«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

Σᾶς τό ἔχω πεῖ, τό ξέρετε, ἀλλά δέν πειράζει, σᾶς τό ὑπενθυμίζω.

Οἱ Ἑβραῖοι ἀπό τόν καιρό πού πῆραν τό Νόμο ὅτι ἔπρεπε νά φυλάσσουν τίς ἑορτές καί τά Σάββατα ὡς ἀργίες, μέχρι τόν 6ο αἰῶνα πού ἔγινε ἡ αἰχμαλωσία, κάπου ἐννιακόσια χρόνια, οἱ ἀργίες δέν ἦταν μόνο τά Σάββατα, ἦταν καί ἄλλες ἀργίες, τῶν ἑορτῶν. Αὐτές, τό λέει ὁ Θεός, ἦταν σύνολο οἱ γιορτές πού καταπατήθηκαν, σύνολο ἑβδομῆντα χρόνια!

Τί λέτε, θά πᾶτε στό χωράφι σας νά ὀργώσετε, νά σπείρετε τήν Κυριακή;

α) Γιά τήν ἐργασία τήν Κυριακή, β) ἀξιοποίηση χρόνου, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

Απόσπασμα από την ομιλία 106. Ἡ ἀργία εἶναι αἰτία πολλῶν κακῶν B΄ μέρος΄, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 15-12-2018https://www.youtube.com/watch?v=I_AnM...

Ἄραγε τό νά ἐργάζεται κανείς τήν Κυριακή εἶναι ἁμαρτία;

751.

Ερώτηση

Άραγε το να εργάζεται κανείς την Κυριακή είναι αμαρτία;

Απόκριση

Δεν είναι αμαρτία γι’ αυτούς που εργάζονται κατά Θεόν διότι ο Απόστολος είπε• «εργαζόμαστε νύχτα και ήμερα, για να μη επιβαρύνομε κάποιον»• είναι αμαρτία όμως για εκείνους που εργάζονται με περιφρόνηση, πλεονεξία και αισχροκέρδεια.

Τήν Κυριακή πρῶτα στήν Ἐκκλησία καί μετά ὅλα τά ἄλλα…

Δημήτριος Παναγόπουλος

Την Κυριακή πρώτα στην Εκκλησία και μετά όλα τα άλλα…

Έχω ένα φίλο που είναι ταξιτζής. Αυτός τις Κυριακές το πρωί δούλευε και δεν πήγαινε στην Εκκλησία.

Μια μέρα τον πλησίασα και τον ρώτησα, πόσα βγάζεις την ημέρα και μου είπε, περίπου 1700 δραχμές.

Τότε του πρότεινα, την ερχόμενη Κυριακή το πρωί, να πήγαινε στην Εκκλησία και μετά να πήγαινε στην δουλειά και όσα λιγότερα θα έβγαζε από τις 1700 δραχμές, την διαφορά θα του την έδινα εγώ.

Ο φίλος μου το σκέφτηκε και τελικά δέχτηκε την πρότασή μου.

Πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία και μετά μέχρι το βράδυ δούλεψε το ταξί.

Το βράδυ με πήρε τηλέφωνο και μου λέει:

Eἶπε προσκυνητής. Γιά τήν ἀποχή ἀπό τά ἐκκλησιαστικά

ΕΙΠΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ.

Είναι κατάρα η αποχή από τά εκκλησιαστικά. Στο λέω εκ πείρας. Δούλευα κάθε μέρα για 15 ώρες ΚΑΙ τις Κυριακές.

Είχε εξαλειφθει κάθε είδος πίστης από πάνω μου με την ζωή που έκανα.

Έλα όμως που μια Κυριακή (την περσινή των εκλογών) έγινε το μοιραίο.

Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς

.. Καλύτερα είναι να δουλέψει κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορεί να ρυθμισθεί, και να μη δουλέψει μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνει κανείς σε μια γιορτή ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο.

Παλιά και οι χωρικοί που ήταν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν την δουλειά. Το ίδιο και οι γυναίκες που κάθονταν στην γειτονιά. Σηκώνονταν, έκαναν τον σταυρό τους και άφηναν το πλέξιμο ή ό,τι άλλο έκαναν.

