σύμφωνα με το οποίο σε χρόνο που ο άγιος Ιωάννης ο θεολόγος λουζόταν στο δημόσιο λουτρό της Εφέσου και έμαθε ότι παραδίπλα ήταν και ο αιρετικός Κήρινθος, έφυγε αμέσως μαζί με τους συνοδούς του λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ας φύγουμε καλύτερα μη πέσει και μας πλακώσει η στέγη του λουτρού».

Οἱ ἄγγελοι, καθώς εἶναι περιγραπτοί καί μεταβαίνουν ἀπό τόπο σέ τόπο, μᾶς φανερώνουν τή δόξα καί τό μεγαλεῖο τους.

Οι άγγελοι, καθώς είναι περιγραπτοί καί μεταβαίνουν από τόπο σε τόπο, μάς φανερώνουν τη δόξα καί το μεγαλείο τους. 
Χαρακτηριστικές καί σαφείς είναι οι ακόλουθες περιπτώσεις από την Αγία Γραφή: Ο αρχάγγελος Γαβριήλ, όπως διηγείται ο ευαγγελιστής Λουκάς, εμφανίστηκε στον Ναό του Κυρίου την ώρα της δημόσιας Λατρείας, γιά ν’ αναγγείλει στον προφήτη Ζαχαρία, πού εκτελούσε εκεί τα ιερατικά του καθήκοντα, τη γέννηση τού Προδρόμου του Χριστού. Κατά την εμφάνισή του ο αρχάγγελος «στάθηκε στα δεξιά του θυσιαστηρίου του θυμιάματος». Τον ίδιο αρχάγγελο έστειλε ο Θεός στήν πόλη της Γαλιλαίος Ναζαρέτ, στην Παναγία Παρθένο Μαριάμ, προκειμένου να της αναγγείλει ότι θα γινόταν Μητέρα του Υιού Του. «Μπήκε», λοιπόν, στο σπίτι της καί, αφού εκπλήρωσε την αποστολή του, «έφυγε απ’ αυτήν ο άγγελος». Σύμφωνα μέ τη διήγηση του ευαγγελιστού Μάρκου, οι μυροφόρες γυναίκες, πού ήρθαν στο μνήμα του Κυρίου γιά ν’ αλείψουν τό σώμα Του μέ αρώματα, «είδαν έναν νεαρό με Λευκή στολή να κάθεται στα δεξιά».

«Χαρά μου, γιατί εἶσαι ἄπιστη;»

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς († 1979)

Και μετά την μακαρία κοίμησί του ο όσιος Σεραφείμ επιτελούσε θαύματα και θεράπευε όλους, όσοι με πίστι απευθύνονταν σ’ αυτόν. Συνέχισε να φανερώνη στους ανθρώπους την θαυμαστή συμπάσχουσα αγάπη του, την οποία συνεχώς φανέρωνε και κατά την επίγεια ζωή του προσαγορεύοντας τον καθένα με ανέκφραστη καλωσύνη: «Χαρά μου!» Συχνά εμφανιζόταν στους πατέρες του Σάρωφ και στις αδελφές του Ντιβιέγιεβο για να τους θεραπεύη και να τους παρηγορή.

Έξι μήνες μετά την εκδημία του, μία αδελφή του Ντιβιέγεβο δαιμονίσθηκε. Κάποια νύκτα είδε στον ύπνο της ότι βρισκόταν στην εκκλησία, όπου ήταν και ο όσιος Σεραφείμ· αυτός με μία άλλη παρευρισκομένη εκεί αδελφή, την έπιασε από το χέρι, την περιέφερε γύρω από την Αγία Τράπεζα και αυτή αισθάνθηκε ξαφνικά καλά και ανάλαφρα. Όταν εξύπνησε σταυροκοπήθηκε και σηκώθηκε εντελώς καλά. Έκτοτε δεν ενοχλήθηκε ποτέ πλέον από τα δαιμόνια.

Άλλη αδελφή του Ντιβιέγιεβο αρρώστησε βαρειά από τα μάτια της. Παραμονές της πρωτοχρονιάς του 1835 είδε σε όνειρο ότι βρισκόταν στο ναό της Παναγίας του Τύχβιν. Από την Ωραία Πύλη βγήκε ο όσιος Σεραφείμ, της έδωσε τον αέρα και την προέτρεψε να σκουπίση μ’ αυτόν τα μάτια της. Αυτή τον ερώτησε: «Εσύ είσαι, πατερούλη;» Και εκείνος απάντησε «Χαρά μου, γιατί είσαι άπιστη; Εσύ με παρακάλεσες και δεν πιστεύεις; Μα εγώ λειτουργώ σε σας». Μετά απ’ αυτό έγινε άφαντος, η δε μοναχή θεραπεύθηκε τελείως.