Και ο Θεός τους ευλογούσε. Είχαν την υγεία τους και χαίρονταν… Τώρα κατήργησαν τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από την δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία Μια φορά ήρθε ένας πατέρας στο Καλύβι και μου λέει: «Το παιδί μου αρρωσταίνει συχνά και οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν τι έχει». «Να σταματήσεις να δουλεύεις Κυριακή και όλα θ’ αλλάξουν», του είπα. Πράγματι σταμάτησε, και το παιδάκι του έγινε καλά.

Πάντα λέω στους λαϊκούς να σταματήσουν να δουλεύουν Κυριακές και γιορτές, για να μην τους βρουν στην ζωή τους συμφορές.

Ἐσύ τί κάνεις ὅταν ἀκοῦς τήν καμπάνα;

διδακτική ιστορία

–Τά ’μαθες, παππού; Από ’δώ κι εμ πρός τα μαγαζιά θ’ ανοίγουν και τις Κυριακές.

–Τί λές, παιδάκι μου, στύλωσε με απορία και έκπληξη τα γεροντικά, θολωμένα απ’ τα χρόνια μάτια του πάνω στον εγγονό του ο μπαρμπα-Δημητρός.

–Ναί, παππού, είναι απόφαση του Υπουργού.

–Άλλο και τούτο. Και γιατί, μαθές, αυτό; Πως του ’ρθε να βγάλει τέτοια απόφαση;

–Είναι νόμος του κράτους, παππού. Κάποιες Κυριακές το χρόνο τα καταστήματα μπορούν να παραμένουν ανοιχτά, να πηγαίνει ο κόσμος να ψωνίζει.

–Δηλαδή, θές να πείς, θα χτυπά η καμπάνα το πρωί, και ο κόσμος θα βγαίνει για την αγορά;

–Έ, κάπως έτσι…

Κούνησε το κεφάλι του λυπημένος ο γέροντας. Χαμήλωσε κουρασμένο το βλέμμα του, έμεινε για λίγο σκεφτικός, κι έπειτα, χωρίς να το σηκώσει πάλι, μονολόγησε:

–Δέν πάμε καλά. Το λέω εγώ. Θα μας χάσει ο Θεός!

Καί βύθισε πιότερο το κεφάλι στο στέρνο του.

–Παππού, θυμάσαι – τον έβγαλε απ’ τον μελαγχολικό του βυθισμό ο εγγονός – θυμάσαι που ερχόμασταν μέρες Πάσχα στο χωριό, όταν ήμουν στο Δημοτικό, κι έτρεχα με τα άλλα παιδιά ποιός θα χτυπήσει την καμπάνα Μ. Παρασκευή, όλη τη μέρα πένθιμα, και μετά, την Ανάσταση…; Τι γινόταν τότε!… Έ, θυμάσαι;

Ὁ Ὁσιομάρτυρας Δαμιανός ὁ Νέος [μάρτυρας τῆς κυριακάτικης ἀργίας]

Βελτιωμένη έκδοση του άρθρου - Ο Οσιομάρτυρας Δαμιανός ο Νέος [μάρτυρας της κυριακάτικης αργίας]

Ο Οσιομάρτυρας Δαμιανός ο Νέος (14/2/1568)

[μάρτυρας της κυριακάτικης αργίας]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: ΤΟ 1423 η Λάρισα και όλη η Θεσσαλία, επί σουλτάνου Μουράτ του Β’, με τον Οθωμανό στρατηγό Τουραχάν υπέκυψε οριστικά στο Τουρκικό ζυγό. Έτσι, για τους Έλληνες άρχισαν στερήσεις, ταπεινώσεις, απειλές, αρπαγές. Ο λαός, ταπεινωμένος, πονεμένος, ταλαίπωρος, ραγιάς λαός! Χωρίς τα κοσμικά του στηρίγματα. Μόνο με αναμνήσεις και ελπίδες. Εν τούτοις, κάτι είχε να τον στηρίζει.

Ταπεινό, ίσως, και ασήμαντο στην εκτίμηση πολλών. Και όμως αποφασιστικό για την επιβίωση του. Βάλσαμον δια τους πόνους του. Πνοή ζωής για τα όνειρα και τις προσδοκίες του. Ήταν η Ορθόδοξη Εκκλησία! Οι κληρικοί και οι μοναχοί της Εκκλησίας του. Ανέτειλαν και οι μάρτυρες της Πίστεως του. Αυτοί τονπαρηγορούσαν, τον φώτιζαν, τον συγκινούσαν, τον κρατούσαν στη ζωή, και, όταν ήλθε το πλήρωμα των καιρών, τού έδωσαν και την ελευθερίαν του. Οι όσιοι, οι άγιοι, οι μάρτυρες ήταν οι μεγάλοι ευεργέτες του δούλου Γένους! Ο άγιος οσιομάρτυς Δαμιανός ήταν ένας από αυτούς.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ: Ο Δαμιανός γεννήθηκε γύρω στο 1500 από γονείς ραγιάδες! Είχαν περάσει περίπου εκατόν χρόνια δουλείας του Γένους στους Τούρκους. Το χωριό του, το Μυρίχοβο, της επαρχίας Καρδίτσας, Φαναρίου τότε, κατοικούνταν από λίγους αγρότες. Το μόνο πλούσιο που διέθεταν οι γονείς του Δαμιανού ήταν η ευσέβεια τους. Και από αυτήν κάθε στιγμή προσέφεραν στον μικρό γιο τους, τον Δαμιανό. Η ψυχή του παιδιού δέχτηκε την καλλιέργεια της θεοσέβειας, στην οποίαν ήταν, παρά την αγραμματοσύνην τους, επιδέξιοι οι ταπεινοί γονείς του. Το παιδί προόδευε, προέκοπτε στη σοφία και την ηλικία με τη Χάρη του Θεού. Μπορούσε να το διακρίνει ο καθένας ότι θα αυτός θα γινόταν κάτι παραπάνω από το συνηθισμένο. Στο Μυρίχοβον ήταν υπόδειγμα δια τους νέους.

ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΖΩΗ: Ο ευλαβής νέος ήταν ένας από εκείνους στους οποίους ο Θεός έδωκε το χάρισμα της αγάπης της μοναχικής ζωής. Ήρθε λοιπόν κάποτε στο Άγιο Όρος ο Δαμιανός, άγνωστο ακριβώς σε ποια ηλικία. Πάντως νέος. Παρουσιάστηκε στην ιερά Μονήν Φιλόθεου, δήλωσεν υποταγή, εκάρη και ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα. Ο περίφημος και θαυματουργός όσιος Διονύσιος, ο εν Ολύμπω, διέπρεψεν ως ασκητής στη Μονήν αυτή και ήταν ηγούμενος της περί το 1520 μ.Χ. Αν σκεφτούμε, ότι ο Διονύσιος καταγόταν από την περιοχή του Δαμιανού, δεν αποκλείεται η φήμη της αγιότητας του και το παράδειγμα του να τον ήλκυσαν στην Μονή αυτήν. Ύστερα από ένα χρονικό διάστημα, η εσωτερική ορμή για μεγαλύτερη άσκηση, έφερε τον Δαμιανόν κοντά σ΄έναν ερημίτη του Όρους, που ωνομοζόταν Δομέτιος. Πολύπειρος ο Δομέτιος στην άσκηση, δέχθηκε να χειραγώγησει και τον ενθουσιώδη Δαμιανό στην σκληρή και για τους λίγους προορισμένη αυστηρή ασκητική ζωή. Φαίνεται πως ήταν στο σχέδιον του Θεού αυτό. Ο άνδρας, που επρόκειτο να αναλάβει ένα σκληρό και επίπονο έργο, του του οποίου επισφράγισμα θα ήταν το μαρτύριο, έπρεπε προηγουμένως να ασκηθεί σε κάθε είδος σκληραγωγίας, την πείνα, τη δίψα, τις αγρυπνίες, τις στερήσεις και την κακοπέραση.

Τρία έτη αργότερα, μέσα στο ερημητήριό του, ακούει ο όσιος Δαμιανός μία μυστηριώδη και θεία φωνήν να του λέει: “Δαμιανέ, ου μόνον το εαυτού δει σε ζητείν,

αλλά και το των ετέρων, κατά τον θείον Απόστολον”. Η φωνή αυτή υπενθύμιζεν στον ασκητήν την προτροπήν του απ. Παύλου προς τους Κορινθίους (Α’ ι’ 24), που είναι οδηγία προς κάθε χριστιανόν “μηδείς το εαυτού ζητείτω, αλλά το του ετέρου έκαστος”. Και αυτό σημαίνε: «Δεν πρέπει να αναζητάς μόνο το συμφέρον σου αλλά και των άλλων».

Ἡ Θεία Λειτουργία καί τά σύκα

 ΟΤΑΝ ο π. Βενέδικτος Πετράκης (1961) ήταν ιεροκήρυκας στα Γιάννενα, πήγε ένα κυριακάτικο πρωινό να λειτουργήσει και να κηρύξει σε κάποια εκκλησία της πόλης.

'Έξω από το ναό είδε έναν άνθρωπο, πού πουλούσε με το καροτσάκι του σύκα.

Σκέπασέ το, ευλογημένε, του λέει, κι έλα μέσα στην εκκλησία να λειτουργηθείς. 

Μετά τη λειτουργία θα τα πουλήσεις όλα.

Παππούλη μου, αποκρίθηκε εκείνος με ύφος θρασύ, εσύ στη δουλειά σου κι εγώ ατή δουλειά μου!

«Ἕξι ἡμέρεςνά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδομη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Σ᾿ ἕνα πνευματικό του παιδί πού λεγόταν Ἀλέξανδρος, ὁ Γέροντας ἔδωσε εὐλογία νά χτίσει ἕνα «ξενώνα» δηλαδή σπίτι γιά τήν φιλοξενία αὐτῶν πού ἔρχονταν στήν Βίριτσα γιά νά τόν δοῦν. Ὁ Ἀλέξανδρος ἔχτισε τό σπίτι. Ἀγόρασε καί μία ἀγελάδα. Μιά φορά ἔπρεπε νά φέρει σανό γιά τήν ἀγελάδα του γι᾿ αὐτό νοίκιασε ἕνα αὐτοκίνητο γιά τήν Κυριακή. Ἔπρεπε νά φύγει νωρίς τό πρωί καί αὐτό σήμαινε ὅτι δέν θά μποροῦσε νά πάει στήν ἐκκλησία. Ὁ Ἀλέξανδρος πῆγε στόν Γέροντα γιά νά πάρει τήν εὐλογία του.

Μπαίνει μέσα στό κελί καί ὁ πατήρ Σεραφείμ χωρίς νά τόν ρωτήσει τίποτα καί χωρίς νά τόν ἀκούσει τοῦ λέει:

• Ἀλέξανδρε, ἕξι ἡμέρες νά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδόμη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου.

Ὁ Ἀλέξανδρος γύρισε στό σπίτι καί εἶπε στή γυναίκα του:

• Δέν ἔδωσε εὐλογία ὁ Γέροντας.

Ἐκείνη πάλι τόν ἔστειλε στόν Γέροντα καί εἶπε νά τοῦ ἐξηγήσει καλύτερα ὅτι τό αὐτοκίνητο τό δίνουν μόνο γιά τήν Κυριακή. Πῆγε ὁ Ἀλέξανδρος καί πάλι ἄκουσε ἀπό τόν Γέροντα τά ἴδια λόγια. Ὅταν γύρισε σπίτι ἡ γυναίκα ἄρχισε ξανά νά τοῦ λέει:

Τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας βάζει φρένο στὴν κατάργηση τῆς κυριακάτικης ἀργίας!

Ἀπὸ τὴ Βάσω Παλαιοῦ 

Ὁριστικὰ καὶ μὲ τὴ «βούλα» τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κρίθηκε παράνομη καὶ ἀκυρώθηκε ἡ ἀπόφαση τοῦ ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης (τοῦ 2014) ποὺ ἐπέτρεπε τὴν πιλοτικὴ λειτουργία τοῦ συνόλου τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων ὅλες τὶς Κυριακές τοῦ χρόνου σὲ τρεῖς περιοχὲς (ὀκτὼ ὑποπεριοχὲς) τῆς χώρας (Ἀττική, κεντρικὴ Μακεδονία, νότιο Αἰγαῖο). Ἐπρόκειτο γιὰ μία ἀπόφαση ποὺ εἶχε ξεσηκώσει θύελλα ἀντιδράσεων καὶ εἶχε «μπλοκαριστεῖ» ἡ ἐφαρμογή της ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας μὲ ἀπόφαση τοῦ τμήματος ἀναστολῶν. 

Ὡστόσο, ἡ ὁριστικὴ κρίση τοῦ ΣτῈ ἐκδόθηκε τώρα. Σύμφωνα μὲ τὸ ἱστορικό τῆς ὑπόθεσης, μὲ τοὺς νόμους 4177/2013, 4208/2013 καὶ 4254/2014 προβλέφθηκε ὅτι μὲ ἀπόφαση τοῦ ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης θὰ ὁρίζονται τρεῖς τουριστικὲς περιοχὲς τῆς χώρας ὅπου θὰ ἐπιτρέπεται πιλοτικὰ γιὰ ἕναν χρόνο ἡ προαιρετικὴ λειτουργία τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές, χωρὶς...

νὰ ἀπαιτεῖται γι' αὐτὸ ἡ ἔκδοση ἀπόφασης τοῦ ἀντιπεριφερειάρχη. Κι αὐτὸ ἐνῶ ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς μετράει ἕναν καὶ πλέον αἰώνα ζωῆς, καθὼς καθιερώθηκε μὲ νόμο γιὰ πρώτη φορὰ γιὰ τὰ καταστήματα τὸ 1909.

«Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε χριστιανοί μου; Τήν φυλάττετε τήν Κυριακήν; Ἄν εἶστε Χριστιανοί, νά τήν φυλάττετε…».

Εις το κήρυγμά του (ο άγιος Κοσμάς) επιμένει ιδιαιτέρως εις το ζήτημα της Κυριακής αργίας. Κανείς άλλος Έλλην συγγραφέας ή πολιτικός δεν υποστήριξε με τόσο πείσμα την Κυριακή ανάπαυση. Σε κάθε του κήρυγμα ξανάρχεται στο ζήτημα με πάθος και προτρέπει να μη εργάζονται την Κυριακή, να μη πηγαίνουν ούτε στις πιο αναγκαίες εργασίες. Τους εξηγούσε μάλιστα και το λόγο. Η ημέρα της Κυριακής είναι ημέρα αναπαύσεως, ημέρα χαράς πνευματικής, ημέρα ψυχικής απασχολήσεως.

«Πρέπει και ημείς να εργαζώμεθα τας εξ ημέρας διά ταύτα τα μάταια, γήινα και ψεύτικα πράγματα, και την Κυριακήν να πηγαίνωμεν εις την εκκλησίαν και να στοχαζώμεθα τας αμαρτίας μας, τον θάνατον, την κόλασιν, τον παράδεισον, την ψυχήν μας οπού είνε τιμιωτέρα από όλον τον κόσμον, και όχι να πολυτρώγωμεν, να πολυπίνωμεν και να κάμνωμεν αμαρτίας.

Τὸ ΔΝΤ μὲ ἐπιστολὴ του ἀπαιτεῖ ὅλες τὶς Κυριακές τοῦ χρόνου ἀνοικτὰ τὰ καταστήματα!

Ἀπελευθέρωση τῆς λειτουργίας τῶν καταστημάτων ἀπαιτεῖ τὸ ΔΝΤ. Μὲ e-mail ζήτησε ἀπὸ τὴν κυβέρνηση νὰ προχωρήσει μέσα στὸν Δεκέμβριο στὴ νομοθέτηση τοῦ ἀνοίγματος τῶν καταστημάτων ὅλες τὶς Κυριακές τοῦ ἔτους. Τί ἀπαντᾶ τὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομίας.

Νέα τορπίλη ἀπὸ το Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμείο στις διαπραγματεύσεις μὲ τὴν κυβέρνηση γιὰ τὸ κλείσιμο τῆς δεύτερης ἀξιολόγησης, καθὼς αἰφνιδιαστικὰ καὶ μὲ τὴν ἀποστολὴ ἑνὸς email ἄνοιξε θέμα πλήρους ἀπελευθέρωσης τῆς κυριακάτικης λειτουργίας τῶν καταστημάτων.

Σύμφωνα το Έθνος, «τὸ Ταμεῖο τὴν περασμένη Παρασκευὴ 2 Δεκεμβρίου καὶ χωριστὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλους θεσμοὺς ἔστειλε email στὸ ὑπουργεῖο Οἰκονομίας καὶ Ἀνάπτυξης ζητώντας νὰ νομοθετήσει ἐντός τοῦ Δεκεμβρίου τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τὶς 52 Κυριακές τοῦ χρόνου».

Γιά τίς ἄκαρπες πατάτες

Γιά τις άκαρπες πατάτες

Μάς αφηγήθηκε ο πατήρ Αντώνιος, ο οποίος έζησε μερικά χρόνια στήν Αμερική, γιά κάποιον Μάρκο Πάζιτς. Αυτός ο Μάρκος, λέει, μέ τίποτα δεν ήθελε να εργάζεται την Κυριακή. Αλλά επειδή καί τίς Κυριακές πρέπει να καίνε κάρβουνα στις αμερικανικές βιομηχανίες, γι’ αυτή τή δουλειά πληρώνονται ειδικοί εργάτες, παραμένοντας τίς Κυριακές στα εργοστάσια δουλεύοντας. Όποτε πρότειναν στο Μάρκο να κάνει αυτή τή δουλειά, αρνιόταν. Όταν τόν ρώτησαν γιατί κάνει έτσι, αυτός τους μίλησε γιά ένα ασυνήθιστο γεγονός απ’ τή ζωή του στήν Ερζεγοβίνη, εκεί γύρο απ’ τό Στότς, απ’ όπου κατάγεται. Του έδωσε ο πατέρας του πενήντα κορώνες γιά να βρει εργάτη να φυτέψει πατάτες. Πήρε ο Μάρκος τά χρήματα καί σκέφτηκε, γιατί να τά δώσω σε κάποιον άλλον, αφού μπορώ αυτή τή δουλειά να την κάνω εγώ καί να μου μείνουν εμένα τά χρήματα; 

Διδακτική ἱστορία: Ἄν κάθε Κυριακή σέ κάθε ἐκκλησιαζόμενο θά ἔδιναν 10 λίρες, τί λέτε θά ἀπουσίαζε κανένας;

«Εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου· τη δε εβδόμη Σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου».

Κάποτε ένας ιεροκήρυκας είπε στο ακροατήριό του το εξής:

Ένας πλούσιος συνάντησε ένα πτωχό και βάδιζαν μαζί. Λυπήθηκε τον πτωχό και από τις επτά λίρες που είχε του έδωσε δύο.

Μετά από λίγο, όταν άκουσε τα βάσανά του του έδωσε και άλλες δύο.

Σε μια βρύση, που κάθησαν του έδωσε από το φαγητό του και συγχρόνως και άλλες δύο λίρες. Του έδωσε λοιπόν σύνολον έξι λίρες και αυτός κράτησε μία για τον εαυτό του. Τόσο πολύ σπλαγχνικά συμπεριφέρθηκε. Ξαφνικά όμως αυτός που πήρε τις έξι λίρες αντί ευγνωμοσύνης σηκώνεται πάνω και με την απειλή μαχαίρας του αρπάζει και την έβδομη. Τον αχάριστο! Τι αξίζει σ᾽ αυτόν; Ρώτησε ο Ιεροκήρυκας;

Κυριακή ἀργία καί πῶς ἁγιάζεται. Οἱ μεγάλες ἑορτές εἶναι ὅπως ἡ Κυριακή (Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ).

   Ὁ Ἄγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἀναφερόμενος στήν Κυριακή - μεγάλες ἑορτές καί πῶς αὐτές ἁγιάζονται, μᾶς διδάσκει τά ἑξῆς:
«Μια ημέρα της εβδομάδας, η οποία ονομάζεται και Κυριακή, επειδή είναι αφιερωμένη στον Κύριο που αυτήν την ημέρα αναστήθηκε εκ νεκρών, δείχνοντας και πιστοποιώντας από πριν την κοινή ανάσταση όλων των ανθρώπων, οπότε θα σταματήσει κάθε γήινο έργο, αυτή την ημέρα θα την αφιερώσεις στο Θεό(Εξ. 20, 8).
Δε θα κάνεις κανένα έργο βιοτικό, εκτός από τα αναγκαία, ενώ θ' αφήσεις ν' αναπαυθούν όσοι εργάζονται για σένα ή μένουν μαζί σου, για να δοξάσετε όλοι μαζί Εκείνον που μας αγόρασε με το θάνατό Του και αναστήθηκε και μαζί Του ανέστησε και την ανθρώπινη φύση. Θα φέρεις στη μνήμη σου τη μέλλουσα ζωή και θα μελετήσεις όλες τις εντολές και τις διατάξεις του Κυρίου και θα εξετάσεις τον εαυτό σου μην τυχόν έχεις παραβεί ή παρέλειψες τίποτε και θα τον διορθώσεις σε όλα.

Κυριακή ἀργία-ἀνθρώπινα δικαιώματα-Ἀρχιμ. Ἰωήλ Κωνστάνταρος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΡΓΙΑ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ - ΑΡΧΙΜ. ΙΩΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΟΣ

Το ότι αρκετοί ιθύνοντες και σημαίνοντα στελέχη όλων των πολιτικών παρατάξεων έχουν βάλει ως στόχο τους την απορθοδοξοποίηση της πατρίδας μας και επιζητούν να επιβάλλουν έναν ξένο τρόπο ζωής για τα έως τώρα ελληνικά δεδομένα, αυτό είναι το μόνο βέβαιο και ουδείς φέρει αντίρρηση. Αλλά το ότι στοχεύεται και αυτός ο ανθρωπισμός και μαζί μ' αυτόν το σύνολο των στοιχειωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου μέσω μιας “κοινωνικής αναπροσαρμογής”, τούτο δεν φαίνεται να το πολυπρόσεξαν όσοι εμφανίζονται ως “γνώστες” της καταστάσεως.

Προς επιβεβαίωση αυτών, δεν έχουμε παρά να ρίξουμε το βλέμμα μας σε όλο το φάσμα των όσων συμβαίνουν. Και είναι τόσα πολλά αυτά που προσφέρονται προς μελέτη των κοινωνικών πτυχών που πολλές απ' αυτές καταντούν και κοινωνικές πληγές.

Εμείς, θα σταθούμε σε ένα απ' όλα αυτά, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι θα εφαρμοστεί ως δήθεν εξυπηρέτηση των πολιτών, ταυτοχρόνως δε αποτελεί χτύπημα εναντίον της εκκλησίας και της μακραίωνης παράδοσης.

Πρόκειται περί της καταργήσεως της “Κυριακής αργίας”.

Και ναι μεν, ήλθε κατ' αυτάς η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας όπου ακυρώνει έστω και προσωρινώς την υπάρχουσα “πιλοτική” απόφαση που προέβλεπε το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές σε δώδεκα πόλεις σε όλη την επικράτεια.

Εκείνο όμως που εν προκειμένω έχει σημασία και σχολιάστηκε από πολύ μεγάλο ποσοστό εργαζομένων είναι ότι η εκκλησία σε αυτόν τον καθαυτό τον κοινωνικό τομέα, δεν έδωσε το στίγμα που θα περίμενε κανείς.

ΤΟ ΣτΕ «ΑΠΑΓΟΡΕYΕΙ» ΤΗN ΛΕΙΤΟΥΡΓIA ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜAΤΩΝ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚEΣ «Ἡ ἠθικὴ βλάβη τῶν ἐμπόρων, ὑπαλλήλων, κ.λπ. ποὺ ἀναφέρεται στὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρου χρόνου καὶ τῆς ἀπολαύσεώς του ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν οἰκογένειά τους κατὰ τὴν κοινὴ ἀργία τῆς Κυριακῆς καθὼς καὶ στὸ δικαίωμα στὴν ἄσκηση τῆς θρησκευτικῆς λατρείας, παρίσταται αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη».

Τὸ ΣτΕ «ἀπαγορεύει» τὴ λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς

Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας μὲ τὴν ὑπ᾽  ἀριθμ. 307/2014 ἀπόφαση τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναστολῶν. Ἡ ἀπόφαση θὰ ἰσχύσει προσωρινά, τουλάχιστον μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2014

 ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἐδῶ ἔχουν καταστρατηγήσει καὶ παραβιάσει ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, τὴν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας θὰ φοβηθοῦν;

.         Σύμφωνα μὲ τὸ σκεπτικὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀπὸ τὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς θὰ ὑποστοῦν «ἀνεπανόρθωτη οἰκονομικὴ βλάβη» καὶ «αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη ἠθικὴ βλάβη» οἱ καταστηματάρχες, οἱ ἔμποροι  καὶ οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι
.                   Προσωρινά, τουλάχιστον μέχρι τὴν ἐκπνοὴ τοῦ 2014 ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἔβαλε τέλος στὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων κατὰ τὶς Κυριακές. Οἱ σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας ἔκριναν ὅτι ἀπὸ τὴν λειτουργία τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς θὰ ὑποστοῦν «ἀνεπανόρθωτη οἰκονομικὴ βλάβη» καὶ «αὐτονοήτως δυσεπανόρθωτη ἠθικὴ βλάβη» οἱ καταστηματάρχες, οἱ ἔμποροι, οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι, κ.λπ.

Ἡ βεβήλωσι τῆς Kυριακῆς θά τιμωρηθεῖ.Ἔως πότε, ἀδελφοί, θά μᾶς ἀνέχεται ὁ Kύριος;

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

«…Eίναι Θεός μακρόθυμος. Nαί! Mακρόθυμος. Aλλά η μακροθυμία του Θεού έχει τα όριά της. Δεν ακούεις τον Xριστόν να λέγη: «Ω γενεά άπιστος και διεστραμμενη έως ποτε έσομαι μεθ’ υμών; έως ποτε ανέξομαι υμών;»; Έως πότε, αδελφοί, θα μας ανέχεται ο  Kύριος; «Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος». Όταν εκσπάσει η οργή του Θεού, ουαί τω κόσμω. Πουθενά δεν θα υπάρχη ασφάλεια. Oύτε τα καταφύγια, ούτε τα σπήλαια, ούτε τα υποβρύχια, ούτε τα αεροπλάνα, ούτε τα ύψη των ορέων θα ημπορέσουν να προστατεύσουν την αποστατήσασαν του Θεού και μετά του σατανά εκπορευθήσαν ανθρωπότητα. Tο παν θα καίεται. H γη, η θάλασσα και ο αέρας θα εκπέμπουν, κατά την Aποκάλυψιν, φλόγας πυρός. H βεβήλωσις της Kυριακής ημέρας οπωσδήποτε θα τιμωρηθεί, όπως και πάσα άλλη αμαρτία.

Μετά τήν Κυριακή, ἴσως ἔλθει καί ἡ "ὥρα τῆς καμπάνας..."

 

Κάποιοι, δέν θέλουν όχι μόνο νά την ακούνε αλλά ούτε καί να τήν βλέπουν!

Τούς θυμίζει πιθανόν, πτυχές τού σκοτεινού εαυτού τους καί νομίζουν ότι έτσι θα μπορέσουν καί  να τίς σκεπάσουν...Σκεπάζονται όμως;

"....- Τα ’μαθες, παππού; Από ’δω κι εμ προς τα μαγαζιά θ’ ανοίγουν και τις Κυριακές. - Τι λες, παιδάκι μου, στύλωσε με απορία και έκπληξη τα γεροντικά, θολωμένα απ’ τα χρόνια μάτια του πάνω στον εγγονό του ο μπαρμπα-Δημητρός.

- Ναί, παππού, είναι απόφαση του Υ πουργού.
- Άλλο και τούτο. Καί γιατί, μαθές, αυτό; Πως του ’ρθε να βγάλει τέτοια απόφαση;

- Είναι νόμος του κράτους, παππού. Κάποιες Κυριακές το χρόνο τα καταστήματα μπορούν να παραμένουν ανοιχτά, να πηγαίνει ο κόσμος να ψωνίζει.
- Δηλαδή, θες να πείς, θα χτυπά η καμπάνα το πρωί, και ο κόσμος θα βγαίνει για την αγορά;